श्रीभैरव उवाच । (१।१)

पुनरन्यं प्रवक्ष्यामि वज्रबन्धं सुरेश्वरि ॥ (१।२)

रसबन्धन, -जारण मित् स्त्रीरजस्गन्धकं भक्षयेन्नारी दिनानामेकविंशतिम् । (२।१)

तद्रजो रसराजस्य बन्धने जारणे हितम् ॥ (२।२)

खोटबन्ध -> शतवेधीवज्रभस्म तु भागैकं भागाः शुद्धरसास् त्रयः । (३।१)

द्विपदी रजसामर्द्य यावत्तत् कल्कतां गतम् ॥ (३।२)

पादांशेन सुवर्णस्य पत्त्रलेपं तु कारयेत् ॥ (४।०)

व्योमवल्लीरसं कान्तं टङ्कणं च सुचूर्णितम् । (५।१)

अभ्रकमष्टमांशेन खल्ले कृत्वा विमर्दयेत् ॥ (५।२)

नष्टपिष्टं चतुष्कं तदन्धयित्वा पुटेत्ततः । (६।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं क्रामणेन समन्वितम् । (६।२)

खोटस्तु जायते देवि शतवेधी महारसः ॥ (६।३)

सौवीरं टङ्कणं काचं दत्त्वा दत्त्वा विशोधयेत् । (७।१)

अजीर्णे मिलिते हेम्ना समावर्तस्तु जायते ॥ (७।२)

एकोत्तरक्रमे वृद्ध्या संकलैः क्रामयेत्ततः ॥ (८।०)

वेर्ह्। क़ुएच्क्सिल्बेर्-मेन्गे -- संकलिकाएकगुणेन सूतेन एका संकलिकोच्यते । (९।१)

त्रिगुणेन तु सूतेन द्वितीया संकली भवेत् ॥ (९।२)

षड्गुणेन तु सूतेन तृतीया संकली भवेत् । (१०।१)

दशगुणेन सूतेन चतुर्थी संकली भवेत् ॥ (१०।२)

पञ्चदशगुणेनेशि पञ्चमी संकली भवेत् । (११।१)

एकविंशद्गुणेनेशि षष्ठी संकलिका मता ॥ (११।२)

अष्टाविंशद्गुणेनेशि सप्तमी संकली स्मृता । (१२।१)

षट्त्रिंशद्गुणसम्बद्धा भवेत् संकलिकाष्टमी ॥ (१२।२)

पञ्चचत्वारिंशद्गुणैः संकली नवमी मता । (१३।१)

पञ्चपञ्चाशद्गुणेन दशमी संकली स्मृता ॥ (१३।२)

एवं च क्रमवृद्ध्यास्य संकलीदशबन्धनम् ॥ (१४।०)

वेर्ह्। संकलिकाबन्धन -- वेधित्वप्रथमे दशवेधी स्यात् शतवेधी द्वितीयके । (१५।१)

तृतीये सहस्रवेधी च चतुर्थे ऽयुतवेधकः ॥ (१५।२)

पञ्चमे लक्षवेधी स्यात् दशलक्षं तु षष्ठके । (१६।१)

सप्तमे कोटिवेधी च दशकोटि तथाष्टमे ॥ (१६।२)

धूमावलोको नवमे दशमे शब्दवेधकः । (१७।१)

संकलैः संकलैर्बद्धो वेधो दशगुणो भवेत् ॥ (१७।२)

दशसंकलिकाबद्धः शब्दवेधी महारसः । (१८।१)

यथा लोहे तथा देहे क्रमते नात्र संशयः ॥ (१८।२)

वेधयेत्तत्प्रमाणेन धातूंश्चैव शरीरकम् । (१९।१)

गुटिका मित् काली-वेरेह्रुन्ग् -> लन्ग्लेबिग्केइत्कारयेद्गुटिकां दिव्यां बदरास्थिप्रमाणतः ॥ (१९।२)

महाकालीं पूजयित्वा धारयेत् सततं बुधः । (२०।१)

तस्य मन्त्रं प्रवक्ष्यामि त्रिदशैरपि दुर्लभम् ॥ (२०।२)

प्रणवो भुवनेशीबीजं लक्ष्मीबीजं ततः परम् ॥ (२१।०)

ॐ ह्रीं श्रीं कालिका कालि महाकालि मांसशोणितभोजिनि । (२२।१)

ह्रीं ह्रीं हुं रक्तकृष्णमुखे देवि रससिद्धिं ददस्व मे ॥ (२२।२)

श्रीं ह्रीं ऐं रमा शक्तिश्च ताराख्यो मन्त्रोऽयं सर्वसिद्धिदः ॥ (२३।०)

पूजयित्वा ततो देवीं सिद्धचक्रं विशेषतः । (२४।१)

तां क्षिपेद् वक्त्रमध्ये तु गुटिकां दिव्यरूपिणीम् ॥ (२४।२)

शतवेधेन या बद्धा रसेन गुटिका प्रिये । (२५।१)

मासमेकं तु वक्त्रस्था जीवेच्चैव युगावधि ॥ (२५।२)

तथा सहस्रवेधेन या बद्धा गुटिका शुभा । (२६।१)

मासद्वयं तु वक्त्रस्था जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् ॥ (२६।२)

दशसहस्रवेधेन बद्धा च गुटिका यदि । (२७।१)

शक्रतुल्यं तदायुः स्यात् त्रिभिर्मासैर्वरानने ॥ (२७।२)

लक्षवेधेन या बद्धा गुटिका दिव्यरूपिणी । (२८।१)

चतुर्मासं तु वक्त्रस्था ब्रह्मायुषं प्रयच्छति ॥ (२८।२)

दशलक्षेण या बद्धा गुटिका दिव्यरूपिणी । (२९।१)

पञ्चमासं तु वक्त्रस्था विष्णुतुल्यायुषं लभेत् ॥ (२९।२)

कोटिवेधेन या बद्धा गुटिका दिव्यरूपिणी । (३०।१)

षण्मासं संस्थिता वक्त्रे साक्षाद्वै रुद्रतां नयेत् ॥ (३०।२)

शतकोटिप्रभेदेन गुटिका दिव्यरूपिणी । (३१।१)

सप्तमासं तु वक्त्रस्था स लभेदैश्वरं पदम् ॥ (३१।२)

धूमावलोकने बद्धा गुटिका शिवरूपिणी । (३२।१)

अष्टमासं तु वक्त्रस्था ईशानस्य फलं लभेत् ॥ (३२।२)

शब्दवेधेन या बद्धा गुटिका शिवरूपिणी । (३३।१)

नवमासं तु वक्त्रस्था स भवेद्व्यापको नरः ॥ (३३।२)

नवसंकलिकाबद्धः स्वयम्भुर्वा महेश्वरः । (३४।१)

कर्ता हर्ता स्वयं भोक्ता शापानुग्रहकारकः ॥ (३४।२)

सर्वज्ञः सर्वकर्ता च सूक्ष्मरूपो निरञ्जनः । (३५।१)

इच्छया कुरुते सृष्टिमिच्छया संहरेज्जगत् ॥ (३५।२)

स्वच्छन्दगमनो भूत्वा विश्वरूपो भवेन्नरः । (३६।१)

पूज्यते सर्वदेवैश्च ब्रह्मविष्णुमहेश्वरैः ॥ (३६।२)

पुनरन्यं प्रवक्ष्यामि वज्रबन्धं सुदुर्लभम् ॥ (३७।०)

वज्रबन्धसमांशं भक्षणं हेम शुद्धसूतेन कारयेत् । (३८।१)

मृतवज्रं पलांशेन मर्दयेद्द्विपदीरसैः ॥ (३८।२)

प्राग्वच्छेषं पुराजातं हंसपाद्या विमर्दितम् । (३९।१)

भावितं पुटितं रत्नैः पूर्ववत् सफलं भवेत् ॥ (३९।२)

वज्रबद्धो भवेत् सिद्धो देवदानवदुर्जयः । (४०।१)

चतुर्विंशतिसिद्धानां नायकः सर्वसिद्धिदः ॥ (४०।२)

उन्स्तेर्ब्लिछ्केइत् दुर्छ् खोटवज्रचूर्णसमं सूतं हंसपाद्या विमर्दयेत् । (४१।१)

पुटित्वा मारयेत्तं तु पुनस्तुल्यं रसं क्षिपेत् ॥ (४१।२)

ध्मातः खोटो भवत्याशु शोधितः काचटङ्कणैः । (४२।१)

यावच्छक्रोदयप्रख्यो जायते स रसः प्रिये ॥ (४२।२)

वज्रसत्त्वं च गगनं रसं हेम च मेलयेत् । (४३।१)

अमरत्वमवाप्नोति वक्त्रस्थेन सुराधिपे ॥ (४३।२)

रसजारण -> खेचरत्वजारयित्वा रसं तद्धि पुनस्तेनैव जारयेत् । (४४।१)

कोटिवेधी न संदेहो वक्त्रस्थः खेचरं पदम् ॥ (४४।२)

वेधयेत्तत्प्रमाणेन धातुं चैव शरीरकम् । (४५।१)

पिल्ले गेगेन् क्रन्खेइतेन्कारयेद्गुटिकां दिव्यां वज्रसिद्धेन काञ्चने ॥ (४५।२)

अनेन क्रमयोगेन यावच्छक्यं तु मारयेत् । (४६।१)

तद्भस्मसूतकं देवि सर्वरोगनिबर्हणम् ॥ (४६।२)

लोहदेहक्रामकगुटिकाहेम्ना च सारयित्वादौ चन्द्रार्कं लेपयेत्ततः । (४७।१)

द्वात्रिंशांशेन हेमार्धं मात्रिकाभ्यधिकं भवेत् ॥ (४७।२)

बदरास्थिप्रमाणेन कारयेद्गुटिकां बुधः । (४८।१)

यथा लोहे तथा देहे क्रमते नान्यथा क्वचित् ॥ (४८।२)

रसबन्धनवज्रेण द्वंद्वितं हेम कान्तशुल्वकयोजितम् । (४९।१)

रञ्जयेत् सप्तवाराणि तं खोटं सूक्ष्मचूर्णितम् ॥ (४९।२)

भावितं स्त्रीरजस्येव गुञ्जापञ्चमितं युतम् । (५०।१)

भूर्जपत्त्रे निवेश्याथ बद्ध्वा वस्त्रेण पोटलीम् । (५०।२)

स्वेदयेद्देवदेवेशि यावद्भवति गोलकम् ॥ (५०।३)

लाङ्गली जीवकश्चैव मुस्तायुक्तेन्द्रवारुणी । (५१।१)

एतेषां निक्षिपेत् पिण्डे वज्रगोलं तु वेष्टयेत् ॥ (५१।२)

मूषामध्ये तु निक्षिप्य अन्धयित्वा प्रयत्नतः । (५२।१)

भूमौ मूषां विनिक्षिप्य पुटं मूर्ध्नि प्रदापयेत् ॥ (५२।२)

अनेनैव प्रदानेन बन्धमेति महारसः ॥ (५३।०)

गोलकं धारयेद्वक्त्रे वर्षमेकं यदि प्रिये । (५४।१)

जीवेत् कल्पसहस्राणि यथा नागो महाबलः ॥ (५४।२)

वर्षैर्द्वादशभिः साक्षात् रुद्ररूपस्तु जायते । (५५।१)

गात्रस्य तस्य प्रस्वेदात् अष्टौ लोहास्तु काञ्चनम् ॥ (५५।२)

एन्त्ड़ेर्नेन् वोन् ग्रौएन् हअरेन् दुर्छ् वज्रभस्मवज्रभस्म तथा सूतं काञ्चनेन समन्वितम् । (५६।१)

वक्त्रस्थं कुरुते यस्तु सो ऽब्दात् पलितवर्जितः ॥ (५६।२)

खोट औस् अभ्रक उस्w। -> लन्ग्लेबिग्केइत्कृष्णाभ्रकस्य सत्त्वं च तारं ताम्रं च हाटकम् । (५७।१)

माक्षिकं कान्ततीक्ष्णं च समभागानि कारयेत् ॥ (५७।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् । (५८।१)

तं खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु द्रुतसूतेन गोलकम् ॥ (५८।२)

मृतवज्रस्य भागैकं भागाश् चत्वारि गोलकम् । (५९।१)

मर्दयेत्तप्तखल्लेन भस्मीभवति सूतकः ॥ (५९।२)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे सप्तसंकलिकाक्रमात् । (६०।१)

गुञ्जामात्रं तु तद्भस्म मध्वाज्येन तु लेहयेत् ॥ (६०।२)

संवत्सरप्रयोगेण ह्य् अयुतायुर् भवेन्नरः । (६१।१)

वलीपलितनिर्मुक्तो महाबलपराक्रमः ॥ (६१।२)

पिल्ले औस् दिएसेम् खोट -> वेधतद्भस्मपलम् एकं तु पलैकं गन्धकस्य च । (६२।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (६२।२)

जीवेत् कल्पसहस्राणि यथानङ्गो महाबलः । (६३।१)

तस्य मूत्रपुरीषेण लोहान्यष्टौ च काञ्चनम् ॥ (६३।२)

Wएइतेर्वेरर्बेइतुन्ग् देस् खोटस् -> सर्वलोहवेधतं खोटं रञ्जयेत् पश्चात् वङ्गाभ्रककपालिना । (६४।१)

रञ्जयेत् सप्तवाराणि भवेत् कुङ्कुमसंनिभम् ॥ (६४।२)

हेम्ना सह समावर्त्य सारणात्रयसारितम् । (६५।१)

सहस्रांशेन तेनैव सर्वलोहानि वेधयेत् ॥ (६५।२)

खोट -> शुल्बवेधकृष्णाभ्रकस्य सत्त्वं च तारं ताम्रं च हाटकम् । (६६।१)

तीक्ष्णं च बद्धसूतं च माक्षिकं च समन्वितम् ॥ (६६।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् । (६७।१)

हेम्ना सह समावर्त्य सारणात्रयसारितम् ॥ (६७।२)

शतांशेन तु तेनैव शुल्ववेधं प्रदापयेत् । (६८।१)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (६८।२)

खोट -> शुल्बवेधबद्धसूतस्य भागैकं भागैकं पन्नगस्य च । (६९।१)

हाटकस्य च भागैकं भागैकं चाभ्रकान्तयोः ॥ (६९।२)

एकीकृत्य तु तद्धाम्यं रसे जीर्णे तु जारयेत् । (७०।१)

शतांशेन तु तेनैव शुल्ववेधं प्रदापयेत् ॥ (७०।२)

बद्धसूतखोट -> शुल्बवेधबद्धसूतस्य भागैकं भागैकं कुटिलस्य च । (७१।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (७१।२)

तस्य खोटस्य भागैकं भागैकं गन्धकस्य च । (७२।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं यावद्वङ्गावशेषितम् ॥ (७२।२)

अनेन क्रमयोगेन वङ्गं निर्वाप्य षड्गुणम् । (७३।१)

अनेन क्रमयोगेन वहेन्नागं च षड्गुणम् ॥ (७३।२)

तद्रसं रञ्जयेत्पश्चात् तीक्ष्णशुल्वकपालिना । (७४।१)

रञ्जयेत् तत् प्रयत्नेन यावत् कुङ्कुमसंनिभम् ॥ (७४।२)

हेम्ना सह समावर्त्य सारणात्रयसारितम् । (७५।१)

शतांशे वेधयेत् शुल्वं दिव्यं हेम प्रजायते ॥ (७५।२)

द्रवसंस्कार -> तारवेधपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि द्रवसंस्कारमुत्तमम् ॥ (७६।०)

रञ्जयेत् शुद्धकनकं तीक्ष्णशुल्वकपालिना । (७७।१)

पक्वबीजस्य भागैकं भागैकं द्रुतसूतकम् । (७७।२)

मर्दयेन्मध्यमाम्लेन गोलकं भवति क्षणात् ॥ (७७।३)

मृतवज्रस्य भागैकं भागाश् चत्वारि गोलकम् । (७८।१)

मर्दयेत् तप्तखल्लेन भस्मीभवति सूतकम् ॥ (७८।२)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे सप्तसंकलिकाक्रमात् । (७९।१)

तद्भस्म तु पुनः पश्चात् मध्यमाम्लेन मर्दयेत् ॥ (७९।२)

पुटं दद्यात् प्रयत्नेन षष्ट्याधिकशतत्रयम् । (८०।१)

तद्भस्म जायते दिव्यं सिन्दूरारुणसंनिभम् ॥ (८०।२)

तेनैव वेधयेत्तारं सहस्रांशेन काञ्चनम् । (८१।१)

एइन्सत्ज़् वोन् भस्मसूतमृतवज्रस्य भागैकं भागाः षोडश सूतकम् ॥ (८१।२)

देवदालीशङ्खपुष्पीरसेन मर्दितं क्रमात् । (८२।१)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे भस्मीभवति तत्क्षणात् ॥ (८२।२)

फूत्काराणां सहस्रेण धाम्यमानो न गच्छति । (८३।१)

ईदृशं भस्मसूतं च देहे लोहे च योजयेत् ॥ (८३।२)

एइन्सत्ज़् दिएसेस् भस्मसूतस् ड़्र् शुल्बवेधतद्भस्मपलमेकं तु पलमेकं तु गन्धकम् । (८४।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (८४।२)

तं खोटं रञ्जयेत् पश्चात् कापालिक्रमयोगतः । (८५।१)

सारणात्रययोगेण शुल्ववेधं प्रदापयेत् ॥ (८५।२)

मेलन वोन् भस्मसूत उन्द् नागभस्मसूतपलैकं च पलैकं पन्नगस्य च । (८६।१)

पुटेन जायेत भस्म सिन्दूरारुणसंनिभम् ॥ (८६।२)

तद्भस्म तु पुनः पश्चाद् गोपित्तेन तु मर्दयेत् । (८७।१)

ताम्रपात्रेण तत् कृत्वा मर्दयेल्लोहमुष्टिना ॥ (८७।२)

मृद्वग्निना ततः पाच्यं यावन्नागेन मेलनम् ॥ (८८।०)

मित् दिएसेम् प्रोदुक्त्: शुल्ब -> कनकतद्भस्मभागमेकं तु भागैकं हेमगोलकम् । (८९।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य क्रामणेन सहैकतः ॥ (८९।२)

तारारिष्टं तु तेनैव सहस्रांशेन काञ्चनम् । (९०।१)

औड़् दिएसेल्बे अर्त्: शुल्ब -> तारअनेन क्रमयोगेण वङ्गभस्म प्रजायते ॥ (९०।२)

सहस्रांशेन तेनैव शुल्ववेधं प्रदापयेत् । (९१।१)

तच्छुल्वं जायते तारं शङ्खकुन्देन्दुसंनिभम् ॥ (९१।२)

शुल्बवेध मित् मृतपारदश्वेताभ्रकस्य सत्त्वं च कान्ताकान्तं तथायसम् । (९२।१)

वङ्गं तारं तथा श्वेतं वैक्रान्तं च कदम्बकम् ॥ (९२।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटं कुन्देन्दुसंनिभम् । (९३।१)

तं खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु द्रुतसूतेन गोलकम् ॥ (९३।२)

मृतवज्रस्य भागैकं भागाश् चत्वारि गोलकम् । (९४।१)

मर्दयेत्तप्तखल्लेन भस्मीभवति सूतकः ॥ (९४।२)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे सप्तसंकलिकाक्रमात् । (९५।१)

ततश्च जायते भस्म शङ्खकुन्देन्दुसंनिभम् ॥ (९५।२)

तद्भस्म पलमेकं तु पलमेकं तु गन्धकम् । (९६।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (९६।२)

तारेण च समावर्त्य सारणात्रयसारितम् । (९७।१)

सहस्रांशेन तेनैव शुल्ववेधं प्रदापयेत् ॥ (९७।२)

वङ्गवेध मित् सूतभस्म (१)तीक्ष्णसूतपलान्यष्टौ द्रुतसूतपलाष्टकम् । (९८।१)

मर्दयेत्तप्तखल्लेन कुष्ठछल्लीरसेन च ॥ (९८।२)

तत्क्षणाज्जायते पिण्डं तीक्ष्णेन सह गोलकम् । (९९।१)

मर्दयेत्तप्तखल्लेन भस्मीभवति तत्क्षणात् ॥ (९९।२)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे सप्तसंकलिकाक्रमात् । (१००।१)

षोडशांशेन तेनैव वङ्गवेधं प्रदापयेत् ॥ (१००।२)

सूतभस्म -> वङ्गवेध (२)तद्भस्मपलमेकं तु पलैकं गन्धकस्य च । (१०१।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (१०१।२)

तस्य खोटस्य भागं च तीक्ष्णचूर्णं च तत्समम् । (१०२।१)

द्वौ भागौ द्रुतसूतस्य सर्वम् एकत्र मर्दयेत् ॥ (१०२।२)

तप्तखल्ले तु संमर्द्य गोलको भवति क्षणात् । (१०३।१)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे सप्तसंकलिकाक्रमात् ॥ (१०३।२)

तत् सर्वं जायते भस्म शङ्खकुन्देन्दुसंनिभम् । (१०४।१)

तद्भस्म कारयेत् खोटं तीक्ष्णेन द्वंद्वितं सह ॥ (१०४।२)

अनेन क्रमयोगेण सप्तसंकलिकाक्रमात् । (१०५।१)

तद्भस्म जारयेत् पश्चात् सारणात्रयसारितम् ॥ (१०५।२)

लक्षांशेन तु तेनैव वङ्गवेधं प्रदापयेत् । (१०६।१)

तिन्:: मारणभस्मसूतपलैकं तु शुद्धं वङ्गं प्रलेपयेत् ॥ (१०६।२)

मर्दयेदायसे पात्रे वङ्गं तु म्रियते क्षणात् । (१०७।१)

शुल्बवेध मित् मृतवङ्गद्विपलं मृतवङ्गस्य तारचूर्णपलद्वयम् ॥ (१०७।२)

द्विपलं गन्धकं दद्यात् पलैकं टङ्कणस्य च । (१०८।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (१०८।२)

पलैकं खोटचूर्णस्य पलैकं द्रुतसूतकम् । (१०९।१)

मर्दयेन्मातुलुङ्गाम्लैः गोलको भवति क्षणात् ॥ (१०९।२)

षोडशांशेन तेनैव शुल्ववेधं प्रदापयेत् । (११०।१)

वङ्गस्थाने ददेन्नागं तारस्थाने तु काञ्चनम् ॥ (११०।२)

तारारिष्टवेधपूर्ववत् क्रमयोगेण रसं खोटं तु कारयेत् । (१११।१)

तं खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु द्रुतसूतेन गोलकम् ॥ (१११।२)

षोडशांशेन तेनैव तारारिष्टं तु वेधयेत् ॥ (११२।०)

मृतवङ्गपलैकं तु पलैकं सूतकस्य च । (११३।१)

सत्त्वचूर्णपलैकं तु त्रयमेकत्र मेलयेत् ॥ (११३।२)

मर्दयेन्मातुलुङ्गाम्लैः गोलको भवति क्षणात् ॥ (११४।०)

वङ्गस्तम्भन मित् मृतवज्रमृतवज्रस्य भागैकं भागाश् चत्वारि गोलकम् । (११५।१)

एकत्र मर्दयेत् खल्ले ओषधीद्रवसंयुतम् ॥ (११५।२)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे पुटानां सप्तकेन तु । (११६।१)

तत् सर्वं जायते भस्म वज्रस्यैव प्रभावतः ॥ (११६।२)

सामुद्रं त्रिफलं देवि भस्ममध्ये प्रदापयेत् । (११७।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य वज्रीक्षीरे दिनत्रयम् ॥ (११७।२)

विश्वामित्रकपालस्थं पुटं दद्यात्तु भूधरे । (११८।१)

तत् सर्वं जायते भस्म शङ्खकुन्देन्दुसंनिभम् ॥ (११८।२)

तेनैव यवमात्रेण वङ्गं स्तम्भयति क्षणात् । (११९।१)

मारण वेर्स्छिएदेनेर् मेतल्ले मित् वज्रवङ्गं तारं तथा सत्त्वं समसूतेन गोलकम् ॥ (११९।२)

अनेन क्रमयोगेण मारयेच्च पृथक् पृथक् । (१२०।१)

तत् सर्वं जायते भस्म वज्रस्यैव प्रभावतः ॥ (१२०।२)

सिद्धरस (?)भस्मसूतपलैकं च वङ्गभस्मपलद्वयम् । (१२१।१)

द्वे पले मृततारस्य सत्त्वभस्मपलद्वयम् ॥ (१२१।२)

शङ्खचूर्णपलं पञ्च सामुद्रस्य पलाष्टकम् । (१२२।१)

टङ्कणस्य पलान्यष्टौ सर्वम् एकत्र मर्दयेत् ॥ (१२२।२)

वज्रीक्षीरेण संपेष्य पुटं दद्याच्चतुर्दश । (१२३।१)

एष सिद्धरसः साक्षात् दुर्लभस्त्रिदशैरपि ॥ (१२३।२)

सिद्धरस: वङ्ग -> तारवङ्गं तु द्रावयेत् पश्चात् भाण्डे चैव तु मृन्मये । (१२४।१)

सिद्धं भस्म भवेल्लोहशलाकेन च चालयेत् ॥ (१२४।२)

वापयेच्च प्रयत्नेन यावत् कठिनतां व्रजेत् । (१२५।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं तारं भवति शोभनम् ॥ (१२५।२)

हेर्स्तेल्लुन्ग् वोन् गुतेम् सिल्बेर् दुर्छ् बेइमिस्छुन्ग् वोन् ज़िन्न्कदाचित् पुटिते तारे पुनर्वङ्गं प्रदापयेत् । (१२६।१)

पत्त्रे दाहे कषे छेदे तत्तारं शाश्वतं भवेत् ॥ (१२६।२)

??स्तम्भितं तत्तु गोलं च षोडशांशसमन्वितम् । (१२७।१)

मृतवज्रस्य भागैकम् एकत्रैव तु मर्दयेत् ॥ (१२७।२)

देवदाली शङ्खपुष्पी तद्रसेन तु मर्दयेत् । (१२८।१)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे पुटानां सप्तकेन तु ॥ (१२८।२)

तद्भस्म तु पुनः पश्चात् दीपयन्त्रेण पाचयेत् ॥ (१२९।०)

वङ्गस्तम्भन मित् भस्मसूतभस्मसूतपलैकं च श्वेताभ्रकपलद्वयम् । (१३०।१)

शङ्खचूर्णपलैकं तु पलैकं टङ्कणस्य च । (१३०।२)

एकीकृत्याथ तत् सर्वं वज्रीक्षीरेण पेषयेत् ॥ (१३०।३)

आरण्योपलकैः पश्चात् पुटं दद्याच्चतुर्दश । (१३१।१)

रसोऽयं यवमात्रेण वङ्गं स्तम्भयति क्षणात् ॥ (१३१।२)

नागवेध मित् मृतसूतकृष्णाभ्रकपलैकं तु द्वे पले मृतसूतकम् । (१३२।१)

गन्धकस्य पलं चैकम् एकीकृत्याथ मर्दयेत् ॥ (१३२।२)

मर्द्यमानं प्रयत्नेन गोलकं भवति क्षणात् ॥ (१३३।०)

मृतवज्रस्य भागैकं चतुर्भागं च गोलकम् । (१३४।१)

मर्दयेत् प्रहरैकं तु भस्मीभवति सूतकः ॥ (१३४।२)

आरण्यगोमयेनैव पुटं दद्यात्तु भूधरे । (१३५।१)

अनेन क्रमयोगेण सप्तसंकलिकां कुरु ॥ (१३५।२)

शतांशेन तु तेनैव नागवेधं प्रदापयेत् । (१३६।१)

शुल्बवेध मित् एन्द्प्रोद्। औस् वोरिगेम् रेज़ेप्त्तं खोटं रञ्जयेत् पश्चात् शुल्वाभ्रककपालिना ॥ (१३६।२)

पुनस्तं रञ्जयेत् पश्चात् तीक्ष्णशुल्वकपालिना । (१३७।१)

पुनस्तं रञ्जयेत् पश्चात् नागाभ्राककपालिना ॥ (१३७।२)

हेम्ना सह समावर्त्य सारणात्रयसारितम् । (१३८।१)

सहस्रांशेन तेनैव शुल्ववेधं प्रदापयेत् ॥ (१३८।२)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणमुत्तमम् ॥ (१३९।०)

चन्द्रार्करञ्जन मित् वज्रभस्मवज्रभस्म स्नुहीक्षीरे पुटितं दशभिः पुटैः । (१४०।१)

तत्तुल्यं मर्दयेत् सूतं देवदाल्या रसैः पुटेत् ॥ (१४०।२)

तत्तुल्यं च पुटेत्तीक्ष्णं त्रिफलाया रसेन तु । (१४१।१)

तत्तुल्यं पुटयेन्नागमहिमाराटरूषकैः ॥ (१४१।२)

हेमवर्णप्रदं तद्धि विंशत्यंशेन योजितम् । (१४२।१)

चतुःषष्ट्यंशकेनेदं शुद्धतारं च रञ्जयेत् ॥ (१४२।२)

अष्टमांशेन तेनैव नागपत्त्राणि लेपयेत् । (१४३।१)

पुटयेन्मारयेन्नागं सिन्दूरारुणसंनिभम् ॥ (१४३।२)

तत्तुल्यं मारयेद्धेम काञ्चनाररसे पुटेत् । (१४४।१)

तत्तुल्यं मारयेच्छुल्वं गृहकन्यारसेन च ॥ (१४४।२)

पश्चादम्लेन पुटयेद् यावत् सिन्दूरसंनिभम् । (१४५।१)

चन्द्रार्कं रञ्जयेत्तेन शतांशेन तु वेधयेत् ॥ (१४५।२)

एwइगेर् क्￶र्पेर् दुर्छ् रसभस्मसबीजं बीजवर्जं वा वज्रेण सह सूतकम् । (१४६।१)

तद्भस्म मर्दयेत् पश्चात् स्वर्णपत्त्ररसेन तु ॥ (१४६।२)

तेनैव वेधयेच्छुल्वं शुल्वं तारे तु योजयेत् ॥ (१४७।०)

वज्रेण द्वंद्वयेद्धेम हेम्ना च द्वंद्वयेद्रसम् । (१४८।१)

रसेन द्वंद्वयेद्देहं स देहो ह्य् अजरामरः ॥ (१४८।२)

सर्वद्वन्द्वमेलापनकदलीकन्दसौवीरं कण्टकारीरसप्लुतम् । (१४९।१)

क्रामणं सर्वधातूनां सर्वद्वंद्वेषु मेलनम् ॥ (१४९।२)

हेमद्वन्द्वतिमिरस्य तु पञ्चाङ्गं मार्जारीबीजसंयुतम् । (१५०।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य वज्रं तेनैव वेधयेत् ॥ (१५०।२)

वज्रमूषागतं ध्मातं हेमद्वंद्वं तु कारयेत् ॥ (१५१।०)

वज्रमेलापक, तेजस्पुङ्ख (?)कान्तपाषाणचूर्णं तु भूलता रामठं मधु । (१५२।१)

गुञ्जाटङ्कणकाचं च कर्कटास्थि स्नुहीपयः ॥ (१५२।२)

एतत् सर्वं समं योज्यं स्त्रीस्तन्येन च मर्दयेत् । (१५३।१)

मूषालेपगतं प्रान्ते वज्रमेलापकः सुखी ॥ (१५३।२)

हठाग्नौ वज्रमूषायां दृढवज्रा मिलन्ति च । (१५४।१)

सुसूक्ष्मा रजका भूत्वा ह्य् एकीभावं व्रजन्ति ते ॥ (१५४।२)

काचटङ्कणयोगेन ध्मातः शुद्धिमवाप्नुयात् । (१५५।१)

बहुभिश्चैव मूषाभिस्तेजःपुञ्जो ऽभिजायते ॥ (१५५।२)

वज्रहेममेलनमृतवज्रस्य भागैकं भागाः षोडश हाटकम् । (१५६।१)

श्वेतकाचस्य चूर्णं तु भागान् षोडश दापयेत् ॥ (१५६।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं वज्रबन्धं तु कारयेत् । (१५७।१)

अनेन क्रमयोगेण सप्तवारांश्च दापयेत् । (१५७।२)

मिलते तत्क्षणं वज्रं हेम्ना तु सलिलं यथा ॥ (१५७।३)

वज्रहेममेलनचूर्णे नरकपालस्य मृतवज्रं तु दापयेत् । (१५८।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं हेम्ना मिलति तत्क्षणात् ॥ (१५८।२)

वज्रहेममेलनभृङ्गपक्षं नृकेशं च मृतकान्तं सटङ्कणम् । (१५९।१)

बालवत्सपुरीषं च स्त्रीस्तन्येन च पेषयेत् ॥ (१५९।२)

मूषालेपं ततः कृत्वा वज्रे हेम च दापयेत् । (१६०।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं वज्रं मिलति नान्यथा ॥ (१६०।२)

वज्रहेममेलनकान्तं वज्रं तथा गुञ्जा गन्धकं च चतुष्टयम् । (१६१।१)

स्तनक्षीरेण पिष्टं तु मूषालेपं तु कारयेत् ॥ (१६१।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं वज्रं मिलति तत्क्षणात् ॥ (१६२।०)

द्रुतबन्धक्षीरेणोत्तरवारुण्या मृतवज्रं तु भावयेत् । (१६३।१)

हेमपिष्टिकया मध्ये वज्रं तत्रैव निक्षिपेत् ॥ (१६३।२)

वेष्टयेद्भूर्जपत्त्रेण बहिर्वस्त्रेण वेष्टयेत् । (१६४।१)

धान्यमध्ये तु संस्थाप्यं पक्षमेकं निरन्तरम् ॥ (१६४।२)

उद्धृतं तत् प्रयत्नेन वज्रबन्धं तु कारयेत् । (१६५।१)

द्रुता वज्रास्तु तेनैव मेलनीयास्तु पार्वति ॥ (१६५।२)

द्रुतबन्धः स विज्ञेयः शतसाहस्रवेधकः ॥ (१६६।०)

रत्नानां तु तथा सर्वान् वेधयित्वा यथाविधि । (१६७।१)

शतसाहस्रवेधी च देहसिद्धिप्रदायकः ॥ (१६७।२)

रत्नद्रुति-रस-मेलनमुसली चित्रकं वन्ध्याकर्कोटी कन्दपद्मिनी । (१६८।१)

कञ्चुकी नीलसिन्दूरी वासा नागबला तथा ॥ (१६८।२)

कांस्यपात्रे रसाश्चासां रत्नानां द्रुतयस्तथा । (१६९।१)

आतपे धारयित्वा तु अधः कुर्यादथानलम् ॥ (१६९।२)

ओषधीनां रसं कृत्वा स्वच्छं कृत्वा पुनः पुनः । (१७०।१)

याममात्रं च घर्मे तु द्रुतिर्मिलति वै रसम् ॥ (१७०।२)

न तेषां क्रामणं शक्यं वक्तुं वर्षशतैरपि ॥ (१७१।०)

सैन्धवं निम्बपत्त्राणि वाकुची वेष्टिता नले । (१७२।१)

द्रुताभ्रस्य रसेनैव मेलनं परमं मतम् ॥ (१७२।२)

वज्रं द्वंद्वनमीशानि वज्रेण रसमारणम् । (१७३।१)

सबीजं मारणं प्रोक्तं खोटबन्धनमेव च ॥ (१७३।२)

तन्ममाचक्ष्व देवेशि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ (१७४।०)