श्रीदेव्युवाच । (१।२)

बद्धस्य रसराजस्य कथं द्रावणमीश्वर । (१।३)

वज्रादिजारणं चापि कथमाज्ञापय प्रभो ॥ (१।४)

श्रीभैरव उवाच । (२।१)

पारदद्रावणतं खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु स्त्रीरजोभिस्तु भावयेत् ॥ (२।२)

पुनर्नवा च मीनाक्षी रम्भाकन्दः स्त्रियोरजः । (३।१)

मणिमन्थं शिलाधातुं सर्वमेकत्र पेषयेत् ॥ (३।२)

कल्केनानेन संछन्नमारोटरससंयुतम् । (४।१)

तं रसं भूर्जपत्त्रे तु बद्ध्वा पोटलिकां ततः ॥ (४।२)

दोलायन्त्रे सुरेशानि स्वेदयेद्दिवसत्रयम् । (५।१)

अनेन क्रमयोगेण मृतः सूतो भवेद्द्रुतः ॥ (५।२)

रसद्रावण उन्द् -जारणआर्द्रकं मूलकं शुण्ठी लशुनं हिङ्गु माक्षिकम् । (६।१)

त्रिक्षारं पञ्चलवणं काङ्क्षी कासीसगन्धकम् । (६।२)

अम्लवर्गसमायुक्तं गोलकं कारयेत् प्रिये ॥ (६।३)

तस्य मध्यगता पिष्टी दोलायां स्वेदनेन तु । (७।१)

द्रवते नात्र संदेहो द्रुतं जारयते रसम् ॥ (७।२)

बद्धं महारसं देवि द्रावयेत् पादयोगतः । (८।१)

द्रुतपादे ततो देयं द्रावयित्वा पुनर्द्रवेत् ॥ (८।२)

एवं बद्धं द्रुतं कृत्वा समद्वित्रिगुणादिकम् । (९।१)

तस्मिन् द्रुते जारणा च कर्तव्या कर्मवेदिभिः ॥ (९।२)

सूतजारणकुक्कुटीकन्दमार्जारी उच्चटापीश्वरी तथा । (१०।१)

क्षीरकञ्चुकया युक्तं स्वेदितं च द्रुतं रसम् ॥ (१०।२)

द्रुतं दोलादिसंभिन्नं कुक्कुट्याद्यैर् दिनत्रयम् । (११।१)

आर्द्रकाद्यैर् द्रुतं चैव तत्सूतं स्वेद्यतां व्रजेत् ॥ (११।२)

वज्रं द्रुतं यथा सूतं जारयेत्सुरवन्दिते । (१२।१)

ईश्वरस्तस्य विज्ञेयो देवदेवो जगद्गुरुः ॥ (१२।२)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग् दुर्छ् खोट उन्द् जारणविधाय खोटं यत् किंचित् मृतकोत्थापिते रसे । (१३।१)

षड्गुणं हेम जार्यं तु सारयेत् सारणात्रयम् ॥ (१३।२)

कोट्यंशेन तु तेनैव शुल्ववेधं प्रदापयेत् । (१४।१)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (१४।२)

पुनस्तत्तु रसेन्द्रस्य वज्ररत्नानि जारयेत् । (१५।१)

प्रकाशमूषागर्भे च हठाग्नौ जरते क्षणात् ॥ (१५।२)

द्रावण वोन् जुwएलेनुच्चटामीननयनासर्पाक्षीरक्तचित्रकैः । (१६।१)

एतैः रत्नं द्रवत्याशु नीलमाणिक्यमौक्तिकम् ॥ (१६।२)

सूतजारणविष्णुक्रान्ता च चक्राङ्का कुमारी यवचिञ्चिका । (१७।१)

वज्राणि पद्मरागाश्च राजावर्तादिसस्यकम् । (१७।२)

ओषधीनां द्रवं दत्त्वा तप्ते सूते विनिक्षिपेत् ॥ (१७।३)

पश्चाद्रत्नानि देयानि द्रवन्ति सलिलं यथा ॥ (१८।०)

दोलायां स्वेदयेद्देवि विडयोगेन जारयेत् । (१९।१)

प्रकाशमूषागर्भे च हठाग्नौ जारयेत् क्षणात् ॥ (१९।२)

खोटजारणशङ्खेनैवार्कदुग्धेन पुटेन शतवापितम् । (२०।१)

तद्बीजं क्षारसंयुक्तमम्लवर्गेण भावयेत् ॥ (२०।२)

विडहिङ्गुलसंयुक्तराजावर्तप्रवालकैः । (२१।१)

गन्धकः शिलया युक्तः खोटानां जारणे हितः ॥ (२१।२)

बद्धहेमजारणमूषालेपादिसंयोगात् बद्धहेम्नो हि जारणम् । (२२।१)

तत्क्षेपाज्जायते देवि विडयोगेन जारणम् ॥ (२२।२)

पश्चाद्धेम प्रदातव्यं षट्त्रिंशांशद्रवेण च ॥ (२३।०)

त्रन्स्ड़ोर्मतिओन् इन् खेचर-रसततो वै सूतराजस्य जायते रश्मिमण्डलम् । (२४।१)

तिर्यगूर्ध्वमधोव्यापितेजःपुञ्जेन पूरितम् ॥ (२४।२)

इत्थं शुद्धो भवेत् सूतः चिन्तामणिरिव स्वयम् । (२५।१)

सदेवैः पूज्यते सिद्धैः द्वितीय इव शंकरः ॥ (२५।२)

लोकानुग्रहकर्ता च भुक्तिमुक्तिप्रदायकः । (२६।१)

जारयेच्च महानीलं तत्त्वसंख्याक्रमेण तु ॥ (२६।२)

भ्रमते दक्षिणावर्तस् तदासौ खेचरो रसः । (२७।१)

वेधयेत् सर्वलोहानि भारसंख्यानि पार्वति ॥ (२७।२)

कापालिरञ्जनएवं जीर्णस्य सूतस्य शृणु कापालिरञ्जनम् ॥ (२८।०)

शुल्वपत्त्रपलैकं तु पलार्धं गन्धकस्य च । (२९।१)

टङ्कणं कर्षमेकं तु कर्षैकां रसकज्जलीम् ॥ (२९।२)

माक्षिकं कर्षमेकं तु सर्वमेकत्र कारयेत् । (३०।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (३०।२)

Wएइतेर्वेरर्बेइतुन्ग्: त्रन्स्ड़ोर्मतिओन् इन् गोल्द् (कापालिकयोग)तं खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु चणकाम्लेन मर्दयेत् । (३१।१)

आरण्यगोमयेनैव पुटान् दद्याच्चतुर्दश ॥ (३१।२)

इन्द्रगोपकसंकाशं जायते नात्र संशयः ॥ (३२।०)

तच्चूर्णं मधुना युक्तं शुद्धतारं तु रञ्जयेत् । (३३।१)

रञ्जयेत् त्रीणि वाराणि शोभनं हेम जायते ॥ (३३।२)

एष कापालिको योगः सर्वलोहानि रञ्जयेत् । (३४।१)

रञ्जयेद्बद्धसूतं च वज्रबन्धं च रञ्जयेत् ॥ (३४।२)

रञ्जन नछ् वेर्स्छिएदेनेन् मेथोदेनारचूर्णपलैकं वा मृतनागपलं तु वा । (३५।१)

वङ्गाभ्रकपलैकं वा तीक्ष्णचूर्णपलं तु वा ॥ (३५।२)

त्रिशुल्वं नागवङ्गौ वा एकैकांशसमन्वितम् । (३६।१)

त्रिशुल्वं गैरिकैकैकमथवा तीक्ष्णमाक्षिकम् ॥ (३६।२)

अथवा तीक्ष्णभागौ द्वौ त्रयो घोषा नवोरगाः । (३७।१)

ताम्रस्य नव भागाः स्युर् आरभागचतुष्टयम् ॥ (३७।२)

अथवा देवदेवेशि माक्षिकस्य पलद्वयम् । (३८।१)

मयूरग्रीवतुत्थैकं मृतनागपलं तथा ॥ (३८।२)

अथवा वङ्गनागांशमेकैकं सुरवन्दिते । (३९।१)

तीक्ष्णद्वयं त्रिशुल्वं च हेमताप्यचतुष्टयम् ॥ (३९।२)

यद्वा विमलवैक्रान्तवङ्गनागानि रीतिका । (४०।१)

सशुल्वाप्यथवा हेम विमलं च भुजंगमः ॥ (४०।२)

एषामन्यतमं देवि पूर्वकल्पसमन्वितम् । (४१।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (४१।२)

पुटयेत् पूर्वयोगेन रञ्जयेत् पूर्वयोगतः ॥ (४२।०)

हेर्स्तेल्लुन्ग् एइनेस् पक्वबीजस्नागशुल्वं तथा तीक्ष्णं कापालिक्रममुत्तमम् । (४३।१)

तेनैव रञ्जयेत्तारं सप्तवारं पुनः पुनः ॥ (४३।२)

तेनैव रञ्जयेद्धेम सप्तवारं पुनः पुनः । (४४।१)

पक्वबीजमिदं श्रेष्ठं सर्वकर्मसु योजयेत् ॥ (४४।२)

ताररञ्जनवङ्गतीक्ष्णं कपाली च शुल्वं तारं तु रञ्जयेत् । (४५।१)

रञ्जयेत् सर्वलोहानि यावत् कुङ्कुमसंनिभम् ॥ (४५।२)

वैक्रान्तनागकापाली शुद्धतारं तु रञ्जयेत् । (४६।१)

रञ्जयेत् सह हेम्ना तु भवेत् कुङ्कुमसन्निभम् ॥ (४६।२)

हेमरञ्जनरक्ततैलनिषिक्तं तु लोहसंक्रान्तिनाशनम् । (४७।१)

आरकापालिचूर्णं तु शुद्धतारं तु रञ्जयेत् ॥ (४७।२)

विमलेन च नागेन कापाली परमेश्वरी । (४८।१)

रञ्जयेत् सर्वलोहानि तारं हेम विशेषतः ॥ (४८।२)

रञ्जयेत् त्रीणि वाराणि जायते हेम शोभनम् । (४९।१)

तेनैव रञ्जयेद्धेम सप्तवारं पुनः पुनः ॥ (४९।२)

हेमरञ्जनलवणोदनिषिक्तं तु लोहसंक्रान्तिनाशनम् । (५०।१)

वङ्गनागं तथा कान्तं शुल्वं तीक्ष्णं च माक्षिकम् ॥ (५०।२)

रविनागकपाली तु शुद्धतारं तु रञ्जयेत् । (५१।१)

रञ्जयेत् त्रीणि वाराणि तारारिष्टं तु जायते । (५१।२)

तेनैव रञ्जयेद्धेम सप्तवाराणि पार्वति ॥ (५१।३)

एन्त्ड़ेर्नेन् वोन् संक्रान्तिकालिकारक्तवर्गनिषिक्तं च लोहसंक्रान्तिनाशनम् । (५२।१)

वङ्गनागं तथा शुल्वं कपाली सुरवन्दिते ॥ (५२।२)

गुडेन नीलकाचेन तुत्थाम्ललवणेन च । (५३।१)

विषपित्ताम्लपिष्टेन हन्यात् संक्रान्तिकालिकाम् ॥ (५३।२)

हेर्स्तेल्लुन्ग् वोन् हेमदलगैरिकं गन्धकं सूतं तिलतैलेन पेषयेत् । (५४।१)

लेपयेत्तारपत्राणि दत्त्वा शुल्वकपालिकाम् ॥ (५४।२)

ऊर्ध्वाधस्त्वन्धमूषायां शुभ्रं हेमदलं भवेत् ॥ (५५।०)

तेxत्भागैकं हरितालस्य भागैकं गैरिकस्य च । (५६।१)

माक्षिककल्कभागैकं चत्वारो गोलकस्य च । (५६।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं हेम रञ्जयति क्षणात् ॥ (५६।३)

अनेन क्रमयोगेण चतुर्वारं तु रञ्जयेत् । (५७।१)

पक्वबीजमिदं श्रेष्ठं बालार्कसदृशप्रभम् ॥ (५७।२)

तेन वर्णद्वयोत्कर्षः षोडशांशेन जायते ॥ (५८।०)

रक्ततैले निषिक्तं च लोहसंक्रान्तिनाशनम् । (५९।१)

चन्द्रार्क -> गोल्द्रसकस्य तु कापाली चन्द्रार्कं तु शतांशतः । (५९।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं शोभनं हेम जायते ॥ (५९।३)

हेर्स्तेल्लुन्ग् एइनेस् खोटस्, रञ्जनशुद्धनागपलैकं तु कर्षैकं द्रुतसूतकम् । (६०।१)

सारयेत् सारणायन्त्रे खोटो भवति सूतकः ॥ (६०।२)

खोटस्य पलमेकं तु माक्षिकस्य पलं तथा । (६१।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य कनकस्य रसेन च । (६१।२)

पाचयेन्मृन्मये पात्रे भवेत् कुङ्कुमसन्निभम् ॥ (६१।३)

पूर्वकल्केन संयुक्तं खोटं कुर्वीत पूर्वतः । (६२।१)

एतत् कापालिकायोगाच्चूर्णमम्लेन मर्दयेत् ॥ (६२।२)

पुटयेत् पूर्वयोगेन रञ्जयेत् पूर्वयोगतः ॥ (६३।०)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग्येन केन रसं बद्ध्वा हेमगन्धशिलोरगैः । (६४।१)

क्रमेण वेष्टितं ध्मातं शतवाराणि वेधयेत् ॥ (६४।२)

आदौ तु बद्धसूतं च वङ्गं तारं मनःशिला । (६५।१)

क्रमेण वेष्टयेत् ध्मातं शतवेधी न संशयः ॥ (६५।२)

अनेन कुरुते तारं कनकेन तु काञ्चनम् ॥ (६६।०)

मृतसूत अल्स् रेअगेन्ज़् (?)सूतो मृतो हन्ति समेन वङ्गं तेनैव हन्याद्द्विगुणं च तारम् । (६७।१)

तारं चतुःषष्टिरविं करोति हेमापि तद्वत् फणिहेमयोगात् ॥ (६७।२)

हेर्स्तेल्लुन्ग् वोन् कोटिवेधिरस (?)मृतरसपलमेकं पञ्चनागं च दद्यात् कनकपलविमिश्रं ध्मातसूतावशेषम् । (६८।१)

पुनरपि शतवारानेवमेव क्रमेण भवति च रसराजः कोटिवेधी क्रमेण ॥ (६८।२)

गोल्धेर्स्तेल्लुन्ग्मृतसूतपलैकं तु द्वे पले दरदस्य च । (६९।१)

चतुःपलं गन्धकस्य कङ्कुष्ठस्य पलत्रयम् । (६९।२)

शिलायाः पञ्चकं चैव गोपित्तेन तु मर्दयेत् ॥ (६९।३)

पलैकनागपत्राणि तेन कल्केन लेपयेत् । (७०।१)

मारयेत् पुटयोगेन नागोऽयं म्रियते क्षणात् ॥ (७०।२)

वटिकां कारयेत्पश्चात् षष्टिं त्रीणि शतानि च । (७१।१)

एकैकां वटिकां पश्चाद्गोपित्तेन तु मर्दयेत् ॥ (७१।२)

अनेन क्रमयोगेण शतं दद्यात् पुटानि च । (७२।१)

नागोऽयं जायते देवि सिन्दूरारुणसंनिभः ॥ (७२।२)

शतांशेन च तेनैव तारे वेधं प्रदापयेत् । (७३।१)

तत्तारं जायते देवि देवाभरणमुत्तमम् ॥ (७३।२)

मृतनागपलैकं तु हेमपत्त्रं तु तत्समम् । (७४।१)

मारयेत् पुटयोगेन म्रियते हेम तत्क्षणात् ॥ (७४।२)

तद्भस्म नागैकयुतं हेमपत्त्रं तु तत्समम् । (७५।१)

मारयेत् पुटयोगेन म्रियते हेम तत्क्षणात् ॥ (७५।२)

अनेन क्रमयोगेण त्रीणि वाराणि कारयेत् । (७६।१)

सहस्रांशेन तेनैव तारं वेधं प्रदापयेत् ॥ (७६।२)

सुखसाध्यप्रयोगेन तत्तारं कनकं भवेत् । (७७।१)

कल्कवेधकल्कवेधमतो वक्ष्ये सुखसाध्यं सुरेश्वरि ॥ (७७।२)

पलाशनिम्बबिल्वाक्षकार्पासकटुतुम्बिनी । (७८।१)

कङ्गुणीकटुतैलं च एकैकं रसमारकम् ॥ (७८।२)

समे हेम्नि समं सूतं तारं ताम्रमथापि वा । (७९।१)

महारसाष्टमध्ये तु चत्वार उपरसास् तथा ॥ (७९।२)

फलाम्लकाञ्जिकैर् मध्यनिरङ्गारे तु खल्लयेत् । (८०।१)

तप्तायसेऽथवा लोहमुष्टिना मृदुवह्निना ॥ (८०।२)

प्रागुक्तवालुकायन्त्रे तैलं दत्त्वा विचक्षणः । (८१।१)

मर्दयेत् पक्षमेकं तु दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ (८१।२)

तत्कल्कं जायते श्रेष्ठं धर्मकामार्थमोक्षदम् । (८२।१)

वेधयेदष्टलोहानि देवानामपि दुर्लभम् ॥ (८२।२)

नाशयेत् सकलान् रोगान् पलैकेन न संशयः । (८३।१)

त्रिकटुत्रिफलायुक्तं मध्वाज्येन तु भक्षयेत् ॥ (८३।२)

हेम्ना तु बद्धं गुञ्जैकं तारेण द्वे सुरेश्वरि । (८४।१)

ताम्रेण गुञ्जात्रितयं वर्षात् स्याद् अजरामरः ॥ (८४।२)

सेवन्ते चन्द्रवदनाः सर्वाभरणभूषिताः । (८५।१)

मेदिज़्। अन्wएइसुन्गेन्त्रिफलाबीजमध्वाज्यं नस्यं कृत्वा निशासु च ॥ (८५।२)

रसं तु भक्षयेत् प्रातरजीर्णं नैव जायते । (८६।१)

गन्धकं पानमालेपं कङ्कुष्ठं भक्षयेद् बुधः ॥ (८६।२)

??पलेन भक्षयेत् सूतं सुरासुरनमस्कृतम् । (८७।१)

तप्तहेमनिभाकारो बालार्कसदृशप्रभः ॥ (८७।२)

वेधयेत् सर्वलोहानि छेदे दाहे न संशयः । (८८।१)

बद्धा तु संकलाबन्धैर् वटिका खेचरी भवेत् ॥ (८८।२)

महालताःकाकजङ्घा च बृहती शरपुङ्खाजशृङ्गिके । (८९।१)

शिवा शक्रलता कन्या सप्तैतास्तु महालताः ॥ (८९।२)

पस्ते ड़्र् एइन्सत्ज़् इन् देहलोहगुह्याद्गुह्यं समाख्यातं वातारिस्नेहसंयुतम् । (९०।१)

समे हेम्नि समं सूतं तारे ताम्रे ऽथवा प्रिये ॥ (९०।२)

महारसाष्टमध्यैकं दद्यात्तूपरसांस्तथा । (९१।१)

मर्दयेत् खल्लपाषाणे यावन्निश्चेतनं भवेत् ॥ (९१।२)

स्वेदयेदारनालेन मर्दयेत् पूर्वकल्कवत् । (९२।१)

तच्च लोहस्य देहस्य तत्तत्कर्मसु योजयेत् ॥ (९२।२)

तेxथेमाभ्रकस्य चैकैकं सूतकस्य द्वयं तथा । (९३।१)

ताराभ्रकस्य चैकैकं सूतकस्य द्वयं तथा ॥ (९३।२)

पिष्टिकां कारयेत्तेन निगलेन च बन्धयेत् । (९४।१)

पुटेषु पिष्टिकाबन्धो गोलेन निगलेन च ॥ (९४।२)

चूर्णबन्धपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि चूर्णबन्धं सुरेश्वरि ॥ (९५।०)

पिष्टिकां टङ्कणं दत्त्वा द्विपदीरसमर्दितम् । (९६।१)

नष्टपिष्टं च शुष्कं तत् धामयित्वा पुटे पचेत् ॥ (९६।२)

वेष्टयेद्देवदेवेशि गोलेन निगलेन च । (९७।१)

तुषकर्षाग्निना भूमौ मृदुस्वेदं तु कारयेत् ॥ (९७।२)

अहोरात्रं त्रिरात्रं वा चूर्णं भवति शोभनम् । (९८।१)

बद्धसंकलिकाभावात् भवेद्द्वेधा तु वेधकम् ॥ (९८।२)

पट्टबन्धपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि पट्टबन्धं सुदुर्लभम् ॥ (९९।०)

कासीसं टङ्कणं क्षारं सैन्धवं गन्धमभ्रकम् । (१००।१)

सूतकं मातुलुङ्गेन मर्दितं याममात्रकम् ॥ (१००।२)

वङ्गताराभ्ररसकस्नुक्क्षीरकृतगोलकम् । (१०१।१)

वेष्टयेद् भूर्जपत्त्रेण वस्त्रसूत्रेण वेष्टयेत् ॥ (१०१।२)

ऊर्ध्वाधो गोमयं दत्त्वा भूमध्ये स्वेदयेत्ततः । (१०२।१)

मर्दनं स्वेदनं कुर्यात्त्रिवारानेवमेव च ॥ (१०२।२)

लेपयेद्देशधर्माच्च मर्दयेद् गुडकाञ्जिकैः । (१०३।१)

धत्तूररसलिप्तायां मूषायां संनिवेशयेत् ॥ (१०३।२)

बद्ध्वा मूषामुखं देवि संधिलेपं तु कारयेत् । (१०४।१)

लोणमध्ये क्षिपेन्मूषां बृहन्मूषां च बाह्यतः ॥ (१०४।२)

मुखं तस्याश्च मूषाया बद्ध्वा लोणमृदा ततः । (१०५।१)

तुषकर्षाग्निना भूमौ मृदुस्वेदं तु कारयेत् ॥ (१०५।२)

अहोरात्रं त्रिरात्रं वा चित्रधर्मा भवन्ति ते । (१०६।१)

अनेनैव प्रकारेण सप्तवारं तु कारयेत् ॥ (१०६।२)

अन्तर्बहिश्च बद्धास्ते धर्मशुद्धा भवन्ति ते ॥ (१०७।०)

मिस्छुन्ग् ड़्र् गेनेरेल्लेन् एर्ड़ोल्ग्गन्धकेन हतं सूतं काङ्क्षीकासीससैन्धवम् । (१०८।१)

स्नुह्यर्कं टङ्कणं गुञ्जा रविक्षीरेण मर्दिता । (१०८।२)

पुराणका भवन्त्याशु धर्मकामार्थमोक्षदाः ॥ (१०८।३)

पञ्चभागं तु शुल्वस्य द्विभागं कुञ्जरस्य च । (१०९।१)

कारयेद्दलधर्मांश्च लेपयेत् पूर्वयोगतः ॥ (१०९।२)

रसेन्द्रो रञ्जति ह्य् एवं कर्तव्यं सारणादिकम् । (११०।१)

तन्ममाचक्ष्व देवेशि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ (११०।२)