श्रीदेव्युवाच । (१।१)

लोहवेधास्त्वया देव यदर्थमुपवर्णिताः । (१।२)

तं देहवेधम् आचक्ष्व येन स्यात् खेचरी गतिः ॥ (१।३)

श्रीभैरव उवाच । (२।१)

प्रथमं शोधयेद्देहं पश्चात् कल्कं समाचरेत् । (२।२)

अन्यथा न भवेत् सिद्धिः रसे चैव रसायने ॥ (२।३)

रसायन प्रोचेदुरेप्रातः प्रातः पिबेदादौ त्रिदिनं घृतसैन्धवम् । (३।१)

केतक्याः स्तनजं क्वाथं तदनु त्रिदिनं पिबेत् ॥ (३।२)

विधिना स्वेदनं कृत्वा सयवक्षारशर्करम् । (४।१)

त्र्यहं पिबेद्वराक्वाथं सदेवासुरवन्दिते ॥ (४।२)

क्वाथं कटुकरोहिण्याः सम्यक् जाते विरेचने । (५।१)

त्रिदिनं यावकान्नं च भुञ्जीत घृतसंयुतम् ॥ (५।२)

पलाशबीजजन्तुघ्नगुणमोदकभक्षणात् । (६।१)

कीटस्य पातनं कुर्यादथ काकेष्टवारिणा ॥ (६।२)

वचामरिचसिन्धूत्थरजनीकणनागरात् । (७।१)

धात्रीगुडविडङ्गाच्च परागं दिवसत्रयम् ॥ (७।२)

एवं संशोध्य शाल्यन्नं क्षीरमुद्गाम्बुयावकैः । (८।१)

ततो जातबलो भूत्वा चरेद्रासायनं विधिम् ॥ (८।२)

धात्रीरसघृतक्षौद्रैः क्षीरैः सुरतरूद्भवैः । (९।१)

तैलं निर्मथ्य देवेशि द्विचतुःषट्पलान्वितम् ॥ (९।२)

लघुमध्योत्तमैर्मानैः त्रिमासं प्रत्यहं पिबेत् । (१०।१)

आरोटं भक्षयेत् पश्चात् जीर्णं च तदनन्तरम् ॥ (१०।२)

क्षेत्रीकृत्य ततो देहं ततो भक्ष्यं तु वर्धयेत् ॥ (११।०)

आरोट:: प्रोदुच्तिओन्शोधितं व्योमताप्याभ्यां पातितं तदनन्तरम् । (१२।१)

तण्डुलीयकभृङ्गाह्वपेषितं वापितं रसम् । (१२।२)

आरोटमिति सेवेत प्रथमं देहसिद्धये ॥ (१२।३)

रसायन (चोन्त्।)अथवा भस्मतां प्राप्तं षड्वारं कल्कयोगतः । (१३।१)

यावत् संवत्सरं पूर्णं तावदारोटकं भजेत् ॥ (१३।२)

शिलाजतुक्षौद्रविडङ्गसर्पिर्लोहाभयापारदताप्यभक्षम् । (१४।१)

आपूर्यते दुर्बलदेहधातून् त्रिपञ्चरात्रेण यथा शशाङ्कः ॥ (१४।२)

बककन्यारसक्षौद्रद्विनिशात्रिफलागुडैः । (१५।१)

कल्कीकृतं रसं व्योमकान्तमध्वाज्यसंयुतम् । (१५।२)

भुक्त्वा गच्छेदमरतां क्षेत्रीकरणमुत्तमम् ॥ (१५।३)

चूर्णमभ्रकसत्त्वस्य कान्तलोहस्य वा ततः । (१६।१)

तीक्ष्णस्य वा महादेवि त्रिफलाक्वाथभावितम् ॥ (१६।२)

यावदञ्जनसंकाशं वस्त्रछन्नं विशोध्य तत् । (१७।१)

भृङ्गामलकसारेण हरिद्राया रसेन च ॥ (१७।२)

पुटितं रससंयुक्तं मधुघृतसमन्वितम् । (१८।१)

लोहसम्पुटमध्यस्थं मासं धान्ये प्रतिष्ठितम् ॥ (१८।२)

घृतेन मधुना लिह्यात् क्षेत्रीकरणमुत्तमम् । (१९।१)

एवं वर्षप्रयोगेण सहस्रायुर् भवेन्नरः ॥ (१९।२)

रससिद्धेः पुरा हेम गुञ्जामात्रं दिने दिने । (२०।१)

भक्षयेद्देहसिद्ध्यर्थं रससिद्धिः प्रजायते ॥ (२०।२)

कान्ताभ्रसत्त्वं सरसमीषत्कनकजारितम् । (२१।१)

लिह्यादादौ समध्वाज्यं क्षेत्रीकरणमुत्तमम् ॥ (२१।२)

वर्षं वर्षार्धम् अथवा पूर्वमेवं तु भक्षयेत् ॥ (२२।०)

वज्रजीर्णो रसो देवि ह्युत्तमः परिकीर्तितः । (२३।१)

मध्यमो हेमजीर्णस्तु तारजीर्णोऽधमः प्रिये ॥ (२३।२)

हेमजीर्णे भस्मसूते रुद्रत्वं भक्षिते व्रजेत् । (२४।१)

विष्णुत्वं तारजीर्णे तु ब्रह्मत्वं भास्करेण तु ॥ (२४।२)

तीक्ष्णजीर्णे धनाध्यक्षः सूर्यत्वं चपलालये तु । (२५।१)

वाजरे तु शशाङ्कत्वम् अनलत्वं तु रोहणे । (२५।२)

सामान्येन तु तीक्ष्णेन शक्रत्वं प्राप्नुयान्नरः ॥ (२५।३)

एवं यो लोहजीर्णं तु भक्षयेद्भस्मसूतकम् । (२६।१)

जलेन जलरूपः स्यात् स्थलेन स्थलतां व्रजेत् ॥ (२६।२)

तेजोऽधिके तथा तेजः वायोरप्यधिको बली । (२७।१)

हर्ता कर्ता स्वयं साक्षात् शापानुग्रहकारकः ॥ (२७।२)

यत्र मूत्रपुरीषं तु साधकस्तु परित्यजेत् । (२८।१)

पाषाणो मृन्मयं तत्र स्पष्टं भवति काञ्चनम् ॥ (२८।२)

प्रस्वेदस्तस्य गात्रस्य लोहान्यष्टौ च वेधयेत् । (२९।१)

तत् सर्वं कनकं नित्यं भक्षिते द्वादशे पले । (२९।२)

रुद्रतुल्यो महादेवि अजरामरकारिणि ॥ (२९।३)

भस्मसूतं तथा तारं भक्षयेत् षोडशं पलम् । (३०।१)

अथवा तारजीर्णं तु भक्षयेद्भस्मसूतकम् । (३०।२)

शुल्वं च वङ्गघोषं च तत्स्वेदात् तारतां व्रजेत् ॥ (३०।३)

अथवा तीक्ष्णजीर्णं तु भक्षयेद्भस्मसूतकम् । (३१।१)

मूत्रेण तस्य स्पृष्टं तु वङ्गं व्रजति तारताम् ॥ (३१।२)

एकैकेन निषेकेण स्तम्भनं नागवङ्गयोः ॥ (३२।०)

गुञ्जामात्रं रसं देवि हेमजीर्णं तु भक्षयेत् । (३३।१)

द्विगुञ्जां तारजीर्णस्य रविजीर्णस्य तत्त्रयम् ॥ (३३।२)

तीक्ष्णाभ्रकान्तमाषैकं गुञ्जैका द्राविका भवेत् । (३४।१)

वज्रवैक्रान्तजीर्णं तु भक्षयेत् सर्पिषान्वितम् ॥ (३४।२)

नागं वङ्गं रसं भस्म विषोपविषसंयुतम् । (३५।१)

मात्रायुक्तं ततश्चैव भक्षयेच्च रसायने ॥ (३५।२)

हेम तारं तथा कान्तं जायतेऽग्निसहं क्रमात् । (३६।१)

बद्धश्च रसराजोऽयं देहसिद्धिं प्रदापयेत् ॥ (३६।२)

वज्रायस्कान्तमाक्षीकवैक्रान्ताभ्रककाञ्चनैः । (३७।१)

एतैर्जीर्णैर् यथालाभं रसः शस्तो रसायने ॥ (३७।२)

षडेवोपरसांश्चैव भक्षणार्थं च वाहयेत् । (३८।१)

भक्षणात्तीक्ष्णजीर्णस्य पलमेकं तु भक्षयेत् ॥ (३८।२)

आ दशवर्षसहस्राणि वज्रकायः स जीवति ॥ (३९।०)

एवं च द्वादशपलं तीक्ष्णजीर्णं तु भक्षयेत् । (४०।१)

एवं जीवेन्महाकल्पं प्रलयान्ते शिवं व्रजेत् ॥ (४०।२)

भस्मनः शुल्वजीर्णस्य पलैके लक्षमायुषः । (४१।१)

द्विपले कोटिरायुष्यं त्रिपले ब्रह्मणायुषम् ॥ (४१।२)

चतुःपले वैष्णवायुः रुद्रायुः पञ्चमे पले । (४२।१)

षष्ठे पले च सम्प्राप्ते महाकल्पं स जीवति ॥ (४२।२)

भस्मनो हेमजीर्णस्य पलेन ब्राह्ममायुषम् । (४३।१)

द्विपले वैष्णवायुष्यं रुद्रायुस्त्रिपलेन तु । (४३।२)

चतुःपलेन देवेशि शिवत्वं प्राप्नुयान्नरः ॥ (४३।३)

हेमजीर्णे भस्मसूते त्रिपले भक्षिते क्रमात् । (४४।१)

अष्टाशीति सहस्राणि योगिन्यो बलदर्पिताः । (४४।२)

तस्य तिष्ठन्ति किंकर्यः कामरूपी भवेन्नरः ॥ (४४।३)

यद्यद्भावयते रूपं तत्तद्रूपधरो भवेत् । (४५।१)

मितैः पलैकादशभिः हेमभस्मानि भक्षयेत् ॥ (४५।२)

गुञ्जैकामात्रं देवेशि ज्ञात्वा चाग्निबलं निजम् । (४६।१)

घृतेन मधुनाच्छाद्य ताम्बूलं कामिनीर्भजेत् ॥ (४६।२)

एको हि दोषः सूक्ष्मोऽयं भक्षिते भस्मसूतके । (४७।१)

त्रिसप्ताहं वरारोहे कामान्धो जायते नरः ॥ (४७।२)

कामिनीनां सहस्रं तु क्षोभयेद्दिवसान्तरे । (४८।१)

नारीसङ्गाद् वरारोहे देहे क्राम्यति सूतकः ॥ (४८।२)

नारीसङ्गे वरारोहे अजीर्णं तस्य जायते ॥ (४९।०)

मैथुनाच्चलिते शुक्रे त्रिसप्ताहावधि क्रमात् । (५०।१)

जायते प्राणसन्देहस् तस्मात्तन्मैथुनं त्यजेत् ॥ (५०।२)

युवत्या जल्पनं कार्यं युवत्या चाङ्गमर्दनम् । (५१।१)

यस्याः स्पर्शनमात्रेण रसः क्राम्यति विग्रहे ॥ (५१।२)

यथा कामोऽप्युदयति सुस्त्रीरूपनिरीक्षणात् । (५२।१)

तथा क्राम्यति देवेशि सूतकोऽसौ ततः क्रमात् ॥ (५२।२)

अश्वत्थपत्रसदृशो भगो यस्याः समः शुभः । (५३।१)

तादृश्याः सुरतं देवि भाजनं तु रसायने ॥ (५३।२)

निर्मांसश्चैव दीर्घश्च भगः शुष्कशिरास्तथा । (५४।१)

सदा दारिद्र्यकर्तारं वर्जयेत्तं रसायने ॥ (५४।२)

अर्घ्येण तर्पयेन्नित्यं मत्स्यमांसं निवेदयेत् । (५५।१)

योगीन्द्रान् योगिनीर्मन्त्रैः पूजयित्वा क्षमापयेत् । (५५।२)

ककाराष्टकवर्गं तु कट्वम्ललवणं त्यजेत् ॥ (५५।३)

अभ्रजीर्णपलैकेन व्याधिभिर्नाभिभूयते । (५६।१)

द्वितीये शुक्रवृद्धिः स्यात् तृतीये बलवान् भवेत् ॥ (५६।२)

चतुर्थे पलितं हन्ति वलीं जयति पञ्चमे । (५७।१)

षष्ठे श्रुतिधरो वाग्मी सप्तमे नेत्ररोगजित् ॥ (५७।२)

अष्टमे तार्क्ष्यदृष्टिः स्यात् ब्रह्मायुर् ब्रह्मविक्रमः । (५८।१)

नवपलोपयोगेन सुरमेलापको भवेत् ॥ (५८।२)

दशपलप्रयोगेण द्वितीयः शङ्करो भवेत् ॥ (५९।०)

रसवीर्यस्य रक्षार्थं बलिं दद्याद्दिने दिने । (६०।१)

जपेन्मृत्युञ्जयं मन्त्रं रससिद्धिः प्रजायते ॥ (६०।२)

समे तु विमले जीर्णे यो रसं भक्षयेन्नरः । (६१।१)

दशवर्षसहस्राणि स जीवेत्परमेश्वरि ॥ (६१।२)

द्विगुणे विमले जीर्णे दशलक्षं स जीवति । (६२।१)

त्रिगुणे विमले जीर्णे दशकोटिं च जीवति ॥ (६२।२)

जीर्णे चतुर्गुणे देवि रसः खेचरतां नयेत् । (६३।१)

ततः पञ्चगुणे जीर्णे स्पर्शवेधी महारसः ॥ (६३।२)

यादृशं विमले जीर्णे तादृशं हेममाक्षिके । (६४।१)

तत् फलं लभते देवि तस्य वीर्ये स जीवति ॥ (६४।२)

पुनरन्यं प्रवक्ष्यामि वज्रभस्मरसायनम् ॥ (६५।०)

प्रथमं जारयेत् सूते गन्धकं सुरवन्दिते । (६६।१)

दापयेत्त्रिगुणं तीक्ष्णं समं हेम च सूतके ॥ (६६।२)

तेनैव हेमजीर्णेन वज्ररत्नं तु लेपयेत् । (६७।१)

बालवत्सपुरीषेण तद्वज्रं वेष्टयेत्ततः ॥ (६७।२)

बद्ध्वा पोटलिकां तेन पुटपाकं तु दापयेत् । (६८।१)

तत्क्षणाज्जायते भस्म शङ्खकुन्देन्दुसन्निभम् ॥ (६८।२)

तद् वज्रभस्म सुभगे कारयेत् पिष्टिकासमम् । (६९।१)

तत्सूतगोलकरजो गतदेहं विमर्दयेत् ॥ (६९।२)

पुनस्तद्गोलकरजो बालवत्सपुरीषकैः । (७०।१)

मूषालेपं तु तेनैव अर्धार्धेन तु कारयेत् ॥ (७०।२)

तद्धमेदन्धमूषायां मूर्छितं वज्रजारितम् । (७१।१)

फूत्काराणां सहस्रेण भस्म तज्जायते क्षणात् ॥ (७१।२)

अर्धार्धं प्राप्यते भस्म गोक्षीरसदृशं प्रिये ॥ (७२।०)

स्नेहे धृतं च यत्कल्कं कङ्गुणीतैलसंयुतम् । (७३।१)

त्रिसप्ताहाद्वरारोहे कायशुद्धिस्तु जायते ॥ (७३।२)

तिलमात्रं वज्रभस्म हेमभस्म च तत्समम् । (७४।१)

धमेद्धत्तूरसंलिप्तं वलीपलितनाशनम् ॥ (७४।२)

शुद्धहेम पलान्यष्टौ मृतसूतसमायुतम् । (७५।१)

मर्दयेन्मध्यमाम्लेन गोलको भवति क्षणात् ॥ (७५।२)

अर्धं च प्राप्यते भस्म गोक्षीरसदृशं प्रिये ॥ (७६।०)

मृतवज्रस्य भागैकं गोलभागचतुष्टयम् । (७७।१)

मर्दयेत् तप्तखल्लेन भस्मीभवति सूतकः ॥ (७७।२)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे सप्तसङ्कलिकाक्रमात् । (७८।१)

तद्भस्म तु पुनः पश्चात् मध्यमाम्लेन मर्दयेत् ॥ (७८।२)

पुटं दद्यात् प्रयत्नेन षष्ट्यधिकशतत्रयम् । (७९।१)

तद्भस्म जायते देवि सिन्दूरारुणसन्निभम् ॥ (७९।२)

तद्भस्म पलमात्रं तु लिह्यान्मध्वाज्यसंयुतम् । (८०।१)

लिह्यादेवं सप्तवारं क्षीराहारो जितेन्द्रियः ॥ (८०।२)

द्वितीये सप्तमे चैव भक्षयेच्च पलद्वयम् । (८१।१)

अनया क्रमवृद्ध्या तु भक्षयेत् सप्तसप्तकम् ॥ (८१।२)

तद्वृद्ध्या जायते सिद्धो दिव्यतेजा भवेन्नरः । (८२।१)

रुद्रायुषं भवेत्तस्य खेचरत्वं न संशयः ॥ (८२।२)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां लोहान्यष्टौ च काञ्चनम् ॥ (८३।०)

तद्भस्मपलमेकं तु क्रामणेन समन्वितम् । (८४।१)

द्रव्याद्द्वादशसाहस्रपलमाने भुजङ्गमे । (८४।२)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (८४।३)

कान्तचूर्णपलान्यष्टौ पलान्यष्टौ रसस्य च । (८५।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य बीजपूराम्लमर्दितम् । (८५।२)

मर्दयेत्तप्तखल्लेन गोलको भवति क्षणात् ॥ (८५।३)

मृतवज्रस्य भागैकं गोलभागचतुष्टयम् । (८६।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य भस्मीभवति सूतकः ॥ (८६।२)

मारयेद्भूधरे यन्त्रे सप्तसङ्कलिकाक्रमात् । (८७।१)

तद्भस्मभागम् एकं तु भागैकं गन्धकस्य च । (८७।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (८७।३)

द्वात्रिंशन्मृतखोटस्य शुद्धहेम्नश्च विंशतिः । (८८।१)

तारं ताम्रं व्योमसत्त्वं कान्तसत्त्वं चतुर्थकम् । (८८।२)

एकैकं द्वादशांशाः स्युः सर्वमेकत्र कारयेत् ॥ (८८।३)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् । (८९।१)

द्वात्रिंशन्मिलतः खोटान् सूक्ष्मचूर्णं तु कारयेत् ॥ (८९।२)

तत् खोटसूक्ष्मचूर्णं तु आरोटरससंयुतम् । (९०।१)

मर्दयेन्मध्यमाम्लेन गोलको भवति क्षणात् ॥ (९०।२)

गोलकस्य पले द्वे च मृतकान्तस्य तत्समम् । (९१।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य मेघनादरसेन च । (९१।२)

मुनिपुष्परसेनैव दिनमेकं च मर्दयेत् ॥ (९१।३)

गुटिकाः कारयेद्देवि षष्ट्यधिकशतत्रयम् ॥ (९२।०)

तत्रैकां गुटिकां सर्पिस्त्रिफलामधुसंयुताम् । (९३।१)

भक्षयेद्वर्षमेकं तु ब्रह्मायुर्जायते नरः ॥ (९३।२)

सर्वास्ता भक्षयेत् पश्चात् रुद्रायुः स भवेन्नरः ॥ (९४।०)

अथैका धारिता वक्त्रे गुटिकामरसुन्दरि । (९५।१)

हठाद्रोगाणि कृत्स्नानि पलितानि च नाशयेत् ॥ (९५।२)

उपचारं प्रवक्ष्यामि वज्रसत्त्वरसायने ॥ (९६।०)

वज्रबद्धस्तु यो देवि रसोऽयं वज्रतां नयेत् । (९७।१)

तेन बद्धास्तु ये देहास्ते देहा वज्ररूपिणः ॥ (९७।२)

तिलमात्रं रसं देवि ब्रह्मायुर् दश जीवति । (९८।१)

यवमात्रं रसं देवि विष्णुकोटिं स जीवति ॥ (९८।२)

गुञ्जामात्रं तु देवेशि महाकल्पायुषो भवेत् । (९९।१)

माषमात्रं वरारोहे मम तुल्यगुणो भवेत् ॥ (९९।२)

मन्त्रहीनेन सुभगे न स गम्यो भविष्यति । (१००।१)

न सिद्धिसाधनं तस्य जन्मकोटिशतैरपि ॥ (१००।२)

मूढचित्तो भ्रमत्येष कुलशासनवर्जितः ॥ (१०१।०)

तस्य विघ्नसहस्राणि कुर्वते देवदानवाः । (१०२।१)

देव्यश्चाकाशगामिन्यो भूचर्यश्च सुरेश्वरि ॥ (१०२।२)

स्वप्ने तं भजयित्वा तु रेतोरक्ते हरन्ति ताः । (१०३।१)

तेनैव रेतोमार्गेण हरन्ते भक्षितं रसम् ॥ (१०३।२)

भास्कराद्या ग्रहा देवि गर्जन्ति निजरूपतः । (१०४।१)

क्षत्रियस्य तु रूपेण देवा वै गर्जयन्ति च ॥ (१०४।२)

पिशाचा वैश्यरूपेण शूद्ररूपेण राक्षसाः । (१०५।१)

अन्ये मानुषरूपेण भजन्ते स्वपनान्तरे ॥ (१०५।२)

अस्थिमांसानि खादन्ति स्वप्नेषु सुरसुन्दरि । (१०६।१)

स्वप्नान्ते प्राप्यते भ्रान्तिः प्रायः पश्यति मानवः । (१०६।२)

वज्रभस्म हरन्त्येव स्वप्नान्ते क्षोभयन्ति च ॥ (१०६।३)

भक्षिते हेमविमले पलायन्ते दिशो दश । (१०७।१)

भूतप्रेतपिशाचाश्च शाकिन्यो गुह्यकादयः ॥ (१०७।२)

वज्राणां मारणे ये तु लोहानां वा रसस्य तु । (१०८।१)

वर्जनीयाः प्रयत्नेन प्रयुक्तांस्तान् शृणु प्रिये ॥ (१०८।२)

तेषां युक्तिप्रकारास्तु प्रयुक्ता युक्तिदायकैः । (१०९।१)

एवं वदन्ति भूताद्या भीषयन्ति स्म तं नरम् ॥ (१०९।२)

रञ्जको रागकारी स्यात् क्रामणः क्रामणे हितः । (११०।१)

बन्धका दृढकाराश्च तथा पुष्टिकराः स्मृताः ॥ (११०।२)

शुक्रशोणितविण्मूत्रे विविधेन तु भक्षयेत् । (१११।१)

कुष्ठव्याधिकरं तच्च नागवङ्गकलङ्कितम् ॥ (१११।२)

त्रिफलाजातिकङ्कोलं कर्पूररसमिश्रितम् । (११२।१)

खदिरं समतोयेन मर्दितं भक्षयेद्रसम् ॥ (११२।२)

पयसा कटुकं घृष्ट्वा पथ्यं क्रामणमुत्तमम् । (११३।१)

स्तन्येन हेमघृष्टेन न खाद्योऽयं सुरेश्वरि ॥ (११३।२)

अलम्बुषायस्कान्तस्य तालकस्य च भक्षणात् । (११४।१)

देहे क्रामति सूतेन्द्रो नात्र कार्या विचारणा ॥ (११४।२)

अवश्यं क्रमते सूतः स्त्रीयोगे क्रामणं परम् । (११५।१)

ब्रह्मचर्येण वा योगी सदा सेवेत सूतकम् ॥ (११५।२)

समाधिः कारणं तच्च क्रामणं परमं मतम् ॥ (११६।०)

प्रभाते भक्षयेत् सूतं पथ्यं यामद्वयाधिके । (११७।१)

नो लङ्घयेत् त्रियामं तु मध्याह्ने न तु भोजयेत् ॥ (११७।२)

अतिपानं चात्यशनम् अतिनिद्रातिजागरम् । (११८।१)

स्त्रीणामतिप्रसङ्गं चात्यध्वानं च विवर्जयेत् ॥ (११८।२)

अतिकोपं चातिहर्षमतिलौल्यम् अतिस्पृहाम् । (११९।१)

शुष्कवादं जलक्रीडाम् अतिचिन्तां च वर्जयेत् ॥ (११९।२)

ककाराष्टककूष्माण्डं कर्कटीं चैव कालिङ्गं कारवेल्लकम् । (१२०।१)

कुसुम्भकं च कर्कोटं कदलीं काकमाचिकाम् । (१२०।२)

ककाराष्टकमेतद्धि वर्जयेद्रसभक्षकः ॥ (१२०।३)

पातकं च न कर्तव्यं पशुसङ्गं विवर्जयेत् । (१२१।१)

लिङ्गच्छायां न लङ्घेत नारीछायां तथैव च ॥ (१२१।२)

चतुःपथे न गन्तव्यं विण्मूत्रं न च लङ्घयेत् । (१२२।१)

सुराणां निन्दनं देवि स्त्रीणां निन्दां च वर्जयेत् ॥ (१२२।२)

सत्यं च वचनं ब्रूयादप्रियं न वदेद्वचः ॥ (१२३।०)

कुलत्थमतसीतैलं तिलान्माषान्मसूरकान् । (१२४।१)

कपोतकं काञ्जिकान्नं तक्रभक्तं च वर्जयेत् ॥ (१२४।२)

कट्वम्लतीक्ष्णलवणं पिच्छिलं पित्तलं च यत् । (१२५।१)

तिलतैलं दधि क्षीरं द्राक्षाकोलपरूषकम् ॥ (१२५।२)

बदरं चिरबिल्वं च सहकारं सुवर्चलम् । (१२६।१)

नारङ्गं काञ्चनारं च शोभाञ्जनमपि त्यजेत् ॥ (१२६।२)

क्षुधार्तो नैव तिष्ठेत अजीर्णं नैव कारयेत् । (१२७।१)

न वादजल्पनं कुर्यात् दिवास्वापं न कारयेत् ॥ (१२७।२)

नैवेद्यं नैव भुञ्जीत कर्पूरं वर्जयेत् सदा । (१२८।१)

कुङ्कुमालेपनं वर्ज्यं वर्जयेन्नटनं क्षितौ ॥ (१२८।२)

नाग्निं स्पृशेत्तु पादेन न गा वा ब्राह्मणान्न च । (१२९।१)

न हन्यात् कुमारीं च वातुलानपि वर्जयेत् ॥ (१२९।२)

दिवारात्रं जपेन्मन्त्रं स्नातव्यं च दिने दिने ॥ (१३०।०)

हितं च मुद्गा दुग्धान्नं शाल्यन्नं च समाहितम् । (१३१।१)

शाकं पौनर्नवं देवि मेघनादं च वास्तुकम् । (१३१।२)

सैन्धवं नागरं मुस्तां पद्ममूलानि भक्षयेत् ॥ (१३१।३)

उद्भिन्नचूचुका श्यामा सुरूपा सुभगा शुभा । (१३२।१)

दिव्यतेजःसमायुक्ता कामशक्तिविवर्धिता । (१३२।२)

संनिधाने च कर्तव्या वृद्धैश्च परिरक्षिता ॥ (१३२।३)

कृष्णागौरातिवृद्धाङ्गीं कुशीलां न भजेत् क्वचित् ॥ (१३३।०)

तिलकं कुङ्कुमं गन्धं कस्तूर्या च मनोहरम् । (१३४।१)

सुरभीणि च पुष्पाणि सुखशय्येष्टभोजनम् ॥ (१३४।२)

सुखवासित्वमेवोक्तं क्रामणं सूतकस्य तु । (१३५।१)

आत्मज्ञानकथां पूजां शिवस्य तु विशेषतः ॥ (१३५।२)

एतांस्तु समयान् भद्रे न लङ्घेद्रसभक्षणे । (१३६।१)

लङ्घनाद्विविधं लक्ष्यं लक्षणं तस्य कथ्यते ॥ (१३६।२)

रसराजे त्वजीर्णे तु प्रत्ययोऽयं भवेत् प्रिये । (१३७।१)

मूर्च्छा शोको भ्रमः कम्पः छर्दिर्मोहो ज्वरस्तथा ॥ (१३७।२)

हिक्कावेपथुशूलानि निद्रालस्यमरोचकम् । (१३८।१)

लिङ्गस्तम्भो ह्यतीसारः कासश्वासविजृम्भिकाः ॥ (१३८।२)

कर्णास्यचक्षुःकुक्षौ च वृषणोदरमूर्धनि । (१३९।१)

मेढ्रे दाहोऽग्निमान्द्यं च जातः सर्वाङ्गसंशयः ॥ (१३९।२)

अन्यांश्चैव महाव्याधीन् रसाजीर्णे तु लक्षयेत् ॥ (१४०।०)

काञ्जिकं सर्जिकाक्षारं कारवल्लीरसप्लुतम् । (१४१।१)

गोमूत्रसैन्धवयुतं तस्य संक्रामणं पिबेत् ॥ (१४१।२)

मोक्षकस्य रसं देवि राजकोषातकीरसम् । (१४२।१)

सिन्धुकं कृष्णगोमूत्रं कारवल्लीरसप्लुतम् । (१४२।२)

सौवर्चलसमोपेतं रसाजीर्णे पिबेन्नरः ॥ (१४२।३)

रसाजीर्णे न जीवेत्तु म्रियते नात्र संशयः । (१४३।१)

रसायने सुजीर्णे तु तेन सर्वं विधीयते ॥ (१४३।२)

यदा सुप्तस्तदङ्गं च स्त्री स्तनेनैव घर्षयेत् । (१४४।१)

वामेन मर्दयेदेवं सूतः क्रामति निर्व्यथः ॥ (१४४।२)

निवाते निर्जने स्थाने भूगृहे निरुपद्रवे । (१४५।१)

शीतातपविनिर्मुक्तः पथ्याशी लघुभोजकः । (१४५।२)

यथोक्तदिवसैः सिद्धिं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ (१४५।३)

सर्वाहारेण दिवसैर्द्विगुणैः सिद्धिमाप्नुयात् । (१४६।१)

सेवनाच्छीतवाताभ्यां त्रिगुणैर्दिवसैः क्रमात् । (१४६।२)

अतिमार्गस्य धर्मैश्च दिवसैस्तु चतुर्गुणैः ॥ (१४६।३)

तत्र वेधं प्रवक्ष्यामि देहसिद्धिकपूर्वकम् । (१४७।१)

तव स्नेहेन देवेशि प्रोक्तमेव रसायनम् ॥ (१४७।२)

त्वग्वेधः प्रथमं देवि मांसवेधो द्वितीयकः । (१४८।१)

तृतीयो रक्तवेधस्तु चतुर्थश्चास्थिवेधकः ॥ (१४८।२)

पञ्चमो मज्जवेधः स्यात् नाडीवेधस्तु षष्ठकः । (१४९।१)

सप्तमो धातुवेधश्च अष्टमः कवचस्य तु ॥ (१४९।२)

त्वचावेधेन देवेशि पन्नगः कुटिलो भवेत् । (१५०।१)

मांसवेधेन सुभगे कुटिलः काञ्चनं भवेत् ॥ (१५०।२)

अस्थिवेधेन देवेशि तीक्ष्णं कनकतां व्रजेत् । (१५१।१)

मज्जवेधो वरारोहे लोहान्यष्टौ च वेधयेत् ॥ (१५१।२)

कवचस्य तु वेधेन मृन्मये काञ्चनं भवेत् । (१५२।१)

वेधे तु हेमविमले मज्ज्ञो हेम प्रजायते ॥ (१५२।२)

तारे मांसं सुरेशानि जीर्णसूतश्च वेधयेत् । (१५३।१)

अलके विमले ताप्ये तीक्ष्णे तारे च भास्करे ॥ (१५३।२)

क्रामणे तु भवेत्तक्रं शर्करा माक्षिकं तथा । (१५४।१)

कपिलाकृष्णगोतक्रं तत्तु देवि रसायने ॥ (१५४।२)

सात्त्विकं गव्यतक्रं तु राजसं सारसोद्भवम् । (१५५।१)

तामसं माहिषं तक्रं देयं नैव रसायने ॥ (१५५।२)

आर्द्रकस्य रसो देवि तथा पूगफलानि च । (१५६।१)

मर्दनं नवनीतेन रसस्य क्रामणं परम् ॥ (१५६।२)

अधमं शाकमूलोत्थं मध्यमं फलमूलजम् । (१५७।१)

उत्तमं देवदेवेशि रसकं तु रसायने ॥ (१५७।२)

तीक्ष्णवेधेन नीलाभः ताम्रेणारुणसंप्रभः । (१५८।१)

रजतेनेन्दुसंकाशो हेम्ना काञ्चनसन्निभः ॥ (१५८।२)

धूमावलोकी वक्त्रस्थो मासात् खेचरतां नयेत् । (१५९।१)

स्पर्शवेधी तु वक्त्रस्थो द्विमासात् सिद्धिदायकः ॥ (१५९।२)

शतकोटिस्त्रिभिर्मासैः चतुर्भिर्दशकोटिकः । (१६०।१)

पञ्चभिः पञ्चकोटिश्च षड्भिः स्यात् कोटिवेधकः ॥ (१६०।२)

एवं क्रमेण कुरुते शरीरमजरामरम् । (१६१।१)

अणिमादिगुणैश्वर्यम् आज्ञासिद्धिः प्रजायते ॥ (१६१।२)

सप्तभिर्लक्षवेधी स्यादष्टाभिश्चायुतं पुनः । (१६२।१)

सहस्रं नवभिर्मासैर्दशमासैः शतं पुनः ॥ (१६२।२)

तस्य मूत्रपुरीषैस्तु श्लेष्मणाङ्गमलैस्तथा । (१६३।१)

लेपाद्धेमत्वमायान्ति पाषाणादीनि भूतले ॥ (१६३।२)

चतुःषष्ट्यंशतो वेधो मासैकाद्दशवेधकः । (१६४।१)

द्वात्रिंशांशकवेधी तु वर्षाद्देहं तु वेधयेत् ॥ (१६४।२)

कुञ्चिताग्रास्तु यत्केशा या श्यामा पद्मलोचना । (१६५।१)

विस्तीर्णं जघनं यस्याः संकीर्णं हृदयं भवेत् ॥ (१६५।२)

कृष्णपक्षे भवेद्यस्या युवत्याः पुष्पदर्शनम् । (१६६।१)

कामिनी सा समाख्याता उत्तमा च रसायने ॥ (१६६।२)

आलिङ्गने स्पर्शने च मैथुनालापयोरपि । (१६७।१)

सर्वरोगविनिर्मुक्तो वलीपलितवर्जितः ॥ (१६७।२)

नासौ छिद्येत शस्त्रैश्च पावकेन न दह्यते । (१६८।१)

वायुवेगो महातेजाः कामदेव इवापरः ॥ (१६८।२)

इच्छया जायते दृश्यो ह्यदृश्यश्चैव जायते । (१६९।१)

तस्य संस्पर्शमात्रेण सर्वलोहानि काञ्चनम् ॥ (१६९।२)

तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टस्थावरजङ्गमे । (१७०।१)

देवा यत्र विलीयन्ते सिद्धस्तत्रैव लीयते ॥ (१७०।२)

इदं रहस्यं परमं मया प्रोक्तं सुरेश्वरि ॥ (१७१।०)

साधुसज्जनसारज्ञा रसजीर्णक्रियापराः । (१७२।१)

रसवादीति सम्प्रोक्ता इतरे द्वेषवादिनः ॥ (१७२।२)

पुनरन्यां प्रवक्ष्यामि गुटिकां रसदुर्लभाम् ॥ (१७३।०)

वङ्गसीसकशुल्वाभ्रहेमतारसमन्वितः । (१७४।१)

वज्रायसादिभिर्युक्तः क्रियते वादिकैः रसः ॥ (१७४।२)

सर्वांस्तानेकतः कृत्वा मूषामध्ये स्थितान् धमेत् । (१७५।१)

गुटिका जायते दिव्या नाम्ना वज्राङ्गसुन्दरी ॥ (१७५।२)

मुखस्था सिद्धिदा प्रोक्ता जरामृत्युविनाशिनी ॥ (१७६।०)

सङ्ग्रामे विजयी वीरो वज्रदेहो महाबलः । (१७७।१)

सर्वलोकप्रियो नित्यं नारीणां सुभगस्तथा ॥ (१७७।२)

वज्रव्योमजसत्त्वकं सकनकं चन्द्रं रविं कान्तकं नागं वङ्गमथायसं दृढतरं सूतं कृतं तत्समम् । (१७८।१)

वक्त्रस्थं रसगोलकं रतिकरं सर्वार्थदं तापहं वर्षैकेन निहन्ति दोषनिचयं कल्पायुषो जायते ॥ (१७८।२)

पूर्वसिद्धरसे देवि पादांशं हेम योजयेत् । (१७९।१)

मृतवज्रपलांशेन व्योमसत्त्वं प्रयोजयेत् ॥ (१७९।२)

क्षीरकञ्चुकितोयेन सुरदालीरसेन च । (१८०।१)

विधिना मर्दयित्वा तु नष्टपिष्टं तु कारयेत् ॥ (१८०।२)

कान्तचूर्णत्रुटिं दत्त्वा मूकमूषागतं धमेत् । (१८१।१)

गुटिका जायते दिव्या वक्त्रस्था सर्वसिद्धिदा ॥ (१८१।२)

सुभगं माक्षिकं चैव वज्रमभ्रकमेव च । (१८२।१)

हेम शुल्वं तथा तारं समभागानि कारयेत् । (१८२।२)

वज्रबद्धा तु गुटिका वक्त्रस्था सर्वसिद्धिदा ॥ (१८२।३)

भ्रामकं माक्षिकं चैव लोहत्रयसमन्वितम् । (१८३।१)

शक्तिबीजसमायुक्तं बीजत्रयसमन्वितम् ॥ (१८३।२)

त्रिदण्डीमर्दितं सूतमेकीकृत्य च गोलकम् । (१८४।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं समावर्तं तु कारयेत् ॥ (१८४।२)

पूजां कृत्वा क्षिपेद्वक्त्रे षण्मासात् स भवेत् प्रिये । (१८५।१)

अभयः सर्वशत्रूणां वज्रकायो महाबलः ॥ (१८५।२)

नन्दिकेशकुमाराद्या भक्ष्यमाणं हरन्ति ये । (१८६।१)

नष्टछाया न दृश्यन्ते हस्ते ददति भस्म च ॥ (१८६।२)

ह्रियमाणं रसं तैस्तु मूढबुद्धिर्न पश्यति । (१८७।१)

कथयेत्सर्वजन्तूनां न मे सिद्धी रसायने ॥ (१८७।२)

मनसा रससिद्धिस्तु तथा क्लेशो मया कृतः । (१८८।१)

मया कृता द्रव्यहानिर् दुर्धिया मूढचेतसा ॥ (१८८।२)

ईदृशं नैव जानाति विधिहीनं मया कृतम् । (१८९।१)

पापिष्ठो दूषयेच्छास्त्रम् आत्मकर्म न विदन्ति ॥ (१८९।२)

विधिहीनो रसो देवि नैव सिध्येत्कदाचन । (१९०।१)

शास्त्रहीनस्य देवेशि नैव सिद्धिर्वरानने ॥ (१९०।२)

अशुभैः कर्मभिः सर्वैः सम्प्रदायो न सिध्यति । (१९१।१)

न सिध्येद्रसशास्त्रे तु न सिध्येत्तादृशो गुरुः ॥ (१९१।२)

न प्रापेत्तादृशीमाज्ञां नैव ज्ञानं च तादृशम् । (१९२।१)

न प्रापेत्तादृशीं नारीमेकचित्तां वरानने ॥ (१९२।२)

न प्रापेद्रसवन्तं च तां च देवीं रसाङ्कुशीम् । (१९३।१)

यस्य तुष्टः शिवः साक्षात्तस्य सिद्धी रसायने ॥ (१९३।२)

गोलबन्धनपुनरन्यत् प्रवक्ष्यामि गोलबन्धनमुत्तमम् । (१९४।१)

येन भक्षितमात्रेण जायते ह्यजरामरः ॥ (१९४।२)

गन्धाभ्रकान्तसहितं भानुखर्परकाञ्चनम् । (१९५।१)

समं तीक्ष्णं रसेन्द्रस्य बद्धं कृत्वा तु गोलकम् ॥ (१९५।२)

रसेन्द्रं पञ्चपलिकं समभागेन मेलयेत् । (१९६।१)

सप्तजम्बीरतोयेन मर्दयेद्गोलकस्य च ॥ (१९६।२)

छायाविशुष्कं गोलं तु शशिभावं करोति तत् । (१९७।१)

एतत् सर्वं विमर्द्यं तु सूतकं गोलकस्य च ॥ (१९७।२)

तत् करीषाग्निना भूमौ मृदुस्वेदं तु कारयेत् । (१९८।१)

वक्त्रे स्थितमिदं गोलं चामरताप्रदायकम् ॥ (१९८।२)

सूतगोलकजातस्य फलं वक्तुं न शक्यते । (१९९।१)

रसायने वर्णकरो रससिद्धिप्रदायकः ॥ (१९९।२)

सुगन्धलेपताम्बूलकस्तूरीकुङ्कुमागुरु । (२००।१)

श्रीखण्डं मृगनाभिश्च कङ्कोलं जातिकाफलम् । (२००।२)

अन्यानि च सुगन्धीनि स्नाने पाने प्रदापयेत् ॥ (२००।३)

कुञ्चिताग्रास्तु यत्केशा या श्यामा पद्मलोचना । (२०१।१)

विस्तीर्णं जघनं यस्याः संकीर्णं हृदयं भवेत् ॥ (२०१।२)

कृष्णपक्षे भवेद्यस्या युवत्याः पुष्पदर्शनम् । (२०२।१)

कामिनी सा समाख्याता उत्तमा च रसायने ॥ (२०२।२)

आलिङ्गने स्पर्शने च मैथुनालापयोरपि । (२०३।१)

सर्वरोगविनिर्मुक्तो वलीपलितवर्जितः ॥ (२०३।२)

शतरोगं विनश्येत मुखमध्ये धृतेषु च । (२०४।१)

यवतुल्यप्रमाणेषु जीवेद्वर्षशतत्रयम् ॥ (२०४।२)

अथ षोडशवर्षाणि षोडशानि सुरेश्वरि । (२०५।१)

घृतानि मुखमध्ये तु तेषु वक्ष्यामि ये गुणाः ॥ (२०५।२)

नासौ छिद्येत शस्त्रैश्च पावकेन न दह्यते । (२०६।१)

वायुवेगो महातेजाः कामदेव इवापरः ॥ (२०६।२)

इच्छया जायते दृश्यो ह्यदृश्यश्चैव जायते । (२०७।१)

तस्य संस्पर्शमात्रेण सर्वलोहानि काञ्चनम् ॥ (२०७।२)

पुनरन्यं प्रवक्ष्यामि वज्रबन्धं सुरार्चिते ॥ (२०८।०)

हीनाङ्गोऽभ्यधिकाङ्गश्च सव्याधिः कुब्ज आनतः । (२०९।१)

नताङ्घ्रिः पाणिनिःसूतो जरया स्तोभितेन्द्रियः ॥ (२०९।२)

जडगद्गदमूकोऽपि गतिहीनस्तथैव च । (२१०।१)

शङ्खत्वचविनिर्मुक्तो जीवितैरेव तिष्ठति ॥ (२१०।२)

बद्धस्यास्य प्रभावेन समावर्तो यदा भवेत् । (२११।१)

कोटिवेधि रसं ग्राह्यं पिण्डषट्केन संयुतम् ॥ (२११।२)

एकैकस्य तु मध्यस्थां गुटिकां कारयेद्बुधः ॥ (२१२।०)

गुटिकाः पञ्चसंख्याताः षष्ठी चैव तु पञ्चमी । (२१३।१)

षट्संगुणितपिण्डं स्यात् ताम्रपात्रं सुशोभनम् । (२१३।२)

ऊर्ध्वं पुरुषमात्रं तु पुरुषार्धं च मण्डलम् । (२१३।३)

चतुर्मुखकृतं काष्ठं तस्योपरि निवेदयेत् ॥ (२१३।४)

सघृतं च महातैलं समभागेन लेपयेत् । (२१४।१)

पूजयित्वा कटाहं तु दिक्पालांश्चैव पूजयेत् ॥ (२१४।२)

कुमारीं पूजयेत् पश्चाद् दद्याद्दिक्षु बलिं तथा । (२१५।१)

धमनं तत्र कुर्वीत चतुर्दिक्षु शनैः शनैः ॥ (२१५।२)

सुतप्तं च विधातव्यं निर्धूमं च यदा भवेत् । (२१६।१)

तदा नत्वा गुरुं देवं चन्द्रार्कादिग्रहानपि । (२१६।२)

नक्षत्राणि च सम्पूज्य आत्मानं तत्र निक्षिपेत् ॥ (२१६।३)

पृथिव्यापस्तथा तेजो वायुराकाशमेव च । (२१७।१)

सुदुर्लभं विजानीयात् सिद्धिरूपं नियोजयेत् ॥ (२१७।२)

कललं च भवेत् सर्वं पुरश् चापो विनिक्षिपेत् । (२१८।१)

रक्तवर्णं विजानीयात्तेजस्तेजसि योजयेत् ॥ (२१८।२)

मांसपिण्डं भवेत्तत्र वायुं तत्रैव निक्षिपेत् । (२१९।१)

कान्तवर्णं तदा कार्यं निक्षिपेत् खं कपालके ॥ (२१९।२)

धमन्तं हेमसंकाशं क्षारत्वं तं तु पादयेत् ॥ (२२०।०)

कृत्वा तत्र महारावं हुङ्कारं सुरपूजितम् । (२२१।१)

उत्तिष्ठति न सन्देहः पुष्टाङ्गो भास्करो यथा । (२२१।२)

दिव्यतेजा महाकायो दिव्यदृष्टिर् महाबलः ॥ (२२१।३)

शतयोजनविस्तीर्णघण्टारावं सुपूजितम् । (२२२।१)

दीप्तहेममयं दिव्यं रत्नमाणिक्यशोभितम् ॥ (२२२।२)

पुष्पमालापताकाढ्यं किङ्किणीजालमण्डितम् । (२२३।०)

विमानोत्तममारूढं शङ्खकाहलनिःस्वनैः ॥ (२२३।१)

अप्सरोगीतवादित्रैर्नृत्यैरपि मनोहरैः । (२२४।१)

दिव्याभरणसम्पूर्णा दिव्यमाल्योपशोभिता ॥ (२२४।२)

अपाङ्गरागसम्पन्ना सुरूपा मदविह्वला । (२२५।१)

आगच्छति न सन्देहो देवकन्योदितं प्रति ॥ (२२५।२)

गृहीत्वा साधकेन्द्रं च सिद्धलोके वसेत्ततः ॥ (२२६।०)

दिव्यानि स्नानपानानि दिव्यान्याभरणानि सः । (२२७।१)

रमते शतसाहस्रं सिद्धकन्याः स्मरातुराः ॥ (२२७।२)

तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टस्थावरजङ्गमे । (२२८।१)

देवा यत्र विलीयन्ते सिद्धस्तत्रैव लीयते ॥ (२२८।२)

भूतकालान्तको नाम चण्डोऽयमुपवर्णितः ॥ (२२९।०)

तत्त्वतोऽयं महादेवि यदा कर्तुं न शक्यते । (२३०।१)

अनेनैव शरीरेण तदा सिद्धिर्भविष्यति ॥ (२३०।२)