अथाध्वनो ऽस्य प्रकृत उपयोगः प्रकाश्यते ॥ (१।१)

इत्थमध्वा समस्तो ऽयं यथा संविदि संस्थितः । (२।१)

तद्द्वारा शून्यधीप्राणनाडीचक्रतनुष्वथो ॥ (२।२)

बहिश्च लिङ्गमूर्त्यग्निस्थण्डिलादिषु सर्वतः । (३।१)

तथा स्थितः समस्तश्च व्यस्तश्चैष क्रमाक्रमात् ॥ (३।२)

आसंवित्तत्त्वम् आबाह्यं यो ऽयमध्वा व्यवस्थितः । (४।१)

तत्र तत्रोचितं रूपं स्वं स्वातन्त्र्येण भासयेत् ॥ (४।२)

सर्वं सर्वत्र रूपं च तस्यापि न न भासते । (५।१)

नह्यवच्छेदितां क्वापि स्वप्ने ऽपि विषहामहे ॥ (५।२)

एवं विश्वाध्वसम्पूर्णं कालव्यापारचित्रितम् । (६।१)

देशकालमयस्पन्दसद्म देहं विलोकयेत् ॥ (६।२)

तथा विलोक्यमानो ऽसौ विश्वान्तर्देवतामयः । (७।१)

ध्येयः पूज्यश्च तर्प्यश्च तदाविष्टो विमुच्यते ॥ (७।२)

इत्थं घटं पटं लिङ्गं स्थण्डिलं पुस्तकं जलम् । (८।१)

यद्वा किंचित्क्वचित्पश्येत्तत्र तन्मयतां व्रजेत् ॥ (८।२)

तत्रार्पणं हि वस्तूनामभेदेनार्चनं मतम् । (९।१)

तथा सम्पूर्णरूपत्वानुसंधिर् ध्यानमुच्यते ॥ (९।२)

सम्पूर्णत्वानुसंधानम् अकम्पं दार्ढ्यमानयन् । (१०।१)

तथान्तर्जल्पयोगेन विमृशञ्जपभाजनम् ॥ (१०।२)

तत्रार्पितानां भावानां स्वकभेदविलापनम् । (११।१)

कुर्वंस्तद्रश्मिसद्भावं दद्याद्धोमक्रियापरः ॥ (११।२)

तथैवं कुर्वतः सर्वं समभावेन पश्यतः । (१२।१)

निष्कम्पता व्रतं शुद्धं साम्यं नन्दिशिखोदितम् ॥ (१२।२)

तथार्चनजपध्यानहोमव्रतविधिक्रमात् । (१३।१)

परिपूर्णां स्थितिं प्राहुः समाधिं गुरवः पुरा ॥ (१३।२)

अत्र पूजाजपाद्येषु बहिरन्तर्द्वयस्थितौ । (१४।१)

द्रव्यौघे न विधिः को ऽपि न कापि प्रतिषिद्धता ॥ (१४।२)

कल्पनाशुद्धिसंध्यादेर्नोपयोगो ऽत्र कश्चन । (१५।१)

उक्तं श्रीत्रिकसूत्रे च जायते यजनं प्रति ॥ (१५।२)

अविधिज्ञो विधिज्ञश् चेत्य् एवमादि सुविस्तरम् । (१६।१)

यदा यथा येन यत्र स्वा संवित्तिः प्रसीदति ॥ (१६।२)

तदा तथा तेन तत्र तत्तद्भोग्यं विधिश्च सः । (१७।१)

लौकिकालौकिकं सर्वं तेनात्र विनियोजयेत् ॥ (१७।२)

निष्कम्पत्वे सकम्पस्तु कम्पं निर्ह्रासयेद्बलात् । (१८।१)

यथा येनाभ्युपायेन क्रमादक्रमतो ऽपि वा ॥ (१८।२)

विचिकित्सा गलत्यन्तस्तथासौ यत्नवान्भवेत् । (१९।१)

धीकर्माक्षगता देवीर्निषिद्धैरेव तर्पयेत् ॥ (१९।२)

वीरव्रतं चाभिनन्देदिति भर्गशिखावचः । (२०।१)

तथाहि शङ्का मालिन्यं ग्लानिः संकोच इत्यदः ॥ (२०।२)

संसारकारागारान्तः स्थूलस्थूणाघटायते । (२१।१)

मन्त्रा वर्णस्वभावा ये द्रव्यं यत्पाञ्चभौतिकम् ॥ (२१।२)

यच्चिदात्म प्राणिजातं तत्र कः संकरः कथम् । (२२।१)

संकराभावतः केयं शङ्का तस्यामपि स्फुटम् ॥ (२२।२)

न शङ्केत तथा शङ्का विलीयेतावहेलया । (२३।१)

श्रीसर्वाचारवीरालीनिशाचरक्रमादिषु ॥ (२३।२)

शास्त्रेषु विततं चैतत्तत्र तत्रोच्यते यतः । (२४।१)

शङ्कया जायते ग्लानिः शङ्कया विघ्नभाजनम् ॥ (२४।२)

उवाचोत्पलदेवश्च श्रीमानस्मद्गुरोर्गुरुः । (२५।१)

सर्वाशङ्काशनिं मार्गं नुमो माहेश्वरं त्विति ॥ (२५।२)

अनुत्तरपदाप्तये तदिदमाणवं दर्शिताभ्युपायमतिविस्तरान्ननु विदांकुरुध्वं बुधाः ॥ (२६।१)