TĀ, 8
Select a line for its word-by-word analysis.
देशाध्वनो ऽप्यथ समासविकासयोगात्संगीयते विधिरयं शिवशास्त्रदृष्टः ॥ (१।१)
deśādhvano 'pyatha samāsavikāsayogātsaṃgīyate vidhirayaṃ śivaśāstradṛṣṭaḥ ||
विचारितो ऽयं कालाध्वा क्रियाशक्तिमयः प्रभोः । (२।१)
vicārito 'yaṃ kālādhvā kriyāśaktimayaḥ prabhoḥ |
मूर्तिवैचित्र्यजस्तज्जो देशाध्वाथ निरूप्यते ॥ (२।२)
mūrtivaicitryajastajjo deśādhvātha nirūpyate ||
अध्वा समस्त एवायं चिन्मात्रे सम्प्रतिष्ठितः । (३।१)
adhvā samasta evāyaṃ cinmātre sampratiṣṭhitaḥ |
यत्तत्र नहि विश्रान्तं तन् नभःकुसुमायते ॥ (३।२)
yattatra nahi viśrāntaṃ tan nabhaḥkusumāyate ||
संविद्द्वारेण तत्सृष्टे शून्ये धियि मरुत्सु च । (४।१)
saṃviddvāreṇa tatsṛṣṭe śūnye dhiyi marutsu ca |
नाडीचक्रानुचक्रेषु बर्हिर्देहे ऽध्वसंस्थितिः ॥ (४।२)
nāḍīcakrānucakreṣu barhirdehe 'dhvasaṃsthitiḥ ||
तत्राध्वैवं निरूप्यो ऽयं यतस्तत्प्रक्रियाक्रमम् । (५।१)
tatrādhvaivaṃ nirūpyo 'yaṃ yatastatprakriyākramam |
दिदृक्षयैव सर्वार्थान् यदा व्याप्यावतिष्ठते । (६।१)
didṛkṣayaiva sarvārthān yadā vyāpyāvatiṣṭhate |
तान् देहप्राणधीचक्रे पूर्ववद् गालयेत्क्रमात् ॥ (७।२)
tān dehaprāṇadhīcakre pūrvavad gālayetkramāt ||
तत्समस्तं स्वसंवित्तौ सा संविद्भरितात्मिका । (८।१)
tatsamastaṃ svasaṃvittau sā saṃvidbharitātmikā |
श्रीमहीक्षोत्तरे चैतानध्वेशान् गुरुरब्रवीत् । (९।१)
śrīmahīkṣottare caitānadhveśān gururabravīt |
ब्रह्मानन्तात्प्रधानान्तं विष्णुः पुंसः कलान्तगम् ॥ (९।२)
brahmānantātpradhānāntaṃ viṣṇuḥ puṃsaḥ kalāntagam ||
रुद्रो ग्रन्थौ च मायायामीशः सादाख्यगोचरे । (१०।१)
rudro granthau ca māyāyāmīśaḥ sādākhyagocare |
अनाश्रितः शिवस्तस्माद्व्याप्ता तद्व्यापकः परः ॥ (१०।२)
anāśritaḥ śivastasmādvyāptā tadvyāpakaḥ paraḥ ||
न प्रक्रियापरं ज्ञानमिति स्वच्छन्दशासने ॥ (११।२)
na prakriyāparaṃ jñānamiti svacchandaśāsane ||
षट्त्रिंशत्तत्त्वसंरम्भः स्मृतिर्भेदविकल्पना ॥ (१२।२)
ṣaṭtriṃśattattvasaṃrambhaḥ smṛtirbhedavikalpanā ||
अव्याहतविभागो ऽस्मिभावो मूलं तु बोधगम् । (१३।१)
avyāhatavibhāgo 'smibhāvo mūlaṃ tu bodhagam |
समस्ततत्त्वभावो ऽयं स्वात्मन्येवाविभागकः ॥ (१३।२)
samastatattvabhāvo 'yaṃ svātmanyevāvibhāgakaḥ ||
बोधाग्रं तत्तु विद्बोधं निस्तरङ्गं बृहत्सुखम् । (१५।१)
bodhāgraṃ tattu vidbodhaṃ nistaraṅgaṃ bṛhatsukham |
अव्यवच्छिन्नसंवित्तिर्भैरवः परमेश्वरः । (१६।१)
avyavacchinnasaṃvittirbhairavaḥ parameśvaraḥ |
श्रीदेव्यायामले चोक्तं षट्त्रिंशत्तत्त्वसुन्दरम् ॥ (१६।२)
śrīdevyāyāmale coktaṃ ṣaṭtriṃśattattvasundaram ||
अध्वानं षड्विधं ध्यायन्सद्यः शिवमयो भवेत् । (१७।१)
adhvānaṃ ṣaḍvidhaṃ dhyāyansadyaḥ śivamayo bhavet |
यद्यप्यमुष्य नाथस्य संवित्त्यनतिरेकिणः ॥ (१७।२)
yadyapyamuṣya nāthasya saṃvittyanatirekiṇaḥ ||
पूर्णस्योर्ध्वादिमध्यान्तव्यवस्था नास्ति वास्तवी । (१८।१)
pūrṇasyordhvādimadhyāntavyavasthā nāsti vāstavī |
ततः प्रमातृसंकल्पनियमात् पार्थिवं विदुः ॥ (१९।२)
tataḥ pramātṛsaṃkalpaniyamāt pārthivaṃ viduḥ ||
तत्त्वं सर्वान्तरालस्थं यत्सर्वावरणैर्वृतम् । (२०।१)
tattvaṃ sarvāntarālasthaṃ yatsarvāvaraṇairvṛtam |
तदत्र पार्थिवे तत्त्वे कथ्यते भुवनस्थितिः ॥ (२०।२)
tadatra pārthive tattve kathyate bhuvanasthitiḥ ||
स देवं भैरवं ध्यायन् नागैश्च परिवारितः । (२२।१)
sa devaṃ bhairavaṃ dhyāyan nāgaiśca parivāritaḥ |
कालाग्नेर्भुवनं चोर्ध्वे कोटियोजनमुच्छ्रितम् ॥ (२२।२)
kālāgnerbhuvanaṃ cordhve koṭiyojanamucchritam ||
लोकानां भस्मसाद्भावभयान्नोर्ध्वं स वीक्षते । (२३।१)
lokānāṃ bhasmasādbhāvabhayānnordhvaṃ sa vīkṣate |
स च व्याप्तापि विश्वस्य यस्मात्प्लुष्यन्निमां भुवम् ॥ (२३।२)
sa ca vyāptāpi viśvasya yasmātpluṣyannimāṃ bhuvam ||
नरकेभ्यः पुरा व्यक्तस्तेनासौ तदधो मतः । (२४।१)
narakebhyaḥ purā vyaktastenāsau tadadho mataḥ |
दश कोट्यो विभोर्ज्वाला तदर्धं शून्यमूर्ध्वतः ॥ (२४।२)
daśa koṭyo vibhorjvālā tadardhaṃ śūnyamūrdhvataḥ ||
तदूर्ध्वे नरकाधीशाः क्रमाद्दुःखैकवेदनाः । (२५।१)
tadūrdhve narakādhīśāḥ kramādduḥkhaikavedanāḥ |
अधो मध्ये तदूर्ध्वे च स्थिता भेदान्तरैर्वृताः ॥ (२५।२)
adho madhye tadūrdhve ca sthitā bhedāntarairvṛtāḥ ||
लक्षमत्र खवेदास्यसंख्यानामन्तरा स्थितिः ॥ (२७।२)
lakṣamatra khavedāsyasaṃkhyānāmantarā sthitiḥ ||
कूष्माण्ड ऊर्ध्वे लक्षोनकोटिस्थानस्तदीशिता । (२८।१)
kūṣmāṇḍa ūrdhve lakṣonakoṭisthānastadīśitā |
शास्त्रविरुद्धाचरणात् कृष्णं ये कर्म विदधते ॥ (२८।२)
śāstraviruddhācaraṇāt kṛṣṇaṃ ye karma vidadhate ||
तत्र भीमैर्लोकपुरुषैः पीड्यन्ते भोगपर्यन्तम् । (२९।१)
tatra bhīmairlokapuruṣaiḥ pīḍyante bhogaparyantam |
ये सकृदपि परमेशं शिवमेकाग्रेण चेतसा शरणम् ॥ (२९।२)
ye sakṛdapi parameśaṃ śivamekāgreṇa cetasā śaraṇam ||
यान्ति न ते नरकयुजः कृष्णं तेषां सुखाल्पतादायि । (३०।१)
yānti na te narakayujaḥ kṛṣṇaṃ teṣāṃ sukhālpatādāyi |
प्रतिलोकं नियुक्तात्मा श्रीकण्ठो हठतो बहूः ॥ (३१।२)
pratilokaṃ niyuktātmā śrīkaṇṭho haṭhato bahūḥ ||
व्रतिनो ये विकर्मस्था निषिद्धाचारकारिणः ॥ (३२।२)
vratino ye vikarmasthā niṣiddhācārakāriṇaḥ ||
प्रायश्चित्तांस्तथा तत्स्था वामाचारस्य दूषकाः ॥ (३३।२)
prāyaścittāṃstathā tatsthā vāmācārasya dūṣakāḥ ||
देवाग्निद्रव्यवृत्त्यंशजीविनश्चोत्तमस्थिताः । (३४।१)
devāgnidravyavṛttyaṃśajīvinaścottamasthitāḥ |
ते तु तत्रापि देवेशं भक्त्या चेत्पर्युपासते ॥ (३५।२)
te tu tatrāpi deveśaṃ bhaktyā cetparyupāsate ||
अन्यथा ये तु वर्तन्ते तद्भोगनिरतात्मकाः ॥ (३६।२)
anyathā ye tu vartante tadbhoganiratātmakāḥ ||
गुणतत्त्वे निलीयन्ते ततः सृष्टिमुखे पुनः ॥ (३७।२)
guṇatattve nilīyante tataḥ sṛṣṭimukhe punaḥ ||
मानुषान्तेषु तत्रापि केचिन्मन्त्रविदः क्रमात् । (३९।१)
mānuṣānteṣu tatrāpi kecinmantravidaḥ kramāt |
मुच्यन्ते ऽन्ये तु बध्यन्ते पूर्वकृत्यानुसारतः ॥ (३९।२)
mucyante 'nye tu badhyante pūrvakṛtyānusārataḥ ||
सिद्धातन्त्रे तु पातालपृष्ठे यक्षीसमावृतम् ॥ (४१।२)
siddhātantre tu pātālapṛṣṭhe yakṣīsamāvṛtam ||
भद्रकाल्याः पुरं यत्र ताभिः क्रीडन्ति साधकाः । (४२।१)
bhadrakālyāḥ puraṃ yatra tābhiḥ krīḍanti sādhakāḥ |
ततस्तमस्तप्तभूमिस्ततःशून्यं ततो ऽहयः ॥ (४२।२)
tatastamastaptabhūmistataḥśūnyaṃ tato 'hayaḥ ||
ततो भूम्यूर्ध्वतो मेरुः सहस्राणि स षोडश ॥ (४३।२)
tato bhūmyūrdhvato meruḥ sahasrāṇi sa ṣoḍaśa ||
मग्नस्तन्मूलविस्तारस्तद्द्वयेनोर्ध्वविस्तृतिः । (४४।१)
magnastanmūlavistārastaddvayenordhvavistṛtiḥ |
सहस्राब्धिवसूच्छ्रायो हैमः सर्वामरालयः ॥ (४४।२)
sahasrābdhivasūcchrāyo haimaḥ sarvāmarālayaḥ ||
मध्योर्ध्वाधः समुद्वृत्तशरावचतुरश्रकः । (४५।१)
madhyordhvādhaḥ samudvṛttaśarāvacaturaśrakaḥ |
भैरवीयं च तल्लिङ्गं धरणी चास्य पीठिका ॥ (४५।२)
bhairavīyaṃ ca talliṅgaṃ dharaṇī cāsya pīṭhikā ||
सर्वे देवा निलीना हि तत्र तत्पूजितं सदा । (४६।१)
sarve devā nilīnā hi tatra tatpūjitaṃ sadā |
ज्योतिष्कशिखरं शंभोः श्रीकण्ठांशश्च स प्रभुः । (४७।१)
jyotiṣkaśikharaṃ śaṃbhoḥ śrīkaṇṭhāṃśaśca sa prabhuḥ |
अमरावतिकेन्द्रस्य पूर्वस्यां दक्षिणेन ताम् ॥ (४८।२)
amarāvatikendrasya pūrvasyāṃ dakṣiṇena tām ||
अप्सरःसिद्धसाध्यास् तामुत्तरेण विनायकाः । (४९।१)
apsaraḥsiddhasādhyās tāmuttareṇa vināyakāḥ |
तेजोवती स्वदिश्यग्नेः पुरी तां पश्चिमेन तु ॥ (४९।२)
tejovatī svadiśyagneḥ purī tāṃ paścimena tu ||
विश्वेदेवा विश्वकर्मा क्रमात्तदनुगाश्च ये । (५०।१)
viśvedevā viśvakarmā kramāttadanugāśca ye |
याम्यां संयमनी तां तु पश्चिमेन क्रमात् स्थिताः ॥ (५०।२)
yāmyāṃ saṃyamanī tāṃ tu paścimena kramāt sthitāḥ ||
मातृनन्दा स्वसंख्याता रुद्रास्तत्साधकास्तथा । (५१।१)
mātṛnandā svasaṃkhyātā rudrāstatsādhakāstathā |
कृष्णाङ्गारा निरृतिश्च तां पूर्वेण पिशाचकाः ॥ (५१।२)
kṛṣṇāṅgārā nirṛtiśca tāṃ pūrveṇa piśācakāḥ ||
रक्षांसि सिद्धगन्धर्वास्तूत्तरेणोत्तरेण ताम् । (५२।१)
rakṣāṃsi siddhagandharvāstūttareṇottareṇa tām |
वारुणी शुद्धवत्याख्या भूतौघो दक्षिणेन ताम् ॥ (५२।२)
vāruṇī śuddhavatyākhyā bhūtaugho dakṣiṇena tām ||
उत्तरेणोत्तरेणैनां वसुविद्याधराः क्रमात् । (५३।१)
uttareṇottareṇaināṃ vasuvidyādharāḥ kramāt |
वायोर्गन्धवती तस्या दक्षिणे किन्नराः पुनः ॥ (५३।२)
vāyorgandhavatī tasyā dakṣiṇe kinnarāḥ punaḥ ||
महोदयेन्दोर्गुह्याः स्युः पश्चिमे ऽस्याः पुनः पुनः ॥ (५४।२)
mahodayendorguhyāḥ syuḥ paścime 'syāḥ punaḥ punaḥ ||
दक्षिणे दक्षिणे ब्रह्माश्विनौ धन्वन्तरिः क्रमात् । (५६।१)
dakṣiṇe dakṣiṇe brahmāśvinau dhanvantariḥ kramāt |
मैरवे चक्रवाटे ऽस्मिन् एवं मुख्याः पुरो ऽष्टधा ॥ (५६।२)
mairave cakravāṭe 'smin evaṃ mukhyāḥ puro 'ṣṭadhā ||
अन्तरालगतास्त्वन्याः पुनः षड्विंशतिः स्मृताः । (५७।१)
antarālagatāstvanyāḥ punaḥ ṣaḍviṃśatiḥ smṛtāḥ |
इष्टापूर्तरताः पुण्ये वर्षे ये भारते नराः ॥ (५७।२)
iṣṭāpūrtaratāḥ puṇye varṣe ye bhārate narāḥ ||
ते मेरुगाः सकृच्छम्भुं ये वार्चन्ति यथोचितम् । (५८।१)
te merugāḥ sakṛcchambhuṃ ye vārcanti yathocitam |
मेरोः प्रदक्षिणाप्योदग्दिक्षु विष्कम्भपर्वताः ॥ (५८।२)
meroḥ pradakṣiṇāpyodagdikṣu viṣkambhaparvatāḥ ||
मन्दरो गन्धमादश्च विपुलो ऽथ सुपार्श्वकः । (५९।१)
mandaro gandhamādaśca vipulo 'tha supārśvakaḥ |
एतैर्भुवमवष्टभ्य मेरुस्तिष्ठति निश्चलः । (६०।१)
etairbhuvamavaṣṭabhya merustiṣṭhati niścalaḥ |
चैत्ररथनन्दनाख्ये वैभ्राजं पितृवनं वनान्याहुः ॥ (६०।२)
caitrarathanandanākhye vaibhrājaṃ pitṛvanaṃ vanānyāhuḥ ||
रक्तोदमानससितं भद्रं चैतच्चतुष्टयं सरसाम् । (६१।१)
raktodamānasasitaṃ bhadraṃ caitaccatuṣṭayaṃ sarasām |
वृक्षाः कदम्बजम्ब्वश्वत्थन्यग्रोधकाः क्रमशः ॥ (६१।२)
vṛkṣāḥ kadambajambvaśvatthanyagrodhakāḥ kramaśaḥ ||
एषु च चतुर्ष्वचलेषु त्रयं त्रयं क्रमश एतदाम्नातम् । (६२।१)
eṣu ca caturṣvacaleṣu trayaṃ trayaṃ kramaśa etadāmnātam |
मेर्वधो लवणाब्ध्यन्तं जम्बुद्वीपः समन्ततः ॥ (६२।२)
mervadho lavaṇābdhyantaṃ jambudvīpaḥ samantataḥ ||
नीलः श्वेतस्त्रिशृङ्गश्च तावन्तः सव्यतः पुनः ॥ (६४।२)
nīlaḥ śvetastriśṛṅgaśca tāvantaḥ savyataḥ punaḥ ||
पूर्वतो माल्यवान्पश्चाद्गन्धमादनसंज्ञितः ॥ (६५।२)
pūrvato mālyavānpaścādgandhamādanasaṃjñitaḥ ||
सव्योत्तरायतौ तौ तु चतुस्त्रिंशत्सहस्रकौ । (६६।१)
savyottarāyatau tau tu catustriṃśatsahasrakau |
अष्टावेते ततो ऽप्यन्यौ द्वौ द्वौ पूर्वादिषु क्रमात् ॥ (६६।२)
aṣṭāvete tato 'pyanyau dvau dvau pūrvādiṣu kramāt ||
एवं स्थितो विभागो ऽत्र वर्षसिद्ध्यै निरूप्यते ॥ (६७।२)
evaṃ sthito vibhāgo 'tra varṣasiddhyai nirūpyate ||
समन्ताच्चक्रवाटाधो ऽनर्केन्दु चतुरश्रकम् । (६८।१)
samantāccakravāṭādho 'narkendu caturaśrakam |
सहस्रनवविस्तीर्णमिलाख्यं त्रिमुखायुषम् ॥ (६८।२)
sahasranavavistīrṇamilākhyaṃ trimukhāyuṣam ||
मेरोः पश्चिमतो गन्धमादो यस्तस्य पश्चिमे । (६९।१)
meroḥ paścimato gandhamādo yastasya paścime |
मेरोः पूर्वं माल्यवान्यो भद्राश्वस्तस्य पूर्वतः । (७०।१)
meroḥ pūrvaṃ mālyavānyo bhadrāśvastasya pūrvataḥ |
द्वात्रिंशच्च चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि निरूपिते ॥ (७१।२)
dvātriṃśacca catustriṃśatsahasrāṇi nirūpite ||
मेरोरुदक् शृङ्गवान्यस्तद्बहिः कुरुवर्षकम् । (७२।१)
merorudak śṛṅgavānyastadbahiḥ kuruvarṣakam |
कुरुवर्षस्योत्तरे ऽथ वायव्ये ऽब्धौ क्रमाच्छराः । (७३।१)
kuruvarṣasyottare 'tha vāyavye 'bdhau kramāccharāḥ |
दश चेति सहस्राणि द्वीपौ चन्द्रो ऽथ भद्रकः ॥ (७३।२)
daśa ceti sahasrāṇi dvīpau candro 'tha bhadrakaḥ ||
यौ श्वेतशृङ्गिणौ मेरोर्वामे मध्ये हिरण्मयम् । (७४।१)
yau śvetaśṛṅgiṇau merorvāme madhye hiraṇmayam |
तत्र वै वामतः श्वेतनीलयो रम्यको ऽन्तरे । (७५।१)
tatra vai vāmataḥ śvetanīlayo ramyako 'ntare |
हर्याख्यं नवसाहस्रं तत्सहस्राधिकायुषम् ॥ (७६।२)
haryākhyaṃ navasāhasraṃ tatsahasrādhikāyuṣam ||
तत्रैव दक्षिणे मेरोर्हिमवान्यस्य दक्षिणे । (७८।१)
tatraiva dakṣiṇe merorhimavānyasya dakṣiṇe |
हरिकिन्नरवर्षे च भोगभूर्न तु कर्मभूः ॥ (७९।२)
harikinnaravarṣe ca bhogabhūrna tu karmabhūḥ ||
अत्र बाहुल्यतः कर्मभूभावो ऽत्राप्यकर्मणाम् । (८०।१)
atra bāhulyataḥ karmabhūbhāvo 'trāpyakarmaṇām |
पशूनां कर्मसंस्कारः स्यात्तादृग्दृढसंस्कृतेः ॥ (८०।२)
paśūnāṃ karmasaṃskāraḥ syāttādṛgdṛḍhasaṃskṛteḥ ||
सम्भवन्त्यप्यसंस्कारा भारते ऽन्यत्र चापि हि । (८१।१)
sambhavantyapyasaṃskārā bhārate 'nyatra cāpi hi |
दृढप्राक्तनसंस्कारादीशेच्छातः शुभाशुभम् ॥ (८१।२)
dṛḍhaprāktanasaṃskārādīśecchātaḥ śubhāśubham ||
स्थानान्तरे ऽपि कर्मास्ति दृष्टं तच्च पुरातने । (८२।१)
sthānāntare 'pi karmāsti dṛṣṭaṃ tacca purātane |
तत्र त्रेता सदा कालो भारते तु चतुर्युगम् ॥ (८२।२)
tatra tretā sadā kālo bhārate tu caturyugam ||
स्थलं पञ्चशती तद्वज्जलं चेति विभज्यते ॥ (८३।२)
sthalaṃ pañcaśatī tadvajjalaṃ ceti vibhajyate ||
इन्द्रः कशेरुस्ताम्राभो नागीयः प्राग्गभस्तिमान् । (८४।१)
indraḥ kaśerustāmrābho nāgīyaḥ prāggabhastimān |
सौम्यगान्धर्ववाराहाः कन्याख्यं चासमुद्रतः ॥ (८४।२)
saumyagāndharvavārāhāḥ kanyākhyaṃ cāsamudrataḥ ||
कन्याद्वीपे च नवमे दक्षिणेनाब्धिमध्यगाः । (८५।१)
kanyādvīpe ca navame dakṣiṇenābdhimadhyagāḥ |
अङ्गयवमलयशङ्कुः कुमुदवराहौ च मलयगो ऽगस्त्य । (८६।१)
aṅgayavamalayaśaṅkuḥ kumudavarāhau ca malayago 'gastya |
तत्रैव च त्रिकूटे लङ्का षडमी ह्युपद्वीपाः ॥ (८६।२)
tatraiva ca trikūṭe laṅkā ṣaḍamī hyupadvīpāḥ ||
द्वीपोपद्वीपगाः प्रायो म्लेच्छा नानाविधा जनाः । (८७।१)
dvīpopadvīpagāḥ prāyo mlecchā nānāvidhā janāḥ |
भारते यत्कृतं कर्म क्षपितं वाप्यवीचितः । (८८।१)
bhārate yatkṛtaṃ karma kṣapitaṃ vāpyavīcitaḥ |
शिवान्तं तेन मुक्तिर्वा कन्याख्ये तु विशेषतः ॥ (८८।२)
śivāntaṃ tena muktirvā kanyākhye tu viśeṣataḥ ||
गङ्गादिपञ्चशतिका जन्म तेनात्र दुर्लभम् ॥ (८९।२)
gaṅgādipañcaśatikā janma tenātra durlabham ||
कन्याद्वीपे यतस्तेन कर्मभूः सेयमुत्तमा ॥ (९१।२)
kanyādvīpe yatastena karmabhūḥ seyamuttamā ||
पुंसां सितासितान्यत्र कुर्वतां किल सिध्यतः । (९२।१)
puṃsāṃ sitāsitānyatra kurvatāṃ kila sidhyataḥ |
स्यात् सप्तदशधा खण्डैर्नवभिस्तु समासतः ॥ (९३।२)
syāt saptadaśadhā khaṇḍairnavabhistu samāsataḥ ||
मनोः स्वायंभुवस्यासन् सुता दश ततस्त्रयः । (९४।१)
manoḥ svāyaṃbhuvasyāsan sutā daśa tatastrayaḥ |
प्राव्रजन्नथ जम्ब्वाख्ये राजा यो ऽग्नीध्रनामकः ॥ (९४।२)
prāvrajannatha jambvākhye rājā yo 'gnīdhranāmakaḥ ||
नाभिर्यो नवमस्तस्य नप्ता भरत आर्षभिः ॥ (९५।२)
nābhiryo navamastasya naptā bharata ārṣabhiḥ ||
तस्याष्टौ तनयाः साकं कन्यया नवमो ऽंशकः । (९६।१)
tasyāṣṭau tanayāḥ sākaṃ kanyayā navamo 'ṃśakaḥ |
भुक्तैस्तैर्नवधा तस्माल्लक्षयोजनमात्रकात् ॥ (९६।२)
bhuktaistairnavadhā tasmāllakṣayojanamātrakāt ||
लक्षैकमात्रो लवणस्तद्बाह्ये ऽस्य पुरो ऽद्रयः । (९७।१)
lakṣaikamātro lavaṇastadbāhye 'sya puro 'drayaḥ |
ऋषभो दुन्दुभिर्धूम्रः कङ्कद्रोणेन्दवो ह्युदक् ॥ (९७।२)
ṛṣabho dundubhirdhūmraḥ kaṅkadroṇendavo hyudak ||
दक्षिण चक्रमैनाकौ वाडवो ऽन्तस्तयोः स्थितः ॥ (९८।२)
dakṣiṇa cakramainākau vāḍavo 'ntastayoḥ sthitaḥ ||
अब्धेर्दक्षिणतः खाक्षिसहस्रातिक्रमाद् गिरिः । (९९।१)
abdherdakṣiṇataḥ khākṣisahasrātikramād giriḥ |
विद्युत्वांस्त्रिसहस्रोच्छ्रिदायामो ऽत्र फलाशिनः ॥ (९९।२)
vidyutvāṃstrisahasrocchridāyāmo 'tra phalāśinaḥ ||
मलदिग्धा दीर्घकेशश्मश्रवो गोसधर्मकाः । (१००।१)
maladigdhā dīrghakeśaśmaśravo gosadharmakāḥ |
निर्यन्त्राणि सदा तत्र द्वाराणि बिलसिद्धये । (१०१।१)
niryantrāṇi sadā tatra dvārāṇi bilasiddhaye |
इत्येतद् गुरुभिर्गीतं श्रीमद्रौरवशासने ॥ (१०१।२)
ityetad gurubhirgītaṃ śrīmadrauravaśāsane ||
तद्बहिः षडमी द्वीपाः प्रत्येकं स्वार्णवैर्वृताः ॥ (१०२।२)
tadbahiḥ ṣaḍamī dvīpāḥ pratyekaṃ svārṇavairvṛtāḥ ||
क्रमद्विगुणिताः षड्भिर्मनुपुत्रैरधिष्ठिताः । (१०३।१)
kramadviguṇitāḥ ṣaḍbhirmanuputrairadhiṣṭhitāḥ |
शाककुशक्रौञ्चाः शल्मलिगोमेधाब्जमिति षड्द्वीपाः । (१०३।२)
śākakuśakrauñcāḥ śalmaligomedhābjamiti ṣaḍdvīpāḥ |
क्षीरदधिसर्पिरैक्षवमदिरामधुराम्बुकाः षडम्बुधयः ॥ (१०३।३)
kṣīradadhisarpiraikṣavamadirāmadhurāmbukāḥ ṣaḍambudhayaḥ ||
मेधातिथिर्वपुष्माञ्ज्योतिष्मान्द्युतिमता हवी राजा । (१०४।१)
medhātithirvapuṣmāñjyotiṣmāndyutimatā havī rājā |
संवर इति शाकादिषु जम्बुद्वीपे न्यरूपि चाग्नीध्रः ॥ (१०४।२)
saṃvara iti śākādiṣu jambudvīpe nyarūpi cāgnīdhraḥ ||
गिरिसप्तकपरिकल्पिततावत्खण्डास्तु पञ्च शाकाद्याः । (१०५।१)
girisaptakaparikalpitatāvatkhaṇḍāstu pañca śākādyāḥ |
पुष्करसंज्ञो द्विदलो हरियमवरुणेन्दवो ऽत्र पूर्वादौ ॥ (१०५।२)
puṣkarasaṃjño dvidalo hariyamavaruṇendavo 'tra pūrvādau ||
त्रिपञ्चाशच्च लक्षाणि द्विकोट्ययुतपञ्चकम् । (१०६।१)
tripañcāśacca lakṣāṇi dvikoṭyayutapañcakam |
स्वाद्वर्णवान्तं मेर्वर्धाद् योजननाम् इयं प्रमा ॥ (१०६।२)
svādvarṇavāntaṃ mervardhād yojananām iyaṃ pramā ||
सप्तमजलधेर्बाह्ये हैमी भूः कोटिदशकमथ लक्षम् । (१०७।१)
saptamajaladherbāhye haimī bhūḥ koṭidaśakamatha lakṣam |
उच्छ्रित्या विस्तारादयुतं लोकेतराचलः कथितः ॥ (१०७।२)
ucchrityā vistārādayutaṃ loketarācalaḥ kathitaḥ ||
लोकालोकदिगष्टकसंस्थं रुद्राष्टकं सलोकेशम् । (१०८।१)
lokālokadigaṣṭakasaṃsthaṃ rudrāṣṭakaṃ salokeśam |
केवलमित्यपि केचिल्लोकालोकान्तरे रविर्न बहिः ॥ (१०८।२)
kevalamityapi kecillokālokāntare ravirna bahiḥ ||
पितृदेवपथावस्योदग्दक्षिणगौ स्वजात्परे वीथ्यौ । (१०९।१)
pitṛdevapathāvasyodagdakṣiṇagau svajātpare vīthyau |
भानोरुत्तरदक्षिणमयनद्वयमेतदेव कथयन्ति ॥ (१०९।२)
bhānoruttaradakṣiṇamayanadvayametadeva kathayanti ||
सर्वेषामुत्तरो मेरुर्लोकालोकश्च दक्षिणः । (११०।१)
sarveṣāmuttaro merurlokālokaśca dakṣiṇaḥ |
उदयास्तमयावित्थं सूर्यस्य परिभावयेत् ॥ (११०।२)
udayāstamayāvitthaṃ sūryasya paribhāvayet ||
अर्धरात्रो ऽमरावत्यां याम्यायामस्तमेव च । (१११।१)
ardharātro 'marāvatyāṃ yāmyāyāmastameva ca |
मध्यन्दिनं तद्वारुण्यां सौम्ये सूर्योदयः स्मृतः ॥ (१११।२)
madhyandinaṃ tadvāruṇyāṃ saumye sūryodayaḥ smṛtaḥ ||
उदयो यो ऽमरावत्यां सो ऽर्धरात्रो यमालये । (११२।१)
udayo yo 'marāvatyāṃ so 'rdharātro yamālaye |
के ऽस्तं सौम्ये च मध्याह्न इत्थं सूर्यगतागते ॥ (११२।२)
ke 'staṃ saumye ca madhyāhna itthaṃ sūryagatāgate ||
पञ्चत्रिंशत्कोटिसंख्या लक्षाण्येकोनविंशतिः । (११३।१)
pañcatriṃśatkoṭisaṃkhyā lakṣāṇyekonaviṃśatiḥ |
चत्वारिंशत्सहस्राणि ध्वान्तं लोकाचलाद्बहिः ॥ (११३।२)
catvāriṃśatsahasrāṇi dhvāntaṃ lokācalādbahiḥ ||
सप्तसागरमानस्तु गर्भोदाख्यः समुद्रराट् । (११४।१)
saptasāgaramānastu garbhodākhyaḥ samudrarāṭ |
लोकालोकस्य परतो यद्गर्भे निखिलैव भूः ॥ (११४।२)
lokālokasya parato yadgarbhe nikhilaiva bhūḥ ||
सिद्धातन्त्रे ऽत्र गर्भाब्धेस्तीरे कौशेयसंज्ञितम् । (११५।१)
siddhātantre 'tra garbhābdhestīre kauśeyasaṃjñitam |
क्रीडन्ति पर्वताग्रे ते नव चात्र कुलाद्रयः । (११६।१)
krīḍanti parvatāgre te nava cātra kulādrayaḥ |
तत उष्णोदकास् त्रिंशन्नद्यः पातालगास्ततः ॥ (११६।२)
tata uṣṇodakās triṃśannadyaḥ pātālagāstataḥ ||
चतुर्दिङ्नैमिरोद्यानं योगिनीसेवितं सदा । (११७।१)
caturdiṅnaimirodyānaṃ yoginīsevitaṃ sadā |
ततो मेरुस्ततो नागा मेघा हेमाण्डकं ततः ॥ (११७।२)
tato merustato nāgā meghā hemāṇḍakaṃ tataḥ ||
ब्रह्मणो ऽण्डकटाहेन मेरोरर्धेन कोटयः । (११८।१)
brahmaṇo 'ṇḍakaṭāhena merorardhena koṭayaḥ |
पञ्चाशदेवं दशसु दिक्षु भूर्लोकसंज्ञितम् ॥ (११८।२)
pañcāśadevaṃ daśasu dikṣu bhūrlokasaṃjñitam ||
पशुखगमृगतरुमानुषसरीसृपैः षड्भिरेष भूर्लोकः । (११९।१)
paśukhagamṛgatarumānuṣasarīsṛpaiḥ ṣaḍbhireṣa bhūrlokaḥ |
व्याप्तः पिशाचरक्षोगन्धर्वाणां सयक्षाणाम् ॥ (११९।२)
vyāptaḥ piśācarakṣogandharvāṇāṃ sayakṣāṇām ||
विद्याभृतां च किं वा बहुना सर्वस्य भूतसर्गस्य । (१२०।१)
vidyābhṛtāṃ ca kiṃ vā bahunā sarvasya bhūtasargasya |
अभिमानतो यथेष्टं भोगस्थानं निवासश्च ॥ (१२०।२)
abhimānato yatheṣṭaṃ bhogasthānaṃ nivāsaśca ||
भुवर्लोकस्तथा त्वार्काल्लक्षमेकं तदन्तरे । (१२१।१)
bhuvarlokastathā tvārkāllakṣamekaṃ tadantare |
दश वायुपथास्ते च प्रत्येकमयुतान्तराः ॥ (१२१।२)
daśa vāyupathāste ca pratyekamayutāntarāḥ ||
पञ्चाशद्योजनोर्ध्वे स्यादृतर्द्धिर्नाम मारुतः ॥ (१२२।२)
pañcāśadyojanordhve syādṛtarddhirnāma mārutaḥ ||
आप्यायकः स जन्तूनां ततः प्राचेतसो भवेत् । (१२३।१)
āpyāyakaḥ sa jantūnāṃ tataḥ prācetaso bhavet |
पञ्चाशद्योजनादूर्ध्वं तस्मादूर्ध्वं शतेन तु ॥ (१२३।२)
pañcāśadyojanādūrdhvaṃ tasmādūrdhvaṃ śatena tu ||
ये मह्याः क्रोशमात्रेण तिष्ठन्ति जलवर्षिणः ॥ (१२४।२)
ye mahyāḥ krośamātreṇa tiṣṭhanti jalavarṣiṇaḥ ||
तेभ्य ऊर्ध्वं शतान्मेघा भेकादिप्राणिवर्षिणः । (१२५।१)
tebhya ūrdhvaṃ śatānmeghā bhekādiprāṇivarṣiṇaḥ |
पञ्चाशदूर्ध्वमोघो ऽत्र विषवारिप्रवर्षिणः ॥ (१२५।२)
pañcāśadūrdhvamogho 'tra viṣavāripravarṣiṇaḥ ||
मेघाः स्कन्दोद्भवाश्चान्ये पिशाचा ओघमारुते । (१२६।१)
meghāḥ skandodbhavāścānye piśācā oghamārute |
ततः पञ्चाशदूर्ध्वं स्युर्मेघा मारकसंज्ञकाः ॥ (१२६।२)
tataḥ pañcāśadūrdhvaṃ syurmeghā mārakasaṃjñakāḥ ||
तत्र स्थाने महादेवजन्मानस्ते विनायकाः । (१२७।१)
tatra sthāne mahādevajanmānaste vināyakāḥ |
ये हरन्ति कृतं कर्म नराणामकृतात्मनाम् ॥ (१२७।२)
ye haranti kṛtaṃ karma narāṇāmakṛtātmanām ||
पञ्चाशदूर्ध्वं वज्राङ्को वायुरत्रोपलाम्बुदाः । (१२८।१)
pañcāśadūrdhvaṃ vajrāṅko vāyuratropalāmbudāḥ |
विद्याधराधमाश्चात्र वज्राङ्के सम्प्रतिष्ठिताः ॥ (१२८।२)
vidyādharādhamāścātra vajrāṅke sampratiṣṭhitāḥ ||
ये विद्यापौरुषे ये च श्मशानादिप्रसाधने । (१२९।१)
ye vidyāpauruṣe ye ca śmaśānādiprasādhane |
मृतास्तत्सिद्धिसिद्धास्ते वज्राङ्के मरुति स्थिताः ॥ (१२९।२)
mṛtāstatsiddhisiddhāste vajrāṅke maruti sthitāḥ ||
पञ्चाशदूर्ध्वं वज्रांकाद्वैद्युतो ऽशनिवर्षिणः । (१३०।१)
pañcāśadūrdhvaṃ vajrāṃkādvaidyuto 'śanivarṣiṇaḥ |
अब्दा अप्सरसश्चात्र ये च पुण्यकृतो नराः ॥ (१३०।२)
abdā apsarasaścātra ye ca puṇyakṛto narāḥ ||
भृगौ वह्नौ जले ये च संग्रामे चानिवर्तिनः । (१३१।१)
bhṛgau vahnau jale ye ca saṃgrāme cānivartinaḥ |
गोग्रहे वध्यमोक्षे वा मृतास्ते वैद्युते स्थिताः ॥ (१३१।२)
gograhe vadhyamokṣe vā mṛtāste vaidyute sthitāḥ ||
वैद्युताद्रैवतस्तावांस्तत्र पुष्टिवहाम्बुदाः । (१३२।१)
vaidyutādraivatastāvāṃstatra puṣṭivahāmbudāḥ |
ऊर्ध्वं च रोगाम्बुमुचः संवर्तास्तदनन्तरे ॥ (१३२।२)
ūrdhvaṃ ca rogāmbumucaḥ saṃvartāstadanantare ||
रोचनाञ्जनभस्मादिसिद्धास्तत्रैव रैवते । (१३३।१)
rocanāñjanabhasmādisiddhāstatraiva raivate |
क्रोधोदकमुचां स्थानं विषावर्तः स मारुतः ॥ (१३३।२)
krodhodakamucāṃ sthānaṃ viṣāvartaḥ sa mārutaḥ ||
पञ्चाशदूर्ध्वं तत्रैव दुर्दिनाब्दा हुताशजाः । (१३४।१)
pañcāśadūrdhvaṃ tatraiva durdinābdā hutāśajāḥ |
गान्धर्वेण सदार्चन्ति विषावर्ते ऽथ ते स्थिताः । (१३५।१)
gāndharveṇa sadārcanti viṣāvarte 'tha te sthitāḥ |
विषावर्ताच्छतादूर्ध्वं दुर्जयः श्वाससंभवः ॥ (१३५।२)
viṣāvartācchatādūrdhvaṃ durjayaḥ śvāsasaṃbhavaḥ ||
ब्रह्मणो ऽत्र स्थिता मेघाः प्रलये वातकारिणः । (१३६।१)
brahmaṇo 'tra sthitā meghāḥ pralaye vātakāriṇaḥ |
पुष्कराब्दा वायुगमा गन्धर्वाश्च परावहे ॥ (१३६।२)
puṣkarābdā vāyugamā gandharvāśca parāvahe ||
जीमूतमेघास्तत्संज्ञास्तथा विद्याधरोत्तमाः । (१३७।१)
jīmūtameghāstatsaṃjñāstathā vidyādharottamāḥ |
ये च रूपव्रता लोका आवहे ते प्रतिष्ठिताः ॥ (१३७।२)
ye ca rūpavratā lokā āvahe te pratiṣṭhitāḥ ||
महापरिवहान्तो ऽयमृतर्द्धेः प्राङ्मरुत्पथः । (१३९।१)
mahāparivahānto 'yamṛtarddheḥ prāṅmarutpathaḥ |
अग्निकन्या मातरश्च रुद्रशक्त्या त्वधिष्ठिताः ॥ (१३९।२)
agnikanyā mātaraśca rudraśaktyā tvadhiṣṭhitāḥ ||
द्वितीये तत्परे सिद्धचारणा निजकर्मजाः । (१४०।१)
dvitīye tatpare siddhacāraṇā nijakarmajāḥ |
तुर्ये देवायुधान्यष्टौ दिग्गजाः पञ्चमे पुनः ॥ (१४०।२)
turye devāyudhānyaṣṭau diggajāḥ pañcame punaḥ ||
षष्ठे गरुत्मान् अन्यस्मिन् गङ्गान्यत्र वृषो विभुः । (१४१।१)
ṣaṣṭhe garutmān anyasmin gaṅgānyatra vṛṣo vibhuḥ |
दक्षस्तु नवमे ब्रह्मशक्त्या समधिनिष्ठितः ॥ (१४१।२)
dakṣastu navame brahmaśaktyā samadhiniṣṭhitaḥ ||
नवयोजनसाहस्रो विग्रहो ऽर्कस्य मण्डलम् ॥ (१४२।२)
navayojanasāhasro vigraho 'rkasya maṇḍalam ||
त्रिगुणं ज्ञानशक्तिः सा तपत्यर्कतया प्रभोः । (१४३।१)
triguṇaṃ jñānaśaktiḥ sā tapatyarkatayā prabhoḥ |
स्वर्लोकस्तु भुवर्लोकाद्ध्रुवान्तं परिभाष्यते ॥ (१४३।२)
svarlokastu bhuvarlokāddhruvāntaṃ paribhāṣyate ||
सूर्याल्लक्षेण शीतांशुः क्रियाशक्तिः शिवस्य सा । (१४४।१)
sūryāllakṣeṇa śītāṃśuḥ kriyāśaktiḥ śivasya sā |
चन्द्राल्लक्षेण नाक्षत्रं ततो लक्षद्वयेन तु ॥ (१४४।२)
candrāllakṣeṇa nākṣatraṃ tato lakṣadvayena tu ||
प्रत्येकं भौमतः सूर्यसुतान्ते पञ्चकं विदुः । (१४५।१)
pratyekaṃ bhaumataḥ sūryasutānte pañcakaṃ viduḥ |
सौराल्लक्षेण सप्तर्षिवर्गस्तस्माद्ध्रुवस्तथा ॥ (१४५।२)
saurāllakṣeṇa saptarṣivargastasmāddhruvastathā ||
ब्रह्मैवापररूपेण ब्रह्मस्थाने ध्रुवो ऽचलः । (१४६।१)
brahmaivāpararūpeṇa brahmasthāne dhruvo 'calaḥ |
मेधीभूतो विमानानां सर्वेषामुपरि ध्रुवः ॥ (१४६।२)
medhībhūto vimānānāṃ sarveṣāmupari dhruvaḥ ||
अत्र बद्धानि सर्वाण्यप्यूह्यन्ते ऽनिलमण्डले । (१४७।१)
atra baddhāni sarvāṇyapyūhyante 'nilamaṇḍale |
स्वस्सप्त मारुतस्कन्धा आमेघाद्याः प्रधानतः ॥ (१४७।२)
svassapta mārutaskandhā āmeghādyāḥ pradhānataḥ ||
इतश्च क्रतुहोत्रादि कृत्वा ज्ञानविवर्जिताः । (१४८।१)
itaśca kratuhotrādi kṛtvā jñānavivarjitāḥ |
स्वर्यान्ति तत्क्षये लोकं मानुष्यं पुण्यशेषतः ॥ (१४८।२)
svaryānti tatkṣaye lokaṃ mānuṣyaṃ puṇyaśeṣataḥ ||
एवं भूमेर्ध्रुवान्तं स्याल्लक्षाणि दश पञ्च च । (१४९।१)
evaṃ bhūmerdhruvāntaṃ syāllakṣāṇi daśa pañca ca |
द्वे कोटी पञ्च चाशीतिर्लक्षाणि स्वर्गतो महान् ॥ (१४९।२)
dve koṭī pañca cāśītirlakṣāṇi svargato mahān ||
मार्कण्डाद्या ऋषिमुनिसिद्धास्तत्र प्रतिष्ठिताः । (१५०।१)
mārkaṇḍādyā ṛṣimunisiddhāstatra pratiṣṭhitāḥ |
निवर्तिताधिकाराश्च देवा महति संस्थिताः ॥ (१५०।२)
nivartitādhikārāśca devā mahati saṃsthitāḥ ||
महान्तराले तत्रान्ये त्वधिकारभुजो जनाः । (१५१।१)
mahāntarāle tatrānye tvadhikārabhujo janāḥ |
अष्टौ कोट्यो महल्लोकाज्जनो ऽत्र कपिलादयः ॥ (१५१।२)
aṣṭau koṭyo mahallokājjano 'tra kapilādayaḥ ||
तिष्ठन्ति साध्यास्तत्रैव बहवः सुखभागिनः । (१५२।१)
tiṣṭhanti sādhyāstatraiva bahavaḥ sukhabhāginaḥ |
जनात्तपोऽर्ककोट्यो ऽत्र सनकाद्या महाधियः ॥ (१५२।२)
janāttapo'rkakoṭyo 'tra sanakādyā mahādhiyaḥ ||
प्रजापतीनां तत्राधिकारो ब्रह्मात्मजन्मनाम् । (१५३।१)
prajāpatīnāṃ tatrādhikāro brahmātmajanmanām |
ब्रह्मालयस्तु तपसः सत्यः षोडश कोटयः ॥ (१५३।२)
brahmālayastu tapasaḥ satyaḥ ṣoḍaśa koṭayaḥ ||
तत्र स्थितः स स्वयम्भूर्विश्वमाविष्करोत्यदः । (१५४।१)
tatra sthitaḥ sa svayambhūrviśvamāviṣkarotyadaḥ |
सत्ये वेदास्तथा चान्ये कर्मध्यानेन भाविताः ॥ (१५४।२)
satye vedāstathā cānye karmadhyānena bhāvitāḥ ||
आनन्दनिष्ठास्तत्रोर्ध्वे कोटिर् वैरिञ्चमासनम् । (१५५।१)
ānandaniṣṭhāstatrordhve koṭir vairiñcamāsanam |
ब्रह्मासनात्कोटियुग्मं पुरं विष्णोर्निरूपितम् ॥ (१५५।२)
brahmāsanātkoṭiyugmaṃ puraṃ viṣṇornirūpitam ||
ध्यानपूजाजपैर्विष्णोर्भक्ता गच्छन्ति तत्पदम् । (१५६।१)
dhyānapūjājapairviṣṇorbhaktā gacchanti tatpadam |
वैष्णवात्सप्तकोटीभिर्भुवनं परमेशितुः ॥ (१५६।२)
vaiṣṇavātsaptakoṭībhirbhuvanaṃ parameśituḥ ||
रुद्रस्य सृष्टिसंहारकर्तुर्ब्रह्माण्डवर्त्मनि । (१५७।१)
rudrasya sṛṣṭisaṃhārakarturbrahmāṇḍavartmani |
दीक्षाज्ञानविहीना ये लिङ्गाराधनतत्पराः ॥ (१५७।२)
dīkṣājñānavihīnā ye liṅgārādhanatatparāḥ ||
ते यान्त्यण्डान्तरे रौद्रं पुरं नाधः कदाचन । (१५८।१)
te yāntyaṇḍāntare raudraṃ puraṃ nādhaḥ kadācana |
तत्स्थाः सर्वे शिवं यान्ति रुद्राः श्रीकण्ठदीक्षिताः ॥ (१५८।२)
tatsthāḥ sarve śivaṃ yānti rudrāḥ śrīkaṇṭhadīkṣitāḥ ||
पुरं पुरं च रुद्रोर्ध्वमुत्तरोत्तरवृद्धितः ॥ (१५९।२)
puraṃ puraṃ ca rudrordhvamuttarottaravṛddhitaḥ ||
ब्रह्माण्डाधश्च रुद्रोर्ध्वं दण्डपाणेः पुरं स च । (१६०।१)
brahmāṇḍādhaśca rudrordhvaṃ daṇḍapāṇeḥ puraṃ sa ca |
शिवेच्छया दृणात्यण्डं मोक्षमार्गं करोति च ॥ (१६०।२)
śivecchayā dṛṇātyaṇḍaṃ mokṣamārgaṃ karoti ca ||
ईशान इति भूर्लोकात् सप्त लोकेश्वराः शिवाः ॥ (१६१।२)
īśāna iti bhūrlokāt sapta lokeśvarāḥ śivāḥ ||
स्थूलैर्विशेषैरारब्धाः सप्त लोकाः परे पुनः । (१६२।१)
sthūlairviśeṣairārabdhāḥ sapta lokāḥ pare punaḥ |
सूक्ष्मैरिति गुरुश्चैव रुरौ सम्यङ्न्यरूपयत् ॥ (१६२।२)
sūkṣmairiti guruścaiva rurau samyaṅnyarūpayat ||
ये ब्रह्मणादिसर्गे स्वशरीरान्निर्मिताः प्रभूताख्याः । (१६३।१)
ye brahmaṇādisarge svaśarīrānnirmitāḥ prabhūtākhyāḥ |
स्थूलाः पञ्च विशेषाः सप्तामी तन्मया लोकाः ॥ (१६३।२)
sthūlāḥ pañca viśeṣāḥ saptāmī tanmayā lokāḥ ||
परतो लिङ्गाधारैः सूक्ष्मैस्तन्मात्रजैर्महाभूतैः । (१६४।१)
parato liṅgādhāraiḥ sūkṣmaistanmātrajairmahābhūtaiḥ |
लोकानामावरणैर्विष्टभ्य परस्परेण गन्धाद्यैः ॥ (१६४।२)
lokānāmāvaraṇairviṣṭabhya paraspareṇa gandhādyaiḥ ||
अत ऊर्ध्वं कटाहो ऽण्डे स घनः कोटियोजनम् ॥ (१६५।२)
ata ūrdhvaṃ kaṭāho 'ṇḍe sa ghanaḥ koṭiyojanam ||
पञ्चाशत्कोटयश्चोर्ध्वं भूपृष्ठादधरं तथा । (१६६।१)
pañcāśatkoṭayaścordhvaṃ bhūpṛṣṭhādadharaṃ tathā |
एवं कोटिशतं भूः स्यात् सौवर्णस्तण्डुलस्ततः ॥ (१६६।२)
evaṃ koṭiśataṃ bhūḥ syāt sauvarṇastaṇḍulastataḥ ||
शतरुद्रावधिर् हुंफट् भेदयेत्तत्तु दुःशमम् । (१६७।१)
śatarudrāvadhir huṃphaṭ bhedayettattu duḥśamam |
प्रतिदिक्कं दश दशेत्येवं रुद्रशतं बहिः ॥ (१६७।२)
pratidikkaṃ daśa daśetyevaṃ rudraśataṃ bahiḥ ||
ब्रह्माण्डाधारकं तच्च स्वप्रभावेण सर्वतः । (१६८।१)
brahmāṇḍādhārakaṃ tacca svaprabhāveṇa sarvataḥ |
अण्डस्वरूपं गुरुभिश्चोक्तं श्रीरौरवादिषु ॥ (१६८।२)
aṇḍasvarūpaṃ gurubhiścoktaṃ śrīrauravādiṣu ||
व्यक्तेरभिमुखीभूतः प्रच्युतः शक्तिरूपतः । (१६९।१)
vyakterabhimukhībhūtaḥ pracyutaḥ śaktirūpataḥ |
आवापवान् अनिर्भक्तो वस्तुपिण्डो ऽण्ड उच्यते ॥ (१६९।२)
āvāpavān anirbhakto vastupiṇḍo 'ṇḍa ucyate ||
तमोलेशानुविद्धस्य कपालं सत्त्वमुत्तरम् । (१७०।१)
tamoleśānuviddhasya kapālaṃ sattvamuttaram |
रजोऽनुविद्धं निर्मृष्टं सत्त्वमस्याधरं तमः ॥ (१७०।२)
rajo'nuviddhaṃ nirmṛṣṭaṃ sattvamasyādharaṃ tamaḥ ||
वस्तुपिण्ड इति प्रोक्तं शिवशक्तिसमूहभाक् । (१७१।१)
vastupiṇḍa iti proktaṃ śivaśaktisamūhabhāk |
अण्डः स्यादिति तद्व्यक्तौ संमुखीभाव उच्यते ॥ (१७१।२)
aṇḍaḥ syāditi tadvyaktau saṃmukhībhāva ucyate ||
तथापि शिवमग्नानां शक्तीनामण्डता भवेत् । (१७२।१)
tathāpi śivamagnānāṃ śaktīnāmaṇḍatā bhavet |
तदर्थं वाक्यमपरं ता हि न च्युतशक्तितः ॥ (१७२।२)
tadarthaṃ vākyamaparaṃ tā hi na cyutaśaktitaḥ ||
तन्वक्षादौ मा प्रसाङ्क्षीदण्डतेति पदान्तरम् । (१७३।१)
tanvakṣādau mā prasāṅkṣīdaṇḍateti padāntaram |
तन्वक्षादिषु नैवास्ते कस्याप्य् आवापनं यतः ॥ (१७३।२)
tanvakṣādiṣu naivāste kasyāpy āvāpanaṃ yataḥ ||
अनिर्भक्त इति प्रोक्तं साजात्यपरिदर्शकम् ॥ (१७४।२)
anirbhakta iti proktaṃ sājātyaparidarśakam ||
विनापि वस्तुपिण्डाख्यपदेनैकैकशो भवेत् । (१७५।१)
vināpi vastupiṇḍākhyapadenaikaikaśo bhavet |
तत्त्वेष्वण्डस्वभावत्वं नन्वेवमपि किं न तत् ॥ (१७५।२)
tattveṣvaṇḍasvabhāvatvaṃ nanvevamapi kiṃ na tat ||
गुणतन्मात्रभूतौघमये तत्त्वे प्रसज्यते । (१७६।१)
guṇatanmātrabhūtaughamaye tattve prasajyate |
उच्यते वस्तुशब्देन तन्वक्षभुवनात्मकम् ॥ (१७६।२)
ucyate vastuśabdena tanvakṣabhuvanātmakam ||
रूपमुक्तं यतस्तेन तत्समूहो ऽण्ड उच्यते । (१७७।१)
rūpamuktaṃ yatastena tatsamūho 'ṇḍa ucyate |
भवेच्च तत्समूहत्वं पत्युर्विश्ववपुर्भृतः ॥ (१७७।२)
bhavecca tatsamūhatvaṃ patyurviśvavapurbhṛtaḥ ||
तदर्थं भेदकान्यन्यान्युपात्तानीति दर्शितम् । (१७८।१)
tadarthaṃ bhedakānyanyānyupāttānīti darśitam |
तावन्मात्रास्ववस्थासु मायाधीने ऽध्वमण्डले ॥ (१७८।२)
tāvanmātrāsvavasthāsu māyādhīne 'dhvamaṇḍale ||
इत्थमुक्तविरिञ्चाण्डभृतो रुद्राः शतं हि यत् ॥ (१७९।२)
itthamuktaviriñcāṇḍabhṛto rudrāḥ śataṃ hi yat ||
तेषां स्वे पतयो रुद्रा एकादश महार्चिषः । (१८०।१)
teṣāṃ sve patayo rudrā ekādaśa mahārciṣaḥ |
अनन्तो ऽथ कपाल्यग्निर् यमनैरृतकौ बलः ॥ (१८०।२)
ananto 'tha kapālyagnir yamanairṛtakau balaḥ ||
शीघ्रो निधीशो विद्येशः शम्भुः सवीरभद्रकः । (१८१।१)
śīghro nidhīśo vidyeśaḥ śambhuḥ savīrabhadrakaḥ |
मधु मधुकृतः कदम्बं केसरजालानि यद्वदावृणते ॥ (१८१।२)
madhu madhukṛtaḥ kadambaṃ kesarajālāni yadvadāvṛṇate ||
तद्वत्ते शिवरुद्रा ब्रह्माण्डमसंख्यपरिवाराः । (१८२।१)
tadvatte śivarudrā brahmāṇḍamasaṃkhyaparivārāḥ |
शराष्टनियुतं कोटिरित्येषां संनिवेशनम् ॥ (१८२।२)
śarāṣṭaniyutaṃ koṭirityeṣāṃ saṃniveśanam ||
श्रीकण्ठाधिष्ठितास्ते च सृजन्ति संहरन्ति च । (१८३।१)
śrīkaṇṭhādhiṣṭhitāste ca sṛjanti saṃharanti ca |
सिद्धातन्त्रे तु हेमाण्डाच्छतकोटेर् बहिः शतम् । (१८४।१)
siddhātantre tu hemāṇḍācchatakoṭer bahiḥ śatam |
अण्डानां क्रमशो द्विद्विगुणं रूप्यादियोजितम् ॥ (१८४।२)
aṇḍānāṃ kramaśo dvidviguṇaṃ rūpyādiyojitam ||
तेषु क्रमेण ब्रह्माणः संस्युर्द्विगुणजीविताः । (१८५।१)
teṣu krameṇa brahmāṇaḥ saṃsyurdviguṇajīvitāḥ |
क्षीयन्ते क्रमशस्ते च तदन्ते तत्त्वमम्मयम् ॥ (१८५।२)
kṣīyante kramaśaste ca tadante tattvamammayam ||
धरातो ऽत्र जलादि स्यादुत्तरोत्तरतः क्रमात् । (१८६।१)
dharāto 'tra jalādi syāduttarottarataḥ kramāt |
दशधाहंकृतान्तं धीस्तस्याः स्याच्छतधा ततः ॥ (१८६।२)
daśadhāhaṃkṛtāntaṃ dhīstasyāḥ syācchatadhā tataḥ ||
सहस्रधा व्यक्तमतः पौंस्नं दशसहस्रधा । (१८७।१)
sahasradhā vyaktamataḥ pauṃsnaṃ daśasahasradhā |
नियतिर्लक्षधा तस्मात्तस्यास्तु दशलक्षधा ॥ (१८७।२)
niyatirlakṣadhā tasmāttasyāstu daśalakṣadhā ||
कलान्तं कोटिधा तस्मान्माया विद्दशकोटिधा । (१८८।१)
kalāntaṃ koṭidhā tasmānmāyā viddaśakoṭidhā |
ईश्वरः शतकोटिः स्यात्तस्मात्कोटिसहस्रधा ॥ (१८८।२)
īśvaraḥ śatakoṭiḥ syāttasmātkoṭisahasradhā ||
सादाख्यं व्यश्नुते तच्च शक्तिर्वृन्देन संख्यया । (१८९।१)
sādākhyaṃ vyaśnute tacca śaktirvṛndena saṃkhyayā |
व्यापिनी सर्वमध्वानं व्याप्य देवी व्यवस्थिता ॥ (१८९।२)
vyāpinī sarvamadhvānaṃ vyāpya devī vyavasthitā ||
अप्रमेयं ततः शुद्धं शिवतत्त्वं परं विदुः । (१९०।१)
aprameyaṃ tataḥ śuddhaṃ śivatattvaṃ paraṃ viduḥ |
जलादेः शिवतत्त्वान्तं न दृष्टं केनचिच्छिवात् ॥ (१९०।२)
jalādeḥ śivatattvāntaṃ na dṛṣṭaṃ kenacicchivāt ||
तथा चाह महादेवः श्रीमत्स्वच्छन्दशासने ॥ (१९१।२)
tathā cāha mahādevaḥ śrīmatsvacchandaśāsane ||
शिवज्ञानं न भवति दीक्षाम् अप्राप्य शाङ्करीम् ॥ (१९२।२)
śivajñānaṃ na bhavati dīkṣām aprāpya śāṅkarīm ||
प्राक्तनी पारमेशी सा पौरुषेयी च सा पुनः । (१९३।१)
prāktanī pārameśī sā pauruṣeyī ca sā punaḥ |
शतरुद्रोर्ध्वतो भद्रकाल्या नीलप्रभं जयम् ॥ (१९३।२)
śatarudrordhvato bhadrakālyā nīlaprabhaṃ jayam ||
न यज्ञदानतपसा प्राप्यं काल्याः पुरं जयम् । (१९४।१)
na yajñadānatapasā prāpyaṃ kālyāḥ puraṃ jayam |
तद्भक्तास्तत्र गच्छन्ति तन्मण्डलसुदीक्षिताः ॥ (१९४।२)
tadbhaktāstatra gacchanti tanmaṇḍalasudīkṣitāḥ ||
विद्येशावरणे दीक्षां यावतीं कुरुते नृणाम् ॥ (१९५।२)
vidyeśāvaraṇe dīkṣāṃ yāvatīṃ kurute nṛṇām ||
तावतीं गतिमायान्ति भुवने ऽत्र निवेशिताः । (१९६।१)
tāvatīṃ gatimāyānti bhuvane 'tra niveśitāḥ |
ततः कोट्या वीरभद्रो युगान्ताग्निसमप्रभः ॥ (१९६।२)
tataḥ koṭyā vīrabhadro yugāntāgnisamaprabhaḥ ||
विजयाख्यं पुरं चास्य ये स्मरन्तो महेश्वरम् । (१९७।१)
vijayākhyaṃ puraṃ cāsya ye smaranto maheśvaram |
जलेषु मरुषु चाग्नौ शिरश्छेदेन वा मृताः ॥ (१९७।२)
jaleṣu maruṣu cāgnau śiraśchedena vā mṛtāḥ ||
ते यान्ति बोधमैशानं वीरभद्रं महाद्युतिम् । (१९८।१)
te yānti bodhamaiśānaṃ vīrabhadraṃ mahādyutim |
वैरभद्रोर्ध्वतः कोटिर्विष्कम्भाद्विस्तृतं त्रिधा ॥ (१९८।२)
vairabhadrordhvataḥ koṭirviṣkambhādvistṛtaṃ tridhā ||
रुद्राण्डं सालिलं त्वण्डं शक्रचापाकृति स्थितम् । (१९९।१)
rudrāṇḍaṃ sālilaṃ tvaṇḍaṃ śakracāpākṛti sthitam |
ततो भुवः सहाद्रेः पूर्गन्धतन्मात्रधारणात् ॥ (२००।२)
tato bhuvaḥ sahādreḥ pūrgandhatanmātradhāraṇāt ||
मृता गच्छन्ति तां भूमिं धरित्र्याः परमां बुधाः । (२०१।१)
mṛtā gacchanti tāṃ bhūmiṃ dharitryāḥ paramāṃ budhāḥ |
अब्धेः पुरं ततस्त्वाप्यं रसतन्मात्रधारणात् ॥ (२०१।२)
abdheḥ puraṃ tatastvāpyaṃ rasatanmātradhāraṇāt ||
ततः श्रियः पुरं रुद्रक्रीडावतरणेष्वथ । (२०२।१)
tataḥ śriyaḥ puraṃ rudrakrīḍāvataraṇeṣvatha |
प्रयागादौ श्रीगिरौ च विशेषान्मरणेन तत् ॥ (२०२।२)
prayāgādau śrīgirau ca viśeṣānmaraṇena tat ||
सारस्वतं पुरं तस्माच्छब्दब्रह्मविदां पदम् । (२०३।१)
sārasvataṃ puraṃ tasmācchabdabrahmavidāṃ padam |
रुद्रोचितास्ता मुख्यत्वाद्रुद्रेभ्यो ऽन्यास्तथा स्थिताः ॥ (२०३।२)
rudrocitāstā mukhyatvādrudrebhyo 'nyāstathā sthitāḥ ||
पुरेषु बहुधा गङ्गा देवादौ श्रीः सरस्वती । (२०४।१)
pureṣu bahudhā gaṅgā devādau śrīḥ sarasvatī |
लकुलाद्यमरेशान्ता अष्टावप्सु सुराधिपाः ॥ (२०४।२)
lakulādyamareśāntā aṣṭāvapsu surādhipāḥ ||
ततस्तु तैजसं तत्त्वं शिवाग्नेरत्र संस्थितिः । (२०५।१)
tatastu taijasaṃ tattvaṃ śivāgneratra saṃsthitiḥ |
ते चैनं वह्निमायान्ति वाह्नीं ये धारणां श्रिताः ॥ (२०५।२)
te cainaṃ vahnimāyānti vāhnīṃ ye dhāraṇāṃ śritāḥ ||
भैरवादिहरीन्द्वन्तं तैजसे नायकाष्टकम् । (२०६।१)
bhairavādiharīndvantaṃ taijase nāyakāṣṭakam |
प्राणस्य भुवनं वायोर्दशधा दशधा तु तत् ॥ (२०६।२)
prāṇasya bhuvanaṃ vāyordaśadhā daśadhā tu tat ||
ध्यात्वा त्यक्त्वाथ वा प्राणान् कृत्वा तत्रैव धारणाम् । (२०७।१)
dhyātvā tyaktvātha vā prāṇān kṛtvā tatraiva dhāraṇām |
तं विशन्ति महात्मानो वायुभूताः खमूर्तयः ॥ (२०७।२)
taṃ viśanti mahātmāno vāyubhūtāḥ khamūrtayaḥ ||
खतत्त्वे भुवनं व्योम्नः प्राप्यं तद्व्योमधारणात् ॥ (२०८।२)
khatattve bhuvanaṃ vyomnaḥ prāpyaṃ tadvyomadhāraṇāt ||
वस्त्रापदान्तं स्थाण्वादि व्योमतत्त्वे सुराष्टकम् । (२०९।१)
vastrāpadāntaṃ sthāṇvādi vyomatattve surāṣṭakam |
अदीक्षिता ये भूतेषु शिवतत्त्वाभिमानिनः ॥ (२०९।२)
adīkṣitā ye bhūteṣu śivatattvābhimāninaḥ ||
ज्ञानहीना अपि प्रौढधारणास्ते ऽण्डतो बहिः । (२१०।१)
jñānahīnā api prauḍhadhāraṇāste 'ṇḍato bahiḥ |
धराब्धितेजोऽनिलखपुरगा दीक्षिताश्च वा ॥ (२१०।२)
dharābdhitejo'nilakhapuragā dīkṣitāśca vā ||
तावत्संस्कारयोगार्थं न परं पदमीहितुम् । (२११।१)
tāvatsaṃskārayogārthaṃ na paraṃ padamīhitum |
तत्पदं ते समासाद्य क्रमाद्यान्ति शिवात्मताम् । (२१२।१)
tatpadaṃ te samāsādya kramādyānti śivātmatām |
पुनः पुनरिदं चोक्तं श्रीमद्देव्याख्ययामले ॥ (२१२।२)
punaḥ punaridaṃ coktaṃ śrīmaddevyākhyayāmale ||
श्रीकामिकायां कश्मीरवर्णने चोक्तवान्विभुः । (२१३।१)
śrīkāmikāyāṃ kaśmīravarṇane coktavānvibhuḥ |
सुरेश्वरीमहाधाम्नि ये म्रियन्ते च तत्पुरे ॥ (२१३।२)
sureśvarīmahādhāmni ye mriyante ca tatpure ||
ब्राह्मणाद्याः सङ्करान्ताः पशवः स्थावरान्तगाः । (२१४।१)
brāhmaṇādyāḥ saṅkarāntāḥ paśavaḥ sthāvarāntagāḥ |
तन्मात्रादिमनोऽन्तानां पुराणि शिवशासने ॥ (२१५।२)
tanmātrādimano'ntānāṃ purāṇi śivaśāsane ||
पञ्चवर्णयुतं गन्धतन्मात्रमण्डलं महत् । (२१६।१)
pañcavarṇayutaṃ gandhatanmātramaṇḍalaṃ mahat |
आच्छाद्य योजनानेककोटिभिः स्थितमन्तरा ॥ (२१६।२)
ācchādya yojanānekakoṭibhiḥ sthitamantarā ||
एवं रसादिमात्राणां मण्डलानि स्ववर्णतः । (२१७।१)
evaṃ rasādimātrāṇāṃ maṇḍalāni svavarṇataḥ |
शर्वो भवः पशुपतिरीशो भीम इति क्रमात् ॥ (२१७।२)
śarvo bhavaḥ paśupatirīśo bhīma iti kramāt ||
तन्मात्रेशा यदिच्छातः शब्दाद्याः खादिकारिणः । (२१८।१)
tanmātreśā yadicchātaḥ śabdādyāḥ khādikāriṇaḥ |
ततः सूर्येन्दुवेदानां मण्डलानि विभुर्महान् ॥ (२१८।२)
tataḥ sūryenduvedānāṃ maṇḍalāni vibhurmahān ||
उग्रश्चेत्येषु पतयस्तेभ्यो ऽर्केन्दू सयाजकौ । (२१९।१)
ugraścetyeṣu patayastebhyo 'rkendū sayājakau |
इत्यष्टौ तनवः शंभोर्याः पराः परिकीर्तिताः ॥ (२१९।२)
ityaṣṭau tanavaḥ śaṃbhoryāḥ parāḥ parikīrtitāḥ ||
अपरा ब्रह्मणो ऽण्डे ता व्याप्य सर्वं व्यवस्थिताः । (२२०।१)
aparā brahmaṇo 'ṇḍe tā vyāpya sarvaṃ vyavasthitāḥ |
कल्पे कल्पे प्रसूयन्ते धराद्यास्ताभ्य एव तु ॥ (२२०।२)
kalpe kalpe prasūyante dharādyāstābhya eva tu ||
अग्नीन्द्रविष्णुमित्राः सब्रह्माणस्तेषु नायकाः ॥ (२२१।२)
agnīndraviṣṇumitrāḥ sabrahmāṇasteṣu nāyakāḥ ||
प्रकाशमण्डलं तस्माच्छ्रुतं बुद्ध्यक्षपञ्चकम् । (२२२।१)
prakāśamaṇḍalaṃ tasmācchrutaṃ buddhyakṣapañcakam |
दिग्विद्युदर्कवरुणभुवः श्रोत्रादिदेवताः ॥ (२२२।२)
digvidyudarkavaruṇabhuvaḥ śrotrādidevatāḥ ||
प्रकाशमण्डलादूर्ध्वं स्थितं पञ्चार्थमण्डलम् । (२२३।१)
prakāśamaṇḍalādūrdhvaṃ sthitaṃ pañcārthamaṇḍalam |
मनोमण्डलमेतस्मात् सोमेनाधिष्ठितं यतः ॥ (२२३।२)
manomaṇḍalametasmāt somenādhiṣṭhitaṃ yataḥ ||
बाह्यदेवेष्वधिष्ठाता साम्यैश्वर्यसुखात्मकः । (२२४।१)
bāhyadeveṣvadhiṣṭhātā sāmyaiśvaryasukhātmakaḥ |
ततो ऽपि सकलाक्षाणां योनेर्बुद्ध्यक्षजन्मनः । (२२५।१)
tato 'pi sakalākṣāṇāṃ yonerbuddhyakṣajanmanaḥ |
स्थूलादिच्छगलान्ताष्टयुक्तं चाहङ्कृतेः पुरम् ॥ (२२५।२)
sthūlādicchagalāntāṣṭayuktaṃ cāhaṅkṛteḥ puram ||
बुद्धितत्त्वं ततो देवयोन्यष्टकपुराधिपम् । (२२६।१)
buddhitattvaṃ tato devayonyaṣṭakapurādhipam |
पैशाचप्रभृतिब्राह्मपर्यन्तं तच्च कीर्तितम् ॥ (२२६।२)
paiśācaprabhṛtibrāhmaparyantaṃ tacca kīrtitam ||
एतानि देवयोनीनां स्थानान्येव पुराण्यतः । (२२७।१)
etāni devayonīnāṃ sthānānyeva purāṇyataḥ |
अवतीर्यात्मजन्मानं ध्यायन्तः सम्भवन्ति ते ॥ (२२७।२)
avatīryātmajanmānaṃ dhyāyantaḥ sambhavanti te ||
नियामिता नियत्या च ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः ॥ (२२८।२)
niyāmitā niyatyā ca brahmaṇo 'vyaktajanmanaḥ ||
व्यज्यन्ते तेन सर्गादौ नामरूपैरनेकधा । (२२९।१)
vyajyante tena sargādau nāmarūpairanekadhā |
स्वांशेनैव महात्मानो न त्यजन्ति स्वकेतनम् ॥ (२२९।२)
svāṃśenaiva mahātmāno na tyajanti svaketanam ||
उक्तं च शिवतनाविदम् अधिकारपदस्थितेन गुरुणा नः । (२३०।१)
uktaṃ ca śivatanāvidam adhikārapadasthitena guruṇā naḥ |
अष्टानां देवानां शक्त्याविर्भावयोनयो ह्येताः ॥ (२३०।२)
aṣṭānāṃ devānāṃ śaktyāvirbhāvayonayo hyetāḥ ||
तनुभोगाः पुनरेषामधः प्रभूतात्मकाः प्रोक्ताः । (२३१।१)
tanubhogāḥ punareṣāmadhaḥ prabhūtātmakāḥ proktāḥ |
चत्वारिंशत्तुल्योपभोगदेशाधिकानि भुवनानि ॥ (२३१।२)
catvāriṃśattulyopabhogadeśādhikāni bhuvanāni ||
तेषूमापतिरेव प्रभुः स्वतन्त्रेन्द्रियो विकरणात्मा । (२३३।१)
teṣūmāpatireva prabhuḥ svatantrendriyo vikaraṇātmā |
तरतमयोगेन ततो ऽपि देवयोन्यष्टकं लक्ष्यं तु ॥ (२३३।२)
taratamayogena tato 'pi devayonyaṣṭakaṃ lakṣyaṃ tu ||
लोकानामक्षाणि च विषयपरिच्छित्तिकरणानि । (२३४।१)
lokānāmakṣāṇi ca viṣayaparicchittikaraṇāni |
गन्धादेर्महदन्तादेकाधिक्येन जातमैश्वर्यम् ॥ (२३४।२)
gandhādermahadantādekādhikyena jātamaiśvaryam ||
अणिमाद्यात्मकमस्मिन्पैशाचाद्ये विरिञ्चान्ते । (२३५।१)
aṇimādyātmakamasminpaiśācādye viriñcānte |
ज्ञात्वैवं शोधयेद्बुद्धिं सार्धं पुर्यष्टकेन्द्रियैः ॥ (२३५।२)
jñātvaivaṃ śodhayedbuddhiṃ sārdhaṃ puryaṣṭakendriyaiḥ ||
क्रोधेशाष्टकमानीलं संवर्ताद्यं ततो विदुः । (२३६।१)
krodheśāṣṭakamānīlaṃ saṃvartādyaṃ tato viduḥ |
तेजोऽष्टकं बलाध्यक्षप्रभृतिक्रोधनाष्टकात् ॥ (२३६।२)
tejo'ṣṭakaṃ balādhyakṣaprabhṛtikrodhanāṣṭakāt ||
स्वच्छन्दशासने तत्तु मूले श्रीपूर्वशासने ॥ (२३७।२)
svacchandaśāsane tattu mūle śrīpūrvaśāsane ||
योगाष्टकपदे यत्तु सोमे श्रैकण्ठमेव च । (२३८।१)
yogāṣṭakapade yattu some śraikaṇṭhameva ca |
ततो मायापुरं भूयः श्रीकण्ठस्य च कथ्यते ॥ (२३८।२)
tato māyāpuraṃ bhūyaḥ śrīkaṇṭhasya ca kathyate ||
तेन द्वितीयं भुवनं तयोः प्रत्येकमुच्यते । (२३९।१)
tena dvitīyaṃ bhuvanaṃ tayoḥ pratyekamucyate |
तत्र मायापुरं देव्या यया विश्वमधिष्ठितम् ॥ (२३९।२)
tatra māyāpuraṃ devyā yayā viśvamadhiṣṭhitam ||
प्रतिकल्पं नामभेदैर्भण्यते सा महेश्वरी । (२४०।१)
pratikalpaṃ nāmabhedairbhaṇyate sā maheśvarī |
उमापतेः पुरं पश्चान्मातृभिः परिवारितम् ॥ (२४०।२)
umāpateḥ puraṃ paścānmātṛbhiḥ parivāritam ||
ब्राह्म्यैशी स्कन्दजा हारी वाराह्यैन्द्री सविच्चिका ॥ (२४१।२)
brāhmyaiśī skandajā hārī vārāhyaindrī saviccikā ||
पीता शुक्ला पीतनीले नीला शुक्लारुणा क्रमात् । (२४२।१)
pītā śuklā pītanīle nīlā śuklāruṇā kramāt |
अग्नीशसौम्ययाम्याप्यपूर्वनैरृतगास्तु ताः ॥ (२४२।२)
agnīśasaumyayāmyāpyapūrvanairṛtagāstu tāḥ ||
अंशेन मानुषे लोके धात्रा ता ह्यवतारिताः । (२४३।१)
aṃśena mānuṣe loke dhātrā tā hyavatāritāḥ |
स्वच्छन्दास्ताः पराश्चान्याः परे व्योम्नि व्यवस्थिताः ॥ (२४३।२)
svacchandāstāḥ parāścānyāḥ pare vyomni vyavasthitāḥ ||
स्वच्छन्दं ता निषेवन्ते सप्तधेयमुमा यतः । (२४४।१)
svacchandaṃ tā niṣevante saptadheyamumā yataḥ |
उमापतिपुरस्योर्ध्वं स्थितं मूर्त्यष्टकं परम् ॥ (२४४।२)
umāpatipurasyordhvaṃ sthitaṃ mūrtyaṣṭakaṃ param ||
शर्वादिकं यस्य सृष्टिर्धराद्या याजकान्ततः । (२४५।१)
śarvādikaṃ yasya sṛṣṭirdharādyā yājakāntataḥ |
ताभ्य ईशानमूर्तिर्या सा मेरौ सम्प्रतिष्ठिता ॥ (२४५।२)
tābhya īśānamūrtiryā sā merau sampratiṣṭhitā ||
श्रीकण्ठः स्फटिकाद्रौ सा व्याप्ता तन्वष्टकैर्जगत् । (२४६।१)
śrīkaṇṭhaḥ sphaṭikādrau sā vyāptā tanvaṣṭakairjagat |
ये योगं सगुणं शम्भोः संयताः पर्युपासते ॥ (२४६।२)
ye yogaṃ saguṇaṃ śambhoḥ saṃyatāḥ paryupāsate ||
तन्मण्डलं वा दृष्ट्वैव मुक्तद्वैता हृतत्रयाः । (२४७।१)
tanmaṇḍalaṃ vā dṛṣṭvaiva muktadvaitā hṛtatrayāḥ |
गुणानाम् आधरौत्तर्याच्छुद्धाशुद्धत्वसंस्थितेः ॥ (२४७।२)
guṇānām ādharauttaryācchuddhāśuddhatvasaṃsthiteḥ ||
ततो भोगफलावाप्तिभेदाद्भेदो ऽयमुच्यते ॥ (२४८।२)
tato bhogaphalāvāptibhedādbhedo 'yamucyate ||
मूर्त्यष्टकोपरिष्टात्तु सुशिवा द्वादशोदिताः । (२४९।१)
mūrtyaṣṭakopariṣṭāttu suśivā dvādaśoditāḥ |
वामाद्येकशिवान्तास्ते कुङ्कुमाभाः सुतेजसः ॥ (२४९।२)
vāmādyekaśivāntāste kuṅkumābhāḥ sutejasaḥ ||
तदूर्ध्वं वीरभद्राख्यो मण्डलाधिपतिः स्थितः । (२५०।१)
tadūrdhvaṃ vīrabhadrākhyo maṇḍalādhipatiḥ sthitaḥ |
यत्तत्सायुज्यम् आपन्नः स तेन सह मोदते ॥ (२५०।२)
yattatsāyujyam āpannaḥ sa tena saha modate ||
ततो ऽप्यङ्गुष्ठमात्रान्तं महादेवाष्टकं भवेत् । (२५१।१)
tato 'pyaṅguṣṭhamātrāntaṃ mahādevāṣṭakaṃ bhavet |
बुद्धितत्त्वमिदं प्रोक्तं देवयोन्यष्टकादितः ॥ (२५१।२)
buddhitattvamidaṃ proktaṃ devayonyaṣṭakāditaḥ ||
तत्र श्रैकण्ठमुक्तं यत् तस्यैवोमापतिस्तथा ॥ (२५२।२)
tatra śraikaṇṭhamuktaṃ yat tasyaivomāpatistathā ||
मूर्तयः सुशिवा वीरो महादेवाष्टकं वपुः । (२५३।१)
mūrtayaḥ suśivā vīro mahādevāṣṭakaṃ vapuḥ |
उपरिष्टाद्धियो ऽधश्च प्रकृतेर्गुणसंज्ञितम् ॥ (२५३।२)
upariṣṭāddhiyo 'dhaśca prakṛterguṇasaṃjñitam ||
तत्त्वं तत्र तु संक्षुब्धा गुणाः प्रसुवते धियम् । (२५४।१)
tattvaṃ tatra tu saṃkṣubdhā guṇāḥ prasuvate dhiyam |
न वैषम्यम् अनापन्नं कारणं कार्यसूतये ॥ (२५४।२)
na vaiṣamyam anāpannaṃ kāraṇaṃ kāryasūtaye ||
गुणसाम्यात्मिका तेन प्रकृतिः कारणं भवेत् । (२५५।१)
guṇasāmyātmikā tena prakṛtiḥ kāraṇaṃ bhavet |
नन्वेवं सापि संक्षोभं विना तान्विषमान्गुणान् ॥ (२५५।२)
nanvevaṃ sāpi saṃkṣobhaṃ vinā tānviṣamānguṇān ||
कथं सुवीत तत्राद्ये क्षोभे स्यादनवस्थितिः । (२५६।१)
kathaṃ suvīta tatrādye kṣobhe syādanavasthitiḥ |
सांख्यस्य दोष एवायं यदि वा तेन ते गुणाः ॥ (२५६।२)
sāṃkhyasya doṣa evāyaṃ yadi vā tena te guṇāḥ ||
अव्यक्तमिष्टाः साम्यं तु सङ्गमात्रं न चेतरत् । (२५७।१)
avyaktamiṣṭāḥ sāmyaṃ tu saṅgamātraṃ na cetarat |
अस्माकं तु स्वतन्त्रेशतथेच्छाक्षोभसंगतम् ॥ (२५७।२)
asmākaṃ tu svatantreśatathecchākṣobhasaṃgatam ||
अव्यक्तं बुद्धितत्त्वस्य कारणं क्षोभिता गुणाः । (२५८।१)
avyaktaṃ buddhitattvasya kāraṇaṃ kṣobhitā guṇāḥ |
ननु तत्त्वेश्वरेच्छातो यः क्षोभः प्रकृतेः पुरा ॥ (२५८।२)
nanu tattveśvarecchāto yaḥ kṣobhaḥ prakṛteḥ purā ||
तदेव बुद्धितत्त्वं स्यात् किमन्यैः कल्पितैर्गुणैः । (२५९।१)
tadeva buddhitattvaṃ syāt kimanyaiḥ kalpitairguṇaiḥ |
क्षोभान्तरं ततः कार्यं बीजोच्छूनाङ्कुरादिवत् । (२६०।१)
kṣobhāntaraṃ tataḥ kāryaṃ bījocchūnāṅkurādivat |
क्रमात्तमोरजःसत्त्वे गुरूणां पङ्क्तयः स्थिताः ॥ (२६०।२)
kramāttamorajaḥsattve gurūṇāṃ paṅktayaḥ sthitāḥ ||
तिस्रो द्वात्रिंशदेकातस्त्रिंशदप्येकविंशतिः । (२६१।१)
tisro dvātriṃśadekātastriṃśadapyekaviṃśatiḥ |
स्वज्ञनयोगबलतः क्रीडन्तो दैशिकोत्तमाः ॥ (२६१।२)
svajñanayogabalataḥ krīḍanto daiśikottamāḥ ||
त्रिनेत्राः पाशनिर्मुक्तास्ते ऽत्रानुग्रहकारिणः । (२६२।१)
trinetrāḥ pāśanirmuktāste 'trānugrahakāriṇaḥ |
बुद्धेश्च गुणपर्यन्तमुभे सप्ताधिके शते ॥ (२६२।२)
buddheśca guṇaparyantamubhe saptādhike śate ||
रुद्राणां भुवनानां च मुख्यतो ऽन्ये तदन्तरे । (२६३।१)
rudrāṇāṃ bhuvanānāṃ ca mukhyato 'nye tadantare |
योगाष्टकं गुणस्कन्धे प्रोक्तं शिवतनौ पुनः ॥ (२६३।२)
yogāṣṭakaṃ guṇaskandhe proktaṃ śivatanau punaḥ ||
योनीरतीत्य गौणे स्कन्धे स्युर्योगदातारः । (२६४।१)
yonīratītya gauṇe skandhe syuryogadātāraḥ |
अकृतकृतविभुविरिञ्चा हरिर्गुहः क्रमवशात्ततो देवी ॥ (२६४।२)
akṛtakṛtavibhuviriñcā harirguhaḥ kramavaśāttato devī ||
करणान्यणिमादिगुणाः कार्याणि प्रत्ययप्रपञ्चश्च । (२६५।१)
karaṇānyaṇimādiguṇāḥ kāryāṇi pratyayaprapañcaśca |
अव्यक्तादुत्पन्ना गुणाश्च सत्त्वादयो ऽमीषाम् ॥ (२६५।२)
avyaktādutpannā guṇāśca sattvādayo 'mīṣām ||
धर्मज्ञानविरागानैश्वर्यं तत्फलानि विविधानि । (२६६।१)
dharmajñānavirāgānaiśvaryaṃ tatphalāni vividhāni |
यच्छन्ति गुणेभ्यो ऽमी पुरुषेभ्यो योगदातारः ॥ (२६६।२)
yacchanti guṇebhyo 'mī puruṣebhyo yogadātāraḥ ||
तेभ्यः परतो भुवनं सत्त्वादिगुणासनस्य देवस्य । (२६७।१)
tebhyaḥ parato bhuvanaṃ sattvādiguṇāsanasya devasya |
सकलजगदेकमातुर्भर्तुः श्रीकण्ठनाथस्य ॥ (२६७।२)
sakalajagadekamāturbhartuḥ śrīkaṇṭhanāthasya ||
येनोमागुहनीलब्रह्मऋभुक्षकृताकृतादिभुवनेषु । (२६८।१)
yenomāguhanīlabrahmaṛbhukṣakṛtākṛtādibhuvaneṣu |
ग्रहरूपिण्या शक्त्या प्राभ्व्याधिष्ठानि भूतानि ॥ (२६८।२)
graharūpiṇyā śaktyā prābhvyādhiṣṭhāni bhūtāni ||
उपसंजिहीर्षुरिह यश्चतुराननपङ्कजं समाविश्य । (२६९।१)
upasaṃjihīrṣuriha yaścaturānanapaṅkajaṃ samāviśya |
दग्ध्वा चतुरो लोकाञ्जनलोकान्निर्मिणोति पुनः ॥ (२६९।२)
dagdhvā caturo lokāñjanalokānnirmiṇoti punaḥ ||
यस्येच्छातः सत्त्वादिगुणशरीरा विसृजति रुद्राणी । (२७०।१)
yasyecchātaḥ sattvādiguṇaśarīrā visṛjati rudrāṇī |
अनुकल्पो रुद्राण्या वेदी तत्रेज्यते ऽनुकल्पेन ॥ (२७०।२)
anukalpo rudrāṇyā vedī tatrejyate 'nukalpena ||
पशुपतिरिन्द्रोपेन्द्रविरिञ्चैरथ तदुपलम्भतो देवैः । (२७१।१)
paśupatirindropendraviriñcairatha tadupalambhato devaiḥ |
गन्धर्वयक्षराक्षसपितृमुनिभिश्चित्रितास्तथा यागाः ॥ (२७१।२)
gandharvayakṣarākṣasapitṛmunibhiścitritāstathā yāgāḥ ||
गुणानां यत्परं साम्यं तदव्यक्तं गुणोर्ध्वतः । (२७२।१)
guṇānāṃ yatparaṃ sāmyaṃ tadavyaktaṃ guṇordhvataḥ |
क्रोधेशचण्डसंवर्ता ज्योतिःपिङ्गलसूरकौ ॥ (२७२।२)
krodheśacaṇḍasaṃvartā jyotiḥpiṅgalasūrakau ||
पञ्चान्तकैकवीरौ च शिखोदश्चाष्ट तत्र ते । (२७३।१)
pañcāntakaikavīrau ca śikhodaścāṣṭa tatra te |
गहनं पुरुषनिधानं प्रकृतिर्मूलं प्रधानमव्यक्तम् ॥ (२७३।२)
gahanaṃ puruṣanidhānaṃ prakṛtirmūlaṃ pradhānamavyaktam ||
गुणकारणमित्येते मायाप्रभवस्य पर्यायाः । (२७४।१)
guṇakāraṇamityete māyāprabhavasya paryāyāḥ |
यावन्तः क्षेत्रज्ञाः सहजागन्तुकमलोपदिग्धचितः ॥ (२७४।२)
yāvantaḥ kṣetrajñāḥ sahajāgantukamalopadigdhacitaḥ ||
ते सर्वे ऽत्र विनिहिता रुद्राश्च तदुत्थभोगभुजः । (२७५।१)
te sarve 'tra vinihitā rudrāśca tadutthabhogabhujaḥ |
मूढविवृत्तविलीनैः करणैः केचित्तु विकरणकाः ॥ (२७५।२)
mūḍhavivṛttavilīnaiḥ karaṇaiḥ kecittu vikaraṇakāḥ ||
प्रतिनियतविषयभाञ्जि स्फुटानि शास्त्रे विवृत्तानि ॥ (२७६।२)
pratiniyataviṣayabhāñji sphuṭāni śāstre vivṛttāni ||
भग्नानि महाप्रलये सृष्टौ नोत्पादितानि लीनानि । (२७७।१)
bhagnāni mahāpralaye sṛṣṭau notpāditāni līnāni |
इच्छाधीनानि पुनर्विकरणसंज्ञानि कार्यमप्येवम् ॥ (२७७।२)
icchādhīnāni punarvikaraṇasaṃjñāni kāryamapyevam ||
पुंस्तत्त्वे तुष्टिनवकं सिद्धयो ऽष्टौ च तत्पुरः । (२७८।१)
puṃstattve tuṣṭinavakaṃ siddhayo 'ṣṭau ca tatpuraḥ |
अतत्त्वे तत्त्वबुद्ध्या यः सन्तोषस्तुष्टिरत्र सा । (२७९।१)
atattve tattvabuddhyā yaḥ santoṣastuṣṭiratra sā |
हेये ऽप्यादेयधीः सिद्धिः तथा चोक्तं हि कापिलैः ॥ (२७९।२)
heye 'pyādeyadhīḥ siddhiḥ tathā coktaṃ hi kāpilaiḥ ||
आध्यात्मिकाश्चतस्रः प्रकृत्युपादानकालभाग्याख्याः । (२८०।१)
ādhyātmikāścatasraḥ prakṛtyupādānakālabhāgyākhyāḥ |
पञ्च विषयोपरमतो ऽर्जनरक्षासङ्गसंक्षयविघातैः ॥ (२८०।२)
pañca viṣayoparamato 'rjanarakṣāsaṅgasaṃkṣayavighātaiḥ ||
ऊहः शब्दो ऽध्ययनं दुःखविघातास्त्रयः सुहृत्प्राप्तिः । (२८१।१)
ūhaḥ śabdo 'dhyayanaṃ duḥkhavighātāstrayaḥ suhṛtprāptiḥ |
दानं च सिद्धयो ऽष्टौ सिद्धेः पूर्वो ऽङ्कुशस्त्रिविधः ॥ (२८१।२)
dānaṃ ca siddhayo 'ṣṭau siddheḥ pūrvo 'ṅkuśastrividhaḥ ||
अणिमाद्यूर्ध्वतस्तिस्रः पङ्क्तयो गुरुशिष्यगाः । (२८२।१)
aṇimādyūrdhvatastisraḥ paṅktayo guruśiṣyagāḥ |
तत्रापि त्रिगुणच्छायायोगात् त्रित्वमुदाहृतम् ॥ (२८२।२)
tatrāpi triguṇacchāyāyogāt tritvamudāhṛtam ||
नाडीविद्याष्टकं चोर्ध्वं पङ्क्तीनां स्यादिडादिकम् । (२८३।१)
nāḍīvidyāṣṭakaṃ cordhvaṃ paṅktīnāṃ syādiḍādikam |
पुंसि नादमयी शक्तिः प्रसराख्या च यत्स्थिता ॥ (२८३।२)
puṃsi nādamayī śaktiḥ prasarākhyā ca yatsthitā ||
न ह्यकर्ता पुमान्कर्तुः कारणत्वं च संस्थितम् । (२८४।१)
na hyakartā pumānkartuḥ kāraṇatvaṃ ca saṃsthitam |
शेषकार्यात्मतैष्टव्यान्यथा सत्कार्यहानितः । (२८५।१)
śeṣakāryātmataiṣṭavyānyathā satkāryahānitaḥ |
तस्मात्तथाविधे कार्ये या शक्तिः पुरुषस्य सा ॥ (२८५।२)
tasmāttathāvidhe kārye yā śaktiḥ puruṣasya sā ||
नाड्यष्टकोर्ध्वे कथितं विग्रहाष्टकमुच्यते ॥ (२८६।२)
nāḍyaṣṭakordhve kathitaṃ vigrahāṣṭakamucyate ||
कार्यं हेतुर्दुःखं सुखं च विज्ञानसाध्यकरणानि । (२८७।१)
kāryaṃ heturduḥkhaṃ sukhaṃ ca vijñānasādhyakaraṇāni |
साधनमिति विग्रहतायुगष्टकं भवति पुंस्तत्त्वे ॥ (२८७।२)
sādhanamiti vigrahatāyugaṣṭakaṃ bhavati puṃstattve ||
भुवनं देहधर्माणां दशानां विग्रहाष्टकात् । (२८८।१)
bhuvanaṃ dehadharmāṇāṃ daśānāṃ vigrahāṣṭakāt |
अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्माकल्काक्रुधो गुरोः ॥ (२८८।२)
ahiṃsā satyamasteyaṃ brahmākalkākrudho guroḥ ||
पुंस्तत्त्व एव गन्धान्तं स्थितं षोडशकं पुनः ॥ (२८९।२)
puṃstattva eva gandhāntaṃ sthitaṃ ṣoḍaśakaṃ punaḥ ||
आरभ्य देहपाशाख्यं पुरं बुद्धिगुणास्ततः । (२९०।१)
ārabhya dehapāśākhyaṃ puraṃ buddhiguṇāstataḥ |
तत्रैवाष्टावहंकारस्त्रिधा कामादिकास्तथा ॥ (२९०।२)
tatraivāṣṭāvahaṃkārastridhā kāmādikāstathā ||
त्रिविधास्ते स्थिताः पुंसि मोक्षमार्गोपरोधकाः ॥ (२९१।२)
trividhāste sthitāḥ puṃsi mokṣamārgoparodhakāḥ ||
यत्किंचित्परमाद्वैतसंवित्स्वातन्त्र्यसुन्दरात् । (२९२।१)
yatkiṃcitparamādvaitasaṃvitsvātantryasundarāt |
तदेवं पुंस्त्वमापन्ने पूर्णे ऽपि परमेश्वरे । (२९३।१)
tadevaṃ puṃstvamāpanne pūrṇe 'pi parameśvare |
तत्स्वरूपापरिज्ञानं चित्रं हि पुरुषास्ततः ॥ (२९३।२)
tatsvarūpāparijñānaṃ citraṃ hi puruṣāstataḥ ||
उक्तानुक्तास्तु ये पाशाः परतन्त्रोक्तलक्षणाः । (२९४।१)
uktānuktāstu ye pāśāḥ paratantroktalakṣaṇāḥ |
ते पुंसि सर्वे तांस्तत्र शोधयन्मुच्यते भवात् ॥ (२९४।२)
te puṃsi sarve tāṃstatra śodhayanmucyate bhavāt ||
पुंस ऊर्ध्वं तु नियतिस्तत्रस्थाः शंकरा दश । (२९५।१)
puṃsa ūrdhvaṃ tu niyatistatrasthāḥ śaṃkarā daśa |
हेमाभाः सुसिताः कालतत्त्वे तु दश ते शिवाः ॥ (२९५।२)
hemābhāḥ susitāḥ kālatattve tu daśa te śivāḥ ||
कोटिः षोडशसाहस्रं प्रत्येकं परिवारिणः । (२९६।१)
koṭiḥ ṣoḍaśasāhasraṃ pratyekaṃ parivāriṇaḥ |
रागे वीरेशभुवनं गुर्वन्तेवासिनां पुरम् ॥ (२९६।२)
rāge vīreśabhuvanaṃ gurvantevāsināṃ puram ||
पुरं चाशुद्धविद्यायां स्याच्छक्तिनवकोज्ज्वलम् । (२९७।१)
puraṃ cāśuddhavidyāyāṃ syācchaktinavakojjvalam |
मनोन्मन्यन्तगास्ताश्च वामाद्याः परिकीर्तिताः ॥ (२९७।२)
manonmanyantagāstāśca vāmādyāḥ parikīrtitāḥ ||
कलायां स्यान्महादेवत्रयस्य पुरमुत्तमम् । (२९८।१)
kalāyāṃ syānmahādevatrayasya puramuttamam |
ततो माया त्रिपुटिका मुख्यतो ऽनन्तकोटिभिः ॥ (२९८।२)
tato māyā tripuṭikā mukhyato 'nantakoṭibhiḥ ||
आक्रान्ता सा भगबिलैः प्रोक्तं शैव्यां तनौ पुनः । (२९९।१)
ākrāntā sā bhagabilaiḥ proktaṃ śaivyāṃ tanau punaḥ |
अङ्गुष्ठमात्रपर्यन्तं महादेवाष्टकं निशि ॥ (२९९।२)
aṅguṣṭhamātraparyantaṃ mahādevāṣṭakaṃ niśi ||
वामाद्याः पुरुषादौ ये प्रोक्ताः श्रीपूर्वशासने ॥ (३००।२)
vāmādyāḥ puruṣādau ye proktāḥ śrīpūrvaśāsane ||
ते मायातत्त्व एवोक्तास्तनौ शैव्यामनन्ततः । (३०१।१)
te māyātattva evoktāstanau śaivyāmanantataḥ |
कपालव्रतिनः स्वाङ्गहोतारः कष्टतापसाः ॥ (३०१।२)
kapālavratinaḥ svāṅgahotāraḥ kaṣṭatāpasāḥ ||
सर्वाभयाः खड्गधाराव्रतास्तत्तत्त्ववेदिनः । (३०२।१)
sarvābhayāḥ khaḍgadhārāvratāstattattvavedinaḥ |
क्रमात्तत्तत्त्वमायान्ति यत्रेशो ऽनन्त उच्यते ॥ (३०२।२)
kramāttattattvamāyānti yatreśo 'nanta ucyate ||
उक्तं च तस्य परतः स्थानमनन्ताधिपस्य देवस्य । (३०३।१)
uktaṃ ca tasya parataḥ sthānamanantādhipasya devasya |
स्थितिविलयसर्गकर्तुर्गुहाभगद्वारपालस्य ॥ (३०३।२)
sthitivilayasargakarturguhābhagadvārapālasya ||
धर्मानणिमादिगुणाञ्ज्ञानानि तपःसुखानि योगांश्च । (३०४।१)
dharmānaṇimādiguṇāñjñānāni tapaḥsukhāni yogāṃśca |
मायाबिलात्प्रदत्ते पुंसां निष्कृष्य निष्कृष्य ॥ (३०४।२)
māyābilātpradatte puṃsāṃ niṣkṛṣya niṣkṛṣya ||
तच्छक्तीद्धस्वबला गुहाधिकारान्धकारगुणदीपाः । (३०५।१)
tacchaktīddhasvabalā guhādhikārāndhakāraguṇadīpāḥ |
सर्वे ऽनन्तप्रमुखा दीप्यन्ते शतभवप्रमुखान्ताः ॥ (३०५।२)
sarve 'nantapramukhā dīpyante śatabhavapramukhāntāḥ ||
सो ऽव्यक्तमधिष्ठाय प्रकरोति जगन्नियोगतः शम्भोः । (३०६।१)
so 'vyaktamadhiṣṭhāya prakaroti jaganniyogataḥ śambhoḥ |
शुद्धाशुद्धस्रोतोऽधिकारहेतुः शिवो यस्मात् ॥ (३०६।२)
śuddhāśuddhasroto'dhikārahetuḥ śivo yasmāt ||
शिवगुणयोगे तस्मिन् महति पदे ये प्रतिष्ठिताः प्रथमम् । (३०७।१)
śivaguṇayoge tasmin mahati pade ye pratiṣṭhitāḥ prathamam |
ते ऽनन्तादेर्जगतः सर्गस्थितिविलयकर्तारः ॥ (३०७।२)
te 'nantāderjagataḥ sargasthitivilayakartāraḥ ||
मायाबिलमिदमुक्तं परतस्तु गुहा जगद्योनिः । (३०८।१)
māyābilamidamuktaṃ paratastu guhā jagadyoniḥ |
उत्पत्त्या तेष्वस्याः पतिशक्तिक्षोभमनुविधीयमानेषु ॥ (३०८।२)
utpattyā teṣvasyāḥ patiśaktikṣobhamanuvidhīyamāneṣu ||
योनिविवरेषु नानाकामसमृद्धेषु भगसंज्ञा । (३०९।१)
yonivivareṣu nānākāmasamṛddheṣu bhagasaṃjñā |
कामयते पतिरेनामिच्छानुविधायिनीं यदा देवीम् ॥ (३०९।२)
kāmayate patirenāmicchānuvidhāyinīṃ yadā devīm ||
प्रतिभगमव्यक्ताद्याः प्रजास्तदास्याः प्रजायन्ते । (३१०।१)
pratibhagamavyaktādyāḥ prajāstadāsyāḥ prajāyante |
तेषामतिसूक्ष्माणामेतावत्त्वं न वर्ण्यते विधिषु ॥ (३१०।२)
teṣāmatisūkṣmāṇāmetāvattvaṃ na varṇyate vidhiṣu ||
अववरकाण्येकस्मिन् यद्वत्साले बहूनि बद्धानि । (३११।१)
avavarakāṇyekasmin yadvatsāle bahūni baddhāni |
मायापटलैः सूक्ष्मैः कुड्यैः पिहिताः परस्परमदृश्याः । (३१२।१)
māyāpaṭalaiḥ sūkṣmaiḥ kuḍyaiḥ pihitāḥ parasparamadṛśyāḥ |
निवसन्ति तत्र रुद्राः सुखिनः प्रतिबिलमसंख्याताः ॥ (३१२।२)
nivasanti tatra rudrāḥ sukhinaḥ pratibilamasaṃkhyātāḥ ||
स्थाने सायुज्यगताः सामीप्यगताः परे सलोकस्थाः । (३१३।१)
sthāne sāyujyagatāḥ sāmīpyagatāḥ pare salokasthāḥ |
प्रतिभुवनमेवमयं निवासिनां गुरुभिरुद्दिष्टः ॥ (३१३।२)
pratibhuvanamevamayaṃ nivāsināṃ gurubhiruddiṣṭaḥ ||
अपि सर्वसिद्धवाचः क्षीयेरन्दीर्घकालमुद्गीर्णाः । (३१४।१)
api sarvasiddhavācaḥ kṣīyerandīrghakālamudgīrṇāḥ |
न पुनर्योन्यानन्त्यादुच्यन्ते स्रोतसां संख्याः ॥ (३१४।२)
na punaryonyānantyāducyante srotasāṃ saṃkhyāḥ ||
तस्मान्निरयाद्येकं यत्प्रोक्तं द्वारपालपर्यन्तम् । (३१५।१)
tasmānnirayādyekaṃ yatproktaṃ dvārapālaparyantam |
स्रोतस्तेनान्यान्यपि तुल्यविधानानि वेद्यानि ॥ (३१५।२)
srotastenānyānyapi tulyavidhānāni vedyāni ||
अव्यक्तकले गुहया प्रकृतिकलाभ्यां विकार आत्मीयः । (३१६।१)
avyaktakale guhayā prakṛtikalābhyāṃ vikāra ātmīyaḥ |
ओतः प्रोतो व्याप्तः कलितः पूर्णः परिक्षिप्तः ॥ (३१६।२)
otaḥ proto vyāptaḥ kalitaḥ pūrṇaḥ parikṣiptaḥ ||
मध्ये पुटत्रयं तस्या रुद्राः षडधरे ऽन्तरे । (३१७।१)
madhye puṭatrayaṃ tasyā rudrāḥ ṣaḍadhare 'ntare |
एक ऊर्ध्वे च पञ्चेति द्वादशैते निरूपिताः ॥ (३१७।२)
eka ūrdhve ca pañceti dvādaśaite nirūpitāḥ ||
गहनासाध्यौ हरिहरदशेश्वरौ त्रिकलगोपती षडिमे । (३१८।१)
gahanāsādhyau hariharadaśeśvarau trikalagopatī ṣaḍime |
मध्ये ऽनन्तः क्षेमो द्विजेशविद्येशविश्वशिवाः ॥ (३१८।२)
madhye 'nantaḥ kṣemo dvijeśavidyeśaviśvaśivāḥ ||
इति पञ्च तेषु पञ्चसु षट्सु च पुटगेषु तत्परावृत्त्या । (३१९।१)
iti pañca teṣu pañcasu ṣaṭsu ca puṭageṣu tatparāvṛttyā |
परिवर्तते स्थितिः किल देवो ऽनन्तस्तु सर्वथा मध्ये ॥ (३१९।२)
parivartate sthitiḥ kila devo 'nantastu sarvathā madhye ||
ऊर्ध्वाधरगकपालकपुटषट्कयुगेन तत्परावृत्त्या । (३२०।१)
ūrdhvādharagakapālakapuṭaṣaṭkayugena tatparāvṛttyā |
मध्यतो ऽष्टाभिर्दिक्स्थैर्व्याप्तो ग्रन्थिर् मतङ्गशास्त्रोक्तः ॥ (३२०।२)
madhyato 'ṣṭābhirdiksthairvyāpto granthir mataṅgaśāstroktaḥ ||
श्रीसारशासने पुनरेषा षट्पुटतया विनिर्दिष्टा । (३२१।१)
śrīsāraśāsane punareṣā ṣaṭpuṭatayā vinirdiṣṭā |
ग्रन्थ्याख्यमिदं तत्त्वं मायाकार्यं ततो माया ॥ (३२१।२)
granthyākhyamidaṃ tattvaṃ māyākāryaṃ tato māyā ||
मायातत्त्वं विभु किल गहनमरूपं समस्तविलयपदम् । (३२२।१)
māyātattvaṃ vibhu kila gahanamarūpaṃ samastavilayapadam |
तत्र न भुवनविभागो युक्तो ग्रन्थावसौ तस्मात् ॥ (३२२।२)
tatra na bhuvanavibhāgo yukto granthāvasau tasmāt ||
मायातत्त्वाधिपतिः सो ऽनन्तः समुदितान्विचार्याणून् । (३२३।१)
māyātattvādhipatiḥ so 'nantaḥ samuditānvicāryāṇūn |
युगपत्क्षोभयति निशां सा सूते संपुटैरनन्तैः स्वैः ॥ (३२३।२)
yugapatkṣobhayati niśāṃ sā sūte saṃpuṭairanantaiḥ svaiḥ ||
तेन कलादिधरान्तं यदुक्तमावरणजालमखिलं तत् । (३२४।१)
tena kalādidharāntaṃ yaduktamāvaraṇajālamakhilaṃ tat |
निःसंख्यं च विचित्रं मायैवैका त्वभिन्नेयम् ॥ (३२४।२)
niḥsaṃkhyaṃ ca vicitraṃ māyaivaikā tvabhinneyam ||
उक्तं श्रीपूर्वशास्त्रे च धराव्यक्तात्मकं द्वयम् । (३२५।१)
uktaṃ śrīpūrvaśāstre ca dharāvyaktātmakaṃ dvayam |
असंख्यातं निशाशक्तिसंज्ञं त्वेकस्वरूपकम् ॥ (३२५।२)
asaṃkhyātaṃ niśāśaktisaṃjñaṃ tvekasvarūpakam ||
पाशाः पुरोक्ताः प्रणवाः पञ्च मानाष्टकं मुनेः । (३२६।१)
pāśāḥ puroktāḥ praṇavāḥ pañca mānāṣṭakaṃ muneḥ |
कुलं योनिश्च वागीशी यस्यां जातो न जायते ॥ (३२६।२)
kulaṃ yoniśca vāgīśī yasyāṃ jāto na jāyate ||
दीक्षाकाले ऽधराध्वस्थशुद्धौ यच्चाधराध्वगम् । (३२७।१)
dīkṣākāle 'dharādhvasthaśuddhau yaccādharādhvagam |
अनन्तस्य समीपे तु तत्सर्वं परिनिष्ठितम् ॥ (३२७।२)
anantasya samīpe tu tatsarvaṃ pariniṣṭhitam ||
साध्यो दाता दमनो ध्यानो भस्मेति बिन्दवः पञ्च । (३२८।१)
sādhyo dātā damano dhyāno bhasmeti bindavaḥ pañca |
पञ्चार्थगुह्यरुद्राङ्कुशहृदयलक्षणं च सव्यूहम् ॥ (३२८।२)
pañcārthaguhyarudrāṅkuśahṛdayalakṣaṇaṃ ca savyūham ||
अलुप्तविभवाः सर्वे मायातत्त्वाधिकारिणः ॥ (३२९।२)
aluptavibhavāḥ sarve māyātattvādhikāriṇaḥ ||
मायामयशरीरास्ते भोगं स्वं परिभुञ्जते । (३३०।१)
māyāmayaśarīrāste bhogaṃ svaṃ paribhuñjate |
प्रलयान्ते ह्यनन्तेन संहृतास्ते त्वहर्मुखे ॥ (३३०।२)
pralayānte hyanantena saṃhṛtāste tvaharmukhe ||
सुप्तबुद्धं मन्यमानाः स्वतन्त्रम्मन्यताजडाः ॥ (३३१।२)
suptabuddhaṃ manyamānāḥ svatantrammanyatājaḍāḥ ||
स्वात्मानमेव जानन्ति हेतुं मायान्तरालगाः । (३३२।१)
svātmānameva jānanti hetuṃ māyāntarālagāḥ |
अतः परं स्थिता माया देवी जन्तुविमोहिनी ॥ (३३२।२)
ataḥ paraṃ sthitā māyā devī jantuvimohinī ||
निर्वैरपरिपन्थिन्या तया भ्रमितबुद्धयः ॥ (३३३।२)
nirvairaparipanthinyā tayā bhramitabuddhayaḥ ||
गुरुदेवाग्निशास्त्रेषु ये न भक्ता नराधमाः ॥ (३३४।२)
gurudevāgniśāstreṣu ye na bhaktā narādhamāḥ ||
सत्पथं तान्परित्याज्य सोत्पथं नयति ध्रुवम् । (३३५।१)
satpathaṃ tānparityājya sotpathaṃ nayati dhruvam |
असद्युक्तिविचारज्ञाञ्छुष्कतर्कावलम्बिनः ॥ (३३५।२)
asadyuktivicārajñāñchuṣkatarkāvalambinaḥ ||
भ्रमयत्येव तान्माया ह्यमोक्षे मोक्षलिप्सया । (३३६।१)
bhramayatyeva tānmāyā hyamokṣe mokṣalipsayā |
शिवदीक्षासिना छिन्ना शिवज्ञानासिना तथा ॥ (३३६।२)
śivadīkṣāsinā chinnā śivajñānāsinā tathā ||
न प्ररोहेत्पुनर्नान्यो हेतुस्तच्छेदनं प्रति । (३३७।१)
na prarohetpunarnānyo hetustacchedanaṃ prati |
महामायोर्ध्वतः शुद्धा महाविद्याथ मातृका ॥ (३३७।२)
mahāmāyordhvataḥ śuddhā mahāvidyātha mātṛkā ||
वागीश्वरी च तत्रस्थं वामादिनवसत्पुरम् । (३३८।१)
vāgīśvarī ca tatrasthaṃ vāmādinavasatpuram |
वामा ज्येष्ठा रौद्री काली कलविकरणीबलविकारिके तथा ॥ (३३८।२)
vāmā jyeṣṭhā raudrī kālī kalavikaraṇībalavikārike tathā ||
मथनी दमनी मनोन्मनी च त्रिदृशः पीताः समस्तास्ताः । (३३९।१)
mathanī damanī manonmanī ca tridṛśaḥ pītāḥ samastāstāḥ |
सप्तकोट्यो मुख्यमन्त्रा विद्यातत्त्वे ऽत्र संस्थिताः ॥ (३३९।२)
saptakoṭyo mukhyamantrā vidyātattve 'tra saṃsthitāḥ ||
विद्याराज्ञ्यस्त्रिगुण्याद्याः सप्त सप्तार्बुदेश्वराः ॥ (३४०।२)
vidyārājñyastriguṇyādyāḥ sapta saptārbudeśvarāḥ ||
विद्यातत्त्वोर्ध्वमैशं तु तत्त्वं तत्र क्रमोर्ध्वगम् । (३४१।१)
vidyātattvordhvamaiśaṃ tu tattvaṃ tatra kramordhvagam |
शिखण्ड्याद्यमनन्तान्तं पुराष्टकयुतं पुरम् ॥ (३४१।२)
śikhaṇḍyādyamanantāntaṃ purāṣṭakayutaṃ puram ||
शिखण्डी श्रीगलो मूर्तिरेकनेत्रैकरुद्रकौ । (३४२।१)
śikhaṇḍī śrīgalo mūrtirekanetraikarudrakau |
शिवोत्तमः सूक्ष्मरुद्रो ऽनन्तो विद्येश्वराष्टकम् ॥ (३४२।२)
śivottamaḥ sūkṣmarudro 'nanto vidyeśvarāṣṭakam ||
क्रमादूर्ध्वोर्ध्वसंस्थानं सप्तानां नायको विभुः । (३४३।१)
kramādūrdhvordhvasaṃsthānaṃ saptānāṃ nāyako vibhuḥ |
अनन्त एव ध्येयश्च पूज्यश् चाप्य् उत्तरोत्तरः ॥ (३४३।२)
ananta eva dhyeyaśca pūjyaś cāpy uttarottaraḥ ||
मुख्यमन्त्रेश्वराणां यत् सार्धं कोटित्रयं स्थितम् । (३४४।१)
mukhyamantreśvarāṇāṃ yat sārdhaṃ koṭitrayaṃ sthitam |
तन्नायका इमे तेन विद्येशाश्चक्रवर्तिनः ॥ (३४४।२)
tannāyakā ime tena vidyeśāścakravartinaḥ ||
उक्तं च गुरुभिरित्थं शिवतन्वाद्येषु शासनेष्वेतत् । (३४५।१)
uktaṃ ca gurubhiritthaṃ śivatanvādyeṣu śāsaneṣvetat |
भगबिलशतकलितगुहामूर्धासनगो ऽष्टशक्तियुग्देवः ॥ (३४५।२)
bhagabilaśatakalitaguhāmūrdhāsanago 'ṣṭaśaktiyugdevaḥ ||
गहनाद्यं निरयान्तं सृजति च रुद्रांश्च विनियुङ्क्ते । (३४६।१)
gahanādyaṃ nirayāntaṃ sṛjati ca rudrāṃśca viniyuṅkte |
उद्धरति मनोन्मन्या पुंसस्तेष्वेव भवति मध्यस्थः ॥ (३४६।२)
uddharati manonmanyā puṃsasteṣveva bhavati madhyasthaḥ ||
ते तेनोदस्तचितः परतत्त्वालोचने ऽभिनिविशन्ते । (३४७।१)
te tenodastacitaḥ paratattvālocane 'bhiniviśante |
स पुनरधः पथवर्तिष्वधिकृत एवाणुषु शिवेन ॥ (३४७।२)
sa punaradhaḥ pathavartiṣvadhikṛta evāṇuṣu śivena ||
अवसितपतिविनियोगः सार्धमनेकात्ममन्त्रकोटीभिः । (३४८।१)
avasitapativiniyogaḥ sārdhamanekātmamantrakoṭībhiḥ |
निर्वात्यनन्तनाथस्तद्धामाविशति सूक्ष्मरुद्रस्तु ॥ (३४८।२)
nirvātyanantanāthastaddhāmāviśati sūkṣmarudrastu ||
अनुगृह्याणुमपूर्वं स्थापयति पतिः शिखण्डिनः स्थाने । (३४९।१)
anugṛhyāṇumapūrvaṃ sthāpayati patiḥ śikhaṇḍinaḥ sthāne |
इत्यष्टौ परिपाट्या यावद्धामानि याति गुरुरेकः ॥ (३४९।२)
ityaṣṭau paripāṭyā yāvaddhāmāni yāti gururekaḥ ||
तावदसंख्यातानां जन्तूनां निर्वृतिं कुरुते । (३५०।१)
tāvadasaṃkhyātānāṃ jantūnāṃ nirvṛtiṃ kurute |
ते ऽष्टावपि शक्त्यष्टकयोगामलजलरुहासनासीनाः ॥ (३५०।२)
te 'ṣṭāvapi śaktyaṣṭakayogāmalajalaruhāsanāsīnāḥ ||
आलोकयन्ति देवं हृदयस्थं कारणं परमम् । (३५१।१)
ālokayanti devaṃ hṛdayasthaṃ kāraṇaṃ paramam |
तं भगवन्तमनन्तं ध्यायन्तः स्वहृदि कारणं शान्तम् ॥ (३५१।२)
taṃ bhagavantamanantaṃ dhyāyantaḥ svahṛdi kāraṇaṃ śāntam ||
सप्तानुध्यायन्त्यपि मन्त्राणां कोटयः शुद्धाः । (३५२।१)
saptānudhyāyantyapi mantrāṇāṃ koṭayaḥ śuddhāḥ |
मायादिरवीच्यन्तो भवस्त्वनन्तादिरुच्यते ऽप्यभवः ॥ (३५२।२)
māyādiravīcyanto bhavastvanantādirucyate 'pyabhavaḥ ||
शिवशुद्धगुणाधीकारान्तः सो ऽप्येष हेयश्च । (३५३।१)
śivaśuddhaguṇādhīkārāntaḥ so 'pyeṣa heyaśca |
अत्रापि यतो दृष्टानुग्राह्याणां नियोज्यता शैवी ॥ (३५३।२)
atrāpi yato dṛṣṭānugrāhyāṇāṃ niyojyatā śaivī ||
इष्टा च तन्निवृत्तिर्ह्यभवस्त्वधरे न भूयते यस्मात् । (३५४।१)
iṣṭā ca tannivṛttirhyabhavastvadhare na bhūyate yasmāt |
पत्युर् अपसर्पति यतः कारणता कार्यता च सिद्धेभ्यः ॥ (३५४।२)
patyur apasarpati yataḥ kāraṇatā kāryatā ca siddhebhyaḥ ||
कञ्चुकवच्छिवसिद्धौ तावतिभवसंज्ञयातिमध्यस्थौ । (३५५।१)
kañcukavacchivasiddhau tāvatibhavasaṃjñayātimadhyasthau |
धर्मज्ञानविरागैश्यचतुष्टयपुरं तु यत् ॥ (३५५।२)
dharmajñānavirāgaiśyacatuṣṭayapuraṃ tu yat ||
रूपावरणसंज्ञं तत्तत्त्वे ऽस्मिन् ऐश्वरे विदुः । (३५६।१)
rūpāvaraṇasaṃjñaṃ tattattve 'smin aiśvare viduḥ |
वामा ज्येष्ठा च रौद्रीति भुवनत्रयशोभितम् ॥ (३५६।२)
vāmā jyeṣṭhā ca raudrīti bhuvanatrayaśobhitam ||
सूक्ष्मावरणमाख्यातमीशतत्त्वे गुरूत्तमैः । (३५७।१)
sūkṣmāvaraṇamākhyātamīśatattve gurūttamaiḥ |
शुद्धावरणमित्याहुरुक्ता शुद्धावृतेः परम् । (३५८।१)
śuddhāvaraṇamityāhuruktā śuddhāvṛteḥ param |
विद्यावृतिस्ततो भावाभावशक्तिद्वयोज्ज्वला ॥ (३५८।२)
vidyāvṛtistato bhāvābhāvaśaktidvayojjvalā ||
शक्त्यावृतिः प्रमाणाख्या ततः शास्त्रे निरूपिता । (३५९।१)
śaktyāvṛtiḥ pramāṇākhyā tataḥ śāstre nirūpitā |
शक्त्यावृतेस्तु तेजस्विध्रुवेशाभ्याम् अलंकृतम् ॥ (३५९।२)
śaktyāvṛtestu tejasvidhruveśābhyām alaṃkṛtam ||
सुशुद्धावरणादूर्ध्वं शैवमेकपुरं भवेत् । (३६१।१)
suśuddhāvaraṇādūrdhvaṃ śaivamekapuraṃ bhavet |
शिवावृतेरूर्ध्वमाहुर्मोक्षावरणसंज्ञितम् ॥ (३६१।२)
śivāvṛterūrdhvamāhurmokṣāvaraṇasaṃjñitam ||
अस्यां मोक्षावृतौ रुद्रा एकादश निरूपिताः । (३६२।१)
asyāṃ mokṣāvṛtau rudrā ekādaśa nirūpitāḥ |
ऊर्ध्वे ध्रुवावृतेरिच्छावरणं तत्र ते शिवाः । (३६३।१)
ūrdhve dhruvāvṛtericchāvaraṇaṃ tatra te śivāḥ |
ईश्वरेच्छागृहान्तस्थास्तत्पुरं चैकमुच्यते ॥ (३६३।२)
īśvarecchāgṛhāntasthāstatpuraṃ caikamucyate ||
इच्छावृतेः प्रबुद्धाख्यं दिग्रुद्राष्टकचर्चितम् । (३६४।१)
icchāvṛteḥ prabuddhākhyaṃ digrudrāṣṭakacarcitam |
प्रबुद्धावरणादूर्ध्वं समयावरणं महत् ॥ (३६४।२)
prabuddhāvaraṇādūrdhvaṃ samayāvaraṇaṃ mahat ||
सामयात् सौशिवं तत्र सादाख्यं भुवनं महत् ॥ (३६५।२)
sāmayāt sauśivaṃ tatra sādākhyaṃ bhuvanaṃ mahat ||
तस्मिन्सदाशिवो देवस्तस्य सव्यापसव्ययोः । (३६६।१)
tasminsadāśivo devastasya savyāpasavyayoḥ |
ज्ञानक्रिये परेच्छा तु शक्तिरुत्सङ्गगामिनी ॥ (३६६।२)
jñānakriye parecchā tu śaktirutsaṅgagāminī ||
सृष्ट्यादिपञ्चकृत्यानि कुरुते स तयेच्छया । (३६७।१)
sṛṣṭyādipañcakṛtyāni kurute sa tayecchayā |
पञ्च ब्रह्माण्यङ्गषट्कं सकलाद्यष्टकं शिवाः ॥ (३६७।२)
pañca brahmāṇyaṅgaṣaṭkaṃ sakalādyaṣṭakaṃ śivāḥ ||
दशाष्टादश रुद्राश्च तैरेव सुशिवो वृतः । (३६८।१)
daśāṣṭādaśa rudrāśca taireva suśivo vṛtaḥ |
सद्यो वामाघोरौ पुरुषेशौ ब्रह्मपञ्चकं हृदयम् ॥ (३६८।२)
sadyo vāmāghorau puruṣeśau brahmapañcakaṃ hṛdayam ||
मूर्धशिखावर्मदृगस्त्रमङ्गानि षट् प्राहुः । (३६९।१)
mūrdhaśikhāvarmadṛgastramaṅgāni ṣaṭ prāhuḥ |
सकलाकलशून्यैः सह कलाढ्यखम् अलंकृते क्षपणमन्त्यम् ॥ (३६९।२)
sakalākalaśūnyaiḥ saha kalāḍhyakham alaṃkṛte kṣapaṇamantyam ||
कण्ठ्यौष्ठ्यमष्टमं किल सकलाष्टकमेतदाम्नातम् । (३७०।१)
kaṇṭhyauṣṭhyamaṣṭamaṃ kila sakalāṣṭakametadāmnātam |
ॐ कारशिवौ दीप्तो हेत्वीशदशेशकौ सुशिवकालौ ॥ (३७०।२)
oṃ kāraśivau dīpto hetvīśadaśeśakau suśivakālau ||
सूक्ष्मसुतेजःशर्वाः शिवाः दशैते ऽत्र पूर्वादेः । (३७१।१)
sūkṣmasutejaḥśarvāḥ śivāḥ daśaite 'tra pūrvādeḥ |
विजयो निःश्वासश्च स्वायम्भुवो वह्निवीररौरवकाः ॥ (३७१।२)
vijayo niḥśvāsaśca svāyambhuvo vahnivīrarauravakāḥ ||
मुकुटविसरेन्दुबिन्दुप्रोद्गीता ललितसिद्धरुद्रौ च । (३७२।१)
mukuṭavisarendubinduprodgītā lalitasiddharudrau ca |
सन्तानशिवौ परकिरणपारमेशा इति स्मृता रुद्राः ॥ (३७२।२)
santānaśivau parakiraṇapārameśā iti smṛtā rudrāḥ ||
सर्वेषामेतेषां ज्ञानानि विदुः स्वतुल्यनामानि । (३७३।१)
sarveṣāmeteṣāṃ jñānāni viduḥ svatulyanāmāni |
मन्त्रमुनिकोटिपरिवृतमथ विभुवामादिरुद्रतच्छक्तियुतम् ॥ (३७३।२)
mantramunikoṭiparivṛtamatha vibhuvāmādirudratacchaktiyutam ||
तारादिशक्तिजुष्टं सुशिवासनम् अतिसितकजम् असंख्यदलम् । (३७४।१)
tārādiśaktijuṣṭaṃ suśivāsanam atisitakajam asaṃkhyadalam |
यः शक्तिरुद्रवर्गः परिवारे विष्टरे च सुशिवस्य ॥ (३७४।२)
yaḥ śaktirudravargaḥ parivāre viṣṭare ca suśivasya ||
प्रत्येकमस्य निजनिजपरिवारे परार्धकोटयो ऽसंख्याः । (३७५।१)
pratyekamasya nijanijaparivāre parārdhakoṭayo 'saṃkhyāḥ |
मायामलनिर्मुक्ताः केवलमधिकारमात्रसंरूढाः ॥ (३७५।२)
māyāmalanirmuktāḥ kevalamadhikāramātrasaṃrūḍhāḥ ||
सुशिवावरणे रुद्राः सर्वज्ञाः सर्वशक्तिसम्पूर्णाः । (३७६।१)
suśivāvaraṇe rudrāḥ sarvajñāḥ sarvaśaktisampūrṇāḥ |
अधिकारबन्धविलये शान्ताः शिवरूपिणः पुनर्भविनः ॥ (३७६।२)
adhikārabandhavilaye śāntāḥ śivarūpiṇaḥ punarbhavinaḥ ||
ऊर्ध्वे बिन्द्वावृतिर्दीप्ता तत्र तत्र पद्मं शशिप्रभम् । (३७७।१)
ūrdhve bindvāvṛtirdīptā tatra tatra padmaṃ śaśiprabham |
शान्त्यतीतः शिवस्तत्र तच्छक्त्युत्सङ्गभूषितः ॥ (३७७।२)
śāntyatītaḥ śivastatra tacchaktyutsaṅgabhūṣitaḥ ||
श्रीमन्मतङ्गशास्त्रे च लयाख्यं तत्त्वमुत्तमम् । (३७९।१)
śrīmanmataṅgaśāstre ca layākhyaṃ tattvamuttamam |
पारिभाषिकमित्येतन्नाम्ना बिन्दुरिहोच्यते ॥ (३७९।२)
pāribhāṣikamityetannāmnā bindurihocyate ||
चतुर्मूर्तिमयं शुभ्रं यत्तत्सकलनिष्कलम् । (३८०।१)
caturmūrtimayaṃ śubhraṃ yattatsakalaniṣkalam |
तस्मिन्भोगः समुद्दिष्ट इत्यत्रेदं च वर्णितम् ॥ (३८०।२)
tasminbhogaḥ samuddiṣṭa ityatredaṃ ca varṇitam ||
निवृत्त्यादेः सुसूक्ष्मत्वाद् धराद्यारब्धदेहता । (३८१।१)
nivṛttyādeḥ susūkṣmatvād dharādyārabdhadehatā |
मातुः स्फूर्जन्महाज्ञानलीनत्वान्न विभाव्यते ॥ (३८१।२)
mātuḥ sphūrjanmahājñānalīnatvānna vibhāvyate ||
यथा पृथङ्न भान्त्येवमूर्ध्वाधोरुद्रदेहगाः ॥ (३८२।२)
yathā pṛthaṅna bhāntyevamūrdhvādhorudradehagāḥ ||
बिन्दूर्ध्वे ऽर्धेन्दुरेतस्य कला ज्योत्स्ना च तद्वती । (३८३।१)
bindūrdhve 'rdhenduretasya kalā jyotsnā ca tadvatī |
कान्तिः प्रभा च विमला पञ्चैता रोधिकास्ततः ॥ (३८३।२)
kāntiḥ prabhā ca vimalā pañcaitā rodhikāstataḥ ||
रुन्धनी रोधनी रोद्ध्री ज्ञानबोधा तमोपहा । (३८४।१)
rundhanī rodhanī roddhrī jñānabodhā tamopahā |
एताः पञ्च कलाः प्राहुर्निरोधिन्यां गुरूत्तमाः ॥ (३८४।२)
etāḥ pañca kalāḥ prāhurnirodhinyāṃ gurūttamāḥ ||
अर्धमात्रः स्मृतो बिन्दुर्व्योमरूपी चतुष्कलः । (३८५।१)
ardhamātraḥ smṛto bindurvyomarūpī catuṣkalaḥ |
तदर्धमर्धचन्द्रस्तदष्टांशेन निरोधिका ॥ (३८५।२)
tadardhamardhacandrastadaṣṭāṃśena nirodhikā ||
हेतून्ब्रह्मादिकान् रुन्द्धे रोधिकां तां त्यजेत्ततः । (३८६।१)
hetūnbrahmādikān runddhe rodhikāṃ tāṃ tyajettataḥ |
निरोधिकामिमां भित्त्वा सादाख्यं भुवनं परम् ॥ (३८६।२)
nirodhikāmimāṃ bhittvā sādākhyaṃ bhuvanaṃ param ||
इत्यर्धेन्दुनिरोध्यन्तबिन्द्वावृत्यूर्ध्वतो महान् ॥ (३८७।२)
ityardhendunirodhyantabindvāvṛtyūrdhvato mahān ||
नादः किञ्जल्कसदृशो महद्भिः पुरुषैर्वृतः । (३८८।१)
nādaḥ kiñjalkasadṛśo mahadbhiḥ puruṣairvṛtaḥ |
चत्वारि भुवनान्यत्र दिक्षु मध्ये च पञ्चमम् ॥ (३८८।२)
catvāri bhuvanānyatra dikṣu madhye ca pañcamam ||
इन्धिका दीपिका चैव रोधिका मोचिकोर्ध्वगा । (३८९।१)
indhikā dīpikā caiva rodhikā mocikordhvagā |
मध्ये ऽत्र पद्मं तत्रोर्ध्वगामी तच्छक्तिभिर्वृतः ॥ (३८९।२)
madhye 'tra padmaṃ tatrordhvagāmī tacchaktibhirvṛtaḥ ||
नादोर्ध्वतस्तु सौषुम्नं तत्र तच्छक्तिभृत्प्रभुः । (३९०।१)
nādordhvatastu sauṣumnaṃ tatra tacchaktibhṛtprabhuḥ |
तदीशः पिङ्गलेलाभ्यां वृतः सव्यापसव्ययोः ॥ (३९०।२)
tadīśaḥ piṅgalelābhyāṃ vṛtaḥ savyāpasavyayoḥ ||
या प्रभोरङ्कगा देवी सुषुम्ना शशिसप्रभा । (३९१।१)
yā prabhoraṅkagā devī suṣumnā śaśisaprabhā |
ग्रथितो ऽध्वा तया सर्व ऊर्ध्वश्चाधस्तनस्तथा ॥ (३९१।२)
grathito 'dhvā tayā sarva ūrdhvaścādhastanastathā ||
नादः सुषुम्नाधारस्तु भित्त्वा विश्वमिदं जगत् । (३९२।१)
nādaḥ suṣumnādhārastu bhittvā viśvamidaṃ jagat |
अधःशक्त्या विनिर्गच्छेदूर्ध्वशक्त्या च मूर्धतः ॥ (३९२।२)
adhaḥśaktyā vinirgacchedūrdhvaśaktyā ca mūrdhataḥ ||
नाड्या ब्रह्मबिले लीनः सो ऽव्यक्तध्वनिरक्षरः । (३९३।१)
nāḍyā brahmabile līnaḥ so 'vyaktadhvanirakṣaraḥ |
नदन्सर्वेषु भूतेषु शिवशक्त्या ह्यधिष्ठितः ॥ (३९३।२)
nadansarveṣu bhūteṣu śivaśaktyā hyadhiṣṭhitaḥ ||
सुषुम्नोर्ध्वे ब्रह्मबिलसंज्ञयावरणं त्रिदृक् । (३९४।१)
suṣumnordhve brahmabilasaṃjñayāvaraṇaṃ tridṛk |
तत्र ब्रह्मा सितः शूली पञ्चास्यः शशिशेखरः ॥ (३९४।२)
tatra brahmā sitaḥ śūlī pañcāsyaḥ śaśiśekharaḥ ||
तस्योत्सङ्गे परा देवी ब्रह्माणी मोक्षमार्गगा । (३९५।१)
tasyotsaṅge parā devī brahmāṇī mokṣamārgagā |
रोद्ध्री दात्री च मोक्षस्य तां भित्त्वा चोर्ध्वकुण्डली ॥ (३९५।२)
roddhrī dātrī ca mokṣasya tāṃ bhittvā cordhvakuṇḍalī ||
शक्तिः सुप्ताहिसदृशी सा विश्वाधार उच्यते । (३९६।१)
śaktiḥ suptāhisadṛśī sā viśvādhāra ucyate |
तस्यां सूक्ष्मा सुसूक्ष्मा च तथान्ये अमृतामिते ॥ (३९६।२)
tasyāṃ sūkṣmā susūkṣmā ca tathānye amṛtāmite ||
मध्यतो व्यापिनी तस्यां व्यापीशो व्यापिनीधरः । (३९७।१)
madhyato vyāpinī tasyāṃ vyāpīśo vyāpinīdharaḥ |
शक्तितत्त्वमिदं यस्य प्रपञ्चो ऽयं धरान्तकः ॥ (३९७।२)
śaktitattvamidaṃ yasya prapañco 'yaṃ dharāntakaḥ ||
शिवतत्त्वं ततस्तत्र चतुर्दिक्कं व्यवस्थिताः । (३९८।१)
śivatattvaṃ tatastatra caturdikkaṃ vyavasthitāḥ |
व्यापी व्योमात्मको ऽनन्तो ऽनाथस्तच्छक्तिभागिनः ॥ (३९८।२)
vyāpī vyomātmako 'nanto 'nāthastacchaktibhāginaḥ ||
मध्ये त्वनाश्रितं तत्र देवदेवो ह्यनाश्रितः । (३९९।१)
madhye tvanāśritaṃ tatra devadevo hyanāśritaḥ |
तच्छक्त्युत्सङ्गभृत्सूर्यशतकोटिसमप्रभः ॥ (३९९।२)
tacchaktyutsaṅgabhṛtsūryaśatakoṭisamaprabhaḥ ||
शिवतत्त्वोर्ध्वतः शक्तिः परा सा समनाह्वया । (४००।१)
śivatattvordhvataḥ śaktiḥ parā sā samanāhvayā |
सर्वेषां कारणानां सा कर्तृभूता व्यवस्थिता ॥ (४००।२)
sarveṣāṃ kāraṇānāṃ sā kartṛbhūtā vyavasthitā ||
बिभर्त्यण्डान्यनेकानि शिवेन समधिष्ठिता । (४०१।१)
bibhartyaṇḍānyanekāni śivena samadhiṣṭhitā |
तदारूढः शिवः कृत्यपञ्चकं कुरुते प्रभुः ॥ (४०१।२)
tadārūḍhaḥ śivaḥ kṛtyapañcakaṃ kurute prabhuḥ ||
अनाश्रितं तु व्यापारे निमित्तं हेतुरुच्यते ॥ (४०२।२)
anāśritaṃ tu vyāpāre nimittaṃ heturucyate ||
तयाधितिष्ठति विभुः कारणानां तु पञ्चकम् । (४०३।१)
tayādhitiṣṭhati vibhuḥ kāraṇānāṃ tu pañcakam |
अनाश्रितो ऽनाथमयम् अनन्तं खवपुः सदा ॥ (४०३।२)
anāśrito 'nāthamayam anantaṃ khavapuḥ sadā ||
स व्यापिनं प्रेरयति स्वशक्त्या करणेन तु । (४०४।१)
sa vyāpinaṃ prerayati svaśaktyā karaṇena tu |
कर्मरूपा स्थिता माया यदधः शक्तिकुण्डली ॥ (४०४।२)
karmarūpā sthitā māyā yadadhaḥ śaktikuṇḍalī ||
नादबिन्द्वादिकं कार्यमित्यादिजगदुद्भवः । (४०५।१)
nādabindvādikaṃ kāryamityādijagadudbhavaḥ |
यत्सदाशिवपर्यन्तं पार्थिवाद्यं च शासने ॥ (४०५।२)
yatsadāśivaparyantaṃ pārthivādyaṃ ca śāsane ||
तत्सर्वं प्राकृतं प्रोक्तं विनाशोत्पत्तिसंयुतम् । (४०६।१)
tatsarvaṃ prākṛtaṃ proktaṃ vināśotpattisaṃyutam |
अथ सकलभुवनमानं यन्मह्यं निगदितं निजैर्गुरुभिः ॥ (४०६।२)
atha sakalabhuvanamānaṃ yanmahyaṃ nigaditaṃ nijairgurubhiḥ ||
तद्वक्ष्यते समासाद्बुद्धौ येनाशु संक्रामेत् । (४०७।१)
tadvakṣyate samāsādbuddhau yenāśu saṃkrāmet |
अण्डस्यान्तरनन्तः कालः कूष्माण्डहाटकौ ब्रह्महरी ॥ (४०७।२)
aṇḍasyāntaranantaḥ kālaḥ kūṣmāṇḍahāṭakau brahmaharī ||
रुद्राः शतं सवीरं बहिर्निवृत्तिस्तु साष्टशतभुवना स्यात् । (४०८।१)
rudrāḥ śataṃ savīraṃ bahirnivṛttistu sāṣṭaśatabhuvanā syāt |
जलतेजःसमीरनभोऽहंकृद्धीमूलसप्तके प्रत्येकम् ॥ (४०८।२)
jalatejaḥsamīranabho'haṃkṛddhīmūlasaptake pratyekam ||
अष्टौ षट्पञ्चाशद्भुवना तेन प्रतिष्ठेति कला कथिता । (४०९।१)
aṣṭau ṣaṭpañcāśadbhuvanā tena pratiṣṭheti kalā kathitā |
अत्र प्राहुः शोध्यानष्टौ केचिन्निजाष्टकाधिपतीन् ॥ (४०९।२)
atra prāhuḥ śodhyānaṣṭau kecinnijāṣṭakādhipatīn ||
अन्ये तु समस्तानां शोध्यत्वं वर्णयन्ति भुवनानाम् । (४१०।१)
anye tu samastānāṃ śodhyatvaṃ varṇayanti bhuvanānām |
श्रीभूतिराजमिश्रा गुरवः प्राहुः पुनर्बही रुद्रशतम् ॥ (४१०।२)
śrībhūtirājamiśrā guravaḥ prāhuḥ punarbahī rudraśatam ||
अष्टावन्तः साकं शर्वेणेतीदृशी निवृत्तिरियं स्यात् । (४११।१)
aṣṭāvantaḥ sākaṃ śarveṇetīdṛśī nivṛttiriyaṃ syāt |
रुद्राः काली वीरो धराब्धिलक्ष्म्यः सरस्वती गुह्यम् ॥ (४११।२)
rudrāḥ kālī vīro dharābdhilakṣmyaḥ sarasvatī guhyam ||
इत्यष्टकं जले ऽग्नौ वह्न्यतिगुह्यद्वयं मरुति वायोः । (४१२।१)
ityaṣṭakaṃ jale 'gnau vahnyatiguhyadvayaṃ maruti vāyoḥ |
स्वपुरं गयादि खे च व्योम पवित्राष्टकं च भुवनयुगम् ॥ (४१२।२)
svapuraṃ gayādi khe ca vyoma pavitrāṣṭakaṃ ca bhuvanayugam ||
अभिमाने ऽहङ्कारच्छगलाद्यष्टकमथान्तरा नभो ऽहंकृत् । (४१३।१)
abhimāne 'haṅkāracchagalādyaṣṭakamathāntarā nabho 'haṃkṛt |
तन्मात्रार्केन्दुश्रतिपुराष्टकं बुद्धिकर्मदेवानाम् ॥ (४१३।२)
tanmātrārkenduśratipurāṣṭakaṃ buddhikarmadevānām ||
दश तन्मात्रसमूहे भुवनं पुनरक्षवर्गविनिपतिते । (४१४।१)
daśa tanmātrasamūhe bhuvanaṃ punarakṣavargavinipatite |
मनसश्चेत्यभिमाने द्वाविंशतिरेव भुवनानाम् ॥ (४१४।२)
manasaścetyabhimāne dvāviṃśatireva bhuvanānām ||
धियि दैवीनामष्टौ क्रुत्तेजोयोगसंज्ञकं त्रयं तदुमा । (४१५।१)
dhiyi daivīnāmaṣṭau kruttejoyogasaṃjñakaṃ trayaṃ tadumā |
तत्पतिरथ मूर्त्यष्टकसुशिवद्वादशकवीरभद्राः स्युः ॥ (४१५।२)
tatpatiratha mūrtyaṣṭakasuśivadvādaśakavīrabhadrāḥ syuḥ ||
तदथ महादेवाष्टकमिति बुद्धौ सप्तदश संख्या । (४१६।१)
tadatha mahādevāṣṭakamiti buddhau saptadaśa saṃkhyā |
गुणतत्त्वे पङ्क्तित्रयमिति षट्पञ्चाशतं पुराणि विदुः ॥ (४१६।२)
guṇatattve paṅktitrayamiti ṣaṭpañcāśataṃ purāṇi viduḥ ||
यद्यपि गुणसाम्यात्मनि मूले क्रोधेश्वराष्टकं तथापि धियि । (४१७।१)
yadyapi guṇasāmyātmani mūle krodheśvarāṣṭakaṃ tathāpi dhiyi |
तच्छोधितमिति गणनां न पुनः प्राप्तं प्रतिष्ठायाम् ॥ (४१७।२)
tacchodhitamiti gaṇanāṃ na punaḥ prāptaṃ pratiṣṭhāyām ||
इति जलतत्त्वान्मूलं तत्त्वचतुर्विंशतिः प्रतिष्ठायाम् । (४१८।१)
iti jalatattvānmūlaṃ tattvacaturviṃśatiḥ pratiṣṭhāyām |
अम्बादितुष्टिवर्गस्ताराद्याः सिद्धयो ऽणिमादिगणः ॥ (४१८।२)
ambādituṣṭivargastārādyāḥ siddhayo 'ṇimādigaṇaḥ ||
गुरवो गुरुशिष्या ऋषिवर्ग इडादिश्च विग्रहाष्टकयुक् । (४१९।१)
guravo guruśiṣyā ṛṣivarga iḍādiśca vigrahāṣṭakayuk |
गन्धादिविकारपुरं बुद्धिगुणाष्टकमहंक्रिया विषयगुणाः ॥ (४१९।२)
gandhādivikārapuraṃ buddhiguṇāṣṭakamahaṃkriyā viṣayaguṇāḥ ||
कामादिसप्तविंशकमागन्तु तथा गणेशविद्येशमयौ । (४२०।१)
kāmādisaptaviṃśakamāgantu tathā gaṇeśavidyeśamayau |
इति पाशेषु पुरत्रयमित्थं पुरुषे ऽत्र भुवनषोडशकम् ॥ (४२०।२)
iti pāśeṣu puratrayamitthaṃ puruṣe 'tra bhuvanaṣoḍaśakam ||
नियतौ शङ्करदशकं काले शिवदशकमिति पुरद्वितयम् । (४२१।१)
niyatau śaṅkaradaśakaṃ kāle śivadaśakamiti puradvitayam |
रागे सुहृष्टभुवनं गुरुशिष्यपुरं च वित्कलायुगले ॥ (४२१।२)
rāge suhṛṣṭabhuvanaṃ guruśiṣyapuraṃ ca vitkalāyugale ||
भुवनं भुवनं निशि पुटपुरत्रयं वाक्पुरं प्रमाणपुरम् । (४२२।१)
bhuvanaṃ bhuvanaṃ niśi puṭapuratrayaṃ vākpuraṃ pramāṇapuram |
इति सप्तविंशतिपुरा विद्या पुरुषादितत्त्वसप्तकयुक् ॥ (४२२।२)
iti saptaviṃśatipurā vidyā puruṣāditattvasaptakayuk ||
वामेशरूपसूक्ष्मं शुद्धं विद्याथ शक्तितेजस्विमितिः । (४२३।१)
vāmeśarūpasūkṣmaṃ śuddhaṃ vidyātha śaktitejasvimitiḥ |
सुविशुद्धिशिवौ मोक्षधुवेषिसंबुद्धसमयसौशिवसंज्ञाः ॥ (४२३।२)
suviśuddhiśivau mokṣadhuveṣisaṃbuddhasamayasauśivasaṃjñāḥ ||
सप्तदशपुरा शान्ता विद्येशसदाशिवपुरत्रितययुक्ता । (४२४।१)
saptadaśapurā śāntā vidyeśasadāśivapuratritayayuktā |
बिन्द्वर्धेन्दुनिरोध्यः परसौशिवमिन्धिकादिपुरसौषुम्ने ॥ (४२४।२)
bindvardhendunirodhyaḥ parasauśivamindhikādipurasauṣumne ||
परनादो ब्रह्मबिलं सूक्ष्मादियुतोर्ध्वकुण्डली शक्तिः । (४२५।१)
paranādo brahmabilaṃ sūkṣmādiyutordhvakuṇḍalī śaktiḥ |
व्यापिव्योमानन्तानाथानाश्रितपुराणि पञ्च ततः ॥ (४२५।२)
vyāpivyomānantānāthānāśritapurāṇi pañca tataḥ ||
षष्ठं च परममनाश्रितमथ समनाभुवनषोडशी यदि वा । (४२६।१)
ṣaṣṭhaṃ ca paramamanāśritamatha samanābhuvanaṣoḍaśī yadi vā |
बिन्द्वावरणं परसौशिवं च पञ्चेन्धिकादिभुवनानि ॥ (४२६।२)
bindvāvaraṇaṃ parasauśivaṃ ca pañcendhikādibhuvanāni ||
सौषुम्नं ब्रह्मबिलं कुण्डलिनी व्यापिपञ्चकं समना । (४२७।१)
sauṣumnaṃ brahmabilaṃ kuṇḍalinī vyāpipañcakaṃ samanā |
इति षोडशभुवनेयं तत्त्वयुगं शान्त्यतीता स्यात् ॥ (४२७।२)
iti ṣoḍaśabhuvaneyaṃ tattvayugaṃ śāntyatītā syāt ||
श्रीमन्मतङ्गशास्त्रे च क्रमो ऽयं पुरपूगगः । (४२८।१)
śrīmanmataṅgaśāstre ca kramo 'yaṃ purapūgagaḥ |
कालाग्निर्नरकाः खाब्धियुतं मुख्यतया शतम् ॥ (४२८।२)
kālāgnirnarakāḥ khābdhiyutaṃ mukhyatayā śatam ||
कूष्माण्डः सप्तपाताली सप्तलोकी महेश्वरः । (४२९।१)
kūṣmāṇḍaḥ saptapātālī saptalokī maheśvaraḥ |
इत्यण्डमध्यं तद्बाह्ये शतं रुद्रा इति स्थिताः ॥ (४२९।२)
ityaṇḍamadhyaṃ tadbāhye śataṃ rudrā iti sthitāḥ ||
स्थानानां द्विशती भूमिः सप्तपञ्चाशता युता । (४३०।१)
sthānānāṃ dviśatī bhūmiḥ saptapañcāśatā yutā |
पञ्चाष्टकस्य मध्याद्द्वात्रिंशद्भूतचतुष्टये ॥ (४३०।२)
pañcāṣṭakasya madhyāddvātriṃśadbhūtacatuṣṭaye ||
तन्मात्रेषु च पञ्च स्युर्विश्वेदेवास्ततो ऽष्टकम् । (४३१।१)
tanmātreṣu ca pañca syurviśvedevāstato 'ṣṭakam |
पञ्चमं सेन्द्रिये गर्वे बुद्धौ देवाष्टकं गुणे ॥ (४३१।२)
pañcamaṃ sendriye garve buddhau devāṣṭakaṃ guṇe ||
योगाष्टकं क्रोधसंज्ञं मूले काले सनैयते । (४३२।१)
yogāṣṭakaṃ krodhasaṃjñaṃ mūle kāle sanaiyate |
पतद्रुगाद्याश्चाङ्गुष्ठमात्राद्या रागतत्त्वगाः ॥ (४३२।२)
patadrugādyāścāṅguṣṭhamātrādyā rāgatattvagāḥ ||
द्वादशैकशिवाद्याः स्युर्विद्यायां कलने दश । (४३३।१)
dvādaśaikaśivādyāḥ syurvidyāyāṃ kalane daśa |
वामाद्यास्त्रिशती सेयं त्रिपर्वण्यब्धिरस्ययुक् ॥ (४३३।२)
vāmādyāstriśatī seyaṃ triparvaṇyabdhirasyayuk ||
शैवाः केचिदिहानन्ताः श्रैकण्ठा इति संग्रहः । (४३४।१)
śaivāḥ kecidihānantāḥ śraikaṇṭhā iti saṃgrahaḥ |
यत्र यदा परभोगान् बुभुक्षते तत्र योजनं कार्यम् ॥ (४३४।२)
yatra yadā parabhogān bubhukṣate tatra yojanaṃ kāryam ||
शोधनमथ तद्धानौ शेषं त्वन्तर्गतं कार्यम् । (४३५।१)
śodhanamatha taddhānau śeṣaṃ tvantargataṃ kāryam |
इत्यागमं प्रथयितुं दर्शितमेतद्विकल्पितं तेन ॥ (४३५।२)
ityāgamaṃ prathayituṃ darśitametadvikalpitaṃ tena ||
अन्ये ऽपि बहुविकल्पाः स्वधियाचार्यैः समभ्यूह्याः । (४३६।१)
anye 'pi bahuvikalpāḥ svadhiyācāryaiḥ samabhyūhyāḥ |
श्रीपूर्वशासने पुनरष्टादशाधिकं शतं कथितम् ॥ (४३६।२)
śrīpūrvaśāsane punaraṣṭādaśādhikaṃ śataṃ kathitam ||
तदिह प्रधानमधिकं संक्षेपेणोच्यते शोध्यम् । (४३७।१)
tadiha pradhānamadhikaṃ saṃkṣepeṇocyate śodhyam |
कालाग्निः कूष्माण्डो नरकेशो हाटको ऽथ भूतलपः ॥ (४३७।२)
kālāgniḥ kūṣmāṇḍo narakeśo hāṭako 'tha bhūtalapaḥ ||
ब्रह्मा मुनिलोकेशो रुद्राः पञ्चान्तरालस्थाः । (४३८।१)
brahmā munilokeśo rudrāḥ pañcāntarālasthāḥ |
अधरे ऽनन्तः प्राच्याः कपालिवह्न्यन्तनिरृतिबलाख्याः ॥ (४३८।२)
adhare 'nantaḥ prācyāḥ kapālivahnyantanirṛtibalākhyāḥ ||
लघुनिधिपतिविद्याधिपशम्भूर्ध्वान्तं सवीरभद्रपति । (४३९।१)
laghunidhipatividyādhipaśambhūrdhvāntaṃ savīrabhadrapati |
एकादशभिर्बाह्ये ब्रह्माण्डं पञ्चभिस् तथान्तरिकैः ॥ (४३९।२)
ekādaśabhirbāhye brahmāṇḍaṃ pañcabhis tathāntarikaiḥ ||
इति षोडशपुरमेतन्निवृत्तिकलयेह कलनीयम् । (४४०।१)
iti ṣoḍaśapurametannivṛttikalayeha kalanīyam |
लकुलीशभारभूती दिण्ड्याषाढी च पुष्करनिमेषौ ॥ (४४०।२)
lakulīśabhārabhūtī diṇḍyāṣāḍhī ca puṣkaranimeṣau ||
प्रभाससुरेशाविति सलिले प्रत्यात्मकं सपरिवारे । (४४१।१)
prabhāsasureśāviti salile pratyātmakaṃ saparivāre |
भैरवकेदारमहाकाला मध्याम्रजल्पाख्याः ॥ (४४१।२)
bhairavakedāramahākālā madhyāmrajalpākhyāḥ ||
श्रीशैलहरिश्चन्द्राविति गुह्याष्टकमिदं महसि । (४४२।१)
śrīśailahariścandrāviti guhyāṣṭakamidaṃ mahasi |
भीमेन्द्राट्टहासविमलकनखलनाखलकुरुस्थितिगयाख्याः ॥ (४४२।२)
bhīmendrāṭṭahāsavimalakanakhalanākhalakurusthitigayākhyāḥ ||
अतिगुह्याष्टकमेतन्मरुति च सतन्मात्रके च साक्षे च । (४४३।१)
atiguhyāṣṭakametanmaruti ca satanmātrake ca sākṣe ca |
स्थाणुसुवर्णाख्यौ किल भद्रो गोकर्णको महालयकः ॥ (४४३।२)
sthāṇusuvarṇākhyau kila bhadro gokarṇako mahālayakaḥ ||
अविमुक्तरुद्रकोटी वस्त्रापद इत्यदः पवित्रं खे । (४४४।१)
avimuktarudrakoṭī vastrāpada ityadaḥ pavitraṃ khe |
स्थूलस्थूलेशशङ्कुश्रुतिकालञ्जराश्च मण्डलभृत् ॥ (४४४।२)
sthūlasthūleśaśaṅkuśrutikālañjarāśca maṇḍalabhṛt ||
माकोटाण्डद्वितयच्छगलाण्डा अष्टकं ह्यहङ्कारे । (४४५।१)
mākoṭāṇḍadvitayacchagalāṇḍā aṣṭakaṃ hyahaṅkāre |
अन्ये ऽहङ्कारान्तस्तन्मात्राणीन्द्रियाणि चाप्याहुः ॥ (४४५।२)
anye 'haṅkārāntastanmātrāṇīndriyāṇi cāpyāhuḥ ||
धियि योन्यष्टकमुक्तं प्रकृतौ योगाष्टकं किलाकृतप्रभृति । (४४६।१)
dhiyi yonyaṣṭakamuktaṃ prakṛtau yogāṣṭakaṃ kilākṛtaprabhṛti |
इति सप्ताष्टकभुवना प्रतिष्ठितिः सलिलतो हि मूलान्ता ॥ (४४६।२)
iti saptāṣṭakabhuvanā pratiṣṭhitiḥ salilato hi mūlāntā ||
नरि वामो भीमोग्रौ भवेशवीराः प्रचण्डगौरीशौ । (४४७।१)
nari vāmo bhīmograu bhaveśavīrāḥ pracaṇḍagaurīśau |
अजसानन्तैकशिवौ विद्यायां क्रोधचण्डयुग्मं स्यात् ॥ (४४७।२)
ajasānantaikaśivau vidyāyāṃ krodhacaṇḍayugmaṃ syāt ||
संवर्तो ज्योतिरथो कलानियत्यां च सूरपञ्चान्तौ । (४४८।१)
saṃvarto jyotiratho kalāniyatyāṃ ca sūrapañcāntau |
वीरशिखीशश्रीकण्ठसंज्ञमेतत्त्रयं च काले स्यात् ॥ (४४८।२)
vīraśikhīśaśrīkaṇṭhasaṃjñametattrayaṃ ca kāle syāt ||
समहातेजा वामो भवोद्भवश्चैकपिङ्गलेशानौ । (४४९।१)
samahātejā vāmo bhavodbhavaścaikapiṅgaleśānau |
भुवनेशपुरःसरकावङ्गुष्ठ इमे निशि स्थिता ह्यष्टौ ॥ (४४९।२)
bhuvaneśapuraḥsarakāvaṅguṣṭha ime niśi sthitā hyaṣṭau ||
अष्टाविंशतिभुवना विद्या पुरुषान्निशान्तमियम् । (४५०।१)
aṣṭāviṃśatibhuvanā vidyā puruṣānniśāntamiyam |
हालाहलरुद्रक्रुदम्बिकाघोरिकाः सवामाः स्युः ॥ (४५०।२)
hālāhalarudrakrudambikāghorikāḥ savāmāḥ syuḥ ||
विद्यायां विद्येशास्त्वष्टावीशे सदाशिवे पञ्च । (४५१।१)
vidyāyāṃ vidyeśāstvaṣṭāvīśe sadāśive pañca |
वामा ज्येष्ठा रौद्री शक्तिः सकला च शोन्तयम् ॥ (४५१।२)
vāmā jyeṣṭhā raudrī śaktiḥ sakalā ca śontayam ||
अष्टादश भुवना स्यात् शान्त्यतीता त्वभुवनैव । (४५२।१)
aṣṭādaśa bhuvanā syāt śāntyatītā tvabhuvanaiva |
इति देशाध्वविभागः कथितः श्रीशम्भुना समादिष्टः ॥ (४५२।२)
iti deśādhvavibhāgaḥ kathitaḥ śrīśambhunā samādiṣṭaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.