अथ संक्षिप्तदीक्षेयं शिवतापत्तिदोच्यते । (१।१)

न रजो नाधिवासो ऽत्र न भूक्षेत्रपरिग्रहः । (१।२)

यत्र तत्र प्रदेशे तु पूजयित्वा गुरुः शिवम् ॥ (१।३)

अध्वानं मनसा ध्यात्वा दीक्षयेत्तत्त्वपारगः । (२।१)

जननादिविहीनां तु येन येनाध्वना गुरुः ॥ (२।२)

कुर्यात्स एकतत्त्वान्तां शिवभावैकभावितः । (३।१)

परामन्त्रस्ततो ऽस्येति तत्त्वं संशोधयाम्यथ ॥ (३।२)

स्वाहेति प्रतितत्त्वं स्याच्छुद्धे पूर्णाहुतिं क्षिपेत् । (४।१)

एवं मन्त्रान्तरैः कुर्यात्समस्तैरथवोक्तवत् ॥ (४।२)

परासंपुटितं नाम स्वाहान्तं प्रथमान्तकम् । (५।१)

शतं सहस्रं साष्टं वा तेन शक्त्यैव होमयेत् ॥ (५।२)

ततः पूर्णेति संशोध्यहीनमुत्तममीदृशम् । (६।१)

दीक्षाकर्मोदितं तत्र तत्र शास्त्रे महेशिना ॥ (६।२)

प्रत्येकं मातृकायुग्मवर्णैस्तत्त्वानि शोधयेत् । (७।१)

यदि वा पिण्डमन्त्रेण सर्वमन्त्रेष्वयं विधिः ॥ (७।२)

यथा यथा च स्वभ्यस्तज्ञानस्तन्मयतात्मकः । (८।१)

गुरुस्तथा तथा कुर्यात् संक्षिप्तं कर्म नान्यथा ॥ (८।२)

श्रीब्रह्मयामले चोक्तं संक्षिप्ते ऽपि हि भावयेत् । (९।१)

व्याप्तिं सर्वाध्वसामान्यां किंतु यागे न विस्तरः ॥ (९।२)

अतन्मयीभूतमिति विक्षिप्तं कर्म संदधत् । (१०।१)

क्रमात्तादात्म्यमेतीति विक्षिप्तं विधिमाचरेत् ॥ (१०।२)

संक्षिप्तो विधिरुक्तो ऽयं कृपया यः शिवोदितः । (११।१)

दीक्षोत्तरे कैरणे च तत्र तत्रापि शासने ॥ (११।२)