तस्य प्राकरणिकस्वभावस्य योपलब्धिः अनवच्छिन्नः प्रकाशः सा कथितयुक्त्यवष्टम्भात् सुष्ठु प्रबुद्धस्याप्रबुद्धतासंस्कारेणापि शून्यस्य सततं त्रिष्वपि जागरस्वप्नसौषुप्तपदेषु नित्यमिति आदौ मध्येऽन्ते चाव्यभिचारिणी अनपायिनी स्याद्भवत्येव सदासौ शंकरात्मकस्वस्वभावतया स्फुरतीत्य् अर्थः ॥ (१।०)

परस्याप्रबुद्धस्य पुनस्तासां दशानां स्वोचितसंविद्रूपाणां प्रत्येकम् आदाव् उद्बुभूषायाम् अन्ते च विश्रान्त्यात्मकान्तर्मुखत्वे न तु स्वोचितार्थावभासावस्थितिरूपे मध्यपदे ॥ (२।०)

यदुक्तं श्रीशिवदृष्टौ । (३।१)

यावत् समग्रज्ञानाग्रज्ञातृस्पर्शदशास्व् अपि । (३।२)

स्थितैव लक्ष्यते सा तु तद्विश्रान्त्याथवा फले ॥ (३।३)

भट्टलोल्लटेनापि तदाद्यन्त इत्येवमेव व्याख्यायि स्ववृत्तौ ॥ (४।०)

भट्टश्रीकल्लटवृत्त्यक्षराण्यपेक्ष्य वयमपि तद्वृत्त्यक्षरानुरोधेन सौत्रम् अर्थम् अतिविमलमपि क्लिष्टकल्पनया व्याकर्तुमशिक्षिताः यत एवासुप्रबुद्धस्य तदाद्यन्ते ऽस्ति तदुपलब्धिः अत एवायम् इहाधिकारी स्पन्दोपदेशैः सुप्रबुद्धीक्रियते ॥ (५।०)

यद्वक्ष्यति । (६।१)

अतः सततम् उद्युक्तः स्पन्दतत्त्वविविक्तये । (६।२)

जाग्रत् । (६।३)

इत्यादि । (६।४)

सौषुप्तपदवन्मूढः प्रबुद्धः स्यादनावृतः । (६।५)

इति । (६।६)

तथा स्वप्नेऽपि । (६।७)

इत्यादि । (६।८)

प्रबुद्धः सर्वदा तिष्ठेत् ॥ (६।९)

इत्यादि च ॥ (७।०)

अत्र हि जागरादित्रिषु पदेषु आद्यन्तकोटिवन् मध्यमप्य् अर्थावसायात्मकं पदं तुर्याभोगमयं कर्तुं प्रबुद्धस्य सुप्रबुद्धतापादनायोपदेशः प्रवृत्तः एतच् च निर्णेष्यामः ॥ (८।०)

तथा च शिवसूत्रम् । (९।१)

जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तभेदे तुर्याभोगसम्भवः ॥ (९।२)

तथा । (१०।१)

त्रिषु चतुर्थं तैलवद् आसेच्यम् । (१०।२)

इति । (१०।३)

त्रितयभोक्ता वीरेशः । (१०।४)

इति ॥ (१०।५)

सुप्रबुद्धस्य त्रिषु पदेषु यादृश्य् उपलब्धिस् तां विभागेन दर्शयति ॥ (११।०)