शोधनस्याच्छपेयस्य कालं मात्रां चाह ह्यस्तन इति ॥ (१।०)

जीर्ण एवान्ने जारणसमनन्तरमेव क्षुधितत्वस्य शमनकालत्वात् ॥ (२।०)

शुद्धये शुद्ध्यर्थम् ॥ (३।०)

शुद्ध्यर्थत्वं च स्नेहनद्वारेण न साक्षात् ॥ (४।०)

अत एवात्र तादर्थ्ये चतुर्थी ॥ (५।०)

शमनबृंहणौ तु स्वयं साधनत्वाच्छमनबृंहणशब्दाभ्यामुक्तौ ॥ (६।०)

स्वयं शोधनस्य तु स्नेहस्य विरेचनोक्तैव मात्रा ॥ (७।०)

बहुः उत्तममात्रः ॥ (८।०)

सङ्ग्रहे तु । (९।१)

वाते सलवणं सर्पिः पित्ते केवलमिष्यते । (९।२)

वैद्यो दद्याद्बहुकफे क्षारत्रिकटुकान्वितम् । (९।३)

इति ॥ (९।४)