सुनिश्चितबलाधानस् त्व् अर्थी स्वार्थप्रचोदितः । (१।१)

लेखयेत् पूर्वपक्षं तु कृतकार्यविनिश्चयः ॥ (१।२)

पूर्वपक्षश्रुतार्थस् तु प्रत्यर्थी तदनन्तरम् । (२।१)

पूर्वपक्षार्थसंबन्धं प्रतिपक्षं निवेशयेत् ॥ (२।२)

श्वो लेखनं वा स लभेत् त्र्यहं सप्ताहम् एव वा । (३।१)

अर्थी तृतीयपादे तु युक्तं सद्यो ध्रुवं जयी ॥ (३।२)

मिथ्या संप्रतिपत्तिर् वा प्रत्यवस्कन्दम् एव वा । (४।१)

प्राङ्न्यायविधिसाध्यं वा उत्तरं स्याच् चतुर्विधम् ॥ (४।२)

मिथ्यैतन् नाभिजानामि तदा तत्र न संनिधिः । (५।१)

अजातश् चास्मि तत्काल एवं मिथ्या चतुर्विधा ॥ (५।२)

मिथ्या च विपरीतं च पुनः शब्दसमागमम् । (६।१)

पूर्वपक्षार्थसंबन्धम् उत्तरं स्याच् चतुर्विधम् ॥ (६।२)

भाषाया उत्तरं यावत् प्रत्यर्थी न निवेशयेत् । (७।१)

अर्थी तु लेखयेत् तावद् यावद् वस्तु विवक्षितम् ॥ (७।२)

अन्यार्थम् अर्थहीनं च प्रमाणागमवर्जितम् । (८।१)

लेख्यं हीनाधिकं भ्रष्टं भाषादोषास् तूदाहृताः ॥ (८।२)

लब्धव्यं येन यद् यस्मात् स तत् तस्माद् अवाप्नुयात् । (९।१)

न त्व् अन्यो ऽन्यद् अथान्यस्माद् इत्य् अन्यार्थम् इदं त्रिधा ॥ (९।२)

मनसाहम् अपि ध्यातस् त्वन्मित्रेणेह शत्रुवत् । (१०।१)

अतो ऽन्यथा महाक्षान्त्या त्वम् इहावेदितो मया ॥ (१०।२)

द्रव्यप्रमाणहीनं यत् फलोपाश्रयवर्जितम् । (११।१)

प्रमाणवर्जितं नाम लेख्यदोषं तद् उत्सृजेत् ॥ (११।२)

आगमवर्जितं दोषं पूर्वपादे विवर्जयेत् । (१२।१)

एकस्य बहुभिः सार्धं पुरराष्ट्रविरोधकम् ॥ (१२।२)

बिन्दुमात्रापदवर्णेष्व् एकाविधिष्टया । (१३।१)

हीनाधिका भवेद् व्यर्था तां यत्नेन विवर्जयेत् ॥ (१३।२)

भ्रष्टं तु दुःस्थितं यत् स्याज् जलतैलादिभिर् हतम् । (१४।१)

भाषायां तद् अपि स्पष्टं विस्पष्टार्थं विवर्जयेत् ॥ (१४।२)

सत्या भाषा न भवति यद्य् अपि स्यात् प्रतिष्ठिता । (१५।१)

बहिश् चेद् भ्रश्यते धर्मान् नियताद् व्यवहारिकात् ॥ (१५।२)

गन्धमादनसंस्थस्य मयास्यासीत् तद् अर्पितम् । (१६।१)

व्यवहारिकधर्मस्य बाह्यम् एतन् न सिध्यति ॥ (१६।२)

अन्याक्षरनिवेशेन अन्यार्थगमनेन च । (१७।१)

आकुलं च क्रियादानं क्रिया चैवाकुला भवेत् ॥ (१७।२)

रागादीनां यद् एकेन कोपितः करणे वदेत् । (१८।१)

तद् आदौ तु लिखेत् सर्वं वादिनः फलकादिषु ॥ (१८।२)

निराकुलावबोधाय धर्मस्थैः सुविचारितम् । (१९।१)

तस्माद् अन्यद् व्यपोह्यं स्याद् वादिनः फलकादिषु ॥ (१९।२)

वादिभ्याम् अभ्यनुज्ञातं शेषं च फलके स्थितम् । (२०।१)

ससाक्षिकं लिखेयुस् ते प्रतिपत्तिं च वादिनोः ॥ (२०।२)

वादिभ्यां लिखिताच् छेषं यत् पुनर् वादिना स्मृतम् । (२१।१)

तत् प्रत्याकलितं नाम स्वपादे तस्य लिख्यते ॥ (२१।२)

अर्थिना संनियुक्तो वा प्रत्यर्थिप्रहितो ऽपि वा । (२२।१)

यो यस्यार्थे विवदते तयोर् जयपराजयौ ॥ (२२।२)

यो न भ्राता न च पिता न पुत्रो न नियोगकृत् । (२३।१)

परार्थवादी दण्ड्यः स्याद् व्यवहारे ऽपि विब्रुवन् ॥ (२३।२)

पूर्ववादं परित्यज्य यो ऽन्यम् आलम्बते पुनः । (२४।१)

वादसंक्रमणाज् ज्ञेयो हीनवादी स वै नरः ॥ (२४।२)

सर्वेष्व् अपि विवादेषु वाक्छले नापहीयते । (२५।१)

पशुस्त्रीभूम्यृणादाने शास्यो ऽप्य् अर्थान् न हीयते ॥ (२५।२)

अभियुक्तो ऽभियोगस्य यदि कुर्याद् अपह्नवम् । (२६।१)

अभियोक्ता दिशेद् देश्यं प्रत्यवस्कन्दितो न चेत् ॥ (२६।२)

पूर्वपादे हि लिखितं यथाक्षरम् अशेषतः । (२७।१)

अर्थी तृतीयपादे तु क्रियया प्रतिपादयेत् ॥ (२७।२)

क्रियापि द्विविधा प्रोक्ता मानुषी दैविकी तथा । (२८।१)

मानुषी लेख्यसाक्षिभ्यां धटादिर् दैविकी स्मृता ॥ (२८।२)

दिवा कृते कार्यविधौ ग्रामेषु नगरेषु वा । (२९।१)

संभवे साक्षिणां चैव दिव्या न भवति क्रिया ॥ (२९।२)

अरण्ये निर्जने रात्राव् अन्तर्वेश्मनि साहसे । (३०।१)

न्यासस्यापह्नवे चैव दिव्या सम्भवति क्रिया ॥ (३०।२)

कारणप्रतिपत्त्या च पूर्वपक्षे विरोधिते । (३१।१)

अभियुक्तेन वै भाव्यं विज्ञेयं पूर्वपक्षवत् ॥ (३१।२)

पलायते य आहूतो मौनी साक्षिपराजितः । (३२।१)

स्वयम् अभ्युपपन्नश् च अवसन्नश् चतुर्विधः ॥ (३२।२)

अन्यवादी क्रियाद्वेषी नोपस्थाता निरुत्तरः । (३३।१)

आहूतप्रपलायी च हीनः पञ्चविधः स्मृतः ॥ (३३।२)

मणयः पद्मरागाद्या दीनारादि हिरण्मयम् । (३४।१)

मुक्ताविद्रुमशङ्खाद्याः प्रदुष्टाः स्वामिगामिनः ॥ (३४।२)

गन्धमाल्यम् अदत्तं तु भूषणं वास एव वा । (३५।१)

पादुकेति राजोक्तं तद् आक्रामन् वधम् अर्हति ॥ (३५।२)

पण्यमूल्यं भृतिर् न्यासो दण्डो यच् चावहारकम् । (३६।१)

वृथादानाक्षिकपणा वर्धन्ते नाविवक्षिताः ॥ (३६।२)

मिथ्याभियोगिनो ये स्युर् द्विजानां शूद्रयोनयः । (३७।१)

तेषां जिह्वां समुत्कृत्य राजा शूले विधापयेत् ॥ (३७।२)

आज्ञा लेखः पट्टकः शासनं वा आधिः पत्त्रं विक्रयो वा क्रयो वा । (३८।१)

राज्ञे कुर्यात् पूर्वम् आवेदनं यस् तस्य ज्ञेयः पूर्वपक्षः विधिज्ञैः ॥ (३८।२)

साक्षिकदूषणे कार्यं पूर्वसाक्षिविशोधनम् । (३९।१)

शुद्धेषु साक्षिषु ततः पश्चात् साक्ष्यं विशोधयेत् ॥ (३९।२)

साक्षिसभ्यावसन्नानां दूषणे दर्शनं पुनः । (४०।१)

स्वचर्यावसितानां तु नास्ति पौनर्भवो विधिः ॥ (४०।२)

स्वयम् अभ्युपपन्नो ऽपि स्वचर्यावसितो ऽपि सन् । (४१।१)

क्रियावसन्नो ऽप्य् अर्हेत परं सभ्यावधारणम् ॥ (४१।२)

पक्षान् उत्सार्य कार्यस् तु सभ्यैः कार्यविनिश्चयः । (४२।१)

अनुत्सारितनिर्णिक्ते विरोधः प्रेत्य चेह च ॥ (४२।२)

सभैर् एव जितः पश्चाद् राज्ञा शास्यः स्वशास्त्रतः । (४३।१)

जयिने चापि देयं स्याद् यथावज् जयपत्रकम् ॥ (४३।२)

व्यवहारमुखं चैतत् पूर्वम् उक्तं स्वयंभुवा । (४४।१)

मुखशुद्धौ हि शुद्धिः स्याद् व्यवहारस्य नान्यथा ॥ (४४।२)