विवाहादिविधिः स्त्रीणां यत्र पुंसां च कीर्त्यते । (१।१)

स्त्रीपुंसयोगनामैतद् विवादपदम् उच्यते ॥ (१।२)

वरणस्त्रीपुंसयोस् तु संबन्धाद् वरणं प्राग् विधीयते । (२।१)

वरणाद् ग्रहणं पाणेः संस्कारो ऽथ द्विलक्षणः ॥ (२।२)

तयोर् अनियतं प्रोक्तं वरणं दोषदर्शनात् । (३।१)

पाणिग्रहणमन्त्राभ्यां नियतं दारलक्षणम् ॥ (३।२)

ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परिग्रहे । (४।१)

स्वजात्या श्रेयसी भार्या स्वजात्यश् च पतिः स्त्रियाः ॥ (४।२)

ब्राह्मणस्यानुलोम्येन स्त्रियो ऽन्यास् तिस्र एव तु । (५।१)

शूद्रायाः प्रातिलोम्येन तथान्ये पतयस् त्रयः ॥ (५।२)

द्वे भार्ये क्षत्रियस्यान्ये वैश्यस्यैका प्रकीर्तिता । (६।१)

वैश्याया द्वौ पती ज्ञेयाव् एको ऽन्यः क्षत्रियापतिः ॥ (६।२)

आ सप्तमात् पञ्चमाद् वा बन्धुभ्यः पितृमातृताः । (७।१)

अविवाह्याः सगोत्राः स्युः समानप्रवरास् तथा ॥ (७।२)

सिग्न्स् ओड़् अ सुइतब्ले हुस्बन्द्परीक्ष्यः पुरुषः पुंस्त्वे निजैर् एवाङ्गलक्षणैः । (८।१)

पुमांश् चेद् अविकल्पेन स कन्यां लब्धुम् अर्हति ॥ (८।२)

सुबद्धजत्रुजान्वस्थिः सुबद्धांसशिरोधरः । (९।१)

स्थूलघाटस् तनूरुत्वग् अविलग्नगतिस्वरः ॥ (९।२)

विट् चास्य प्लवते नाप्सु ह्लादि मूत्रं च फेनिलम् । (१०।१)

पुमान् स्यांल् लक्षणैर् एतैर् विपरीतैस् तु पण्डकः ॥ (१०।२)

चतुर्दशविधः शास्त्रे स तु दृष्टो मनीषिभिः । (११।१)

चिकित्स्यश् चाचिकित्स्यश् च तेषाम् उक्तो विधिः क्रमात् ॥ (११।२)

निसर्गपण्डो वध्रिश् च पक्षपण्डस् तथैव च । (१२।१)

अभिशापाद् गुरो रोगाद् देवक्रोधात् तथैव च ॥ (१२।२)

ईर्ष्यापण्डश् च सेव्यश् च वातरेता मुखेभगः । (१३।१)

आक्षिप्तो मोघबीजश् च शालीनो ऽन्यपतिस् तथा ॥ (१३।२)

तत्राद्याव् अप्रतीकरौ पक्षाख्यो मासम् आचरेत् । (१४।१)

अनुक्रमात् त्रयस्यास्य कालः संवत्सरः स्मृतः ॥ (१४।२)

ईर्ष्यापण्डादयो ये ऽन्ये चत्वारः समुदाहृताः । (१५।१)

संत्यक्तव्याः पतितवत् क्षतयोन्या अपि स्त्रियाः ॥ (१५।२)

आक्षिप्तमोघबीजाभ्याम् पत्याव् अप्रतिकर्मणि । (१६।१)

पतिर् अन्यः स्मृतो नार्या वत्सरं संप्रतीक्ष्य तु ॥ (१६।२)

शालीनस्यापि धृष्टस्त्रीसंयोगाद् भज्यते ध्वजः । (१७।१)

तं हीनवेगम् अन्यस्त्रीबालाद्याभिर् उपक्रमेत् ॥ (१७।२)

अन्यस्याम् यो मनुष्यः स्याद् अमनुष्यः स्वयोषिति । (१८।१)

लभेत सान्यं भर्तारम् एतत् कार्यं प्रजापतेः ॥ (१८।२)

अपत्यार्थं स्त्रियः सृष्टाः स्त्री क्षेत्रं बीजिनः प्रजाः । (१९।१)

क्षेत्रं बीजवते देयं नाबीजी क्षेत्रम् अर्हति ॥ (१९।२)

पिता दद्यात् स्वयं कन्याम् भ्राता वानुमते पितुः । (२०।१)

मातामहो मातुलश् च सकुल्या बान्धवास् तथा ॥ (२०।२)

माताभावे तु सर्वेषां प्रकृतौ यदि वर्तते । (२१।१)

तस्याम् अप्रकृतिस्थायां दद्युः कन्यां स्वजातयः ॥ (२१।२)

यदा तु नैव कश्चित् स्यात् कन्या राजानम् आव्रजेत् । (२२।१)

अनुज्ञया तस्य वरं प्रतीत्य वरयेत् स्वयम् ॥ (२२।२)

सवर्णम् अनुरूपं च कुलरूपवयःश्रुतैः । (२३।१)

सह धर्मं चरेत् तेन पुत्रांश् चोत्पादयेत् ततः ॥ (२३।२)

प्रतिगृह्य च यः कन्यां नरो देशान्तरं व्रजेत् । (२४।१)

त्रीन् ऋतून् समतिक्रम्य कन्यान्यं वरयेद् वरम् ॥ (२४।२)

कन्या नर्तुम् उपेक्षेत बान्धवेभ्यो निवेदयेत् । (२५।१)

ते चेन् न दद्युस् तां भर्त्रे ते स्युर् भ्रूणहभिः समाः ॥ (२५।२)

यावन्तश् चर्तवस् तस्याः समतीता पतिं विना । (२६।१)

तावत्यो भ्रूणहत्याः स्युस् तस्य यो न ददाति ताम् ॥ (२६।२)

अतो ऽप्रवृत्ते रजसि कन्यां दद्यात् पिता सकृत् । (२७।१)

महद् एनः स्पृशेद् एनम् अन्यथैष विधिः सताम् ॥ (२७।२)

सकृद् अंशो निपतति सकृत् कन्या प्रदीयते । (२८।१)

सकृद् आह ददानीति त्रीण्य् एतानि सकृत् सकृत् ॥ (२८।२)

ब्राह्मादिषु विवाहेषु पञ्चस्व् एषु विधिः स्मृतः । (२९।१)

गुणापेक्षं भवेद् दानम् आसुरादिषु च त्रिषु ॥ (२९।२)

कन्यायाम् प्राप्तशुल्कायां ज्यायांश् चेद् वर आव्रजेत् । (३०।१)

धर्मार्थकामसंयुक्तं वाच्यं तत्रानृतं भवेत् ॥ (३०।२)

विर्गिनित्य्नादुष्टां दूषयेत् कन्यां नादुष्टं दूषयेद् वरम् । (३१।१)

दोषे तु सति नागः स्याद् अन्योन्यं त्यजतोस् तयोः ॥ (३१।२)

दत्त्वा न्यायेन यः कन्यां वराय न ददाति ताम् । (३२।१)

अदुष्टश् चेद् वरो राज्ञा स दण्ड्यस् तत्र चोरवत् ॥ (३२।२)

यस् तु दोषवतीं कन्याम् अनाख्याय प्रयच्छति । (३३।१)

तस्य कुर्यान् नृपो दण्डं पूर्वसाहसचोदितम् ॥ (३३।२)

अकन्येति तु यः कन्यां ब्रूयाद् द्वेषेण मानवः । (३४।१)

स शतं प्राप्नुयाद् दण्डं तस्या दोषम् अदर्शयन् ॥ (३४।२)

प्रतिगृह्य तु यः कन्याम् अदुष्टाम् उत्सृजेद् वरः । (३५।१)

विनेयः सो ऽप्य् अकामो ऽपि कन्यां ताम् एव चोद्वहेत् ॥ (३५।२)

कन्यादोषदीर्घकुत्सितरोगार्ता व्यङ्गा संसृष्टमैथुना । (३६।१)

धृष्टान्यगतभावा च कन्यादोषाः प्रकीर्तिताः ॥ (३६।२)

वरदोषौन्मत्तः पतितः क्लीबो दुर्भगस् त्यक्तबान्धवः । (३७।१)

कन्यादोषौ च यौ पूर्वौ एष दोषगणो वरे ॥ (३७।२)

त्य्पेस् ओड़् मर्रिअगेअष्टौ विवाहा वर्णानां संस्कारार्थं प्रकीर्तिताः । (३८।१)

ब्राह्मस् तु प्रथमस् तेषां प्राजापत्यस् तथैव च ॥ (३८।२)

आर्षश् चैवाथ दैवश् च गान्धर्वश् चासुरस् तथा । (३९।१)

राक्षसो ऽनन्तरस् तस्मात् पैशाचस् त्व् अष्टमः स्मृतः ॥ (३९।२)

सत्कृत्याहूय कन्यां तु ब्राह्मे दद्यात्त्व् अलंकृताम् । (४०।१)

सह धर्मं चरेत्य् उक्त्वा प्राजापत्यो विधीयते ॥ (४०।२)

वस्त्रगोमिथुने दत्त्वा विवाहस् त्व् आर्ष उच्यते । (४१।१)

अन्तर्वेद्यां तु दैवः स्याद् ऋत्विजे कर्म कुर्वते ॥ (४१।२)

इच्छन्तीम् इच्छते प्राहुर् गान्धर्वो नाम पञ्चमम् । (४२।१)

विवाहस् त्व् आसुरो ज्ञेयः शुल्कसंव्यवहारतः ॥ (४२।२)

प्रसह्य हरणाद् उक्तो विवाहो राक्षसस् तथा । (४३।१)

सुप्तमत्तोपगमनात् पैशाचस् त्व् अष्टमो ऽधमः ॥ (४३।२)

एषां तु धर्म्याश् चत्वारो ब्राह्माद्याः समुदाहृताः । (४४।१)

साधारणः स्याद् गान्धर्वस् त्रयो ऽधर्म्यास् त्व् अतः परे ॥ (४४।२)

परपूर्वाः स्त्रियस् त्व् अन्याः सप्त प्रोक्ता यथाक्रमम् । (४५।१)

पुनर्भूस् त्रिविधा तासां स्वैरिणी तु चतुर्विधा ॥ (४५।२)

कन्यैवाक्षतयोनिर् या पाणिग्रहणदूषिता । (४६।१)

पुनर्भूः प्रथमा सोक्ता पुनः संस्कारम् अर्हति ॥ (४६।२)

कौमारं पतिम् उत्सृज्य यान्यं पुरुषम् आश्रिता । (४७।१)

पुनः पत्युर् गृहम् यायात् सा द्वितीया प्रकीर्तिता ॥ (४७।२)

असत्सु देवरेषु स्त्री बान्धवैर् या प्रदीयते । (४८।१)

सवर्णायासपिण्डाय सा तृतीया प्रकीर्तिता ॥ (४८।२)

स्वैरिणीस्त्री प्रसूताप्रसूता वा पत्याव् एव तु जीवति । (४९।१)

कामात् समाश्रयेद् अन्यं प्रथमा स्वैरिणी तु सा ॥ (४९।२)

मृते भर्तरि या प्राप्तान् देवरान् अप्य् अपास्य तु । (५०।१)

उपगच्छेत् परं कामात् सा द्वितीया प्रकीर्तिता ॥ (५०।२)

प्राप्ता देशाद् धनक्रीता क्षुत्पिपासातुरा च या । (५१।१)

तवाहम् इत्य् उपगता सा तृतीया प्रकीर्तिता ॥ (५१।२)

देशधर्मान् अपेक्ष्य स्त्री गुरुभिर् या प्रदीयते । (५२।१)

उत्पन्नसाहसान्यस्मै सान्त्या वै स्वैरिणी स्मृता ॥ (५२।२)

पुनर्भुवां एष विधिः स्वैरिणीनां च कीर्तितः । (५३।१)

पूर्वा पूर्वा जघन्यासां श्रेयसी तूत्तरोत्तरा ॥ (५३।२)

अपत्यम् उत्पादयितुस् तासां या शुल्कतो हृता । (५४।१)

अशुल्कोपनतायां तु क्षेत्रिकस्यैव तत् फलम् ॥ (५४।२)

क्षेत्रिकस्य यद् अज्ञातं क्षेत्रे बीजं प्रदीयते । (५५।१)

न तत्र बीजिनो भागः क्षेत्रिकस्यैव तद् भवेत् ॥ (५५।२)

ओघवाताहृतं बीजं क्षेत्रे यस्य प्ररोहति । (५६।१)

फलभुग् यस्य तत् क्षेत्रं न बीजी फलभाग् भवेत् ॥ (५६।२)

महोक्षो जनयेद् वत्सान् यस्य गोषु व्रजे चरन् । (५७।१)

तस्य ते यस्य ता गावो मोघं स्यन्दितम् आर्षभम् ॥ (५७।२)

क्षेत्रिकानुमतं बीजं यस्य क्षेत्रे प्रमुच्यते । (५८।१)

तदपत्यं द्वयोर् एव बीजिक्षेत्रिकयोर् मतम् ॥ (५८।२)

नर्ते क्षेत्रं भवेत् सस्यं न च बीजं विनास्ति तत् । (५९।१)

अतो ऽपत्यं द्वयोर् इष्टं पितुर् मातुश् च धर्मतः ॥ (५९।२)

नाथवत्या परगृहे संयुक्तस्य स्त्रिया सह । (६०।१)

दृष्टं संग्रहणं तज्ज्ञैर् नागतायाः स्वयं गृहे ॥ (६०।२)

प्रदुष्टत्यक्तदारस्य क्लीबस्य क्षमकस्य च । (६१।१)

स्वेच्छयोपेयुषो दारान् न दोषः साहसो भवेत् ॥ (६१।२)

परस्त्रिया सहाकाले ऽदेशे वा भवतो मिथः । (६२।१)

स्थानसंभाषणामोदास् त्रयः संग्रहणक्रमाः ॥ (६२।२)

नदीनां संगमे तीर्थेष्व् आरामेषु वनेषु च । (६३।१)

स्त्री पुमांश् च समेयातां ग्राह्यं संग्रहणं भवेत् ॥ (६३।२)

दूतीप्रस्थापनैश् चैव लेखासंप्रेषणैर् अपि । (६४।१)

अन्यैर् अपि व्यभिचारैः सर्वं संग्रहणं स्मृतम् ॥ (६४।२)

स्त्रियं स्पृशेद् अदेशे यः स्पृष्टो वा मर्शयेत् तथा । (६५।१)

परस्परस्यानुमते तच् च संग्रहणं भवेत् ॥ (६५।२)

भक्षैर् वा यदि वा भोज्यैर् वस्त्रैर् माल्यैस् तथैव च । (६६।१)

संप्रेष्यमानैर् गन्धैश् च सर्वं संग्रहणं स्मृतम् ॥ (६६।२)

दर्पाद् वा यदि वा मोहाच्छ्लाघया वा स्वयं वदेत् । (६७।१)

ममेयं भुक्तपूर्वेति सर्वं संग्रहणं स्मृतम् ॥ (६७।२)

पाणौ यश् च निगृह्णीयाद् वेण्यां वस्त्रान्तरे ऽपि वा । (६८।१)

तिष्ठ तिष्ठेति वा ब्रूयात् सर्वं संग्रहणं स्मृतम् ॥ (६८।२)

स्वजात्यतिक्रमे पुंसां उक्तम् उत्तमसाहसम् । (६९।१)

विपर्यये मध्यमस् तु प्रातिलोमे प्रमापणम् ॥ (६९।२)

कन्यायाम् असकामायां द्व्यङ्गुलस्यावकर्तनम् । (७०।१)

उत्तमायां वधस् त्व् एव सर्वस्वहरणं तथा ॥ (७०।२)

सकामायां तु कन्यायां सवर्णे नास्त्य् अतिक्रमः । (७१।१)

किंत्व् अलंकृत्य सत्कृत्य स एवैनां समुद्वहेत् ॥ (७१।२)

गुरुतल्पमाता मातृष्वसा श्वश्रूर् मातुलानी पितृष्वसा । (७२।१)

पितृव्यसखिशिष्यस्त्री भगिनी तत्सखी स्नुषा ॥ (७२।२)

दुहिताचार्यभार्या च सगोत्रा शरणागता । (७३।१)

राज्ञी प्रव्रजिता धात्री साध्वी वर्णोत्तमा च या ॥ (७३।२)

आसाम् अन्यतमां गत्वा गुरुतल्पग उच्यते । (७४।१)

शिश्नस्योत्कर्तनं दण्डो नान्यस् तत्र विधीयते ॥ (७४।२)

पशुयोन्याम् अतिक्रामन् विनेयः स दमं शतम् । (७५।१)

मध्यमं साहसं गोषु तद् एवान्त्यावसायिषु ॥ (७५।२)

अगम्यागामिनः शास्ति दण्डो राज्ञा प्रचोदितः । (७६।१)

प्रायश्चित्तविधाव् अत्र प्रायश्चित्तं विशोधनम् ॥ (७६।२)

स्वैरिण्य् अब्राह्मणी वेश्या दासी निष्कासिनी च या । (७७।१)

गम्याः स्युर् आनुलोम्येन स्त्रियो न प्रतिलोमतः ॥ (७७।२)

आस्व् एव तु भुजिष्यासु दोषः स्यात् परदारवत् । (७८।१)

गम्या अपि हि नोपेयास् ताश् चेद् अन्यपरिग्रहाः ॥ (७८।२)

अनुत्पन्नप्रजायास् तु पतिः प्रेयाद् यदि स्त्रियाः । (७९।१)

नियुक्ता गुरुभिर् गच्छेद् देवरं पुत्रकाम्यया ॥ (७९।२)

स च तां प्रतिपद्येत तथैव पुत्रजन्मतः । (८०।१)

पुत्रे जाते निवर्तेत विप्लवः स्याद् अतो ऽन्यथा ॥ (८०।२)

घृतेनाभ्यज्य गात्राणि तैलेनाविकृतेन वा । (८१।१)

मुखान् मुखं परिहरन् गात्रैर् गात्राण्य् असंस्पृशन् ॥ (८१।२)

स्त्रियं पुत्रवतीं वन्ध्यां नीरजस्काम् अनिच्छन्तीम् । (८२।१)

न गच्छेद् गर्भिणीं निन्द्याम् अनियुक्तां च बन्धुभिः ॥ (८२।२)

अनियुक्ता तु या नारी देवराज् जनयेत् सुतम् । (८३।१)

जारजातम् अरिक्थीयं तम् आहुर् धर्मवादिनः ॥ (८३।२)

तथानियुक्तो भार्यायां यवीयाञ् ज्यायसो व्रजेत् । (८४।१)

यवीयसो वा यो ज्यायान् उभौ तौ गुरुतल्पगौ ॥ (८४।२)

कुले तदवशेषे तु संतानार्थं न कामतः । (८५।१)

नियुक्तो गुरुभिर् गच्छेद् भ्रातृभार्यां यवीयसः ॥ (८५।२)

अविद्यमाने तु गुरौ राज्ञो वाच्यः कुलक्षयः । (८६।१)

ततस् तद्वचनाद् गच्छेद् अनुशिष्य स्त्रिया सह ॥ (८६।२)

पूर्वोक्तेनैव विधिना स्नातां पुंसवने शुचिः । (८७।१)

सकृद् आ गर्भाधानाद् वा कृते गर्भे स्नुषैव सा ॥ (८७।२)

अतो ऽन्यथा वर्तमानः पुमान् स्त्री वापि कामतः । (८८।१)

विनेयौ सुभृशं राज्ञा किल्बिषी स्याद् अनिग्रहात् ॥ (८८।२)

ईर्ष्यासूयसमुत्थे तु संरम्भे रागहेतुके । (८९।१)

दम्पती विवदेयातां न ज्ञातिषु न राजनि ॥ (८९।२)

अन्योन्यं त्यजतोर् नागः स्याद् अन्योन्यविरुद्धयोः । (९०।१)

स्त्रीपुंसयोर् निगूढाया व्यभिचाराद् ऋते स्त्रियाः ॥ (९०।२)

व्यभिचारे स्त्रिया मौण्ड्यम् अधःशयनम् एव च । (९१।१)

कदन्नं वा कुवासश् च कर्म चावस्करोञ्झनम् ॥ (९१।२)

स्त्रीधनभ्रष्टसर्वस्वां गर्भविस्रंसिनीं तथा । (९२।१)

भर्तुश् च वधम् इच्छन्तीं स्त्रियं निर्वासयेद् गृहात् ॥ (९२।२)

अनर्थशीलां सततं तथैवाप्रियवादिनीम् । (९३।१)

पूर्वाशिनीं च या भर्तुः स्त्रियं निर्वासयेद् बुधः ॥ (९३।२)

वन्ध्यां स्त्रीजननीं निन्द्यां प्रतिकुलां च सर्वदा । (९४।१)

कामतो नाभिनन्देत कुर्वन्न् एवं स दोषभाक् ॥ (९४।२)

अनुकूलाम् अवाग्दुष्टां दक्षां साध्वीं प्रजावतीम् । (९५।१)

त्यजन् भार्याम् अवस्थाप्यो राज्ञा दण्डेन भूयसा ॥ (९५।२)

अज्ञातदोषेणोढा या निर्गता नान्यम् आश्रिता । (९६।१)

बन्धुभिः सा नियोक्तव्या निर्बन्धुः स्वयम् आश्रयेत् ॥ (९६।२)

नष्टे मृते प्रव्रजिते क्लीबे च पतिते पतौ । (९७।१)

पञ्चस्व् आपत्सु नारीणां पतिर् अन्यो विधीयते ॥ (९७।२)

अष्टौ वर्षाण्य् उदीक्षेत ब्राह्मणी प्रोषितं पतिम् । (९८।१)

अप्रसूता तु चत्वारि परतो ऽन्यं समाश्रयेत् ॥ (९८।२)

क्षत्रिया षट् समास् तिष्ठेद् अप्रसूता समात्रयम् । (९९।१)

वैश्या प्रसूता चत्वारि द्वे समे त्व् इतरा वसेत् ॥ (९९।२)

न शूद्रायाः स्मृतः कालो न च धर्मव्यतिक्रमः । (१००।१)

विशेषतो ऽप्रसूतायाः संवत्सरपरा स्थितिः ॥ (१००।२)

अप्रवृत्तौ स्मृतः धर्म एष प्रोषितयोषिताम् । (१०१।१)

जीवति श्रूयमाणे तु स्याद् एष द्विगुणो विधिः ॥ (१०१।२)

प्रजाप्रवृत्तौ भूतानां सृष्टिर् एषा प्रजापतेः । (१०२।१)

अतो ऽन्यगमने स्त्रीणाम् एवं दोषो न विद्यते ॥ (१०२।२)

आनुलोम्येन वर्णानां यज् जन्म स विधिः स्मृतः । (१०३।१)

प्रातिलोम्येन यज् जन्म स ज्ञेयो वर्णसंकरः ॥ (१०३।२)

अनन्तरः स्मृतः पुत्रः पुत्र एकान्तरस् तथा । (१०४।१)

द्व्यन्तरश् चानुलोम्येन तथैव प्रतिलोमतः ॥ (१०४।२)

उग्रः पारशवश् चैव निषादश् चानुलोमतः । (१०५।१)

उत्तमेभ्यस् त्रयस् त्रिभ्यः शूद्रापुत्राः प्रकीर्तिताः ॥ (१०५।२)

ब्राह्मण्या अपि चाण्डालसूतवैदेहका अपि । (१०६।१)

अपरेभ्यस् त्रयस् त्रिभ्यो विज्ञेयः प्रतिलोमतः ॥ (१०६।२)

अम्बष्ठो मागधश् चैव क्षत्ता च क्षत्रियासुताः । (१०७।१)

आनुलोम्येन तत्रैको द्वौ ज्ञेयौ प्रतिलोमतः ॥ (१०७।२)

वैश्यापुत्रास् तु दौष्षन्तयवनायोगवा अपि । (१०८।१)

प्रातिलोम्येन यत्रैको द्वौ ज्ञेयौ चानुलोमजौ ॥ (१०८।२)

सूताद्याः प्रतिलोमास् तु ये जातिप्रतिलोमजाः । (१०९।१)

ते संकराः श्वपाकाद्यास् तेषां त्रिः सप्तको गणः ॥ (१०९।२)

सवर्णो ब्राह्मणीपुत्रः क्षत्रियायाम् अनन्तरः । (११०।१)

अम्बष्ठोग्रौ तथा पुत्राव् एवं क्षत्रियवैश्ययोः ॥ (११०।२)

एकान्तरस् तु दौष्षन्तो वैश्यायां ब्राह्मणात् सुतः । (१११।१)

शूद्रायां क्षत्रियात् तद्वन् निषादो नाम जायते ॥ (१११।२)

शूद्रा पारशवं सूते ब्राह्मणाद् उत्तरं सुतम् । (११२।१)

आनुलोम्येन वर्णानां पुत्रा ह्य् एते प्रकीर्तिताः ॥ (११२।२)

सूतश् च मागधश् चैव पुत्राव् आयोगवस् तथा । (११३।१)

प्रातिलोम्येन वर्णानां तद्वद् एते ऽप्य् अनन्तराः ॥ (११३।२)

अनन्तरः स्मृतः सूतो ब्राह्मण्यां क्षत्रियात् सुतः । (११४।१)

मागधायोगवौ तद्वद् द्वी पुत्रौ वैश्यशूद्रयोः ॥ (११४।२)

ब्राह्मण्य् एकान्तरं वैश्यात् सूते वैदेहकं सुतम् । (११५।१)

क्षत्तारं क्षत्रिया शूद्रात् पुत्रम् एकान्तरं तथा ॥ (११५।२)

द्व्यन्तरः प्रातिलोम्येन पापिष्ठः सति संकरे । (११६।१)

चाण्डालो जायते शूद्राद् ब्राह्मणी यत्र मुह्यति ॥ (११६।२)

राज्ञा परीक्ष्यं न यथा जायते वर्णसंकरः । (११७।१)

तस्माद् राज्ञा विशेषेण त्रयी रक्ष्या तु संकरात् ॥ (११७।२)