दत्त्वा द्रव्यम् असम्यग् यः पुनर् आदातुम् इच्छति । (१।१)

दत्ताप्रदानिकं नाम तद् विवादपदं स्मृतम् ॥ (१।२)

अदेयम् अथ देयं च दत्तं चादत्तम् एव च । (२।१)

व्यवहारेषु विज्ञेयो दानमार्गश् चतुर्विधः ॥ (२।२)

तत्र ह्यष्टाव् अदेयानि देयम् एकविधं स्मृतम् । (३।१)

दत्तं सप्तविधं विद्याद् अदत्तं षोडशात्मकम् ॥ (३।२)

अन्वाहितं याचितकम् आधिः साधारणं च यत् । (४।१)

निक्षेपः पुत्रदारं च सर्वस्वं चान्वये सति ॥ (४।२)

आपत्स्व् अपि हि कष्टासु वर्तमानेन देहिना । (५।१)

अदेयान्य् आहुर् आचार्या यच् चान्यस्मै प्रतिश्रुतम् ॥ (५।२)

कुटुम्बभरणाद् द्रव्यं यत्किंचिद् अतिरिच्यते । (६।१)

तद् देयम् उपहृत्यान्यद् ददद् दोषम् अवाप्नुयात् ॥ (६।२)

पण्यमूल्यं भृतिस् तुष्ट्या स्नेहात् प्रत्युपकारतः । (७।१)

स्त्रीशुल्कानुग्रहार्थं च दत्तं दानविदो विदुः ॥ (७।२)

अदत्तं तु भयक्रोधशोकवेगरुजान्वितैः । (८।१)

तथोत्कोचपरीहासव्यत्यासच्छलयोगतः ॥ (८।२)

बालमूढास्वतन्त्रार्तमत्तोन्मत्तापवर्जितम् । (९।१)

कर्ता ममायं कर्मेति प्रतिलाभेच्छया च यत् ॥ (९।२)

अपात्रे पात्रम् इत्य् उक्ते कार्ये चाधर्मसंहिते । (१०।१)

यद् दत्तं स्याद् अविज्ञानाद् अदत्तं तद् अपि स्मृतम् ॥ (१०।२)

गृह्णात्य् अदत्तं यो लोभाद् यश् चादेयं प्रयच्छति । (११।१)

अदत्तादायको दण्ड्यस् तथादेयस्य दायकः ॥ (११।२)