द्विविधास् तस्करा ज्ञेयाः परद्रव्यापहारिणः । (१।१)

प्रकाशाश् चाप्रकाशाश् च तान् विद्याद् आत्मवान् नृपः ॥ (१।२)

प्रकाशवञ्चकास् तत्र कूटमानतुलाश्रिताः । (२।१)

उत्कोटकाः साहसिकाः कितवाः पण्ययोषितः ॥ (२।२)

प्रतिरूपकराश् चैव मङ्गलोद्देशवृत्तयः । (३।१)

इत्य् एवमादयो ज्ञेयाः प्रकाशलोकवञ्चकाः ॥ (३।२)

अप्रकाशाश् च विज्ञेया बहिरभ्यन्तराश्रिताः । (४।१)

सुप्तान् प्रमत्तांश् च नरा मुष्णन्त्य् आक्रम्य चैव ते ॥ (४।२)

देशग्रामगृहघ्नाश् च पथिघ्ना ग्रन्थिमोचकाः । (५।१)

इत्य् एवमादयो ज्ञेया अप्रकाशाश् च तस्कराः ॥ (५।२)

तान् विदित्वा सुकुशलैश् चारैस् तत्कर्मकारिभिः । (६।१)

अनुसृत्य गृहीतव्या गूढप्रणिहितैर् नरैः ॥ (६।२)

सभाप्रपापूपशालावेशमद्यान्नविक्रयाः । (७।१)

चतुष्पथाश् चैत्यवृक्षाः समाजाः प्रेक्षणानि च ॥ (७।२)

शून्यागाराण्य् अरण्यानि देवतायतनानि च । (८।१)

चारैर् विनेयान्य् एतानि चौरग्रहणतत्परैः ॥ (८।२)

तथैवान्ये प्रणिहिताः श्रद्धेयाश् चित्रवादिनः । (९।१)

चरा ह्य् उत्साहयेयुस् तांस् तस्करान् पूर्वतस्कराः ॥ (९।२)

अन्नपानसमादानैः समाजोत्सवदर्शनैः । (१०।१)

तथा चौर्यापदेशैश् च कुर्युस् तेषां समागमम् ॥ (१०।२)

ये तत्र नोपसर्पन्ति सृताः प्रणिहिता अपि । (११।१)

ते ऽभिसार्य गृहीतव्याः सपुत्रपशुबान्धवाः ॥ (११।२)

यांस् तत्र चौरान् गृह्णीयात् तान् विताड्य विडम्ब्य च । (१२।१)

अवघुष्य च सर्वत्र वध्याश् चित्रवधेन ते ॥ (१२।२)

न त्व् अहोढान्विताश् चौरा राज्ञा वध्या ह्यनागमाः । (१३।१)

सहोढान् सोपकरणान् क्षिप्रं चौरान् प्रशासयेत् ॥ (१३।२)

स्वदेशघातिनो ये स्युस् तथा पन्थावरोधिनः । (१४।१)

तेषां सर्वस्वम् आदाय भूयो निन्दां प्रकल्पयेत् ॥ (१४।२)

अहोढान् विमृशेच् चौरान् गृहीतान् परिशङ्कया । (१५।१)

भयोपधाभिश् चित्राभिर् ब्रूयुस् तथा यथाकृतम् ॥ (१५।२)

देशं कालं दिशं जातिं नाम वा संप्रतिश्रयम् । (१६।१)

कृत्यं कर्मकरा वा स्युः प्रष्टव्यास् ते विनिग्रहे ॥ (१६।२)

वर्णस्वराकारभेदात् ससंदिग्धनिवेदनात् । (१७।१)

अदेशकालदृष्टत्वाद् वासस्याप्य् अविशोधनात् ॥ (१७।२)

असद्व्ययात् पूर्वचौर्याद् असत्संसर्गकारणात् । (१८।१)

लेशैर् अप्य् अवगन्तव्या न होढेनैव केवलम् ॥ (१८।२)

दस्युवृत्ते यदि नरे शङ्का स्यात् तस्करे ऽपि वा । (१९।१)

यदि स्पृश्येत लेशेन कार्यः स्याच्छपथः ततः ॥ (१९।२)

चौराणां भक्तदा ये स्युस् तथाग्न्युदकदायकाः । (२०।१)

आवासदा देशिकदास् तथैवोत्तरदायकाः ॥ (२०।२)

क्रेतारश् चैव भाण्डानां प्रतिग्राहिण एव च । (२१।१)

समदण्डाः स्मृता ह्य् एते ये च प्रच्छादयन्ति तान् ॥ (२१।२)

राष्ट्रेषु राष्ट्राधिकृताः सामन्ताश् चैव चोदिताः । (२२।१)

अभ्याघातेषु मध्यस्था यथा चौरास् तथैव ते ॥ (२२।२)

गोचरे यस्य मुष्येत तेन चौराः प्रयत्नतः । (२३।१)

मृग्या दाप्यो ऽन्यथा मोषं पदं यदि न निर्गतम् ॥ (२३।२)

निर्गते तु पदे तस्मिन् नष्टे ऽन्यत्र निपातिते । (२४।१)

सामन्तान् मार्गपालांश् च दिक्पालांश् चैव दापयेत् ॥ (२४।२)

गृहे वै मुषिते राजा चौरग्राहांस् तु दापयेत् । (२५।१)

आरक्षकान् राष्ट्रिकांश् च यदि चौरो न लभ्यते ॥ (२५।२)

यदि वा दाप्यमानानां तस्मिन् मोषे तु संशयः । (२६।१)

मुषितः शपथं शाप्यो मोषे वैशोध्यकारणात् ॥ (२६।२)

अचौरे दापिते मोषं चौर्यवैशोध्यकारणात् । (२७।१)

चौरे लब्धे लभेयुस् ते द्विगुणं प्रतिपादिताः ॥ (२७।२)

चौरहृतं प्रयत्नेन सरूपं प्रतिपादयेत् । (२८।१)

तदभावे तु मूल्यं स्याद् दण्डं दाप्यश् च तत्समम् ॥ (२८।२)

काष्ठकाण्डतृणादीनां मृन्मयानां तथैव च । (२९।१)

वेणुवैणवभाण्डानां वेत्रस्नाय्वस्थिचर्मणाम् ॥ (२९।२)

शाकहरितमूलानां हरणे फलपुष्पयोः । (३०।१)

गोरसेक्षुविकाराणां तथा लवणतैलयोः ॥ (३०।२)

पक्वान्नानां कृतान्नानां मद्यानाम् आमिषस्य च । (३१।१)

सर्वेषाम् अल्पमूल्यानां मूल्यात् पञ्चगुणो दमः ॥ (३१।२)

तुलाधरिममेयानां गणिमानां च सर्वशः । (३२।१)

एभ्यस् तूत्कृष्टमूल्यानां मूल्याद् दशगुणो दमः ॥ (३२।२)

धान्यं दशभ्यः कुम्भेभ्यो हरतो ऽभ्यधिकं वधः । (३३।१)

न्यूनं त्व् एकादशगुणं दण्डं दाप्यो ऽब्रवीन् मनुः ॥ (३३।२)

सुवर्णरजतादीनाम् उत्तमानां च वाससाम् । (३४।१)

रत्नानां चैव मुख्यानां शताद् अभ्यधिकं वधः ॥ (३४।२)

पुरुषं हरतः पात्यो दण्ड उत्तमसाहसः । (३५।१)

सर्वस्वं स्त्रीं तु हरतः कन्यां तु हरतो वधः ॥ (३५।२)

महापशून् स्तेनयतो दण्ड उत्तमसाहसः । (३६।१)

मध्यमो मध्यमपशुं पूर्वः क्षुद्रपशुं हरन् ॥ (३६।२)

चतुर्विंशावरः पूर्वः परः षण्णवतिर् भवेत् । (३७।१)

शतानि पञ्च तु परो मध्यमो द्विशतावरः ॥ (३७।२)

सहस्रं तूत्तमो ज्ञेयः परः पञ्चशतावरः । (३८।१)

त्रिविधः साहसेष्व् एव दण्डः प्रोक्तः स्वयंभुवा ॥ (३८।२)

प्रथमे ग्रन्थिभेदानाम् अङ्गुल्यङ्गुष्ठयोर् वधः । (३९।१)

द्वितीये चैव तच्छेषं दण्डः पूर्वश् च साहसः ॥ (३९।२)

गोषु ब्राह्मणसंस्थासु स्थूरायाश् छेदनं भवेत् । (४०।१)

दासीं तु हरतो नित्यम् अर्धपादविकर्तनम् ॥ (४०।२)

येन येन विशेषेण स्तेनाङ्गेन विचेष्टते । (४१।१)

तत् तद् एवास्य छेत्तव्यं तन् मनोर् अनुशासनम् ॥ (४१।२)

गरीयसि गरीयांसम् अगरीयसि वा पुनः । (४२।१)

स्तेने निपातयेद् दण्डं न यथा प्रथमे तथा ॥ (४२।२)

दश स्थानानि दण्डस्य मनुः स्वायंभुवो ऽब्रवीत् । (४३।१)

त्रिषु वर्णेषु यानि स्युर् ब्राह्मणो रक्षितः सदा ॥ (४३।२)

उपस्थम् उदरं जिह्वा हस्तौ पादौ च पञ्चमम् । (४४।१)

चक्षुर् नासा च कर्णौ च धनं देहस् तथैव च ॥ (४४।२)

अपराधं परिज्ञाय देशकालौ च तत्त्वतः । (४५।१)

सारानुबन्धाव् आलोक्य दण्डान् एतान् प्रकल्पयेत् ॥ (४५।२)

न मित्रकारणाद् राज्ञा विपुलाद् वा धनागमात् । (४६।१)

उत्स्रष्टव्यः साहसिकस् त्यक्तात्मा मनुर् अब्रवीत् ॥ (४६।२)

यावान् अवध्यस्य वधे तावान् वध्यस्य मोक्षणे । (४७।१)

भवत्य् अधर्मो नृपतेर् धर्मस् तु विनियच्छतः ॥ (४७।२)

न जातु ब्राह्मणं हन्यात् सर्वपापेष्व् अपि स्थितम् । (४८।१)

निर्वासं कारयेत् कामम् इति धर्मो व्यवस्थितः ॥ (४८।२)

सर्वस्वं वा हरेद् राजा चतुर्थं वावशेषयेत् । (४९।१)

भृत्येभ्यो ऽनुस्मरन् धर्मं प्राजापत्यम् इति स्थितिः ॥ (४९।२)

ब्राह्मणस्यापराधे तु चतुर्ष्व् अङ्को विधीयते । (५०।१)

गुरुतल्पे सुरापाने स्तेये ब्राह्मणहिंसने ॥ (५०।२)

गुरुतल्पे भगः कार्यः सुरापाने ध्वजः स्मृतः । (५१।१)

स्तेये तु श्वपदं कृत्वा शिखिपित्तेन कूटयेत् ॥ (५१।२)

विशिराः पुरुषः कार्यो ललाटे भ्रूणघातिनः । (५२।१)

असंभाष्यश् च कर्तव्यस् तन् मनोर् अनुशासनम् ॥ (५२।२)

राजा स्तेनेन गन्तव्यो मुक्तकेशेन धावता । (५३।१)

आचक्षाणेन तत्स्तेयम् एवं कर्तास्मि शाधि माम् ॥ (५३।२)

अनेना भवति स्तेनः स्वकर्मप्रतिपादनात् । (५४।१)

राजानं तत् स्पृशेद् एन उत्सृजन्तं सकिल्बिषम् ॥ (५४।२)

राजभिर् धृतदण्डास् तु कृत्वा पापानि मानवाः । (५५।१)

निर्मलाः स्वर्गम् आयान्ति सन्तः सुकृतिनो यथा ॥ (५५।२)

शासनाद् वा विमोक्षाद् वा स्तेनो मुच्यते किल्बिषात् । (५६।१)

अशासनात् तु तद् राजा स्तेनस्याप्नोति किल्बिषम् ॥ (५६।२)

गुरुर् आत्मवतां शास्ता शास्ता राजा दुरात्मनाम् । (५७।१)

अथ प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः ॥ (५७।२)

अष्टापाद्यं तु शूद्रस्य स्तेये भवति किल्बिषम् । (५८।१)

द्विर् अष्टापाद्यं वैश्यस्य द्वात्रिंशत् क्षत्रियस्य तु ॥ (५८।२)

ब्राह्मणस्य चतुःषष्टीत्य् एवं स्वायंभुवो ऽब्रवीत् । (५९।१)

तत्रापि च विशेषेण विद्वत्स्व् अभ्यधिकं भवेत् ॥ (५९।२)

शारीरश् चार्थदण्डश् च दण्डस् तु द्विविधः स्मृतः । (६०।१)

शारीरा दशधा प्रोक्ता अर्थदण्डास् त्व् अनेकधा ॥ (६०।२)

काकण्यादिस् त्व् अर्थदण्डः सर्वस्वान्तस् तथैव च । (६१।१)

शारीरस् त्व् अवरोधादिर् जीवितान्तस् तथैव च ॥ (६१।२)

काकण्यादिस् तु यो दण्डः स तु माषापरः स्मृतः । (६२।१)

माषावराद्यो यः प्रोक्तः कार्षापणपरस् तु सः ॥ (६२।२)

कार्षापणापराद्यस् तु चतुःकार्षापणः परः । (६३।१)

द्व्यवरो ऽष्टापरश् चान्यस् त्र्यवरो द्वादशोत्तरः ॥ (६३।२)

कार्षापणाद्या ये प्रोक्ताः सर्वे ते स्युश् चतुर्गुणाः । (६४।१)

एवम् अन्ये तु विज्ञेयाः प्राक् च ते पूर्वसाहसात् ॥ (६४।२)

कार्षापणो दक्षिणस्यां दिशि रौप्यः प्रवर्तते । (६५।१)

पणैर् निबद्धः पूर्वस्यां षोडशैव पणाः स तु ॥ (६५।२)

माषो विंशतिभागस् तु ज्ञेयः कार्षापणस्य तु । (६६।१)

काकणी तु चतुर्भागो माषस्य च पणस्य च ॥ (६६।२)

पाञ्चनद्याः प्रदेशे तु संज्ञा या व्यावहारिकी । (६७।१)

कार्षापणप्रमाणं तु निबद्धम् इह वै तया ॥ (६७।२)

कार्षापणो ऽण्डिका ज्ञेयाश् चतस्रस् तास् तु धानकः । (६८।१)

तद्द्वादश सुवर्णस्य दीनारश् चित्रकः स्मृतः ॥ (६८।२)

वार्त्तां त्रयीं चाप्य् अथ दण्डनीतिम् राजानुवर्तेत् संतताप्रमत्तः । (६९।१)

हन्याद् उपायैर् निपुणैर् गृहीतान् पुरे च राष्ट्रे निगृह्णीयात् पापान् ॥ (६९।२)