भृतानां वेतनस्योक्तो दानादानविधिक्रमः । (१।१)

वेतनस्यानपाकर्म तद् विवादपदं स्मृतम् ॥ (१।२)

भृताय वेतनं दद्यात् कर्मस्वामी यथाक्रमम् । (२।१)

आदौ मध्ये ऽवसाने वा कर्मणो यद् विनिश्चितम् ॥ (२।२)

भृतावनिश्चितायां तु दशभागं समाप्नुयुः । (३।१)

लाभगोबीजसस्यानां वणिग्गोपकृषीवलाः ॥ (३।२)

कर्मोपकरणं चैषां क्रियां प्रति यद् आहृतम् । (४।१)

आप्तभावेन कुर्वीत न जिह्मेन समाचरेत् ॥ (४।२)

कर्माकुर्वन् प्रतिश्रुत्य कार्यो दत्त्वा भृतिं बलात् । (५।१)

भृतिं गृहीत्वाकुर्वाणो द्विगुणां भृतिम् आवहेत् ॥ (५।२)

काले ऽपूर्णे त्यजेत् कर्म भृतिनाशो ऽस्य चार्हति । (६।१)

स्वामिदोषाद् अपाक्रामन् यावत् कृतम् अवाप्नुयात् ॥ (६।२)

भृतिषड्भागम् आभाष्य पथि युग्यकृतं त्यजन् । (७।१)

अददत् कारयित्वा तु कर्मैवं सोदयां भृतिम् ॥ (७।२)

अनयन् भाटयित्वा तु भाण्डवान् यानवाहने । (८।१)

दाप्यो भृतिचतुर्भागं समम् अर्धपथे त्यजन् ॥ (८।२)

अनयन् वाहको ऽप्य् एवं भृतिहानिम् अवाप्नुयात् । (९।१)

द्विगुणां तु भृतिं दाप्यः प्रस्थाने विघ्नम् आचरन् ॥ (९।२)

भाण्डं व्यसनम् आगच्छेद् यदि वाहकदोषतः । (१०।१)

दाप्यो यत् तत्र नष्टं स्याद् दैवराजकृताद् ऋते ॥ (१०।२)

गवां शताद् वत्सतरी धेनुः स्याद् द्विशताद् भृतिः । (११।१)

प्रति संवत्सरं गोपे सदोहश् चाष्टमे ऽहनि ॥ (११।२)

उपानयेत् गा गोपाय प्रत्यहं रजनीक्षये । (१२।१)

चीर्णाः पीताश् च ता गोपः सायाह्ने प्रत्युपानयेत् ॥ (१२।२)

स्याच् चेद् गोव्यसनं गोपो व्यायच्छेत् तत्र शक्तितः । (१३।१)

अशक्तस् तूर्णम् आगम्य स्वामिने तन् निवेदयेत् ॥ (१३।२)

अव्यायच् छन्नविक्रोशन् स्वामिने चानिवेदयन् । (१४।१)

वोढुम् अर्हति गोपस् तां विनयं चापि राजनि ॥ (१४।२)

नष्टविनष्टं कृमिभिः श्वहतं विषमे मृतम् । (१५।१)

हीनं पुरुषकारेण गोपायैव निपातयेत् ॥ (१५।२)

अजाविके तथारुद्धे वृकैः पाले त्व् अनायति । (१६।१)

यत् प्रसह्य वृको हन्यात् पाले तत्किल्बिषम् भवेत् ॥ (१६।२)

तासां चैवानिरुद्धानां चरन्तीनां मिथो वने । (१७।१)

याम् उत्पत्य वृको हन्यान् न पालस् तत्र किल्बिषी ॥ (१७।२)

विघुष्य तु हृतं चौरैर् न पालो दातुम् अर्हति । (१८।१)

यदि देशे च काले च स्वामिनः स्वस्य शंसति ॥ (१८।२)

एतेन सर्वपालानां विवादः समुदाहृतः । (१९।१)

मृतेषु च विशुद्धिः स्यात् पालस्याङ्कादिदर्शनात् ॥ (१९।२)

शुल्कं गृहीत्वा पण्यस्त्री नेच्छन्ती द्विस् तद् आवहेत् । (२०।१)

अप्रयच्छंस् तदा शुल्कम् अनुभूय पुमान् स्त्रियम् ॥ (२०।२)

अयोनौ क्रमते यस् तु बहुभिर् वापि वासयेत् । (२१।१)

शुल्कम् अष्टगुणं दाप्यो विनयस् तावद् एव च ॥ (२१।२)

पराजिरे गृहं कृत्वा स्तोमं दत्त्वा वसेत् तु यः । (२२।१)

स तद् गृहीत्वा निर्गच्छेत् तृणकाष्ठेष्टकादिकम् ॥ (२२।२)

स्तोमवाहीनि भाण्डानि पूर्णकालान्य् उपानयेत् । (२३।१)

ग्रहीतुर् आभवेद् भग्नं नष्टं चान्यत्र संप्लवात् ॥ (२३।२)