प्रकीर्णके पुनर् ज्ञेया व्यवहारा नृपाश्रयाः । (१।१)

राज्ञाम् आज्ञाप्रतीघातस् तत्कर्मकरणं तथा ॥ (१।२)

पुरप्रदानं संभेदः प्रकृतीनां तथैव च । (२।१)

पाषण्डनैगमश्रेणीगणधर्मविपर्ययाः ॥ (२।२)

पितृपुत्रविवादश् च प्रायश्चित्तव्यतिक्रमः । (३।१)

प्रतिग्रहविलोपश् च कोप आश्रमिणाम् अपि ॥ (३।२)

वर्णसंकरदोषश् च तद्वृत्तिनियमस् तथा । (४।१)

न दृष्टं यच् च पूर्वेषु तत् सर्वं स्यात् प्रकीर्णके ॥ (४।२)

राजा त्व् अवहितः सर्वान् आश्रमान् परिपालयेत् । (५।१)

उपायैः शास्त्रविहितैश् चतुर्भिः प्रकृतैस् तथा ॥ (५।२)

यो यो वर्णो ऽवहीयेत यो वोद्रेकम् अनुव्रजेत् । (६।१)

तं तं दृष्ट्वा स्वतो मार्गात् प्रच्युतं स्थापयेत् पथि ॥ (६।२)

अशास्त्रोक्तेषु चान्येषु पापयुक्तेषु कर्मसु । (७।१)

प्रसमीक्ष्यात्मनो राजा दण्डं दण्ड्येषु पातयेत् ॥ (७।२)

श्रुतिस्मृतिविरुद्धं च जनानाम् अहितं च यत् । (८।१)

न तत् प्रवर्तयेद् राजा प्रवृत्तं च निवर्तयेत् ॥ (८।२)

न्यायापेतं यद् अन्येन राज्ञाज्ञानकृतं च यत् । (९।१)

तद् अप्य् अन्यायविहितं पुनर् न्याये निवेशयेत् ॥ (९।२)

राज्ञा प्रवर्तितान् धर्मान् यो नरो नानुपालयेत् । (१०।१)

दण्ड्यः स पापो वध्यश् च लोपयन् राजशासनम् ॥ (१०।२)

आयुधान्य् आयुधीयानां वाह्यादीन् वाह्यजीविनाम् । (११।१)

वेश्यास्त्रीणाम् अलंकारं वाद्यातोद्यानि तद्विदाम् ॥ (११।२)

यच् च यस्योपकरणं येन जीवन्ति कारुकाः । (१२।१)

सर्वस्वहरणे ऽप्य् एतान् न राजा हर्तुम् अर्हति ॥ (१२।२)

अनादिश् चाप्य् अनन्तश् च द्विपदां पृथिवीपतिः । (१३।१)

दीप्तिमत्त्वाच्छुचित्वाच् च यदि न स्यात् पथश् च्युतः ॥ (१३।२)

यदि राजा न सर्वेषां वर्णानां दण्डधारणम् । (१४।१)

कुर्यात् पथो व्यपेतानां विनश्येयुर् इमाः प्रजाः ॥ (१४।२)

ब्राह्मण्यं ब्राह्मणो जह्यात् क्षत्रियः क्षात्रम् उत्सृजेत् । (१५।१)

स्वकर्म जह्याद् वैश्यस् तु शूद्रः सर्वान् विशेषयेत् ॥ (१५।२)

राजानश् चेन् नाभविष्यन् पृथिव्यां दण्डधारणम् । (१६।१)

शूले मत्स्यान् इवापक्ष्यन् दुर्बलान् बलवत्तराः ॥ (१६।२)

सताम् अनुग्रहो नित्यम् असतां निग्रहस् तथा । (१७।१)

एष धर्मः स्मृतो राज्ञाम् अर्थश् चामित्रपीडनात् ॥ (१७।२)

न लिप्यते यथा वह्निर् दहञ्छश्वद् इमाः प्रजाः । (१८।१)

न लिप्यते तथा राजा दण्डं दण्ड्येषु पातयन् ॥ (१८।२)

आज्ञा तेजः पार्थिवानां सा च वाचि प्रतिष्ठिता । (१९।१)

ते यद् ब्रूयुर् असत् सद् वा स धर्मो व्यवहारिणाम् ॥ (१९।२)

राजा नाम चरत्य् एष भूमौ साक्षात् सहस्रदृक् । (२०।१)

न तस्याज्ञाम् अतिक्रम्य संतिष्ठेरन् प्रजाः क्वचित् ॥ (२०।२)

रक्षाधिकाराद् ईशत्वाद् भूतानुग्रहदर्शनात् । (२१।१)

यद् एव राजा कुरुते तत् प्रमाणम् इति स्थितिः ॥ (२१।२)

निर्गुणो ऽपि यथा स्त्रीणां पूज्य एव पतिः सदा । (२२।१)

प्रजानां विगुणो ऽप्य् एवं पूज्य एव नराधिपः ॥ (२२।२)

तपःक्रीताः प्रजा राज्ञा प्रभुर् आसां ततो नृपः । (२३।१)

ततस् तद्वचसि स्थेयं वार्ता चासां तदाश्रया ॥ (२३।२)

पञ्च रूपाणि राजानो धारयन्त्य् अमितौजसः । (२४।१)

अग्नेर् इन्द्रस्य सोमस्य यमस्य धनदस्य च ॥ (२४।२)

कारणाद् अनिमित्तं वा यदा क्रोधवशं गतः । (२५।१)

प्रजा दहति भूपालस् तदाग्निर् अभिधीयते ॥ (२५।२)

यदा तेजः समालम्ब्य विजिगीषुर् उदायुधः । (२६।१)

अभियाति परान् राजा तदेन्द्रः स उदाहृतः ॥ (२६।२)

विगतक्रोधसंतापो हृष्टरूपो यदा नृपः । (२७।१)

प्रजानां दर्शनं याति सोम इत्य् उच्यते तदा ॥ (२७।२)

धर्मासनगतः श्रीमान् दण्डं धत्ते यदा नृपः । (२८।१)

समः सर्वेषु भूतेषु तदा वैवस्वतः यमः ॥ (२८।२)

यदा त्व् अर्थिगुरुप्राज्ञभृत्यादीन् अवनीपतिः । (२९।१)

अनुगृह्णाति दानेन तदा स धनदः स्मृतः ॥ (२९।२)

तस्मात् तं नावजानीयान् नाक्रोशेन् न विशेषयेत् । (३०।१)

आज्ञायां चास्य तिष्ठेत मृत्युः स्यात् तद्व्यतिक्रमात् ॥ (३०।२)

तस्य वृत्तिः प्रजारक्षा वृद्धप्राज्ञोपसेवनम् । (३१।१)

दर्शनं व्यवहाराणाम् आत्मनश् चाभिरक्षणम् ॥ (३१।२)

ब्राह्मणान् उपसेवेत नित्यं राजा समाहितः । (३२।१)

संयुक्तं ब्राह्मणैः क्षत्रं मूलं लोकाभिरक्षणे ॥ (३२।२)

ब्राह्मणस्यापरीहारो राजन्यासनम् अग्रतः । (३३।१)

प्रथमं दर्शनं प्रातः सर्वेभ्यश् चाभिवादनम् ॥ (३३।२)

अग्रं नवेभ्यः सस्येभ्यो मार्गदानं च गच्छतः । (३४।१)

भैक्षहेतोः परागारे प्रवेशस् त्व् अनिवारितः ॥ (३४।२)

समित्पुष्पोदकादानेष्व् अस्तेयं सपरिग्रहात् । (३५।१)

अनाक्षेपः परेभ्यश् च संभाषश् च परस्त्रिया ॥ (३५।२)

नदीष्व् अवेतनस् तारः पूर्वम् उत्तरणं तथा । (३६।१)

तरेष्व् अशुल्कदानं च न चेद् वाणिज्यम् अस्य तत् ॥ (३६।२)

वर्तमानो ऽध्वनि श्रान्तो गृह्णन्न् अनिवसन् स्वयम् । (३७।१)

ब्राह्मणो नापराध्नोति द्वाव् इक्षू पञ्च मूलकान् ॥ (३७।२)

नाभिशस्तान् न पतितान् न द्विषो न च नास्तिकात् । (३८।१)

न सोपधान् नानिमित्तं न दातारं प्रपीड्य च ॥ (३८।२)

अर्थानां भूरिभावाच् च देयत्वाच्च महात्मनाम् । (३९।१)

श्रेयान् प्रतिग्रहो राज्ञां अन्येषां ब्राह्मणाद् ऋते ॥ (३९।२)

ब्राह्मणश् चैव राजा च द्वावप्येतौ धृतव्रतौ । (४०।१)

नैतयोर् अन्तरं किंचित् प्रजाधर्माभिरक्षणात् ॥ (४०।२)

धर्मज्ञस्य कृतज्ञस्य रक्षार्थं शासतो ऽशुचीन् । (४१।१)

मेध्यम् एव धनं प्राहुस् तीक्ष्णस्यापि महीपतेः ॥ (४१।२)

शुचीनाम् अशुचीनां च संनिपातो यथाम्भसाम् । (४२।१)

समुद्रे समतां याति तद्वद् राज्ञो धनागमः ॥ (४२।२)

यथा चाग्नौ स्थितं दीप्ते शुद्धिम् आयाति काञ्चनम् । (४३।१)

एवम् एवागमा सर्वे शुद्धिम् आयान्ति राजसु ॥ (४३।२)

य एव कश्चित् स्वद्रव्यं ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति । (४४।१)

तद् राज्ञाप्य् अनुमन्तव्यम् एष धर्मः सनातनः ॥ (४४।२)

अन्यप्रकाराद् उचिताद् भूमेः षड्भागसंज्ञितात् । (४५।१)

बलिः स तस्य विहितः प्रजापालनवेतनम् ॥ (४५।२)

शक्यं तत् पुनर् आदातुं यद् अब्राह्मणसात्कृतम् । (४६।१)

ब्राह्मणाय तु यद् दत्तं न तस्य हरणं पुनः ॥ (४६।२)

दानम् अध्ययनं यज्ञस् तस्य कर्म त्रिलक्षणम् । (४७।१)

याजनाध्यापने वृत्तिस् तृतीयस् तु प्रतिग्रहः ॥ (४७।२)

स्वकर्मणि द्विजस् तिष्ठेद् वृत्तिम् आहारयेत् कृताम् । (४८।१)

नासद्भ्यः प्रतिगृह्णीयाद् वर्णेभ्यो नियमे ऽसति ॥ (४८।२)

अशुचिर् वचनाद् यस्य शुचिर् भवति पुरुषः । (४९।१)

शुचिश् चैवाशुचिः सद्यः कथं राजा न दैवतम् ॥ (४९।२)

विदुर् य एव देवत्वं राज्ञो ह्य् अमिततेजसः । (५०।१)

तस्य ते प्रतिगृह्णन्तो न लिप्यन्ते द्विजातयः ॥ (५०।२)

लोके ऽस्मिन् मङ्गलान्य् अष्टौ ब्राह्मणो गौर् हुताशनः । (५१।१)

हिरण्यं सर्पिर् आदित्य आपो राजा तथाष्टमः ॥ (५१।२)

एतानि सततं पश्येन् नमस्येद् अर्चयेच् च तान् । (५२।१)

प्रदक्षिणं च कुर्वीत तथा ह्य् आयुर् न हीयते ॥ (५२।२)