बुयिन्ग् अन्द् सेल्लिन्ग्विक्रीय पण्यं मूल्येन क्रेतुर् यन् न प्रदीयते । (१।१)

विक्रीयासंप्रदानं तद् विवादपदम् उच्यते ॥ (१।२)

लोके ऽस्मिन् द्विविधं द्रव्यं जङ्गमं स्थावरं तथा । (२।१)

क्रयविक्रयधर्मेषु सर्वं तत् पण्यम् उच्यते ॥ (२।२)

षड्विधस् तस्य तु बुधैर् दानादानविधिः स्मृतः । (३।१)

गणिमं तुलिमं मेयं क्रियया रूपतः श्रिया ॥ (३।२)

विक्रीय पण्यं मूल्येन क्रेतुर् यो न प्रयच्छति । (४।१)

स्थावरस्य क्षयं दाप्यो जङ्गमस्य क्रियाफलम् ॥ (४।२)

अर्घश् चेद् अपहीयेत सोदयं पण्यम् आवहेत् । (५।१)

स्थायिनाम् एष नियमो दिग्लाभो दिग्विचारिणाम् ॥ (५।२)

उपहन्येत वा पण्यं दह्येतापह्रियेत वा । (६।१)

विक्रेतुर् एव सो ऽनर्थो विक्रीयासम्प्रयच्छतः ॥ (६।२)

निर्दोषं दर्शयित्वा तु सदोषं यः प्रयच्छति । (७।१)

मूल्यं तद्द्विगुणं दाप्यो विनयं तावद् एव च ॥ (७।२)

तथान्यहस्ते विक्रीय यो ऽन्यस्मै सम्प्रयच्छति । (८।१)

सो ऽपि तद्द्विगुणं दाप्यो विनेयस् तावद् एव च ॥ (८।२)

दीयमानं न गृह्णाति क्रीतं पण्यं च यः क्रयी । (९।१)

विक्रीणानस् तद् अन्यत्र विक्रेता नापराध्नुयात् ॥ (९।२)

दत्तमूल्यस्य पण्यस्य विधिर् एष प्रकीर्तितः । (१०।१)

अदत्ते ऽन्यत्र समयान् न विक्रेतुर् अतिक्रमः ॥ (१०।२)

लाभार्थे वणिजां सर्वपण्येषु क्रयविक्रयः । (११।१)

स च लाभो ऽर्घम् आसाद्य महान् भवति वा न वा ॥ (११।२)

तस्माद् देशे च काले च वणिग् अर्घं पराक्रमेत् । (१२।१)

न जिह्मेन प्रवर्तेत श्रेयान् एवं वणिक्पथः ॥ (१२।२)