त्वं सोमासि धारयुर् इति गायत्री भवत्य् अह्नो धृत्यै त्वम् इति बृहतो रूपं बार्हतं ह्य् एतद् अहः ॥ (१।०)

त्वं ह्यङ्ग दैव्या इति त्वम् इति बृहतो रूपं बार्हतं ह्य् एतद् अहः ॥ (२।०)

पवस्व देव वीतय इति बृहतो रूपं बार्हतं ह्य् एतद् अहः ॥ (३।०)

परित्यं हर्यतं हरिम् इति परिवत्यो भवन्त्यन्तो वै नवमम् अहस्यैताः पर्याप्त्यै ॥ (४।०)

पवस्व सोम महे दक्षाय इत्यक्षरपङ्क्तिः स्तोमानां प्रभूतिर् अथो एतद्ध्येवैतर्हि छन्दो ऽयातयाम यद् अक्षरपङ्क्तिस् तेन छन्दोमा अयातयामानः क्रियन्ते ब्रह्मवादिनो वदन्ति यत् षडहे स्तोमाश् छन्दांस्य् आप्यन्ते किं छन्दसश् छन्दोमा इत्य् एतच्छन्दसो यद् एता अक्षरपङ्क्तय इति ब्रूयात् ॥ (५।०)

उपोषु जातम् अप्तुरम् इति गायत्र्यस् सत्यो जगत्यो रूपेण तस्मात् जगतीनां लोके क्रियन्ते ॥ (६।०)

गायत्रं भवति यद् एव गायत्रस्य ब्राह्मणम् ॥ (७।०)

आश्वसूक्तं भवति ॥ (८।०)

अग्निं वै पूर्वैर् अहर्भिर् आजुहोत्य् अथैतद् आदित्यदैवत्यम् अहः शुक्र आहुत इत्य् असौ वा आदित्यः शुक्रस् तम् एवैतेनाजुहोति ॥ (९।०)

शाम्मदं भवति ॥ (१०।०)

शम्मद् वा एतेनाङ्गिरसो ऽञ्जसा स्वर्गं लोकम् अपश्यत् स्वर्गस्य लोकस्यानुख्यात्यै स्वर्गाल् लोकान् न च्यवते तुष्टुवानः ॥ (११।०)

आशिषम् एवास्मा एतेनाशास्ते साम हि सत्याशीः ॥ (१२।०)

दावसुर् वा एतद् आङ्गिरसः पशुकामः सामापश्यत् तेन सहस्रं पशून् असृजत् यद् एतत् साम भवति पशूनां पुष्ट्यै ॥ (१३।०)

प्रतीचीनेडं काशीतं भवति ॥ (१४।०)

पराचीभिर् वा अन्याभिर् इडाभी रेतो दधद् अथैतत् प्रतीचीनेडं काशीतं प्रजात्यै तस्मात् पराञ्चो गर्भाः सम्भवन्ति प्रत्यञ्चः प्रजायन्ते तस्माद् उते ऽवाचीनबिलेभ्यो नावपद्यन्त एतेन ह्य् एव ते धृताः ॥ (१५।०)

हाविष्कृतं भवति प्रतिष्ठायै कृतानुवाद एव सः ॥ (१६।०)

सौपर्णं भवति यद् एव सौपर्णस्य ब्राह्मणम् ॥ (१७।०)

वैश्वमनसं भवति ॥ (१८।०)

विश्वमनसं वा ऋषिम् अध्यायम् उद्व्रजितं रक्षो ऽगृह्णात् तम् इन्द्रो ऽचायद् ऋषिं वै रक्षो ऽग्रहीद् इति तम् अभ्यवदद् ऋषे कस् त्वैष इति स्थाणुर् इति ब्रूहीति रक्षो ऽब्रवीत् स स्थाणुर् इत्य् अब्रवीत् तस्मै वा एतेन प्रहरेत्य् अस्मा इषीकां वज्रं प्रयच्छन्न् अब्रवीत् तेनास्य सीमानम् अभिनत् सैषेन्द्रेणतेषीका पाप्मा वाव स तम् अगृह्णात् तं वैश्वमनसेनापाहतापपाप्मानं हते वैश्वमनसेन तुष्टुवानः ॥ (१९।०)

गौरीवितं भवति यद् एव गौरीवितस्य ब्राह्मणम् ॥ (२०।०)

निहवो भवत्य् अन्नाद्यस्यावरुद्ध्यै ॥ (२१।०)

हीति वा अन्नं प्रदीयत ईत्याग्रिर् अन्नम् अत्ति ॥ (२२।०)

ऋषयो वा इन्द्रं प्रत्यक्षं नापश्यन् स वसिष्ठो ऽकामयत कथम् इन्द्रं प्रत्यक्षं पश्येयम् इति स एतन् निहवम् अपश्यत् ततो वै स इन्द्रं प्रत्यक्षम् अपश्यत् स एनम् अब्रवीद् ब्राह्मणं ते वक्ष्यामि यथा त्वत्पुरोहिता भरताः प्रजनिष्यन्ते ऽथ मान्येभ्य ऋषिभ्यो मा प्रवोच इति तस्मा एतान् स्तोमभागान् अब्रवीत् ततो वै वसिष्ठपुरोहिता भरताः प्राजायन्त सेन्द्रं वा एतत् साम यद् एतत् साम भवति सेन्द्रत्वाय ॥ (२३।०)

यद् वाहिष्ठीयं भवति ॥ (२४।०)

ब्रह्मयशसं वा एतानि सामान्य् ऋचा श्रोत्रीयाणि ब्रह्मायशसी भवति यद् वाहिष्ठीयेन तुष्टुवानः ॥ (२५।०)

आसितं भवति यद् एवासितस्य ब्राह्मणम् ॥ (२६।०)

साध्रं भवति सिद्ध्यै ॥ (२७।०)

आकूपारं भवति ॥ (२८।०)

अकूपारो वा एतेन कश्यपो जेमानं महिमानम् अगच्छज्जेमानं महिमानं गच्छत्य् आकूपारेण तुष्टुवानः ॥ (२९।०)

विधर्म भवति धर्मस्य विधृत्यै ॥ (३०।०)

ब्रह्मवादिनो वदन्ति यत् षडहे स्तोमाश् छन्दांस्याप्यन्ते किं छन्दसश्छन्दोमा इति पुरुषच्छन्दस इति ब्रूयात् पुरुषो वै पाङ्क्तः पुरुषो द्विपदा छन्दोमानाम् अयातयामतायै ॥ (३१।०)

श्रुध्यं भवति ॥ (३२।०)

पशवो वै श्रुध्यं पशूनाम् अवरुद्ध्यै ॥ (३३।०)

प्रजापतिः पशून् असृजत ते ऽस्मात् सृष्टा अपाक्रामंस् तान् एतेन साम्ना श्रूधिया एहियेत्य् अन्वह्वयत् त एनम् उपावर्तन्त यद् एतत् साम भवति पशूनाम् उपावृत्त्यै ॥ (३४।०)

उपैनं पशव आवर्तन्ते य एवं वेद ॥ (३५।०)

गायत्रीषु स्तुवन्ति प्रतिष्ठायै ब्रह्मवर्चसाय येनैव प्राणेन प्रयन्ति तम् अभ्युद्यन्तीडान्ताः पवमाना भवन्ति पशवो वा इडा पशवश्छन्दोमाः पशुष्वेव तत् पशून् दधाति स्तोमः ॥ (३६।०)