देवा वा उक्थान्य् अभिजित्य रात्रिं नाशक्नुवन्न् अभिजेतुं ते ऽसुरान् रात्रिं तमः प्रविष्टां नानुव्यपश्यंस् त एतम् अनुष्टुप्शिरसं प्रगाथम् अपश्यन् विराजं ज्योतिः तान् विराजा ज्योतिषानुपश्यन्तो ऽनुष्टुभा वज्रेण रात्रेर् निराघ्नन् । (१।१)

यद् एषो ऽनुष्टुप्शिराः प्रगाथो भवति विराड् एव ज्योतिषानुपश्यन्न् अनुष्टुभा वज्रेण रात्रेर् भ्रातृव्यं निर्हन्ति । (१।२)

तान् समन्तं पर्यायं प्राणुदन्त यत् पर्यायं प्राणुदन्त तत् पर्यायाणां पर्यायत्वम् । (१।३)

प्रथमानि पदानि पुनरादीनि भवन्ति प्रथमस्य पर्यायस्य । (१।४)

प्रथमैर् हि पदैः पुनर् आदाय प्रथमरात्रात् प्राणुदन्त । (१।५)

पान्तम् आ वो अन्धस इति प्रस्तौति । (१।६)

अहर् वै पान्तम् अन्धो रात्रिर् अह्नैव तद् रात्रिम् आरभन्ते । (१।७)

तासु वैतहव्यम् । (१।८)

वीतहव्यः श्रायसो ज्योग् निरुद्ध एतत् सामापश्यत् सो ऽवगच्छत् प्रत्यतिष्ठद् अवगच्छति प्रतितिष्ठत्य् एतेन तुष्टुवानः । (१।९)

तम् इव वा एते प्रविशन्ति ये रात्रिम् उपयन्ति यद् एको निधनं रात्रेर् मुखे भवति प्रज्ञात्यै । (१।१०)

यदा वै पुरुषः स्वम् ओक आगच्छति सर्वं तर्हि प्रजानाति सर्वम् अस्मै दिवा भवति । (१।११)

ते मध्यमं पर्यायम् अश्रयन्त तेषाम् और्ध्वसद्मनेन वाचम् अवृञ्जत । (१।१२)

वाचं भ्रातृव्यस्य वृङ्क्ते य एवं वेद । (१।१३)

त्रिणिधनं भवति । (१।१४)

यथा वा अह्नो माध्यन्दिनं सवनं त्रिणिधनायतनम् एवम् एष रात्रेर् मध्यमः पर्यायस् त्रिणिधनायतनः सलोकत्वाय । (१।१५)

मध्यमानि पदानि पुनरादीनि भवन्ति मध्यमस्य पर्यायस्य मध्यमैर् हि पदैः पुनर् आदायं मध्यमरात्रात् प्राणुदन्त । (१।१६)

त उत्तमं पर्यायम् अश्रयन्त तेषां घृतश्च्युन् निधनेन पशून् अवृञ्जत पशवो वै घृतश्च्युतः । (१।१७)

पशून् भ्रातृव्यस्य वृङ्क्ते य एवं वेद । (१।१८)

उत्तमानि पदानि पुनरादीनि भवन्त्य् उत्तमस्य पर्यायस्योत्तमैर् हि पदैः पुनर् आदायम् उत्तमरात्रात् प्राणुदन्त । (१।१९)

तान् सन्धिनाभिपलायन्त । (१।२०)

तान् आश्विनेनासंहाय्यम् अगमयन् । (१।२१)

असंहाय्यं भ्रातृव्यं गमयति य एवं वेद । (१।२२)

एषा वा अग्निष्टोमस्य संमा यद् रात्रिः । (१।२३)

द्वादश स्तोत्राण्य् अग्निष्टोमो द्वादश स्तोत्राणि रात्रिः । (१।२४)

एषा वा उक्थस्य संमा यद् रात्रिः । (१।२५)

त्रीण्य् उक्थानि त्रिदेवत्यः सन्धिः । (१।२६)

यथा वा अह्न उक्थान्य् एवम् एष रात्रेः सन्धिर् नानारूपाण्य् अह्न उक्थानि नानारूपा एते तृचा भवन्ति । (१।२७)

रथन्तरं प्रतिष्ठाकामाय सन्धिं कुर्यात् । (१।२८)

इयं वै रथन्तरम् अस्याम् एव प्रतितिष्ठति । (१।२९)

बृहत् स्वर्गकामाय सन्धिं कुर्यात् । (१।३०)

स्वर्गो लोको बृहत् स्वर्ग एव लोके प्रतितिष्ठति । (१।३१)

वारवन्तीयं वा वामदेव्यं वा श्रुद्ध्यं वै तेषाम् एकं पशुकामाय सन्धिं कुर्यात् । (१।३२)

पशवो वा एतानि सामानि पशुष्व् एव प्रतितिष्ठति । (१।३३)

आश्विनं होतानुशंसति । (१।३४)

प्रजापतिर् वा एतत् सहस्रम् असृजत तद् देवेभ्यः प्रायच्छत् तस्मिन् न समराधयंस् ते सूर्यं काष्ठां कृत्वाजिम् अधावन् । (१।३५)

तेषाम् अश्विनौ प्रथमाव् अधावतां ताव् अन्ववदन् सह नो ऽस्त्विति तावब्रूतां किं ततः स्याद् इति यत् कामयेथे इत्यब्रुवंस् तावब्रूताम् अस्मद्देवत्यम् इदम् उक्थम् उच्याता इति तस्माद् आश्विनम् उच्यते । (१।३६)

सर्वाः खलु देवताः शस्यन्ते । (१।३७)

क्षिप्रं शस्यम् आजिम् इव ह्य् एते धावन्त्य् आ सूर्यस्योदेतोः शंसेत् सूर्यं हि काष्ठाम् अकुर्वत ॥ (१।३८)

पान्तम् आ वो अन्धस इति वैतहव्यम् अन्यक्षेत्रं वा एते प्रयन्ति ये रात्रिम् उपयन्ति यद् ओकोनिधनं रात्रेर् मुखे भवत्य् ओकसो ऽप्रच्यावाय । (२।१)

प्र व इन्द्राय मादनम् इति गौरीवितम् । (२।२)

ब्रह्म यद् देवा व्यकुर्वत ततो यद् अत्यरिच्यत तद् गौरीवितम् अभवत् । (२।३)

अतिरिक्तं गौरीवितम् अतिरिक्तम् एतत् स्तोत्रं यद् रात्रिर् अतिरिक्त एवातिरिक्तं दधाति । (२।४)

वयम् उ त्वा तद् इद् अर्था इति काण्वम् । (२।५)

एतेन वै कण्व इन्द्रस्य सांविद्यम् अगच्छद् इन्द्रस्यैवैतेन सांविद्यं गच्छति । (२।६)

इन्द्राय मद्वने सुतम् इति श्रौतकक्षं क्षत्रसाम प्र क्षत्रम् एवैतेन भवति । (२।७)

अयं त इन्द्र सोम इति दैवोदासम् । (२।८)

अग्निष्टोमेन वै देवा इमं लोकम् अभ्यजयन्न् अन्तरिक्षम् उक्थेनातिरात्रेणामुं त इमं लोकं पुनर् अभ्यकामयन्त त इहेत्य् अस्मिंल् लोके प्रत्यतिष्ठन् यद् एतत् साम भवति प्रतिष्ठित्यै । (२।९)

ऊर्ध्वसद्मनम् अपि शर्वरीषु प्रोहन्ति । (२।१०)

असुरा वा एषु लोकेष्व् आसंस् तान् देवा ऊर्ध्वसद्मनेनैभ्यो लोकेभ्यः प्राणुदन्त । (२।११)

तद् य एवं वेदैभ्यो लोकेभ्यो भ्रातृव्यं प्रणुद्य स्व आयतने सत्त्रम् आस्ते । (२।१२)

आ तू न इन्द्र क्षुमन्तम् इत्य् आकूपारम् । (२।१३)

अकूपाराङ्गिरसस्यासीत् तस्या यथा गोधायास् त्वग् एव त्वग् आसीत् ताम् एतेन त्रिःसाम्नेन्द्रः पूत्वा सूर्यत्वचसम् अकरोत् तद् वाव सा तर्ह्य् अकामयत यत्कामा एतेन साम्ना स्तुवते स एभ्यः कामः समृध्यते । (२।१४)

अभि त्वा वृषभा सुतं इत्य् आर्षभं क्षत्रसाम क्षत्रम् एवैतेन भवति । (२।१५)

इदं वसो सुतम् अन्ध इति गारम् एतेन वै गर इन्द्रम् अप्रीणात् प्रीत एवास्यैतेनेन्द्रो भवति । (२।१६)

इदं ह्य् अन्व् ओजसेति माधुच्छन्दसं प्रजापतेर् वा एषा तनूर् अयातयाम्नी प्रयुज्यते । (२।१७)

आ त्व् एता निषीदतेति दैवातिथम् । (२।१८)

देवातिथिः सपुत्रो ऽशनायंश् चरन्न् अरण्य उर्वारूण्य् अविन्दत् तान्य् एतेन साम्नोपासीदत् ता अस्मै गावः पृश्नयो भूत्वोदतिष्ठन् यद् एतत् साम भवति पशूनां पुष्ट्यै । (२।१९)

योगे योगे तवस्तरम् इति सौमेधं रात्रिषाम रात्रेर् एव समृद्ध्यै । (२।२०)

इन्द्र सुतेषु सोमेष्व् इति कौत्सम् । (२।२१)

कुत्सश् च लुशश् चेन्द्रं व्यह्वयेतां स इन्द्रः कुत्सम् उपावर्तत तं शतेन वार्ध्रीभिर् आण्डयोर् अबध्नात् तं लुशो ऽभ्यवदत् प्रमुच्यस्व परि कुत्साद् इहागहि किम् उ त्वावान् आण्डयोर् बद्ध आसाता इति ताः संछिद्य प्राद्रवत् स एतत् कुत्सः सामापश्यत् तेनैनम् अन्ववदत् स उपावर्तत । (२।२२)

यद् एतत् साम भवति सेन्द्रत्वाय ॥ (२।२३)

यदि सत्त्राय दीक्षेरन्न् अथ साम्य् उत्तिष्ठेत् सोमम् अपभज्य विश्वजितातिरात्रेण यजेत सर्ववेदसेन सर्वस्मा एव दीक्षते सर्वम् आप्नोति । (३।१)

या इद् दक्षिणा ददाति ताभिर् इति प्रयुङ्क्ते । (३।२)

यदि पर्यायैर् अस्तुतम् अभिव्युच्छेत् पञ्चदशभिर् होत्रे स्तुयुः पञ्चभिः पञ्चभिर् इतरेभ्यः । (३।३)

अग्ने विवस्वद् उषस इति सन्धिना स्तुयुः प्राणा वै त्रिवृत् स्तोमानां प्रतिष्ठा रथन्तरं साम्नां प्राणांश् चैवोपयन्ति प्रतिष्ठां च । (३।४)

षष्टिं च त्रीणि च शतानि होता शंसति । (३।५)

तावत्यः संवत्सरस्य रात्रयः संवत्सरसंमिताभिर् एव तद् ऋग्भिर् आशीविनम् आप्नोति । (३।६)

यद् अर्वाक् स्तुवन्ति तद् अस्तुतं यत् सम्प्रति स्तुवन्ति तत् स्तुतं यद् अतिष्टुवन्ति तत् सुष्टुतम् । (३।७)

यद्य् अर्वाक् स्तुयुर् यावतीभिर् न स्तुयुस् तावतीभिर् वातिष्टुयुर् भूयो ऽक्षराभिर् वा । (३।८)

यद्य् अतिष्टुयुर् यावतीभिर् अतिष्टुयुस् तावतीभिर् वा न स्तुयुः कनीयो ऽक्षराभिर् वा । (३।९)

यद्य् अर्वाक् स्तुयुस् त्रीडम् अग्निष्टोमसाम कार्यं निधनम् एकेडया ये द्वे ताभ्याम् एव तत् समं क्रियते । (३।१०)

यद्य् अतिष्टुयुः स्वारम् अग्निष्टोमसाम कार्यम् ऊनम् इव वा एतत् साम्नो यत् स्वरस् तेनैव तत् समं क्रियते ॥ (३।११)

यदि सोमौ संसुतौ स्यातां महति रात्रेः प्रातरनुवाकम् उपाकुर्यात् । (४।१)

पूर्वो वाचं पूर्वश् छन्दांसि पूर्वो देवता वृङ्क्ते । (४।२)

वृषण्वतीं प्रतिपदं कुर्याद् इन्द्रो वै वृषा प्रातःसवनाद् एवैषाम् इन्द्रं वृङ्क्ते । (४।३)

अथो खल्व् आहुः सवनमुखे सवनमुखे कार्या सवनमुखात् सवनमुखाद् एवैषाम् इन्द्रं वृङ्क्ते । (४।४)

सुसमिद्धे होतव्यम् अग्निर् वै सर्वा देवताः सर्वा एव देवताः पश्यञ् जुहोति । (४।५)

संवेशायोपवेशाय गायत्र्यै छन्दसे ऽभिभूतये स्वाहा संवेशायोपवेशाय त्रिष्टुभे छन्दसे ऽभिभूतये स्वाहा संवेशायोपवेशाय जगत्यै छन्दसे ऽभिभूतये स्वाहेति जुहोति । (४।६)

छन्दांसि वा अभिभूतयस् तैर् एवैनान् अभिभवत्य् उभे बृहद्रथन्तरे कार्ये । (४।७)

यत्र वा इन्द्रस्य हरी तद् इन्द्रः इन्द्रस्य वै हरी बृहद्रथन्तरे यद् उभे बृहद्रथन्तरे भवतः पूर्व एवेन्द्रस्य हरी आरभन्ते । (४।८)

तैर् अश्रवसे कार्ये । (४।९)

तुरश्रवसश् च वै पारावतानां च सोमौ संसुताव् आस्तां तत एते तुरश्रवाः सामनी अपश्यत् ताभ्याम् अस्मा इन्द्रः शल्मलिनां यमुनाया हव्यं निरावहत् यत् तैर् अश्रवसे भवतो हव्यम् एवैषां वृङ्क्ते । (४।१०)

पूर्वे ऽभिषुणुयुः । (४।११)

या वै पूर्वाः प्रस्नान्ति ताः पूर्वास् तीर्थं जयन्ति पूर्व एवेन्द्रम् आरभन्ते । (४।१२)

विहव्यं शस्यम् । (४।१३)

जमदग्नेश् च वा ऋषीणां च सोमौ संसुताव् आस्तां तत एतज्जमदग्निर् विहव्यम् अपश्यत् तम् इन्द्र उपावर्तत यद् विहव्यं होता शंसतीन्द्रम् एवैषां वृङ्क्ते । (४।१४)

यदीतरो ऽग्निष्टोमः स्याद् उक्थः कार्यो यद्य् उक्थो ऽतिरात्रो यो वै भूयान् यज्ञक्रतुः स इन्द्रस्य प्रियो भूयसैवैषां यज्ञक्रतुनेन्द्रं वृङ्क्ते । (४।१५)

अथो खल्व् आहुर् दुष्प्राप इव वै परः पन्था यम् एवाग्रे यज्ञक्रतुम् आरभेत तस्मान् नेयाद् इति । (४।१६)

सजनीयं शस्यम् अगस्त्यस्य कयाशुभीयं शस्यम् । (४।१७)

अस्या अमुष्या अद्यश्वान् मिथुनाद् अहोरात्राभ्याम् एवैनान् निर्भजति ॥ (४।१८)

यदि सोमम् अक्रीतम् अपहरेयुर् अन्यः क्रेतव्यः । (५।१)

यदि क्रीतं यो ऽन्यो ऽभ्याशं स्यात् स आहृत्यः सोमविक्रयणे तु किंचिद् दद्यात् । (५।२)

यदि सोमं न विन्देयुः पूतीकान् अभिषुणुयुर् यदि न पूतीकान् अर्जुनानि । (५।३)

गायत्री सोमम् आहरत् तस्या अनु विसृज्य सोमरक्षिः पर्णम् अछिनत् तस्य यो ऽंशुः परापतत् स पूतीको ऽभवत् तस्मिन् देवा ऊतिम् अविन्दन्न् ऊतीको वा एष यत् पूतीकान् अभिषुण्वन्त्य् ऊतिम् एवास्मै विन्दन्ति । (५।४)

प्रतिधुक् च प्रातः पूतीकाश् च शृतं च मध्यन्दिने पूतीकाश् च दधि चापराह्णे पूतीकाश् च । (५।५)

सोमपीथो वा एतस्माद् अपक्रामतीत्य् आहुर् यस्य सोमम् अपहरन्तीति स ओषधीश् च पशूंश् च प्रविशति तम् ओषधिभ्यश् च पशुभ्यश् चावरुन्धे । (५।६)

इन्द्रो वृत्रम् अहंस् तस्य यो नस्तः सोमः समधावत् तानि बभ्रुतूलान्य् अर्जुनानि यो वपाया उत्खिन्नायास् तानि लोहिततूलानि यानि बभ्रुतूलान्य् अर्जुनानि तान्य् अभिषुणुयाद् एतद् वै ब्रह्मणो रूपं साक्षाद् एव सोमम् अभिषुणोति । (५।७)

श्रायन्तीयं ब्रह्मसाम कार्यं सद् एवैनं करोति । (५।८)

यज्ञायज्ञीयम् अनुष्टुभि प्रोहेद् वाचैवैनं समर्धयति वारवन्तीयम् अग्निष्टोमसाम कार्यम् इन्द्रियस्य वीर्यस्य परिगृहीत्यै । (५।९)

पञ्च दक्षिणा देयाः । (५।१०)

पाङ्क्तो यज्ञो यावान् यज्ञस् तम् एवारभते । (५।११)

अवभृथाद् उदेत्य पुनर् दीक्षेत । (५।१२)

तत्र तद् दद्याद् यद् दास्यं स्यात् ॥ (५।१३)

यदि कलशो दीर्येत वषट्कारणिधनं ब्रह्मसाम कुर्यात् । (६।१)

अवषट्कृतो वा एतस्य सोमः परासिच्यते यस्य कलशो दीर्यते यद् वषट्कारणीधनं ब्रह्मसाम भवति वषट्कृत एवास्य सोमो भवति । (६।२)

विधुं दद्राणं समने बहूनाम् इत्य् एतासु कार्यम् । (६।३)

एष हि बहूनां समने दीर्यते यत् कलशः । (६।४)

तद् आहुर् न वा आर्त्यार्तिर् अनूद्यार्त्या वा एष आर्तिम् अनुवदति यः कलशो दीर्णे दद्राणवतीषु करोतीति । (६।५)

श्रायन्तीयम् एव कार्यम् । (६।६)

प्रजापतिः प्रजा असृजत स दुग्धो रिरिचानो ऽमन्यत स एतच्छ्रायन्तीयम् अपश्यत् तेनात्मानं समश्रीणात् प्रजया पशुभिर् इन्द्रियेण । (६।७)

दुग्ध इव एष रिरिचानो यस्य कलशो दीर्यते यच्छ्रायन्तीयं ब्रह्मसाम भवति पुनर् एवात्मानं संश्रीणाति प्रजया पशुभिर् इन्द्रियेण । (६।८)

यदि श्रायन्तीयं ब्रह्मसाम स्याद् वैष्णवीष्व् अनुष्टुप्सु वषट्कारणिधनं कुर्यात् । (६।९)

यद् वै यज्ञस्य स्रवति वाचं प्रतिस्रवति वाग् अनुष्टुप् यज्ञो विष्णुर् वाचैव यज्ञस्य छिद्रम् अपिदधाति । (६।१०)

यद् वै यज्ञस्य स्रवत्य् अन्ततः स्रवति वारवन्तीयम् अग्निष्टोमसाम कार्यं यज्ञस्यैव छिद्रं वारयते ॥ (६।११)

यदि प्रातस्सवनात् सोमो ऽतिरिच्येत अस्ति सोमो अयं सुत इति मरुत्वतीषु गायत्रेषु स्तुयुः । (७।१)

माध्यन्दिनं वा एष सवनं निकामयमानो ऽभ्यतिरिच्यते यः प्रातस्सवनाद् अतिरिच्यते तस्मान् मरुत्वतीषु स्तुवन्ति मरुत्वद्धि माध्यन्दिनं सवनं तस्माद् उ गायत्रीषु गायत्रं हि प्रातस्सवनम् । (७।२)

यस्मात् स्तोमाद् अतिरिच्यते स एव स्तोमः कार्यः सलोमत्वाय । (७।३)

ऐन्द्रावैष्णवं होतानुशंसति । (७।४)

वीर्यं वा इन्द्रो यज्ञो विष्णुर् वीर्य एव यज्ञे प्रतितिष्ठति । (७।५)

यदि माध्यन्दिनात् सवनाद् अतिरिच्येत बण् महां असि सूर्येत्य् आदित्यवतीषु गौरीवितेन स्तुयुः । (७।६)

तृतीयसवनं वा एष निकामयमानो ऽभ्यतिरिच्यते यो माध्यन्दिनात् सवनाद् अतिरिच्यते तस्माद् आदित्यवतीषु स्तुवन्त्य् आदित्यं हि तृतीयसवनं तस्माद् उ बृहतीषु बार्हतं हि माध्यन्दिनं सवनम् । (७।७)

यस्मात् स्तोमाद् अतिरिच्येत स एव स्तोमः कार्यः सलोमत्वायैन्द्रावैष्णवं होतानुशंसति वीर्यं वा इन्द्रो यज्ञो विष्णुर् वीर्य एव यज्ञे प्रतितिष्ठति । (७।८)

यदि तृतीयसवनाद् अतिरिच्येत विष्णोः शिपिविष्टवतीषु गौरीवितेन स्तुयुः । (७।९)

यज्ञो वै विष्णुः शिपिविष्टो यज्ञ एव विष्णौ प्रतितिष्ठत्य् अतिरिक्तं गौरीवितम् अतिरिक्त एवातिरिक्तं दधाति । (७।१०)

एतद् अन्यत् कुर्युर् उक्थानि प्रणयेयुर् उक्थानि वा एष निकामयमानो ऽभ्यतिरिच्यते यो ऽग्निष्टोमाद् अतिरिच्यते यद्य् उक्थ्येभ्यो ऽतिरिच्येतातिरात्रः कार्यो रात्रिं वा एष निकामयमानो ऽभ्यतिरिच्यते य उक्थ्येभ्यो ऽतिरिच्यते यदि रात्रेर् अतिरिच्येत विष्णोः शिपिविष्टवतीषु बृहता स्तुयुर् एषु तु वा अतिरिच्यत इत्य् आहुर् यो रात्रेर् अतिरिच्यत इति । (७।११)

अमुं वा एष लोकं निकामयमानो ऽभ्यतिरिच्यते यो रात्रेर् अतिरिच्यते बृहता स्तुवन्ति बृहद् अमुं लोकम् आप्तुम् अर्हति तम् एवाप्नोति ॥ (७।१२)

यदि दीक्षितानां प्रमीयते दग्ध्वास्थीन्य् उपनह्य यो नेदिष्ठी स्यात् तं दीक्षयित्वा सह यजेरन् । (८।१)

एतद् अन्यत् कुर्युर् अभिषुत्यान्यत् सोमम् अगृहीत्वा ग्रहान् यासौ दक्षिणा स्रक्तिस् तद् वा स्तुयुर् मार्जालीये वा । (८।२)

अपि वा एतस्य यज्ञे यो दीक्षितः प्रमीयते तम् एतेन निरवदयन्ते । (८।३)

यामेन स्तुवन्ति यमलोकम् एवैनं गमयन्ति । (८।४)

तिसृभिः स्तुवन्ति तृतीये हि लोके पितरः । (८।५)

पराचीभिः स्तुवन्ति पराङ् हीतो ऽसौ लोकः । (८।६)

सर्पराज्ञ्या ऋग्भिः स्तुवन्ति । (८।७)

अर्बुदः सर्प एताभिर् मृतां त्वचम् अपाहत मृताम् एवैताभिस् त्वचम् अपघ्नते । (८।८)

ता ऋचो ऽनुब्रुवन्तस् त्रिर् मार्जालीयं परियन्ति सव्यान् ऊरून् आघ्नानाः । (८।९)

स्तुतम् अनुशंसत्य् अमुष्मिन्न् एवैनं लोके निधुन्वन्ति । (८।१०)

यन्ति वा एते पथ इत्य् आहुर् ये मृताय कुर्वन्तीत्य् ऐन्द्रवायवाग्रान् ग्रहान् गृह्णते पुनः पन्थानम् अपियन्ति । (८।११)

अग्न आयूंषि पवस इति प्रतिपत्कार्या य एव जीवन्ति तेष्व् आयुर् दधाति । (८।१२)

संवत्सरे ऽस्थीनि याजयेयुः संव्वत्सरो वै सर्वस्य शान्तिर् यत् पुरा संव्वत्सराद् याजयेयुर् वाचम् अरुष्कृतां क्रूराम् ऋच्छेयुः । (८।१३)

वृतः पवमानाः स्युः सप्तदशम् इतरत् सर्वम् । (८।१४)

यत् त्रिवृतः पवमाना भवन्ति प्राणा वै त्रिवृत् प्राणान् एवोपयन्ति यत् सप्तदशम् इतरत् सर्वं प्रजापतिर् वै सप्तदशः प्रजापतिम् एवोपयन्ति । (८।१५)

प्राणापानैर् वा एते व्यृध्यन्त इत्य् आहुर् ये मृताय कुर्वन्तीति मैत्रावरुणाग्रान् ग्रहान् गृह्णते प्राणापानौ मित्रावरुणौ प्राणापानैर् एव समृध्यन्ते ॥ (८।१६)

यस्य कलश उपदस्यति कलशम् एवास्योपदस्यन्तं प्राणो ऽनूपदस्यति प्राणो हि सोमः । (९।१)

तद् आहुः पयो ऽवनयेद् इति । (९।२)

अथो खल्व् आहुर् अन्तर्हितम् इव वा एतद् यत् पयो हिरण्यम् एवापोऽभ्यवनयेद्धिरण्यम् अभ्युन्नयेद् इति । (९।३)

प्राणा वा आपो ऽमृतं हिरण्यम् अमृत एवास्य प्राणान् दधाति स सर्वम् आयुर् एति । (९।४)

यस्य नाराशंस उपवायति नाराशंसम् एवास्योपछ्वायन्तं प्राणो ऽनूपदस्यति प्राणो हि सोमः । (९।५)

यम् अध्वर्युर् अन्ततो ग्रहं गृह्णीयात् तस्याप्तुम् अवनयेत् । (९।६)

प्रायश्चित्यै वै ग्रहो गृह्यते प्रायश्चित्येवास्मै प्रायश्चित्तिं करोति । (९।७)

यदि पीतापीतौ सोमौ संगच्छेयाताम् अन्तः परिध्यङ्गारान् निर्वर्त्य जुहुयात् हुतस्य चाहुतस्य चाहुतस्य हुतस्य च । (९।८)

प्रजापतये स्वाहेत्य् अभक्षणीयस्य जुहुयाद् उत्तरार्ध्यपूर्वार्ध्य उपरवः । (९।९)

इन्दुर् इन्दुम् अवागाद् इत्य् अववृष्टस्य भक्षयेत् । (९।१०)

तस्य त इन्द्रविन्द्रपीतस्येन्द्रियवतः सर्वगणस्य सर्वगण उपहूत उपहूतस्य भक्षयामि । (९।११)

हिरण्यगर्भः समवर्तताग्र इत्य् आज्येनाभ्युपाकृतस्य जुहुयाद् अग्नीध्रं परेत्य भूतानां जातः पतिर् एक आसीत् स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां तस्मै त इन्दो हविषा विधेम स्वाहेति सैव तस्य प्रायश्चित्तिः । (९।१२)

यदि ग्रावापि शीर्यते पशुभिर् यजमानो व्यृध्यते पशवो वै ग्रावाणो द्युतानस्य मारुतस्य साम्ना स्तुयुः । (९।१३)

मारुता वै ग्रावाणः स्वेनैवैनांस् तद् रूपेण समर्धयति । (९।१४)

यदि सोमम् अभिदहेद् ग्रहान् अध्वर्युः स्पाशयेत स्तोत्राण्य् उद्गाता शस्त्राणि होताथ यथापूर्वं यज्ञेन चरेयुः पञ्च दक्षिणा देयाः पाङ्क्तो यज्ञो यावान् यज्ञस् तम् आरभते ऽवभृथाद् उदेत्य पुनर् दीक्षते तत्र तद् दद्याद् यद् दास्यं स्यात् पुरा द्वादश्या दीक्षेत यद् द्वादशीम् अतिनयेद् अन्तर्धीयेत ॥ (९।१५)

यदि महावीरो भिद्येत तं भिन्नम् अभिमृशेद् य ऋते चिद् अभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । (१०।१)

असुर्यं वा एतस्माद् वर्णं कृत्वा तेज इन्द्रियं वीर्यम् अन्नाद्यं प्रजाः पशवो ऽपक्रामन्ति यस्य यूपो विरोहति स ईश्वरः पापीयान् भवितोः । (१०।२)

त्वाष्ट्रं पशुं बहुरूपम् आलभेत त्वष्टा वै पशूनां रूपाणां विकर्ता तम् एव तद् उपधावति स एनं तेजसेन्द्रियेण वीर्येणान्नाद्येन प्रजया पशुभिः पुनस् समर्धयति सैव तस्य प्रायश्चित्तिः ॥ (१०।३)