चतुर्थीप्रभृत्या षोडशीम् उत्तराम् उत्तरां युग्मां प्रजानिःश्रेयसम् ऋतुगमन इत्य् उपदिशन्ति ॥ (१।१)

अर्थप्राध्वस्य परिक्षवे परिकासने चाप उपस्पृश्योत्तरे यथालिङ्गं जपेत् ॥ (२।१)

एवम् उत्तरैर् यथालिङ्गं चित्रियं वनस्पतिं शकृद्रीति सिग्वातं शकुनिम् इति ॥ (३।१)

उभयोर् हृदयसंसर्गे ऽप्सुस् त्रिरात्रावरं ब्रह्मचर्यं चरित्वा स्थालीपाकं श्रपयित्वाग्नेर् उपसमाधानाद्याज्यभागान्ते ऽन्वारब्धायां स्थालीपाकाद् उत्तरा आहुतीर् हुत्वा जयादि प्रतिपद्यते परिषेचनान्तं कृत्वा तेन सर्पिष्मता युग्मान् द्व्यवरान् ब्राह्मणान् भोजयित्वा सिद्धिं वाचयीत ॥ (४।१)

श्वस् तिष्येणेति त्रिःसप्तैर् यवैः पाठां परिकिरति यदि वारुण्य् असि वरुणात् त्वा निष्क्रीणामि यदि सौम्य् असि सोमात् त्वा निष्क्रीणामीति ॥ (५।१)

श्वोभूते उत्तरयोत्थाप्योत्तराभिस् तिसृभिर् अभिमन्त्र्योत्तरया प्रतिच्छन्नां हस्तयोर् आबध्य शय्याकाले बाहुभ्यां भर्तारं परिगृह्णीयाद् उपधानलिङ्गया ॥ (६।१)

वश्यो भवति ॥ (७।१)

सपत्नीबाधनं च ॥ (८।१)

एतेनैव कामेनोत्तरेणानुवाकेन सदादित्यम् उपतिष्ठते ॥ (९।१)

यक्ष्मगृहीताम् अन्यां वा ब्रह्मचर्ययुक्तः पुष्करसंवर्तमूलैर् उत्तरैर् यथालिङ्गम् अङ्गानि संमृश्य प्रतीचीनं निरस्येत् ॥ (१०।१)

वधूवास उत्तराभिर् एतद्विदे दद्यात् ॥ (११।१)