ब्रह्मचर्यम् आगाम् इति कुमार आह ॥ (१।१)

पृष्टं परस्य प्रतिवचनं कुमारस्य ॥ (२।१)

शेषं परो जपति ॥ (३।१)

प्रत्यगाशिषं चैनं वाचयति ॥ (४।१)

उक्तम् आज्यभागान्तम् ॥ (५।१)

अत्रैनम् उत्तरा आहुतीर् हावयित्वा जयादि प्रतिपद्यते ॥ (६।१)

परिषेचनान्तं कृत्वापरेणाग्निम् उदगग्रं कूर्चं निधाय तस्मिन्न् उत्तरेण यजुषोपनेतोपविशति ॥ (७।१)

पुरस्तात् प्रत्यङ्ङ् आसीनः कुमारो दक्षिणेन पाणिना दक्षिणं पादम् अन्वारभ्याह सावित्रीं भो अनुब्रूहि इति ॥ (८।१)

तस्मा अन्वाह तत् सवितुर् इति ॥ (९।१)

पच्छो ऽर्धर्चशस् ततस् सर्वाम् ॥ (१०।१)

व्याहृतीर् विहृताः पादादिष्व् अन्तेषु वा तथार्धर्चयोर् उत्तमां कृत्स्नायाम् ॥ (११।१)

कुमार उत्तरेण मन्त्रेणोत्तरम् ओष्ठम् उपस्पृशते ॥ (१२।१)

कर्णाव् उत्तरेण ॥ (१३।१)

दण्डम् उत्तरेणादत्ते ॥ (१४।१)

पालाशो दण्डो ब्राह्मणस्य नैयग्रोधः स्कन्धजो ऽवागग्रो राजन्यस्य बादर औदुम्बरो वा वैश्यस्य ॥ (१५।१)

वार्क्षो दण्ड इत्य् अवर्णसंयोगेनैक उपदिशन्ति ॥ (१६।१)

स्मृतं च म इत्य् एतद् वाचयित्वा गुरवे वरं दत्त्वोद् आयुषेत्य् उत्थाप्योत्तरैर् आदित्यम् उपतिष्ठते ॥ (१७।१)

यं कामयेत नायम् आछिद्येतेति तम् उत्तरया दक्षिणे हस्ते गृह्णीयात् ॥ (१८।१)

त्र्यहम् एतम् अग्निं धारयन्ति ॥ (१९।१)

क्षारलवणवर्जनं च ॥ (२०।१)

परि त्वेति परिमृज्य तस्मिन्न् उत्तरैर् मन्त्रैः समिध आदध्यात् ॥ (२१।१)

एवम् अन्यस्मिन्न् अपि सदारण्याद् एधान् आहृत्य ॥ (२२।१)

उत्तरया संशास्ति ॥ (२३।१)

वासश् चतुर्थीम् उत्तरयादत्ते ऽन्यत् परिधाप्य ॥ (२४।१)