अथैतद् अपरं तूष्णीम् एव तीर्थे स्नात्वा तूष्णीं समिधम् आदधाति ॥ (१।१)

यत्रास्मा अपचितिं कुर्वन्ति तत् कूर्च उपविशति यथापुरस्तात् ॥ (२।१)

एवम् उत्तराभ्यां यथालिङ्गं राजा स्थपतिश् च ॥ (३।१)

आपः पाद्या इति प्राह ॥ (४।१)

उत्तरयाभिमन्त्र्य दक्षिणं पादं पूर्वं ब्राह्मणाय प्रयच्छेत् सव्यं शूद्राय ॥ (५।१)

प्रक्षालयितारम् उपस्पृश्योत्तरेण यजुषात्मानं प्रत्यभिमृशेत् ॥ (६।१)

कूर्चाभ्यां परिगृह्य मृन्मयेनार्हणीया आप इति प्राह ॥ (७।१)

उत्तरयाभिमन्त्र्याञ्जलाव् एकदेश आनीयमान उत्तरं यजुर् जपेत् ॥ (८।१)

शेषं पुरस्तान् निनीयमानम् उत्तरयानुमन्त्रयते ॥ (९।१)

दधि मध्व् इति संसृज्य कांस्येन वर्षीयसा पिधाय कूर्चाभ्यां परिगृह्य मधुपर्क इति प्राह ॥ (१०।१)

त्रिवृतम् एके घृतं च ॥ (११।१)

पाङ्क्तम् एके धानाः सक्तूंश् च ॥ (१२।१)

उत्तराभ्याम् अभिमन्त्र्य यजुर्भ्याम् अप आचामति पुरस्ताद् उपरिष्टाच् चोत्तरया त्रिः प्राश्यानुकम्प्याय प्रयच्छेत् ॥ (१३।१)

प्रतिगृह्यैव राजा स्थपतिर् वा पुरोहिताय ॥ (१४।१)

गौर् इति गां प्राह ॥ (१५।१)

उत्तरयाभिमन्त्र्य तस्यै वपां श्रपयित्वोपस्तीर्णाभिघारितां मध्यमेनान्तमेन वा पलाशपर्णेनोत्तरया जुहोति ॥ (१६।१)

यद्य् उत्सृजेद् उपांशूत्तरां जपित्वोम् उत्सृजतेत्य् उच्चैः ॥ (१७।१)

अन्नं प्रोक्तम् उपांशूत्तरैर् अभिमन्त्र्य्ॐ कल्पयतेत्य् उच्चैः ॥ (१८।१)

आचार्यायर्त्विजे श्वशुराय राज्ञ इति परिसंवत्सराद् उपतिष्ठद्भ्य एतत् कार्यम् ॥ (१९।१)

सकृत् प्रवक्त्रे चित्राय ॥ (२०।१)