अग्निर् उवाच । (१।१)

यौधिष्ठिरी दौर्योधनी कुरुक्षेत्रं ययौ चमूः । (१।२)

भीष्मद्रोणादिकान् दृष्ट्वा नायुध्यत गुरूनिति ॥ (१।३)

पार्थं ह्य् उवाच भगवान्नशोच्या भीष्ममुख्यकाः । (२।१)

शरीराणि विनाशीनि न शरीरी विनश्यति ॥ (२।२)

अयमात्मा परं ब्रह्म अहं ब्रह्मस्मि विद्धि तम् । (३।१)

सिद्ध्यसिद्ध्योः समो योगी राजधर्मं प्रपालय ॥ (३।२)

कृष्णोक्तो ऽथार्जुनो ऽयुध्यद्रथस्थो वाद्यशब्दवान् । (४।१)

भीष्मः सेनापतिरभूदादौ दौर्योधने बले ॥ (४।२)

पाण्डवानां शिखण्डी च तयोर्युद्धं बभूव ह । (५।१)

धार्तराष्ट्राः पाण्डवांश् च जघ्नुर्युद्धे सभीष्मकाः ॥ (५।२)

धार्तराष्ट्रान् शिखण्ड्याद्याः पाण्डवा जघ्नुराहवे । (६।१)

देवासुरसंयुद्धं कुरुपाण्डवसेनयोः ॥ (६।२)

बभूव स्वस्थदेवानां पश्यतां प्रीतिवर्धनं । (७।१)

भीष्मो ऽस्त्रैः पाण्डवं सैन्यं दशाहोभिर्न्यपातयत् ॥ (७।२)

दशमे ह्य् अर्जुनो बाणैर् भीष्मं वीरं ववर्ष ह । (८।१)

शिखण्डी द्रुपदोक्तो ऽस्त्रैर् ववर्ष जलदो यथा ॥ (८।२)

हस्त्यश्वरथपादातमन्योन्यास्त्रनिपातितम् । (९।१)

भीष्मः स्वच्छन्दमृत्युश् च युद्धमार्गं प्रदर्श्य च ॥ (९।२)

वसूक्तो वसुलोकाय शरशय्यागतः स्थितः । (१०।१)

उत्तरायणमीक्षंश् च ध्यायन् विष्णुं स्तवन् स्थितः ॥ (१०।२)

दुर्योधने तु शोकार्ते द्रोणः सेनापतिस्त्वभूत् । (११।१)

पाण्डवे हर्षिते सैन्ये धृष्टद्युम्नश् चमूपतिः ॥ (११।२)

तयोर्युद्धं बभूवोग्रं यमराष्ट्रविवर्धनम् । (१२।१)

विराटद्रुपदाद्याश् च निमग्ना द्रोणसागरे ॥ (१२।२)

दौर्योधनी महासेना हस्त्यश्वरथपत्तिनी । (१३।१)

धृष्टद्युम्नाधिपतिता द्रोणः काल इवाबभौ ॥ (१३।२)

हतो ऽश्वत्थामा चेत्युक्ते द्रोणः शस्त्राणि चात्यजत् । (१४।१)

धृष्टद्युम्नशराक्रान्तः पतितः स महीतले ॥ (१४।२)

पञ्चमे ऽहनि दुर्धर्षः सर्वक्षत्रं प्रमथ्य च । (१५।१)

दुर्योधने तु शोकार्ते कर्णः सेनापतिस्त्वभूत् ॥ (१५।२)

अर्जुनः पाण्डवानां च तयोर्युद्धं बभूव ह । (१६।१)

शस्त्राशस्त्रि महारौद्रं देवासुररणोपमम् ॥ (१६।२)

कर्णार्जुनाख्ये सङ्ग्रामे कर्णो ऽरीन् अवधीच्छरैः । (१७।१)

द्वितीयाहनि कर्णस्तु अर्जुनेन निपातितः ॥ (१७।२)

शल्यो दिनार्धं युयुधे ह्य् अवधीत्तं युधिष्ठिरः । (१८।१)

युयुधे भीमसेनेन हतसैन्यः सुयोधनः ॥ (१८।२)

बहून् हत्वा नरादींश् च भीमसेनमथाब्रवीत् । (१९।१)

गदया प्रहरन्तं तु भीमस्तं तु व्यपातयत् ॥ (१९।२)

गदयान्यानुजांस्तस्य तस्मिन्नष्टादेशेहनि । (२०।१)

रात्रौ सुषुप्तं च बलं पाण्डवानां न्यपातयत् ॥ (२०।२)

अक्षौहिणीप्रमाणं तु अश्वत्थामा महाबलः । (२१।१)

द्रौपदेयान् सपाञ्चालान् धृष्टद्युम्नं च सो ऽवधीत् ॥ (२१।२)

पुत्रहीनां द्रौपदीं तां रुदन्तीमर्जुनस्ततः । (२२।१)

शिरोमणिं तु जग्राह ऐषिकास्त्रेण तस्य च ॥ (२२।२)

अश्वत्थामास्त्रनिर्दग्धं जीवयामास वै हरिः । (२३।१)

उत्तरायास्ततो गर्भं स परीक्षिदभून्नृपः ॥ (२३।२)

कृतवर्मा कृपो द्रौणिस्त्रयो मुक्तास्ततो रणात् । (२४।१)

पाण्डवाः सात्यकिः कृष्णः सप्त मुक्ता न चापरे ॥ (२४।२)

स्त्रियश्चार्ताः समाश्वास्य भीमाद्यैः स युधिष्ठिरः । (२५।१)

संस्कृत्य प्रहतान् वीरान् दत्तोदकधनादिकः ॥ (२५।२)

भीष्माच् छान्तनवाच् छ्रुत्वा धर्मान् सर्वांश् च शान्तिदाम् । (२६।१)

राजधर्मान्मोक्षधर्मान्दानधर्मान् नृपो ऽभवत् ॥ (२६।२)

अश्वमेधे ददौ दानं ब्राह्मणेभ्यो ऽरिमर्दनः । (२७।१)

श्रुत्वार्जुनान् मौषलेयं यादवानां च संक्षयम् । (२७।२)

राज्ये परीक्षितं स्थाप्य सानुजः स्वर्गमाप्तवान् ॥ (२७।३)

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये महाभारतवर्णनं नाम चतुर्दशो ऽध्यायः ॥ (२८।१)