धनुर्वेदकथनमग्निर् उवाच । (१।१)

जितहस्तो जितमतिर्जितदृग्लक्ष्यसाधकः । (१।२)

नियतां सिद्धिमासाद्य ततो वाहनमारुहेत् ॥ (१।३)

दशहस्तो भवेत् पाशो वृत्तः करमुखस् तथा । (२।१)

गुणकार्पासमुञ्जानां भङ्गस्नाय्वर्कवर्मिणाम् ॥ (२।२)

अन्येषां सुदृढानां च सुकृतं परिवेष्टितम् । (३।१)

तथा त्रिंशत्समं पाशं बुधः कुर्यात् सुवर्तितम् ॥ (३।२)

कर्तव्यं शिक्षकैस्तस्य स्थानं कक्षासु वै तदा । (४।१)

वामहस्तेन संगृह्य दक्षिणेनोद्धरेत्ततः ॥ (४।२)

कुण्डलस्याकृतिं कृत्वा भ्राम्यकं मस्तकोपरि । (५।१)

क्षिपेत् तूर्णमये तूर्णं पुरुषे चर्मवेष्टिते ॥ (५।२)

वल्गिते च प्लुते चैव तथा प्रव्रजितेषु च । (६।१)

समयोगविधिं कृत्वा प्रयुञ्जीत सुशिक्षितम् ॥ (६।२)

विजित्वा तु यथान्यायं ततो बन्धं समाचरेत् । (७।१)

कट्यां बद्ध्वा ततः खड्गं वामपार्श्वावलम्बितम् ॥ (७।२)

दृढं विगृह्य वामेन निष्कर्षेद्दक्षिणेन तु । (८।१)

षडङ्गुलपरीणाहं सप्तहस्तसमुच्छ्रितं ॥ (८।२)

अयोमय्यः शलाकाश् च वर्माणि विविधानि च । (९।१)

अर्धहस्ते समे चैव तिर्यगूर्ध्वगतं तथा ॥ (९।२)

योजयेद्विधिना येन तथात्वङ्गदतः शृणु । (१०।१)

तूणचर्मावनद्धाङ्गं स्थापयित्वा नवं दृढं ॥ (१०।२)

करेणादाय लगूडं दक्षिणाङ्गुलकं नवं । (११।१)

उद्यम्य घातयेद्यस्य नाशस्तेन शिशोर्दृढं ॥ (११।२)

उभाभ्यामथ हस्ताभ्यां कुर्यात्तस्य निपातनं । (१२।१)

अक्लेशेन ततः कुर्वन् बधे सिद्धिः प्रकीर्तिता ॥ (१२।२)

वाहानां श्रमकरणं प्रचारार्थं पुरा तव ॥ (१३।१)

इत्याग्नेये महापुराणे धनुर्वेदो नाम पञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः ॥ (१४।१)