अग्निर् उवाच । (१।१)

अवतारं वराहस्य वक्ष्ये ऽहं पापनाशनम् । (१।२)

हिरण्याक्षो ऽसुरेशो ऽभूत् देवान् जित्वा दिवि स्थितः ॥ (१।३)

देवैर् गत्वा स्तुतो विष्णुर् यज्ञरूपो वराहकः । (२।१)

अभूत् तं दानवं हत्वा दैत्यैः साकं च कण्टकम् ॥ (२।२)

धर्मदेवादिरक्षाकृत् ततः सो ऽन्तर्दधे हरिः । (३।१)

हिरण्याक्षस्य वै भ्राता हिरण्यकशिपुस् तथा ॥ (३।२)

जितदेवयज्ञभागः सर्वदेवाधिकारकृत् । (४।१)

नारसिंहवपुः कृत्वा तं जघान सुरैः सह ॥ (४।२)

स्वपदस्थान् सुरांश् चक्रे नारसिंहः सुरैः स्तुतः । (५।१)

देवासुरे पुरा युद्धे बलिप्रभृतिभिः सुराः ॥ (५।२)

जिताः स्वर्गात्परिभ्रष्टा हरिं वै शरणं गताः । (६।१)

सुराणामभयं दत्त्वा अदित्या कश्यपेन च ॥ (६।२)

स्तुतो ऽसौ वामनो भूत्वा ह्य् अदित्यां स क्रतुं ययौ । (७।१)

बलेः श्रीयजमानस्य राजद्वारे ऽगृणात् श्रुतिं ॥ (७।२)

देवान् पठन्तं तं श्रुत्वा वामनं वरदो ऽब्रवीत् । (८।१)

निवारितो ऽपि शुक्रेण बलिर् ब्रूहि यद् इच्छसि ॥ (८।२)

तत्ते ऽहं सम्प्रदास्यामि वामनो बलिमब्रवीत् । (९।१)

पदत्रयं हि गुर्वर्थं देहि दास्ये तमब्रवीत् ॥ (९।२)

तोये तु पतिते हस्ते वामनो ऽभूदवामनः । (१०।१)

भूर्लोकं स भुवर्लोकं स्वर्लोकं च पदत्रयं ॥ (१०।२)

चक्रे बलिं च सूतलं तच्छक्राय ददौ हरिः । (११।१)

शक्रो देवैर् हरिं स्तुत्वा भुवनेशः सुखी त्वभूत् ॥ (११।२)

वक्ष्ये परशुरामस्य चावतारं शृणु द्विज । (१२।१)

उद्धतान् क्षत्रियान् मत्वा भूभारहरणाय सः ॥ (१२।२)

अवतीर्णो हरिः शान्त्यै देवविप्रादिपालकः । (१३।१)

जमदग्ने रेणुकायां भार्गवः शस्त्रपारगः ॥ (१३।२)

दत्तात्रेयप्रसादेन कार्त्तवीर्यो नृपस्त्वभृत् । (१४।१)

सहस्रबाहुः सर्वोर्वीपतिः स मृगयां गतः ॥ (१४।२)

श्रान्तो निमन्त्रितो ऽरण्ये मुनिना जमदग्निना । (१५।१)

कामधेनुप्रभावेण भोजितः सबलो नृपः ॥ (१५।२)

अप्रार्थयत् कामधेनुं यदा स न ददौ तदा । (१६।१)

हृतवानथ रामेण शिरश्छित्त्वा निपातितः ॥ (१६।२)

युद्धे परशुना राजा धेनुः स्वाश्रममाययौ । (१७।१)

कार्त्तवीर्यस्य पुत्रैस्तु जमदग्निर्निपातितः ॥ (१७।२)

रामे वनं गते वैराद् अथ रामः समागतः । (१८।१)

पितरं निहतं दृष्ट्वा पितृनाशाभिमर्षितः ॥ (१८।२)

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं निःक्षत्रामकरोद्विभुः । (१९।१)

कुरुक्षेत्रे पञ्च कुण्डान् कृत्वा संतर्प्य वै पितॄन् ॥ (१९।२)

काश्यपाय महीं दत्त्वा महेन्द्रे पर्वते स्थितः । (२०।१)

कूर्मस्य च वराहस्य नृसिंहस्य च वामनं । (२०।२)

अवतारं च रामस्य श्रुत्वा याति दिवं नरः ॥ (२०।३)

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये वराहनृसिंहाद्यवतारो नाम चतुर्थो ऽध्यायः ॥ (२१।१)