RājNigh, 20
Select a line for its word-by-word analysis.
द्विपादाश् चेतना भूस्था भूमिजा भूस्पृशो विशः ॥ (१।२)
dvipādāś cetanā bhūsthā bhūmijā bhūspṛśo viśaḥ ||
अर्थाश्रयो ऽधिकारी स्यात् कर्मार्हश् च जनो ऽर्थवान् ॥ (२।२)
arthāśrayo 'dhikārī syāt karmārhaś ca jano 'rthavān ||
स्त्री योषिद्वनिताबला सुनयना नारी च सीमन्तिनी रामा वामदृगङ्गना च ललना कान्ता पुरंध्री वधूः । (३।१)
strī yoṣidvanitābalā sunayanā nārī ca sīmantinī rāmā vāmadṛgaṅganā ca lalanā kāntā puraṃdhrī vadhūḥ |
सुभ्रूः सा वरवर्णिनी च सुतनुस्तन्वी तनुः कामिनी तन्वङ्गी रमणी कुरङ्गनयना भीरुः प्रिया भामिनी ॥ (३।२)
subhrūḥ sā varavarṇinī ca sutanustanvī tanuḥ kāminī tanvaṅgī ramaṇī kuraṅganayanā bhīruḥ priyā bhāminī ||
योषिन्महेला महिला विलासिनी नितम्बिनी सापि च मत्तकाशिनी । (४।१)
yoṣinmahelā mahilā vilāsinī nitambinī sāpi ca mattakāśinī |
जनी सुनेत्रा प्रमदा च सुन्दरी स्याद् अञ्चितभ्रूर् ललिता विलासिनी ॥ (४।२)
janī sunetrā pramadā ca sundarī syād añcitabhrūr lalitā vilāsinī ||
भर्ता पतिर्वरः कान्तः परिणेता प्रियो गृही ॥ (६।०)
bhartā patirvaraḥ kāntaḥ pariṇetā priyo gṛhī ||
भार्या पत्नी प्रिया जाया दाराश्च गृहिणी च सा ॥ (७।०)
bhāryā patnī priyā jāyā dārāśca gṛhiṇī ca sā ||
नपुंसकं भवेत् क्लीबं तृतीया प्रकृतिस्तथा । (८।१)
napuṃsakaṃ bhavet klībaṃ tṛtīyā prakṛtistathā |
षण्ड्ःअः पण्डश्च नारी तु पोटा स्त्रीपुंसलक्षणा ॥ (८।२)
ṣaṇḍḥaḥ paṇḍaśca nārī tu poṭā strīpuṃsalakṣaṇā ||
भोगिन्यो ऽन्या विलासिन्यः संभुङ्क्ते यास्तु पार्थिवः ॥ (१०।०)
bhoginyo 'nyā vilāsinyaḥ saṃbhuṅkte yāstu pārthivaḥ ||
राजभोग्याः सुमुख्यो यास्ता भट्टिन्य इति स्मृताः ॥ (११।०)
rājabhogyāḥ sumukhyo yāstā bhaṭṭinya iti smṛtāḥ ||
वेश्या तु गणिका भोग्या वारस्त्री स्मरदीपिका ॥ (१२।०)
veśyā tu gaṇikā bhogyā vārastrī smaradīpikā ||
ब्रह्मा तु ब्राह्मणो विप्रः षट्कर्मा च द्विजोत्तमः ॥ (१३।०)
brahmā tu brāhmaṇo vipraḥ ṣaṭkarmā ca dvijottamaḥ ||
राजा तु सार्वभौमः स्यात् पार्थिवः क्षत्रियो नृपः ॥ (१४।०)
rājā tu sārvabhaumaḥ syāt pārthivaḥ kṣatriyo nṛpaḥ ||
वैश्यस्तु व्यवहर्ता विड् वार्त्तिको वाणिजो वणिक् ॥ (१५।०)
vaiśyastu vyavahartā viḍ vārttiko vāṇijo vaṇik ||
शूद्रः पज्जश्चतुर्थः स्यात् द्विजदास उपासकः ॥ (१६।०)
śūdraḥ pajjaścaturthaḥ syāt dvijadāsa upāsakaḥ ||
विप्रः क्षत्रो वैश्यशूद्रौ च वर्णाश्चत्वारोऽमी तत्र पूर्वे द्विजाः स्युः । (१७।१)
vipraḥ kṣatro vaiśyaśūdrau ca varṇāścatvāro'mī tatra pūrve dvijāḥ syuḥ |
एषामेव प्रातिलोम्यानुलोम्याज्जायन्तेऽन्या जातयः संकरेण ॥ (१७।२)
eṣāmeva prātilomyānulomyājjāyante'nyā jātayaḥ saṃkareṇa ||
बालः पाकोऽर्भको गर्भः पोतकः पृथुकः शिशुः । (१८।१)
bālaḥ pāko'rbhako garbhaḥ potakaḥ pṛthukaḥ śiśuḥ |
शावो ऽर्भो बालिशो डिम्भो वटुर् माणवको मतः ॥ (१८।२)
śāvo 'rbho bāliśo ḍimbho vaṭur māṇavako mataḥ ||
जातो ऽर्भकः पक्षदिनेन मासतः पाकस्त्रिभिस्तैरथ पोतकाभिधः । (१९।१)
jāto 'rbhakaḥ pakṣadinena māsataḥ pākastribhistairatha potakābhidhaḥ |
षड्भिस्तु मासैः पृथुकोऽब्दतः शिशुस् त्रिभिर् वटुर् माणवकश् च सप्तभिः ॥ (१९।२)
ṣaḍbhistu māsaiḥ pṛthuko'bdataḥ śiśus tribhir vaṭur māṇavakaś ca saptabhiḥ ||
बालोऽब्दैः पञ्चदशभिः कुमारस्त्रिंशता स्मृतः । (२०।१)
bālo'bdaiḥ pañcadaśabhiḥ kumārastriṃśatā smṛtaḥ |
युवा पञ्चाशता वर्षैर् वृद्धः स्यादत उत्तरैः ॥ (२०।२)
yuvā pañcāśatā varṣair vṛddhaḥ syādata uttaraiḥ ||
कौमारं पञ्चमाब्दान्तं पौगण्डं दशमावधि । (२१।१)
kaumāraṃ pañcamābdāntaṃ paugaṇḍaṃ daśamāvadhi |
कैशोरम् आ पञ्चदशाद् यौवनं तु ततः परम् ॥ (२१।२)
kaiśoram ā pañcadaśād yauvanaṃ tu tataḥ param ||
युवा वयःस्थस् तरुणो वृद्धस्तु स्थविरो जरन् । (२२।१)
yuvā vayaḥsthas taruṇo vṛddhastu sthaviro jaran |
प्रवया यातयामश्च जीनो जीर्णश् च जर्जरः ॥ (२२।२)
pravayā yātayāmaśca jīno jīrṇaś ca jarjaraḥ ||
बालोत्तानशया डिम्भा स्तनपा च स्तनंधयी ॥ (२३।०)
bālottānaśayā ḍimbhā stanapā ca stanaṃdhayī ||
सा मध्यमा वयःस्था च युवती सुस्तनी च सा । (२५।१)
sā madhyamā vayaḥsthā ca yuvatī sustanī ca sā |
चिरण्टी सुवयाः श्यामा प्रौढा दृष्टरजाश्च सा ॥ (२५।२)
ciraṇṭī suvayāḥ śyāmā prauḍhā dṛṣṭarajāśca sā ||
गुर्विण्यापन्नसत्त्वा स्याद् अन्तर्वत्नी च गर्भिणी ॥ (२६।०)
gurviṇyāpannasattvā syād antarvatnī ca garbhiṇī ||
निष्फला जरती वृद्धा स्थविरा च गतार्तवा ॥ (२७।०)
niṣphalā jaratī vṛddhā sthavirā ca gatārtavā ||
पुष्पिता मलिना म्लाना पांशुला च रजस्वला ॥ (२८।०)
puṣpitā malinā mlānā pāṃśulā ca rajasvalā ||
वन्ध्यावकेशिनी शून्या मोघपुष्पा वृथार्तवा ॥ (२९।०)
vandhyāvakeśinī śūnyā moghapuṣpā vṛthārtavā ||
तनुस् तनूः संहननं शरीरं कलेवरं क्षेत्रवपुःपुराणि । (३०।१)
tanus tanūḥ saṃhananaṃ śarīraṃ kalevaraṃ kṣetravapuḥpurāṇi |
गात्रं च मूर्तिर् घनकायदेहाव् अष्टाङ्गपीडानि च विग्रहश् च ॥ (३०।२)
gātraṃ ca mūrtir ghanakāyadehāv aṣṭāṅgapīḍāni ca vigrahaś ca ||
अङ्गमंसः प्रतीकश् चापघनो ऽवयवो ऽपि च ॥ (३१।०)
aṅgamaṃsaḥ pratīkaś cāpaghano 'vayavo 'pi ca ||
शिरः शीर्षकमुण्डं च मूर्धा मौलिश्च मस्तकम् । (३२।१)
śiraḥ śīrṣakamuṇḍaṃ ca mūrdhā mauliśca mastakam |
वराङ्गम् उत्तमाङ्गं च कपालं केशभृत् स्मृतम् ॥ (३२।२)
varāṅgam uttamāṅgaṃ ca kapālaṃ keśabhṛt smṛtam ||
केशाः शिरसिजा वालाः कुन्तला मूर्धजाः कचाः । (३३।१)
keśāḥ śirasijā vālāḥ kuntalā mūrdhajāḥ kacāḥ |
चिकुराः करुहाश् चाथ तद्वेष्टाः कवरीमुखाः ॥ (३३।२)
cikurāḥ karuhāś cātha tadveṣṭāḥ kavarīmukhāḥ ||
दृग्दृष्टिर् लोचनं नेत्रं चक्षुर्नयनमम्बकम् । (३४।१)
dṛgdṛṣṭir locanaṃ netraṃ cakṣurnayanamambakam |
ईक्षणं ग्रहणं चाक्षि दर्शनं च विलोचनम् ॥ (३४।२)
īkṣaṇaṃ grahaṇaṃ cākṣi darśanaṃ ca vilocanam ||
भालं ललाटमलिकं कथयन्ति गोधिर् भ्रूश् चिल्लिका च नयनोर्ध्वगरोमराजिः । (३६।१)
bhālaṃ lalāṭamalikaṃ kathayanti godhir bhrūś cillikā ca nayanordhvagaromarājiḥ |
मध्यं तयोर्भवति कूर्चमथ श्रुतिस्तु श्रोतः श्रवः श्रवणकर्णवचोग्रहाश्च ॥ (३६।२)
madhyaṃ tayorbhavati kūrcamatha śrutistu śrotaḥ śravaḥ śravaṇakarṇavacograhāśca ||
ओष्ठोऽधरो दन्तवासो दन्तवस्त्रं रदच्छदः । (३७।१)
oṣṭho'dharo dantavāso dantavastraṃ radacchadaḥ |
तयोरुभयतो देशौ यौ प्रान्तौ सृक्कणी च तौ ॥ (३७।२)
tayorubhayato deśau yau prāntau sṛkkaṇī ca tau ||
घ्राणं गन्धवहो घोणा सिङ्घिणी नासिका च सा ॥ (३८।०)
ghrāṇaṃ gandhavaho ghoṇā siṅghiṇī nāsikā ca sā ||
शङ्खः कर्णसमीपः स्यात् शिङ्घाणं नासिकामले ॥ (३९।०)
śaṅkhaḥ karṇasamīpaḥ syāt śiṅghāṇaṃ nāsikāmale ||
तुण्डमास्यं मुखं वक्त्रं वदनं लपनानने ॥ (४०।०)
tuṇḍamāsyaṃ mukhaṃ vaktraṃ vadanaṃ lapanānane ||
ओष्ठाधरस्तु चिबुकं गण्डो गल्लः कपोलकः ॥ (४१।०)
oṣṭhādharastu cibukaṃ gaṇḍo gallaḥ kapolakaḥ ||
हनूस् तदूर्ध्वं दशनाश्च दन्ता द्विजा रदास्ते रदनास्तथोक्ताः ॥ (४२।०)
hanūs tadūrdhvaṃ daśanāśca dantā dvijā radāste radanāstathoktāḥ ||
जिह्वा रसज्ञा रसना च सोक्ता स्यात्काकुदं तालु च तालुकं च ॥ (४३।०)
jihvā rasajñā rasanā ca soktā syātkākudaṃ tālu ca tālukaṃ ca ||
तदूर्ध्वं सूक्ष्मजिह्वा या घण्टिका लम्बिका च सा ॥ (४४।०)
tadūrdhvaṃ sūkṣmajihvā yā ghaṇṭikā lambikā ca sā ||
अन्याधोमूलजिह्वा स्यात् प्रतिजिह्वोपजिह्विका ॥ (४५।०)
anyādhomūlajihvā syāt pratijihvopajihvikā ||
अवटुस्तु शिरःपश्चात्संधिर् घाटा कृकाटिका ॥ (४६।०)
avaṭustu śiraḥpaścātsaṃdhir ghāṭā kṛkāṭikā ||
ग्रीवा च कंधरा कंधिः शिरोधिश्च शिरोधरा ॥ (४७।०)
grīvā ca kaṃdharā kaṃdhiḥ śirodhiśca śirodharā ||
कण्ठो गलो निगालोऽथ घण्टिका गलशुण्ठिका ॥ (४८।०)
kaṇṭho galo nigālo'tha ghaṇṭikā galaśuṇṭhikā ||
धमनी तु शिरांसे तु स्कन्धोऽधःशिखरं तथा ॥ (४९।०)
dhamanī tu śirāṃse tu skandho'dhaḥśikharaṃ tathā ||
तस्य संधिस् तु जत्रु स्यात्कक्षा दोर्मूलसंज्ञका ॥ (५०।०)
tasya saṃdhis tu jatru syātkakṣā dormūlasaṃjñakā ||
तदधस्ताद्भवेत्पार्श्वं पृष्ठं पश्चात्तनोः स्मृतम् ॥ (५१।०)
tadadhastādbhavetpārśvaṃ pṛṣṭhaṃ paścāttanoḥ smṛtam ||
दोर् दोषा च प्रवेष्टश्च बाहुर्बाहा भुजो भुजा ॥ (५२।०)
dor doṣā ca praveṣṭaśca bāhurbāhā bhujo bhujā ||
पाणिस् तु पञ्चशाखः स्यात् करो हस्तः शयस्तथा ॥ (५३।०)
pāṇis tu pañcaśākhaḥ syāt karo hastaḥ śayastathā ||
करमूले मणिबन्धो भुजमध्ये कूर्परः कफोणिश्च ॥ (५४।०)
karamūle maṇibandho bhujamadhye kūrparaḥ kaphoṇiśca ||
तस्मादधः प्रकोष्ठः प्रगण्डकः कूर्परांसमध्यं स्यात् ॥ (५५।०)
tasmādadhaḥ prakoṣṭhaḥ pragaṇḍakaḥ kūrparāṃsamadhyaṃ syāt ||
अङ्गुल्यः करशाखाः स्युः प्रदेशिन्यां तु तर्जनी । (५६।१)
aṅgulyaḥ karaśākhāḥ syuḥ pradeśinyāṃ tu tarjanī |
परुः स्यादङ्गुलीसंधिः पर्वसंधिश् च कथ्यते ॥ (५६।२)
paruḥ syādaṅgulīsaṃdhiḥ parvasaṃdhiś ca kathyate ||
अथाङ्गुष्ठप्रदेशिन्यौ मध्यमानामिका तथा । (५७।१)
athāṅguṣṭhapradeśinyau madhyamānāmikā tathā |
कनिष्ठा चेति पञ्च स्युः क्रमेणाङ्गुलयः स्मृताः ॥ (५७।२)
kaniṣṭhā ceti pañca syuḥ krameṇāṅgulayaḥ smṛtāḥ ||
करस्याधः प्रपाणिः स्यादूर्ध्वं करतलं स्मृतम् । (५९।१)
karasyādhaḥ prapāṇiḥ syādūrdhvaṃ karatalaṃ smṛtam |
रेखाः सामुद्रिके ज्ञेयाः शुभाशुभनिवेदिकाः ॥ (५९।२)
rekhāḥ sāmudrike jñeyāḥ śubhāśubhanivedikāḥ ||
स्तनाग्रं चूचुकं वृत्तं शिखा स्तनमुखं च तत् ॥ (६१।०)
stanāgraṃ cūcukaṃ vṛttaṃ śikhā stanamukhaṃ ca tat ||
वक्षो वत्समुरः क्रोडो हृदयं हृद्भुजान्तरम् ॥ (६२।०)
vakṣo vatsamuraḥ kroḍo hṛdayaṃ hṛdbhujāntaram ||
कुक्षिः पिचिण्डो जठरं तुन्दं स्यादुदरं च तत् ॥ (६३।०)
kukṣiḥ piciṇḍo jaṭharaṃ tundaṃ syādudaraṃ ca tat ||
जीवस्थानं तु मर्म स्यात्कटिप्रान्ते त्रिकं स्मृतम् ॥ (६४।०)
jīvasthānaṃ tu marma syātkaṭiprānte trikaṃ smṛtam ||
नाभिः स्याद् उदरावर्तस् ततो ऽधो वस्तिरुच्यते । (६५।१)
nābhiḥ syād udarāvartas tato 'dho vastirucyate |
वस्तिश्च वातशीर्षं स्याद् गर्भस्थानं च तत् स्त्रियाः ॥ (६५।२)
vastiśca vātaśīrṣaṃ syād garbhasthānaṃ ca tat striyāḥ ||
गर्भाशयो जरायुश्च गर्भाधारश्च च स्मृतः ॥ (६६।०)
garbhāśayo jarāyuśca garbhādhāraśca ca smṛtaḥ ||
नाभिस्तनान्तरं जन्तोरामाशयः इति स्मृतः ॥ (६७।०)
nābhistanāntaraṃ jantorāmāśayaḥ iti smṛtaḥ ||
पक्वाशयो ह्य् अधो नाभेर्वस्तिर्मूत्राशयः स्मृतः ॥ (६८।०)
pakvāśayo hy adho nābhervastirmūtrāśayaḥ smṛtaḥ ||
नितम्बश्चरमं श्रोणेः स्त्रीणां जघनमग्रतः ॥ (७०।०)
nitambaścaramaṃ śroṇeḥ strīṇāṃ jaghanamagrataḥ ||
ककुन्दरौ तु सर्वेषां स्यातां जघनकूपकौ । (७१।१)
kakundarau tu sarveṣāṃ syātāṃ jaghanakūpakau |
कटिप्रोथौ स्फिचौ पायुर् गुदापानं तदासनम् ॥ (७१।२)
kaṭiprothau sphicau pāyur gudāpānaṃ tadāsanam ||
गुदमुष्कद्वयोर्मध्ये यो भागः स भगः स्मृतः ॥ (७२।०)
gudamuṣkadvayormadhye yo bhāgaḥ sa bhagaḥ smṛtaḥ ||
शिश्नं शेफश्च लिङ्गं च मेढ्रं साधनमेहने ॥ (७४।०)
śiśnaṃ śephaśca liṅgaṃ ca meḍhraṃ sādhanamehane ||
योनिर्भगो वराङ्गं स्यादुपस्थं स्मरमन्दिरम् ॥ (७५।०)
yonirbhago varāṅgaṃ syādupasthaṃ smaramandiram ||
ऊरू तु सक्थिनी श्रोणिसक्थ्नोः संधिस् तु वङ्क्षणः । (७६।१)
ūrū tu sakthinī śroṇisakthnoḥ saṃdhis tu vaṅkṣaṇaḥ |
जङ्घोरूमध्यपर्व स्याज्जान्वष्ठीवच्च चक्रिका ॥ (७६।२)
jaṅghorūmadhyaparva syājjānvaṣṭhīvacca cakrikā ||
जङ्घा तु प्रसृता ज्ञेया तन्मध्ये पिण्डिका तथा ॥ (७७।०)
jaṅghā tu prasṛtā jñeyā tanmadhye piṇḍikā tathā ||
जङ्घाङ्घ्रिसंधिग्रन्थौ तु घुटिका गुल्फ इत्यपि ॥ (७८।०)
jaṅghāṅghrisaṃdhigranthau tu ghuṭikā gulpha ityapi ||
गुल्फस्याधस्तु पार्ष्णिः स्यात् पदाग्रं प्रपदं मतम् ॥ (७९।०)
gulphasyādhastu pārṣṇiḥ syāt padāgraṃ prapadaṃ matam ||
विक्रमश्चरणः पादः पादाङ्घ्रिश् च पदं क्रमः ॥ (८०।०)
vikramaścaraṇaḥ pādaḥ pādāṅghriś ca padaṃ kramaḥ ||
क्रोडमङ्कस्तथोत्सङ्गः प्राग्भागो वपुषः स्मृतः ॥ (८१।०)
kroḍamaṅkastathotsaṅgaḥ prāgbhāgo vapuṣaḥ smṛtaḥ ||
करो भवेत् संहितविस्तृताङ्गुलस् तलश् चपेटः प्रतलः प्रहस्तकः । (८२।१)
karo bhavet saṃhitavistṛtāṅgulas talaś capeṭaḥ pratalaḥ prahastakaḥ |
मुष्टिर्भवेत् संहृतपिण्डिताङ्गुलाव् आकुञ्चितो ऽग्रे प्रसृतः प्रकीर्तितः ॥ (८२।२)
muṣṭirbhavet saṃhṛtapiṇḍitāṅgulāv ākuñcito 'gre prasṛtaḥ prakīrtitaḥ ||
स्यात् तर्जनी मध्यमिका त्व् अनामिका कनिष्ठिकाङ्गुष्ठयुता यदा तदा । (८३।१)
syāt tarjanī madhyamikā tv anāmikā kaniṣṭhikāṅguṣṭhayutā yadā tadā |
प्रादेशतालाभिधगोस्रवस् तथा वितस्तिर् अत्यर्थम् इह क्रमाद् इयम् ॥ (८३।२)
prādeśatālābhidhagosravas tathā vitastir atyartham iha kramād iyam ||
हस्तस् तु विस्तृते पाणाव् आ मध्याङ्गुलिकूर्परम् ॥ (८४।०)
hastas tu vistṛte pāṇāv ā madhyāṅgulikūrparam ||
बद्धमुष्टौ सरत्निः स्याद् अरत्निर् अकनिष्ठकः ॥ (८५।०)
baddhamuṣṭau saratniḥ syād aratnir akaniṣṭhakaḥ ||
व्यामः सहस्तयोः स्यात्तु तिर्यग्बाह्वोर्यदन्तरम् । (८६।१)
vyāmaḥ sahastayoḥ syāttu tiryagbāhvoryadantaram |
ऊर्ध्वं विस्तृतदोष्पाणिर् नृमानं पौरुषं विदुः ॥ (८६।२)
ūrdhvaṃ vistṛtadoṣpāṇir nṛmānaṃ pauruṣaṃ viduḥ ||
जीवस्थानं तु मर्म स्याज्जीवागारं तद् उच्यते ॥ (८७।०)
jīvasthānaṃ tu marma syājjīvāgāraṃ tad ucyate ||
मर्मस्थानं च तत्प्रोक्तं भ्रूमध्यादिष्वनेकधा ॥ (८८।०)
marmasthānaṃ ca tatproktaṃ bhrūmadhyādiṣvanekadhā ||
वैद्याः शरेक्षणमितानि वदन्ति मर्मस्थानानि चाङ्गगतिनाशकराणि मर्त्ये ॥ (८९।२)
vaidyāḥ śarekṣaṇamitāni vadanti marmasthānāni cāṅgagatināśakarāṇi martye ||
लाला भवेन्मुखस्रावः सृणिका स्यन्दिनी च सा ॥ (९०।०)
lālā bhavenmukhasrāvaḥ sṛṇikā syandinī ca sā ||
स्वेदो घर्मश्च घर्माम्भो दूषिका नेत्रयोर्मलम् ॥ (९१।०)
svedo gharmaśca gharmāmbho dūṣikā netrayormalam ||
मलं विष्ठा पुरीषं च विट् किट्टं पूतिकं च तत् । (९२।१)
malaṃ viṣṭhā purīṣaṃ ca viṭ kiṭṭaṃ pūtikaṃ ca tat |
मूत्रं तु गुह्यनिष्यन्दः प्रस्रावः स्रवणं स्रवः ॥ (९२।२)
mūtraṃ tu guhyaniṣyandaḥ prasrāvaḥ sravaṇaṃ sravaḥ ||
वली चर्मतरंगः स्यात् त्वगूर्मिस् त्वक्तरंगकः ॥ (९३।०)
valī carmataraṃgaḥ syāt tvagūrmis tvaktaraṃgakaḥ ||
पलितं च जरा लक्ष्म केशशौक्ल्यं च तद्भवेत् ॥ (९४।०)
palitaṃ ca jarā lakṣma keśaśauklyaṃ ca tadbhavet ||
रसासृङ्मांसमेदोऽस्थिमज्जानः शुक्रसंयुताः । (९५।१)
rasāsṛṅmāṃsamedo'sthimajjānaḥ śukrasaṃyutāḥ |
शरीरस्थैर्यदाः सम्यक् विज्ञेयाः सप्त धातवः ॥ (९५।२)
śarīrasthairyadāḥ samyak vijñeyāḥ sapta dhātavaḥ ||
रसस्तु रसिका प्रोक्ता स्वेदमाता वपुःस्रवः । (९६।१)
rasastu rasikā proktā svedamātā vapuḥsravaḥ |
चर्माम्भश्चर्मसारश्च रक्तसूर् अस्रमातृका ॥ (९६।२)
carmāmbhaścarmasāraśca raktasūr asramātṛkā ||
रक्तास्रं रुधिरं त्वग्जं कीलालक्षतजानि तु । (९७।१)
raktāsraṃ rudhiraṃ tvagjaṃ kīlālakṣatajāni tu |
शोणितं लोहितं चासृक् शोणं लोहं च चर्मजम् ॥ (९७।२)
śoṇitaṃ lohitaṃ cāsṛk śoṇaṃ lohaṃ ca carmajam ||
मांसं तु पिशितं क्रव्यं पलं तु रस्यम् अस्रजम् । (९८।१)
māṃsaṃ tu piśitaṃ kravyaṃ palaṃ tu rasyam asrajam |
पललं जाङ्गलं कीरम् आमिषं च तद् उच्यते ॥ (९८।२)
palalaṃ jāṅgalaṃ kīram āmiṣaṃ ca tad ucyate ||
मेदस् तु मांससारः स्यान्मांसस्नेहो वसा वपा ॥ (९९।०)
medas tu māṃsasāraḥ syānmāṃsasneho vasā vapā ||
मेदोजम् अस्थिधातुः स्यात् कुल्यं कीकसकं च तत् ॥ (१००।०)
medojam asthidhātuḥ syāt kulyaṃ kīkasakaṃ ca tat ||
अस्थिसारस् तु मज्जा स्यात् तेजो बीजं तथास्थिजम् । (१०१।१)
asthisāras tu majjā syāt tejo bījaṃ tathāsthijam |
जीवनं देहसारश्च तथास्थिस्नेहसंज्ञकम् ॥ (१०१।२)
jīvanaṃ dehasāraśca tathāsthisnehasaṃjñakam ||
शुक्रं पुंस्त्वं रेतो बीजं वीर्यं च पौरुषं कथितम् । (१०२।१)
śukraṃ puṃstvaṃ reto bījaṃ vīryaṃ ca pauruṣaṃ kathitam |
इन्द्रियमन्नविकारो मज्जरसो हर्षणं बलं चैव ॥ (१०२।२)
indriyamannavikāro majjaraso harṣaṇaṃ balaṃ caiva ||
रसादस्रं ततो मांसं मांसान्मेदोऽस्थि तद्भवम् । (१०३।१)
rasādasraṃ tato māṃsaṃ māṃsānmedo'sthi tadbhavam |
अस्थ्नो मज्जा ततः शुक्रम् इत्थम् एषां जनिक्रमः ॥ (१०३।२)
asthno majjā tataḥ śukram ittham eṣāṃ janikramaḥ ||
तिलकं क्लोम मस्तिष्कं स्नेहस् तु मस्तकोद्भवः ॥ (१०४।०)
tilakaṃ kloma mastiṣkaṃ snehas tu mastakodbhavaḥ ||
अन्त्रं पुरी तद् आख्यातं प्लीहा गुल्म इति स्मृतः ॥ (१०५।०)
antraṃ purī tad ākhyātaṃ plīhā gulma iti smṛtaḥ ||
वसा तु वस्नसा स्नायुर्वत्सोक्ता देहवल्कलम् । (१०६।१)
vasā tu vasnasā snāyurvatsoktā dehavalkalam |
तन्तुकी जीवितज्ञा च नाडी सिंही च कीर्तिता ॥ (१०७।२)
tantukī jīvitajñā ca nāḍī siṃhī ca kīrtitā ||
कण्डरा तु महास्नायुर्महानाडी च सा स्मृता ॥ (१०८।०)
kaṇḍarā tu mahāsnāyurmahānāḍī ca sā smṛtā ||
शरीरास्थि तु कङ्कालं स्यात्करङ्कोऽस्थिपञ्जरः । (१०९।१)
śarīrāsthi tu kaṅkālaṃ syātkaraṅko'sthipañjaraḥ |
स्रोतांसि खानि छिद्राणि कालखण्डं यकृन्मतम् ॥ (१०९।२)
srotāṃsi khāni chidrāṇi kālakhaṇḍaṃ yakṛnmatam ||
शिरोऽस्थि तु करोटिः स्यात् शिरस्त्राणं तु शीर्षकम् । (११०।१)
śiro'sthi tu karoṭiḥ syāt śirastrāṇaṃ tu śīrṣakam |
तत् खण्डं खर्परं प्राहुः कपालं च तद् ईरितम् ॥ (११०।२)
tat khaṇḍaṃ kharparaṃ prāhuḥ kapālaṃ ca tad īritam ||
पृष्ठास्थि तु कसेरुः स्यात्शाखास्थि नलकं स्मृतम् ॥ (१११।०)
pṛṣṭhāsthi tu kaseruḥ syātśākhāsthi nalakaṃ smṛtam ||
पार्श्वास्थि पर्शुका प्रोक्तमिति देहाङ्गनिर्णयः ॥ (११२।०)
pārśvāsthi parśukā proktamiti dehāṅganirṇayaḥ ||
आत्मा शरीरी क्षेत्रज्ञः पुद्गलः प्राण ईश्वरः । (११३।१)
ātmā śarīrī kṣetrajñaḥ pudgalaḥ prāṇa īśvaraḥ |
जीवो विभुः पुमानीशः सर्वज्ञः शम्भुरव्ययः ॥ (११३।२)
jīvo vibhuḥ pumānīśaḥ sarvajñaḥ śambhuravyayaḥ ||
प्रधानं प्रकृतिर्माया शक्तिश्चैतन्यमित्यपि ॥ (११४।०)
pradhānaṃ prakṛtirmāyā śaktiścaitanyamityapi ||
अहंकारो ऽभिमानः स्याद् अहंताहंमतिस् तथा ॥ (११५।०)
ahaṃkāro 'bhimānaḥ syād ahaṃtāhaṃmatis tathā ||
मानसं हृदयं स्वान्तं चित्तं चेतो मनश्च हृत् ॥ (११६।०)
mānasaṃ hṛdayaṃ svāntaṃ cittaṃ ceto manaśca hṛt ||
सत्त्वं रजस्तमश्चेति प्रोक्ताः पुंसस् त्रयो गुणाः ॥ (११७।०)
sattvaṃ rajastamaśceti proktāḥ puṃsas trayo guṇāḥ ||
श्रोत्रं त्वग्रसना नेत्रं नासा चेत्यक्षपञ्चकम् ॥ (११८।०)
śrotraṃ tvagrasanā netraṃ nāsā cetyakṣapañcakam ||
अक्षं हृषीकं करणं वर्हणं विषयीन्द्रियम् ॥ (११९।०)
akṣaṃ hṛṣīkaṃ karaṇaṃ varhaṇaṃ viṣayīndriyam ||
शब्दः स्पर्शो रसो रूपं गन्धश् च विषया अमी । (१२०।१)
śabdaḥ sparśo raso rūpaṃ gandhaś ca viṣayā amī |
इन्द्रियार्था गोचरास्ते पञ्चभूतगुणाः खलु ॥ (१२०।२)
indriyārthā gocarāste pañcabhūtaguṇāḥ khalu ||
क्रमेण पञ्च भूतानि कीर्तितानि मनीषिभिः ॥ (१२१।२)
krameṇa pañca bhūtāni kīrtitāni manīṣibhiḥ ||
इत्येष मानुषवयोत्तरवर्णगात्रधात्वङ्गलक्षणनिरूपणपूर्यमाणः । (१२२।१)
ityeṣa mānuṣavayottaravarṇagātradhātvaṅgalakṣaṇanirūpaṇapūryamāṇaḥ |
वर्गः कृतस्तु भिषजां बहुदेहदोषनामा निदानगणनिर्णयधीनिवेशः ॥ (१२२।२)
vargaḥ kṛtastu bhiṣajāṃ bahudehadoṣanāmā nidānagaṇanirṇayadhīniveśaḥ ||
इति पशुपतिपादाम्भोजसेवासमाधिप्रतिसमयसमुत्थानन्दसौख्यैकसीम्ना । (१२३।१)
iti paśupatipādāmbhojasevāsamādhipratisamayasamutthānandasaukhyaikasīmnā |
नरहरिकृतिनायं निर्मिते याति नामप्रचयमुकुटरत्ने शान्तिमष्टादशाङ्कः ॥ (१२३।२)
naraharikṛtināyaṃ nirmite yāti nāmapracayamukuṭaratne śāntimaṣṭādaśāṅkaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.