RājNigh, 23
Select a line for its word-by-word analysis.
सत्त्वं रजस्तमश्चेति पुंसाम् उक्तास्त्रयो गुणाः । (१।१)
sattvaṃ rajastamaśceti puṃsām uktāstrayo guṇāḥ |
तेषु क्रमादमी दोषाः कफपित्तानिलाः स्थिताः ॥ (१।२)
teṣu kramādamī doṣāḥ kaphapittānilāḥ sthitāḥ ||
सत्त्वं श्लेष्मा रजः पित्तं तमश्चापि समीरणः । (२।१)
sattvaṃ śleṣmā rajaḥ pittaṃ tamaścāpi samīraṇaḥ |
द्रव्यस्य मानमुद्रिक्तं पुंसि पुंस्यनुवर्तते ॥ (२।२)
dravyasya mānamudriktaṃ puṃsi puṃsyanuvartate ||
सत्त्वं मनोविकाशः स्यात् सत्त्वायत्ता तथा स्थितिः ॥ (३।०)
sattvaṃ manovikāśaḥ syāt sattvāyattā tathā sthitiḥ ||
तमस्तिमिरम् आन्ध्यं च चित्तोन्मादश्च मूढता । (५।१)
tamastimiram āndhyaṃ ca cittonmādaśca mūḍhatā |
आभ्यन्तरं च बाह्यं च स्वरूपं संनिरुच्यते ॥ (१०।२)
ābhyantaraṃ ca bāhyaṃ ca svarūpaṃ saṃnirucyate ||
सत्त्वाढ्यः शुचिरास्तिकः स्थिरमतिः पुष्टाङ्गको धार्मिकः कान्तः सो ऽपि बहुप्रजः सुमधुरक्षीरादिभोज्यप्रियः । (११।१)
sattvāḍhyaḥ śucirāstikaḥ sthiramatiḥ puṣṭāṅgako dhārmikaḥ kāntaḥ so 'pi bahuprajaḥ sumadhurakṣīrādibhojyapriyaḥ |
दाता पात्रगुणादृतो द्रुततमं वाग्मी कृपालुः समो गौरः श्यामतनुर् घनाम्बुतुहिनस्वप्नेक्षणः श्लेष्मलः ॥ (११।२)
dātā pātraguṇādṛto drutatamaṃ vāgmī kṛpāluḥ samo gauraḥ śyāmatanur ghanāmbutuhinasvapnekṣaṇaḥ śleṣmalaḥ ||
राजसो लवणाम्लतिक्तकटुकप्रायोष्णभोजी पटुः प्रौढो नातिकृशो ऽप्यकालपलिती क्रोधप्रपञ्चान्वितः । (१२।१)
rājaso lavaṇāmlatiktakaṭukaprāyoṣṇabhojī paṭuḥ prauḍho nātikṛśo 'pyakālapalitī krodhaprapañcānvitaḥ |
द्राघीयान् महिलाशयो वितरिता सोपाधिकं याचितो गौराङ्गः कनकादिदीप्तिललितः स्वप्नी च पित्तात्मकः ॥ (१२।२)
drāghīyān mahilāśayo vitaritā sopādhikaṃ yācito gaurāṅgaḥ kanakādidīptilalitaḥ svapnī ca pittātmakaḥ ||
निद्रालुर्बहुभाषकः सुकुटिलः क्रूराशयो नास्तिकः प्रायः पर्युषितातिशीतविरसाहारैकनिष्ठो ऽलसः । (१३।१)
nidrālurbahubhāṣakaḥ sukuṭilaḥ krūrāśayo nāstikaḥ prāyaḥ paryuṣitātiśītavirasāhāraikaniṣṭho 'lasaḥ |
कार्येष्वत्यभिमानवान् असमये दाता यथेच्छं कृशः स्वप्ने व्योमगतिः सितेतरतनुर् वातूलकस् तामसः ॥ (१३।२)
kāryeṣvatyabhimānavān asamaye dātā yathecchaṃ kṛśaḥ svapne vyomagatiḥ sitetaratanur vātūlakas tāmasaḥ ||
सत्त्वादयो गुणा यत्र मिश्रिताः सन्ति भूयसा । (१४।१)
sattvādayo guṇā yatra miśritāḥ santi bhūyasā |
मिश्रप्रकृतिकः सो ऽयं विज्ञातव्यो मनीषिभिः ॥ (१४।२)
miśraprakṛtikaḥ so 'yaṃ vijñātavyo manīṣibhiḥ ||
सत्त्वादिरजसा मिश्रे श्रेष्ठं सत्त्वादितामसे । (१५।१)
sattvādirajasā miśre śreṣṭhaṃ sattvāditāmase |
सत्त्वं चित्तविकाशमाशु तनुते दत्ते प्रबोधं परं कालुष्यं कुरुते रजस्तु मनसः प्रस्तौति चाव्याकृतिम् । (१६।१)
sattvaṃ cittavikāśamāśu tanute datte prabodhaṃ paraṃ kāluṣyaṃ kurute rajastu manasaḥ prastauti cāvyākṛtim |
आन्ध्यं हन्त हृदि प्रयच्छति तिरोधत्ते स्वतत्त्वे धियं संधत्ते जडतां च संततम् उपाधत्ते प्रमीलां तमः ॥ (१६।२)
āndhyaṃ hanta hṛdi prayacchati tirodhatte svatattve dhiyaṃ saṃdhatte jaḍatāṃ ca saṃtatam upādhatte pramīlāṃ tamaḥ ||
वातः स्वैरः स्याल्लघुः शीतरूक्षः सूक्ष्मस्पर्शज्ञानकस् तोदकारी । (१७।१)
vātaḥ svairaḥ syāllaghuḥ śītarūkṣaḥ sūkṣmasparśajñānakas todakārī |
माधुर्यान्ने सो ऽभ्रकाले ऽपराह्णे प्रत्यूषे ऽन्ने याति जीर्णे च कोपम् ॥ (१७।२)
mādhuryānne so 'bhrakāle 'parāhṇe pratyūṣe 'nne yāti jīrṇe ca kopam ||
पित्तं च तिक्ताम्लरसं च सारकं चोष्णं द्रवं तीक्ष्णम् इदं मधौ बहु । (१८।१)
pittaṃ ca tiktāmlarasaṃ ca sārakaṃ coṣṇaṃ dravaṃ tīkṣṇam idaṃ madhau bahu |
वर्षान्तकाले भृशम् अर्धरात्रे मध्यंदिने ऽन्नस्य जरे च कुप्यति ॥ (१८।२)
varṣāntakāle bhṛśam ardharātre madhyaṃdine 'nnasya jare ca kupyati ||
श्लेष्मा गुरुः श्लक्ष्णमृदुः स्थिरस्तथा स्निग्धः पटुः शीतजडश् च गौल्यवान् । (१९।१)
śleṣmā guruḥ ślakṣṇamṛduḥ sthirastathā snigdhaḥ paṭuḥ śītajaḍaś ca gaulyavān |
शीते वसन्ते च भृशं निशामुखे पूर्वे ऽह्नि भुक्तोपरि च प्रकुप्यति ॥ (१९।२)
śīte vasante ca bhṛśaṃ niśāmukhe pūrve 'hni bhuktopari ca prakupyati ||
तानतः सम्प्रवक्ष्यामि संक्षेपार्थं समञ्जसम् ॥ (२०।२)
tānataḥ sampravakṣyāmi saṃkṣepārthaṃ samañjasam ||
एकैकवृद्धौ स्युर् भेदास् त्रयो ये वृद्धिदास् त्रयः । (२१।१)
ekaikavṛddhau syur bhedās trayo ye vṛddhidās trayaḥ |
तत्राप्येकतरा ह्य् अर्थे षडेवं द्वादशैव ते ॥ (२१।२)
tatrāpyekatarā hy arthe ṣaḍevaṃ dvādaśaiva te ||
वृद्धान्योन्यव्यत्ययाभ्यां षट् त्रिवृद्ध्या तु सप्तमः । (२२।१)
vṛddhānyonyavyatyayābhyāṃ ṣaṭ trivṛddhyā tu saptamaḥ |
वृद्धोऽन्योन्यो वृद्धतरः परो वृद्धतमस्त्विति ॥ (२२।२)
vṛddho'nyonyo vṛddhataraḥ paro vṛddhatamastviti ||
एवं क्षयेऽपि तावन्तस् ततः पञ्चाशद् ईरिताः ॥ (२३।२)
evaṃ kṣaye'pi tāvantas tataḥ pañcāśad īritāḥ ||
वृद्धोऽन्योन्यः समो ऽन्यश्च क्षीणस्त्विति पुनश्च षट् । (२४।१)
vṛddho'nyonyaḥ samo 'nyaśca kṣīṇastviti punaśca ṣaṭ |
द्विवृद्ध्यैकक्षयाद् उक्तव्यत्ययाच्च पुनश्च षट् ॥ (२४।२)
dvivṛddhyaikakṣayād uktavyatyayācca punaśca ṣaṭ ||
एते द्वादशतः सर्वे द्विषष्टिः समुदाहृताः । (२५।१)
ete dvādaśataḥ sarve dviṣaṣṭiḥ samudāhṛtāḥ |
त्रिषष्टिस्त्वन्तिमो भेदस् त्रयाणां प्रकृतौ स्थितिः ॥ (२५।२)
triṣaṣṭistvantimo bhedas trayāṇāṃ prakṛtau sthitiḥ ||
एवं दोषत्रयस्यैतान् भेदान् विज्ञाय तत्त्वतः । (२६।१)
evaṃ doṣatrayasyaitān bhedān vijñāya tattvataḥ |
ततो भिषक् प्रयुञ्जीत तदवस्थोचिताः क्रियाः ॥ (२६।२)
tato bhiṣak prayuñjīta tadavasthocitāḥ kriyāḥ ||
कालस्तु वेला समयोऽप्यनेहा दिष्टश्चलश्चावसरो ऽस्थिरश्च । (२७।१)
kālastu velā samayo'pyanehā diṣṭaścalaścāvasaro 'sthiraśca |
सो ऽप्येष भूतः किल वर्तमानस्तथा भविष्यन्निति च त्रिधोक्तः ॥ (२७।२)
so 'pyeṣa bhūtaḥ kila vartamānastathā bhaviṣyanniti ca tridhoktaḥ ||
भूते वृत्तमतीतं च ह्यस्तनं निसृतं गतम् । (२८।१)
bhūte vṛttamatītaṃ ca hyastanaṃ nisṛtaṃ gatam |
अनागतं भविष्ये स्यात् श्वस्तनं च प्रगेतनम् । (२९।१)
anāgataṃ bhaviṣye syāt śvastanaṃ ca pragetanam |
वर्त्स्यद् वर्तिष्यमाणं च स्यादागामि च भावि च ॥ (२९।२)
vartsyad vartiṣyamāṇaṃ ca syādāgāmi ca bhāvi ca ||
साधारणं तु सामान्यं तत् सर्वत्रानुवर्तते । (३०।१)
sādhāraṇaṃ tu sāmānyaṃ tat sarvatrānuvartate |
तुर्यं पादं चतुर्थांशम् ईषत् किंचित् तथोच्यते ॥ (३०।३)
turyaṃ pādaṃ caturthāṃśam īṣat kiṃcit tathocyate ||
मेरुश्रीकैलासक्रीडासङ्घाटीशोभनाम्भःश्लाघाजङ्घालश्रीगौरीगूढाङ्गं वन्दे शम्भुम् ॥ (३१।२)
meruśrīkailāsakrīḍāsaṅghāṭīśobhanāmbhaḥślāghājaṅghālaśrīgaurīgūḍhāṅgaṃ vande śambhum ||
शब्दोच्चारे सकलगुरुके षष्टिवर्णप्रमाणे मानं काले पलमिति दश स्यात् क्षणस्तानि तैस्तु । (३२।१)
śabdoccāre sakalaguruke ṣaṣṭivarṇapramāṇe mānaṃ kāle palamiti daśa syāt kṣaṇastāni taistu |
षड्भिर् नाडी प्रहर इति ताः सप्त सार्धास् तथाहोरात्रो ज्ञेयः सुमतिभिर् असाव् अष्टभिस्तैः प्रदिष्टः ॥ (३२।२)
ṣaḍbhir nāḍī prahara iti tāḥ sapta sārdhās tathāhorātro jñeyaḥ sumatibhir asāv aṣṭabhistaiḥ pradiṣṭaḥ ||
पक्षः स्यात्पञ्चदशभिरहोरात्रैर् उभाव् इमौ । (३३।१)
pakṣaḥ syātpañcadaśabhirahorātrair ubhāv imau |
द्विशश्चैत्रादिभिर् मासैर् विज्ञेया ऋतवश्च षट् ॥ (३४।०)
dviśaścaitrādibhir māsair vijñeyā ṛtavaśca ṣaṭ ||
त्रिभिस् त्रिभिः क्रमाद् एतैः स्यातां च विषुवायने ॥ (३५।०)
tribhis tribhiḥ kramād etaiḥ syātāṃ ca viṣuvāyane ||
पलं विघटिका प्रोक्ता नाडी तास्तु त्रिविंशतिः । (३६।१)
palaṃ vighaṭikā proktā nāḍī tāstu triviṃśatiḥ |
नाडी तु घटिका प्रोक्ता तद्द्वयं च मुहूर्तकम् ॥ (३६।२)
nāḍī tu ghaṭikā proktā taddvayaṃ ca muhūrtakam ||
घस्रो दिनोऽपि दिवसो वासरो भास्वरो दिवा ॥ (३९।०)
ghasro dino'pi divaso vāsaro bhāsvaro divā ||
प्राह्णापराह्णमध्याह्नसायाह्नाः स्युस् तदंशकाः ॥ (४०।०)
prāhṇāparāhṇamadhyāhnasāyāhnāḥ syus tadaṃśakāḥ ||
प्रातर्दिनादिः प्रत्यूषो निशान्तः प्रत्युषो ऽप्युषः । (४१।१)
prātardinādiḥ pratyūṣo niśāntaḥ pratyuṣo 'pyuṣaḥ |
व्युष्टं चाहर्मुखं कल्यं प्रगे प्राह्णं प्रभातकम् ॥ (४१।२)
vyuṣṭaṃ cāharmukhaṃ kalyaṃ prage prāhṇaṃ prabhātakam ||
रविप्रकाशः प्रद्योतस् तमोरिस् तपनद्युतिः ॥ (४२।२)
raviprakāśaḥ pradyotas tamoris tapanadyutiḥ ||
रोचिर् दीप्तिर् द्युतिः शोचिस्त्विडोजो भा रुचिः प्रभा । (४३।१)
rocir dīptir dyutiḥ śocistviḍojo bhā ruciḥ prabhā |
सायंसंध्या दिनान्तश्च निशादिर् दिवसात्ययः । (४४।१)
sāyaṃsaṃdhyā dināntaśca niśādir divasātyayaḥ |
सायं पितृप्रसूश्चाथ प्रदोषः स्यान् निशामुखम् ॥ (४४।२)
sāyaṃ pitṛprasūścātha pradoṣaḥ syān niśāmukham ||
शर्वरी क्षणदा रात्रिर्निशा श्यामा तमस्विनी । (४६।१)
śarvarī kṣaṇadā rātrirniśā śyāmā tamasvinī |
सा ज्यौत्स्नी चन्द्रिकायुक्ता तमिस्रा तु तमोऽन्विता ॥ (४८।०)
sā jyautsnī candrikāyuktā tamisrā tu tamo'nvitā ||
अर्धरात्रो निशीथे स्यान्मध्यरात्रश्च स स्मृतः ॥ (४९।०)
ardharātro niśīthe syānmadhyarātraśca sa smṛtaḥ ||
ज्योत्स्ना तु चन्द्रिका चान्द्री कौमुदी कामवल्लभा । (५०।१)
jyotsnā tu candrikā cāndrī kaumudī kāmavallabhā |
कान्तिस्तु सुषमा शोभा छविश्छाया विभा शुभा । (५१।१)
kāntistu suṣamā śobhā chaviśchāyā vibhā śubhā |
श्रीर् लक्ष्मीर् दक्प्रियाभिख्या भानं भातिरुमा रमा ॥ (५१।२)
śrīr lakṣmīr dakpriyābhikhyā bhānaṃ bhātirumā ramā ||
तमस्तमिस्रं तिमिरं ध्वान्तं संतमसं तमः । (५२।१)
tamastamisraṃ timiraṃ dhvāntaṃ saṃtamasaṃ tamaḥ |
अन्धकारश्च भूछायं तच्चान्धतमसं घनम् ॥ (५२।२)
andhakāraśca bhūchāyaṃ taccāndhatamasaṃ ghanam ||
त्रिदोषशमनी ज्योत्स्ना सर्वव्याधिकरं तमः ॥ (५३।२)
tridoṣaśamanī jyotsnā sarvavyādhikaraṃ tamaḥ ||
पक्षादिः प्रथमाद्या च पक्षतिः प्रतिपच् च सा ॥ (५४।०)
pakṣādiḥ prathamādyā ca pakṣatiḥ pratipac ca sā ||
पक्षान्तो ऽर्केन्दुविश्लेषः पर्व पञ्चदशी तथा । (५५।१)
pakṣānto 'rkenduviśleṣaḥ parva pañcadaśī tathā |
द्वितीयं तु भवेत्पर्व चन्द्रार्कात्यन्तसंगमः ॥ (५५।२)
dvitīyaṃ tu bhavetparva candrārkātyantasaṃgamaḥ ||
प्रतिपदमारभ्यैताः क्रमात् द्वितीयादिकाश्च पञ्चदश । (५६।१)
pratipadamārabhyaitāḥ kramāt dvitīyādikāśca pañcadaśa |
पक्षे तिथयो ज्ञेयाः पक्षश्च सितोऽसितो द्विविधः ॥ (५६।२)
pakṣe tithayo jñeyāḥ pakṣaśca sito'sito dvividhaḥ ||
सितस्त्वापूर्यमाणः स्यात् शुक्लश्च विशदः शुदि ॥ (५७।०)
sitastvāpūryamāṇaḥ syāt śuklaśca viśadaḥ śudi ||
पूर्णिमा पौर्णमासी च ज्यौत्स्नी चेन्दुमती सिता । (६०।१)
pūrṇimā paurṇamāsī ca jyautsnī cendumatī sitā |
सा पूर्वानुमतिर् ज्ञेया राका स्यादुत्तरा च सा ॥ (६०।२)
sā pūrvānumatir jñeyā rākā syāduttarā ca sā ||
दर्शस्तु स्याद् अमावास्यामावस्यार्केन्दुसंगमः । (६१।१)
darśastu syād amāvāsyāmāvasyārkendusaṃgamaḥ |
सा पूर्वा तु सिनीवाली द्वितीया तु कुहूर्मता ॥ (६१।२)
sā pūrvā tu sinīvālī dvitīyā tu kuhūrmatā ||
मासार्धस्तु भवेत्पक्षः स पञ्चदशरात्रकः ॥ (६२।०)
māsārdhastu bhavetpakṣaḥ sa pañcadaśarātrakaḥ ||
द्विपक्षस् तु भवेन्मासश्चैत्राद्या द्वादशाश्च ते ॥ (६३।०)
dvipakṣas tu bhavenmāsaścaitrādyā dvādaśāśca te ||
चैत्रस्तु चैत्रिकश्चैत्री मधुः कालादिकश्च सः ॥ (६४।०)
caitrastu caitrikaścaitrī madhuḥ kālādikaśca saḥ ||
वैशाखो माधवो राधो ज्यैष्ठः शुक्रस्तपस्तथा ॥ (६५।०)
vaiśākho mādhavo rādho jyaiṣṭhaḥ śukrastapastathā ||
आषाढः शुचिरुक्तः श्रावणिकः श्रावणो नभाश्चापि ॥ (६६।०)
āṣāḍhaḥ śuciruktaḥ śrāvaṇikaḥ śrāvaṇo nabhāścāpi ||
भाद्रो भाद्रपदोऽपि प्रौष्ठपदः स्यान्नभो नभस्यश्च ॥ (६७।०)
bhādro bhādrapado'pi prauṣṭhapadaḥ syānnabho nabhasyaśca ||
इषस्त्वाश्वयुजश्च स्यादाश्विनः शारदश्च सः ॥ (६८।०)
iṣastvāśvayujaśca syādāśvinaḥ śāradaśca saḥ ||
कार्त्तिको बाहुलोऽपि स्याद् ऊर्जः कार्त्तिकिकश् च सः ॥ (६९।०)
kārttiko bāhulo'pi syād ūrjaḥ kārttikikaś ca saḥ ||
मार्गः सहा मार्गशीर्ष आग्रहायणिकोऽपि सः ॥ (७०।०)
mārgaḥ sahā mārgaśīrṣa āgrahāyaṇiko'pi saḥ ||
पौषस्तु पौषिकस् तैषः सहस्यो हैमनोऽपि च ॥ (७१।०)
pauṣastu pauṣikas taiṣaḥ sahasyo haimano'pi ca ||
माघस्तपाः तपस्यस्तु फाल्गुनो वत्सरान्तकः ॥ (७२।०)
māghastapāḥ tapasyastu phālguno vatsarāntakaḥ ||
चैत्रादिमासौ द्वौ द्वौ स्युर् नाम्ना षडृतवः क्रमात् ॥ (७३।०)
caitrādimāsau dvau dvau syur nāmnā ṣaḍṛtavaḥ kramāt ||
भवेद्वसन्तो मधुमाधवाभ्यां स्यातां तथा शुक्रशुची निदाघः । (७४।१)
bhavedvasanto madhumādhavābhyāṃ syātāṃ tathā śukraśucī nidāghaḥ |
नभोनभस्यौ जलदागमः स्याद् इषोर्जकाभ्यां शरदं वदन्ति ॥ (७४।२)
nabhonabhasyau jaladāgamaḥ syād iṣorjakābhyāṃ śaradaṃ vadanti ||
हेमन्तकालस्तु सहःसहस्यौ तपस्तपस्यौ शिशिरः क्रमेण । (७५।१)
hemantakālastu sahaḥsahasyau tapastapasyau śiśiraḥ krameṇa |
मासद्विकेनेति वसन्तकाद्या धीमद्भिर् उक्ता ऋतवः षडेते ॥ (७५।२)
māsadvikeneti vasantakādyā dhīmadbhir uktā ṛtavaḥ ṣaḍete ||
ऋतुराजो वसन्तः स्यात् सुरभिर्माधवो मधुः । (७६।१)
ṛturājo vasantaḥ syāt surabhirmādhavo madhuḥ |
पुष्पमासः पिकानन्दः कान्तः कामरसश्च सः ॥ (७६।२)
puṣpamāsaḥ pikānandaḥ kāntaḥ kāmarasaśca saḥ ||
निदाघस्तूष्मको घर्मो ग्रीष्म ऊष्मागमस्तपः । (७७।१)
nidāghastūṣmako gharmo grīṣma ūṣmāgamastapaḥ |
तापनश्चोष्णकालः स्यादुष्णश्चोष्णागमश्च सः ॥ (७७।२)
tāpanaścoṣṇakālaḥ syāduṣṇaścoṣṇāgamaśca saḥ ||
वर्षाः प्रावृड्वर्षकालो घर्मान्तो जलदागमः । (७८।१)
varṣāḥ prāvṛḍvarṣakālo gharmānto jaladāgamaḥ |
शरद्वर्षावसायः स्यान्मेघान्तः प्रावृडत्ययः ॥ (७९।०)
śaradvarṣāvasāyaḥ syānmeghāntaḥ prāvṛḍatyayaḥ ||
इत्येतन्नामतः प्रोक्तमृतुषट्कं यथाक्रमम् ॥ (८१।२)
ityetannāmataḥ proktamṛtuṣaṭkaṃ yathākramam ||
इह सुरभिनिदाघमेघकालाः शरद्धिमशिशिरहायनाः क्रमेण । (८२।१)
iha surabhinidāghameghakālāḥ śaraddhimaśiśirahāyanāḥ krameṇa |
प्रतिदिनमृतवः स्युर् ऊर्ध्वम् अर्कोदयसमयाद् दशकेन नाडिकानाम् ॥ (८२।२)
pratidinamṛtavaḥ syur ūrdhvam arkodayasamayād daśakena nāḍikānām ||
मकरक्रान्तिमारभ्य भानोः स्याद् उत्तरायणम् ॥ (८३।०)
makarakrāntimārabhya bhānoḥ syād uttarāyaṇam ||
कर्कटक्रमणाद् ऊर्ध्वं दक्षिणायनम् उच्यते ॥ (८४।०)
karkaṭakramaṇād ūrdhvaṃ dakṣiṇāyanam ucyate ||
यदा तुलायां मेषे च सूर्यसंक्रमणं क्रमात् । (८५।१)
yadā tulāyāṃ meṣe ca sūryasaṃkramaṇaṃ kramāt |
तदा विषुवती स्यातां विषुवे अपि ते स्मृते ॥ (८५।२)
tadā viṣuvatī syātāṃ viṣuve api te smṛte ||
कालज्ञैः षष्टिराख्याता वत्सराः प्रभवादयः । (८६।१)
kālajñaiḥ ṣaṣṭirākhyātā vatsarāḥ prabhavādayaḥ |
शरत्संवत्सरोऽब्दश्च हायनो वत्सरः समाः ॥ (८६।२)
śaratsaṃvatsaro'bdaśca hāyano vatsaraḥ samāḥ ||
वसन्ते दक्षिणो वातो भवेद्वर्षासु पश्चिमः । (८७।१)
vasante dakṣiṇo vāto bhavedvarṣāsu paścimaḥ |
पूर्वस्तु मधुरो वातः स्निग्धः कटुरसान्वितः । (८८।१)
pūrvastu madhuro vātaḥ snigdhaḥ kaṭurasānvitaḥ |
दक्षिणः षड्रसो वायुश्चक्षुष्यो बलवर्धनः । (८९।१)
dakṣiṇaḥ ṣaḍraso vāyuścakṣuṣyo balavardhanaḥ |
सद्यः प्राणापहो दुष्टः शोषकारी शरीरिणाम् ॥ (९०।२)
sadyaḥ prāṇāpaho duṣṭaḥ śoṣakārī śarīriṇām ||
उत्तरः पवनः स्निग्धो मृदुर् मधुर एव च । (९१।१)
uttaraḥ pavanaḥ snigdho mṛdur madhura eva ca |
कृत्वैकम् अवधिं तस्माद् इदं पूर्वं च पश्चिमम् । (९२।१)
kṛtvaikam avadhiṃ tasmād idaṃ pūrvaṃ ca paścimam |
इति देशौ निदिश्येते यया सा दिगिति स्मृता ॥ (९२।२)
iti deśau nidiśyete yayā sā digiti smṛtā ||
ज्योतींषि तपनादीनि ज्योतिश्चक्रभ्रमीक्रमात् । (९४।१)
jyotīṃṣi tapanādīni jyotiścakrabhramīkramāt |
यतो नित्यम् उदीयन्ते सा पूर्वाख्या दिगुच्यते ॥ (९४।२)
yato nityam udīyante sā pūrvākhyā digucyate ||
पूर्वा च दक्षिणा चैव पश्चिमा चोत्तरापि च । (९५।१)
pūrvā ca dakṣiṇā caiva paścimā cottarāpi ca |
प्रादक्षिण्यक्रमेणैताश् चतस्रः स्युर् महादिशः ॥ (९५।२)
prādakṣiṇyakrameṇaitāś catasraḥ syur mahādiśaḥ ||
पूर्वा प्राची पुरो मघोन्यैन्द्री माघवती च सा । (९६।१)
pūrvā prācī puro maghonyaindrī māghavatī ca sā |
पश्चिमा तु प्रतीची स्याद्वारुणी प्रत्यगित्यपि । (९७।१)
paścimā tu pratīcī syādvāruṇī pratyagityapi |
उत्तरा दिक् तु कौबेरी दैवी सा स्यादुदीच्यपि ॥ (९७।२)
uttarā dik tu kauberī daivī sā syādudīcyapi ||
दिशोर्द्वयोर्द्वयोर्मध्ये यो भागः कोणसंज्ञकः । (९८।१)
diśordvayordvayormadhye yo bhāgaḥ koṇasaṃjñakaḥ |
विदिशस्ताश्चतस्रश्च प्रोक्ता उपदिशस्तथा ॥ (९८।२)
vidiśastāścatasraśca proktā upadiśastathā ||
आग्नेयी स्यात् प्राच्यवाच्योस् तु मध्ये नैरृत्याख्या स्याद् अवाचीप्रतीच्योः । (९९।१)
āgneyī syāt prācyavācyos tu madhye nairṛtyākhyā syād avācīpratīcyoḥ |
वायव्यापि स्याद् उदीचीप्रतीच्योर् ऐशानी स्यादन्तरा प्राच्युदीच्योः ॥ (९९।२)
vāyavyāpi syād udīcīpratīcyor aiśānī syādantarā prācyudīcyoḥ ||
उपरिष्टाद् दिग् ऊर्ध्वं स्याद् अधस्ताद् अधरा स्मृता । (१००।१)
upariṣṭād dig ūrdhvaṃ syād adhastād adharā smṛtā |
अन्तस्त्वभ्यन्तरं प्रोक्तम् अन्तरं चान्तरालकम् ॥ (१००।२)
antastvabhyantaraṃ proktam antaraṃ cāntarālakam ||
मेअसुरेस् ओड़् लेन्ग्थ्स्पष्टस्त्वष्टयवैर्देशो मितो ज्ञेयोऽङ्गुलाह्वयः । (१०१।१)
measures of lengthspaṣṭastvaṣṭayavairdeśo mito jñeyo'ṅgulāhvayaḥ |
स्याच्चतुर्विंशकैस्तैस्तु हस्तो हस्तचतुष्टयम् ॥ (१०१।२)
syāccaturviṃśakaistaistu hasto hastacatuṣṭayam ||
दण्डो दण्डैर् द्विसाहस्रैः क्रोशस्तेषां चतुष्टयम् । (१०२।१)
daṇḍo daṇḍair dvisāhasraiḥ krośasteṣāṃ catuṣṭayam |
योजनं स्यादिति ह्य् एष देशस्योक्तो मितिक्रमः ॥ (१०२।२)
yojanaṃ syāditi hy eṣa deśasyokto mitikramaḥ ||
मेअसुरेस् ओड़् वोलुमेइति प्रस्तावतो वैद्यस्योपयुक्ततया मया । (१०३।१)
measures of volumeiti prastāvato vaidyasyopayuktatayā mayā |
धान्ये सा निष्टिका पुंसो यत्तु मुष्टिचतुष्टयम् । (१०४।१)
dhānye sā niṣṭikā puṃso yattu muṣṭicatuṣṭayam |
तद्द्वयेनाष्टिका ज्ञेया कुडवस्तद्द्वयेन तु ॥ (१०४।२)
taddvayenāṣṭikā jñeyā kuḍavastaddvayena tu ||
प्रस्थस्तु तच्चतुष्केण तच्चतुष्केण चाढकी । (१०५।१)
prasthastu taccatuṣkeṇa taccatuṣkeṇa cāḍhakī |
ताश् चतस्रो भवेद्द्रोणः खारी तेषां तु विंशतिः ॥ (१०५।२)
tāś catasro bhaveddroṇaḥ khārī teṣāṃ tu viṃśatiḥ ||
wएइघ्त् उनित्स्गोधूमद्वितयोन्मितिस्तु कथिता गुञ्जा तया सार्धया वल्लो वल्लचतुष्टयेन भिषजां माषो मतस् तच् चतुः । (१०६।१)
weight unitsgodhūmadvitayonmitistu kathitā guñjā tayā sārdhayā vallo vallacatuṣṭayena bhiṣajāṃ māṣo matas tac catuḥ |
निष्को निष्कयुगं तु सार्धम् उदितः कर्षः पलं तच् चतुस् तद्वत् तच्छतकेन चाथ च तुला भारस्तुलाविंशतिः ॥ (१०६।२)
niṣko niṣkayugaṃ tu sārdham uditaḥ karṣaḥ palaṃ tac catus tadvat tacchatakena cātha ca tulā bhārastulāviṃśatiḥ ||
इत्थं सत्त्वरजस्तमस्त्रिगुणिकानुक्रान्तदोषत्रयप्रक्रान्तोचितकालदेशकलनाभिख्यानसुख्यापितम् । (१०७।१)
itthaṃ sattvarajastamastriguṇikānukrāntadoṣatrayaprakrāntocitakāladeśakalanābhikhyānasukhyāpitam |
वर्गं स्वर्गसभासु भास्वरभिषग्वर्यातिवीर्यामयध्वंसाश्चर्यकरीं प्रयाति मतिमानेनं पठित्वा प्रथाम् ॥ (१०७।२)
vargaṃ svargasabhāsu bhāsvarabhiṣagvaryātivīryāmayadhvaṃsāścaryakarīṃ prayāti matimānenaṃ paṭhitvā prathām ||
संग्रामोत्संगरिङ्गत्तुरगसुरपटोद्धूतधात्रीरजोभिः संरम्भं याति सान्द्रे तमसि किल शमं यद्द्विषां याति सत्त्वम् । (१०८।१)
saṃgrāmotsaṃgariṅgatturagasurapaṭoddhūtadhātrīrajobhiḥ saṃrambhaṃ yāti sāndre tamasi kila śamaṃ yaddviṣāṃ yāti sattvam |
तस्यैषोऽप्येकविंशः श्रयति खलु कृतौ नामनिर्माणचूडारत्नापीडे प्रशान्तिं नरहरिकृतिनः को ऽपि सत्त्वादिवर्गः ॥ (१०८।२)
tasyaiṣo'pyekaviṃśaḥ śrayati khalu kṛtau nāmanirmāṇacūḍāratnāpīḍe praśāntiṃ naraharikṛtinaḥ ko 'pi sattvādivargaḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.