व्यास उवाच । (१।१)

वरान्स लब्ध्वा भगवान्वसिष्ठो ऽस्मत्पितामहः । (१।२)

कं पुत्रं जनयामास आत्मनः सदृशद्युतिम् ॥ (१।३)

सनत्कुमार उवाच । (२।१)

तेनासौ वरदानेन देवदेवस्य शूलिनः । (२।२)

अरुन्धत्यामजनयत्तपोयोगबलान्वितम् । (२।३)

ब्रह्मिष्ठं शक्तिनामानं पुत्रं पुत्रशताग्रजम् ॥ (२।४)

तस्य बाल्यात्प्रभृत्येव वासिष्ठस्य महात्मनः । (३।१)

परेण चेतसा भक्तिरभवद्गोवृषध्वजे ॥ (३।२)

स कदाचिद् अपत्यार्थम् आराधयद् उमापतिम् । (४।१)

तस्य तुष्टो महादेवो वरदो ऽस्मीत्यभाषत ॥ (४।२)

अथ दृष्ट्वा तमीशानम् इदम् आहानताननः । (५।१)

केन स्तोष्यामि ते देव यस्त्वं सर्वजगत्पतिः । (५।२)

सर्वान्धारयसे लोकानात्मना समयाद्विभो ॥ (५।३)

त्वमेव भोक्ता भोज्यं च कर्ता कार्यं तथा क्रिया । (६।१)

उत्पादकस्तथोत्पाद्य उत्पत्तिश्चैव सर्वशः ॥ (६।२)

आत्मानं पुत्रनामानं मम तुल्यं गुणैर्विभो । (७।१)

इच्छामि दत्तं देवेश एष मे दीयतां वरः ॥ (७।२)

सनत्कुमार उवाच । (८।१)

तमेवंवादिनं देवः प्रहस्य वदतां वरः । (८।२)

उवाच वचसा व्यास दिशः सर्वा विनादयन् ॥ (८।३)

त्वयाहं याचितः शक्ते स च ते सम्भविष्यति । (९।१)

त्वत्समः सर्ववेदज्ञस्त्वदीयो मुनिपुंगव ॥ (९।२)

बीजात्मा च तथोद्भूतः स्वयमेवाङ्कुरात्मना । (१०।१)

बीजात्मना न भवति परिणामान्तरं गतः ॥ (१०।२)

एवं स आत्मनात्मा वः सम्भूतो ऽपत्यसंज्ञितः । (११।१)

स्वेनात्मना न भविता परिणामान्तरं गतः ॥ (११।२)

सनत्कुमार उवाच । (१२।१)

एवमुक्त्वा तु तं देवः प्रहस्य च निरीक्ष्य च । (१२।२)

जगाम सहसा योगी अदृश्यत्वमतिद्युतिः ॥ (१२।३)

तस्मिन्गते महादेवे शक्तिस्तव पितामहः । (१३।१)

वचस् तत् परिनिश्चिन्त्य एवमेवेत्यमन्यत ॥ (१३।२)

अथ काले ऽतिमहति समतीते शुभव्रते । (१४।१)

तपसा भावितश्चापि महताग्निसमप्रभः । (१४।२)

अदृश्यन्त्यां महाप्रज्ञ आदधे गर्भमुत्तमम् ॥ (१४।३)

तस्यामापन्नसत्त्वायां राजा कल्माषपादृषिम् । (१५।१)

भक्षयामास संरब्धो रक्षसा हृतचेतनः ॥ (१५।२)