सनत्कुमार उवाच । (१।१)

ते दृष्ट्वा देवदेवेशं सर्वे सब्रह्मकाः सुराः । (१।२)

अस्तुवन्वाग्भिरिष्टाभिः प्रणम्य वृषवाहनम् ॥ (१।३)

पितामह उवाच । (२।१)

नमः शिवाय सोमाय भक्तानां भयहारिणे । (२।२)

नमः शूलाग्रहस्ताय कमण्डलुधराय च ॥ (२।३)

दण्डिने नीलकण्ठाय करालदशनाय च । (३।१)

त्रेताग्निदीप्तनेत्राय त्रिनेत्राय हराय च ॥ (३।२)

नमः पिनाकिने चैव नमो ऽस्त्वशनिधारिणे । (४।१)

व्यालयज्ञोपवीताय कुण्डलाभरणाय च ॥ (४।२)

नमश्चक्रधरायैव व्याघ्रचर्मधराय च । (५।१)

कृष्णाजिनोत्तरीयाय सर्पमेखलिने तथा ॥ (५।२)

वरदात्रे च रुद्राय सरस्वतीसृजे तथा । (६।१)

सोमसूर्यर्क्षमालाय अक्षसूत्रकराय च ॥ (६।२)

ज्वालामालासहस्राय ऊर्ध्वलिङ्गाय वै नमः । (७।१)

नमः पर्वतवासाय शिरोहर्त्रे च मे पुरा ॥ (७।२)

हालाहलविनाशाय कपालवरधारिणे । (८।१)

विमानवरवाहाय जनकाय ममैव च । (८।२)

वरदाय वरिष्ठाय श्मशानरतये नमः ॥ (८।३)

नमो नरस्य कर्त्रे च स्थितिकर्त्रे नमः सदा । (९।१)

उत्पत्तिप्रलयानां च कर्त्रे सर्वसहाय च ॥ (९।२)

ऋषिदैवतनाथाय सर्वभूताधिपाय च । (१०।१)

शिवः सौम्यश्च देवेश भव नो भक्तवत्सल ॥ (१०।२)

सनत्कुमार उवाच । (११।१)

ब्रह्मण्यथैवं स्तुवति देवदेवः स लोकपः । (११।२)

उवाच तुष्टस्तान्देवानृषींश्च तपसैधितान् ॥ (११।३)

तुष्टो ऽस्म्यनेन वः सम्यक्तपसा ऋषिदेवताः । (१२।१)

वरं ब्रूत प्रदास्यामि सुनिश्चिन्त्य स उच्यताम् ॥ (१२।२)

सनत्कुमार उवाच । (१३।१)

अथ सर्वानभिप्रेक्ष्य संतुष्टांस्तपसैधितान् । (१३।२)

दर्शनेनैव विप्रेन्द्र ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ (१३।३)

ब्रह्मोवाच । (१४।१)

यदि तुष्टो ऽसि देवेश यदि देयो वरश्च नः । (१४।२)

तस्माच्छिवश्च सौम्यश्च दृश्यश्चैव भवस्व नः ॥ (१४।३)

सुखसंव्यवहार्यश्च नित्यं तुष्टमनास्तथा । (१५।१)

सर्वकार्येषु च सदा हितः पथ्यश्च शंकरः ॥ (१५।२)

सह देव्या ससूनुश्च सह देवगणैरपि । (१६।१)

एष नो दीयतां देव वरो वरसहस्रद ॥ (१६।२)

सनत्कुमार उवाच । (१७।१)

एवमुक्तः स भगवान्ब्रह्मणा देवसत्तमः । (१७।२)

स्वकं तेजो महद्दिव्यं व्यसृजत्सर्वयोगवित् ॥ (१७।३)

अर्धेन तेजसः स्वस्य मुखादुल्कां ससर्ज ह । (१८।१)

तामाह भव नारीति भगवान्विश्वरूपधृक् ॥ (१८।२)

साकाशं द्यां च भूमिं च महिम्ना व्याप्य विष्ठिता । (१९।१)

उपतस्थे च देवेशं दीप्यमाना यथा तडित् ॥ (१९।२)

तामाह प्रहसन्देवो देवीं कमललोचनाम् । (२०।१)

ब्रह्माणं देवि वरदमाराधय शुचिस्मिते ॥ (२०।२)

सा तथेति प्रतिज्ञाय तपस्तप्तुं प्रचक्रमे । (२१।१)

रुद्रश्च तानृषीनाह शृणुध्वं मम तोषणे । (२१।२)

फलं फलवतां श्रेष्ठा यद्ब्रवीमि तपोधनाः ॥ (२१।३)

अमरा जरया त्यक्ता अरोगा जन्मवर्जिताः । (२२।१)

मद्भक्तास्तपसा युक्ता इहैव च निवत्स्यथ ॥ (२२।२)

अयं चैवाश्रमः श्रेष्ठः स्वर्णशृङ्गो ऽचलोत्तमः । (२३।१)

पुण्यं पवित्रं स्थानं वै भविष्यति न संशयः ॥ (२३।२)

मैनाके पर्वते श्रेष्ठे स्वर्णो ऽहमभवं यतः । (२४।१)

स्वर्णाक्षीं चासृजं देवीं स्वर्णाक्षं तेन तत् स्मृतम् ॥ (२४।२)

स्वर्णाक्षे ऋषयो यूयं षट्कुलीयास्तपोधनाः । (२५।१)

निवत्स्यथ मयाज्ञप्ताः स्वर्णाक्षं वै ततश्च ह । (२५।२)

समन्ताद्योजनं क्षेत्रं पवित्रं तन्न संशयः ॥ (२५।३)

देवगन्धर्वचरितम् अप्सरोगणसेवितम् । (२६।१)

सिंहेभशरभाकीर्णं शार्दूलर्क्षमृगाकुलम् । (२६।२)

अनेकविहगाकीर्णं लतावृक्षक्षुपाकुलम् ॥ (२६।३)

ब्रह्मचारी नियमवाञ्जितक्रोधो जितेन्द्रियः । (२७।१)

उपोष्य त्रिगुणां रात्रिं चरुं कृत्वा निवेद्य च । (२७।२)

यत्र तत्र मृतः सो ऽपि ब्रह्मलोके निवत्स्यति ॥ (२७।३)

यो ऽप्येवमेव कामात्मा पश्येत्तत्र वृषध्वजम् । (२८।१)

गोसहस्रफलं सो ऽपि मत्प्रसादादवाप्स्यति । (२८।२)

नियमेन मृतश्चात्र मया सह चरिष्यति ॥ (२८।३)

यावत्स्थास्यन्ति लोकाश्च मैनाकश्चाप्ययं गिरिः । (२९।१)

तावत्सह मया देवा मत्प्रसादाच्चरिष्यथ ॥ (२९।२)

एवं स तानृषीनुक्त्वा दृष्ट्वा सौम्येन चक्षुषा । (३०।१)

पश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवान्तरधीयत ॥ (३०।२)

सनत्कुमार उवाच । (३१।१)

य इमं शृणुयान्मर्त्यो द्विजातीञ्छ्रावयेत वा । (३१।२)

सो ऽपि तत्फलमासाद्य चरेन्मृत्युविवर्जितः ॥ (३१।३)

जयति जलदवाहः सर्वभूतान्तकालः शमदमनियतानां क्लेशहर्ता यतीनाम् । (३२।१)

जननमरणहर्ता चेष्टतां धार्मिकाणां विविधकरणयुक्तः खेचरः पादचारी ॥ (३२।२)

मदनपुरविदारी नेत्रदन्तावपाती विगतभयविषादः सर्वभूतप्रचेताः । (३३।१)

सततम् अभिदधानश् चेकितानात्मचित्तः करचरणललामः सर्वदृग्देवदेवः ॥ (३३।२)