वायुरुवाच । (१।१)

ब्रह्मलोकं समासाद्य भगवान्सर्वलोकपः । (१।२)

भैक्ष्यं भैक्ष्यमिति प्रोच्य द्वारे समवातिष्ठत ॥ (१।३)

तं दृष्ट्वा विकृतं ब्रह्मा कपालकरभूषणम् । (२।१)

ज्ञात्वा योगेन महता तुष्टाव भुवनेश्वरम् ॥ (२।२)

तस्य तुष्टस्तदा देवो वरदो ऽस्मीत्यभाषत । (३।१)

वृणीष्व वरमव्यग्रो यस्ते मनसि वर्तते ॥ (३।२)

ब्रह्मोवाच । (४।१)

इच्छामि देवदेवेश त्वया चिह्नमिदं कृतम् । (४।२)

येन चिह्नेन लोको ऽयं चिह्नितः स्याज् जगत्पते ॥ (४।३)

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा भगवान्वदतां वरः । (५।१)

सर्वश्रुतिमयं ब्रह्म ॐ इति व्याजहार ह ॥ (५।२)

शम्भोर्व्याहारमात्रेण वागियं दिव्यरूपिणी । (६।१)

निःसृता वदनाद् देवी प्रह्वा समवातिष्ठत ॥ (६।२)

तामुवाच तदा देवो वाचा संजीवयन्निव । (७।१)

यस्मात्त्वमक्षरो भूत्वा मम वाचो विनिःसृता । (७।२)

सर्वविद्याधिदेवी त्वं तस्माद् देवि भविष्यसि ॥ (७।३)

यस्माद्ब्रह्मसरश्चेदं मुखं मम समाश्रिता । (८।१)

तस्मात्सरस्वतीत्येव लोके ख्यातिं गमिष्यसि ॥ (८।२)

इमं लोकं वराम्भोभिः पावयित्वा च सुप्रभे । (९।१)

सर्वांल् लोकांस्तारयित्री पुनस्त्वं नात्र संशयः ॥ (९।२)

यज्ञभागं च देवास्ते दास्यन्ति सपितामहाः । (१०।१)

पुण्या च सर्वसरितां भविष्यसि न संशयः ॥ (१०।२)

ततः सा समनुज्ञाता शंकरेण विभाविनी । (११।१)

चक्रे ब्रह्मसरः पुण्यं ब्रह्मलोके ऽतिपावनम् ॥ (११।२)

तोयामृतसुसम्पूर्णं स्वर्णपद्मोपशोभितम् । (१२।१)

नानापक्षिगणाकीर्णं मीनसंक्षोभितोदकम् । (१२।२)

ततो विनिःसृता भूयः सेमं लोकमपावयत् ॥ (१२।३)

तं गृहीत्वा महादेवः कपालम् अमितौजसम् । (१३।१)

इमं लोकमनुप्राप्य देशे श्रेष्ठे ऽवातिष्ठत ॥ (१३।२)

तत्र तच्च महद्दिव्यं कपालं देवताधिपः । (१४।१)

स्थापयामास दीप्तार्चिर्गणानामग्रतः प्रभुः ॥ (१४।२)

तत्स्थापितमथो दृष्ट्वा गणाः सर्वे महात्मनः । (१५।१)

अनदन् सुमहानादं नादयन्तो दिशो दश । (१५।२)

क्षुब्धार्णवाशनिप्रख्यं नभो येन व्यशीर्यत ॥ (१५।३)

तेन शब्देन घोरेण असुरो देवकण्टकः । (१६।१)

हालाहल इति ख्यातस्तं देशं सो ऽभ्यगच्छत ॥ (१६।२)

अमृष्यमाणः क्रोधान्धो दुरात्मा यज्ञनाशकः । (१७।१)

ब्रह्मदत्तवरश्चैव अवध्यः सर्वजन्तुभिः । (१७।२)

महिषश्छन्नरूपाणामसुराणां शतैर्वृतः ॥ (१७।३)

तमापतन्तं सक्रोधं महिषं देवकण्टकम् । (१८।१)

सम्प्रेक्ष्याह गणाध्यक्षो गणान्सर्वान्पिनाकिनः ॥ (१८।२)

दैत्यो ऽयं गणपा दुष्टस्त्रैलोक्यसुरकण्टकः । (१९।१)

आयाति त्वरितो यूयं तस्मादेनं निहन्यथ ॥ (१९।२)

ततस्ते गणपाः सर्वे समायान्तं सुरद्विषम् । (२०।१)

भित्त्वा शूलेन संक्रुद्धा विगतासुं च चक्रिरे ॥ (२०।२)

हते तस्मिंस्तदा देवो दिशः सर्वा अवैक्षत । (२१।१)

ताभ्यः पिशाचा वृत्तास्याः पिशाच्यश्च महाबलाः । (२१।२)

अभ्यगच्छन्त देवेशं ताभ्यस्तं विनिवेदयत् ॥ (२१।३)

स ताभिरुपयुक्तश्च विनियुक्तश्च सर्वशः । (२२।१)

तमेव चाप्यथावासं देवादिष्टं प्रपेदिरे ॥ (२२।२)

भक्षयन्ति स्म महिषं मित्वा मित्वा यतस्तु ताः । (२३।१)

कपालमातरः प्रोक्तास्तस्माद्देवेन धीमता ॥ (२३।२)

कपालं स्थापितं यस्मात्तस्मिन्देशे पिनाकिना । (२४।१)

महाकपालं तत् तस्मात् त्रिषु लोकेषु गद्यते ॥ (२४।२)

स्थापितस्य कपालस्य यथोक्तमभवत्तदा । (२५।१)

ख्यातं शिवतडागं तत्सर्वपापप्रमोचनम् ॥ (२५।२)

आगत्याथ ततो ब्रह्मा देवतानां गणैर्वृतः । (२६।१)

कपर्दिनमुपामन्त्र्य तं देशं सो ऽन्वगृह्णत ॥ (२६।२)

अर्धयोजनविस्तीर्णं क्षेत्रमेतत्समन्ततः । (२७।१)

भविष्यति न संदेहः सिद्धक्षेत्रं महात्मनः ॥ (२७।२)

श्मेति हि प्रोच्यते पापं क्षयं शानं विदुर्बुधाः । (२८।१)

ध्यानेन नियमैश्चैव श्मशानं तेन संज्ञितम् । (२८।२)

गुह्यं देवातिदेवस्य परं प्रियमनुत्तमम् ॥ (२८।३)

एवं तत्र नरः पापं सर्वमेव प्रहास्यति । (२९।१)

त्रिरात्रोपोषितश्चैव अर्चयित्वा वृषध्वजम् । (२९।२)

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं यत्तदवाप्स्यति ॥ (२९।३)

यश्च प्राणान्प्रियांस्तत्र परित्यक्ष्यति मानवः । (३०।१)

स गुह्यगणदेवानां समतां समवाप्स्यति ॥ (३०।२)

वायुरुवाच । (३१।१)

ततः स तत्र संस्थाप्य देवस्यार्चाद्वयं शुभम् । (३१।२)

शूलेश्वरं महाकायं रुद्रस्यायतनं शुभम् ॥ (३१।३)

तत्राभिगमनादेव कृत्वा पापस्य संक्षयम् । (३२।१)

रुद्रलोकमवाप्नोति स प्राहैवं पितामहः ॥ (३२।२)

यत्र चापि शिरस्तस्य चिछेद भुवनेश्वरः । (३३।१)

कश्मीरः सो ऽभवन्नाम्ना देशः पुण्यतमः सदा ॥ (३३।२)

ततो देवः सह गणै रूपं विकृतमास्थितः । (३४।१)

पश्यतां सर्वदेवानामन्तर्धानमगात्प्रभुः ॥ (३४।२)

गते च देवनाथे ऽथ कपालस्थानमव्ययम् । (३५।१)

सर्वतीर्थाभिषेकस्य फलेन समयोजयत् ॥ (३५।२)

तदद्यापि महद्दिव्यं सरस्तत्र प्रदृश्यते । (३६।१)

महाकपालं विप्रेन्द्राः स्वर्गास्तत्राक्षयाः स्मृताः ॥ (३६।२)

इदं शुभं दिव्यमधर्मनाशनं महाफलं सेन्द्रसुरासुरार्चितम् । (३७।१)

महाकपालं प्रकृतोपदर्शनं सुरेशलोकादिविगाहने हितम् ॥ (३७।२)

तपोधनैः सिद्धगणैश्च संस्तुतं दिविष्ठतुल्यद्विजराजमण्डले । (३८।१)

पठेन्नरो यः शृणुयाच्च सर्वदा त्रिपिष्टपं गच्छति सो ऽभिनन्दितः ॥ (३८।२)