अथ श्राद्धम् ॥ (१।१)

अमावास्यायां पितृभ्यो दद्यात् ॥ (२।१)

पञ्चमीप्रभृतिषु वापरपक्षस्य ॥ (३।१)

यथाश्रद्धं सर्वस्मिन् वा ॥ (४।१)

द्रव्यदेशब्राह्मणसंनिधाने वा कालनियमः ॥ (५।१)

शक्तितः प्रकर्षेद् गुणसंस्कारविधिर् अन्नस्य ॥ (६।१)

नवावरान् भोजयेद् अयुजः ॥ (७।१)

यथोत्साहं वा ॥ (८।१)

श्रोत्रियान् वाग्रूपवयःशीलसम्पन्नान् ॥ (९।१)

युवभ्यो दानं प्रथमम् ॥ (१०।१)

एके पितृवत् ॥ (११।१)

न च तेन मित्रकर्म कुर्यात् ॥ (१२।१)

पुत्राभावे सपिण्डा मातृसपिण्डाः शिष्याश् च दद्युः ॥ (१३।१)

तदभाव ऋत्विजाचार्यौ ॥ (१४।१)

तिलमाषव्रीहियवोदकदानैर् मासं पितरः प्रीणन्ति । (१५।१)

मत्स्यहरिणरुरुशशकूर्मवराहमेषमांसैः संवत्सराणि । (१५।२)

गव्यपयःपायसैर् द्वादश वर्षाणि । (१५।३)

वार्ध्रीणसेन मांसेन कालशाकछागलोहखड्गमांसैर् मधुमिश्रैश् चानन्त्यम् ॥ (१५।४)

न भोजयेत् स्तेनक्लीबपतितनास्तिकतद्वृत्तिवीरहाग्रेदिधिषुपतिस्त्रीग्रामयाजकाजापालोत्सृष्टाग्निमद्यपकुचरकूटसाक्षिप्रातिहारिकान् ॥ (१६।१)

उपपतिः । (१७।१)

यस्य च सः ॥ (१७।२)

कुण्डाशिसोमविक्रय्यगारदाहिगरदावकीर्णिगणप्रेष्यागम्यागामिहिंस्रपरिवित्ति परिवेत्तृपर्याहितपर्याधातृत्यक्तात्मदुर्वालकुनखिश्यावदन्तश्वित्रिपौनर्भवकितवाजपराजप्रेष्यप्रातिरूपिकशूद्रापतिनिराकृतिकिलासिकुसीदिवणिज्शिल्पोपजीविज्यावादित्रतालनृत्यगीतशीलान् ॥ (१८।१)

पित्रा वाकामेन विभक्तान् ॥ (१९।१)

शिष्यांश् चैके सगोत्रांश् च ॥ (२०।१)

भोजयेद् ऊर्ध्वं त्रिभ्यः । (२१।१)

गुणवन्तम् ॥ (२१।२)

सद्यः श्राद्धी शूद्रातल्पगस् तत्पुरीषे मासं नयति पितॄन् ॥ (२२।१)

तस्मात् तदहम् ब्रह्मचारी च स्यात् ॥ (२३।१)

श्वचाण्डालपतितावेक्षणे दुष्टम् ॥ (२४।१)

तस्मात् परिश्रिते दद्यात् ॥ (२५।१)

तिलैर् वा विकिरेत् ॥ (२६।१)

पङ्क्तिपावनो वा शमयेत् ॥ (२७।१)

पङ्क्तिपावनः षडङ्गविज् ज्येष्ठसामिकस् त्रिणाचिकेतस्त्रिमधुस् त्रिसुपर्णः पञ्चाग्निः स्नातको मन्त्रब्राह्मणविद् धर्मज्ञो ब्रह्मदेयानुसंतान इति ॥ (२८।१)

हविःषु चैवम् ॥ (२९।१)

दुर्बालादीन् श्राद्ध एकैके ॥ (३०।१)

अकृतान्नश्राद्धे चैवं चैवम् ॥ (३१।१)