त्यजेत् पितरं राजघातकं शूद्रयाजकं शूद्रार्थयाजकं वेदविप्लावकं भ्रूणहनं यश् चान्त्यावसायिभिः सह संवसेद् अन्त्यावसायिन्यां च ॥ (१।१)

तस्य विद्यागुरून् योनिसंबन्धांश् च संनिपात्य सर्वाण्य् उदकादीनि प्रेतकार्याणि कुर्युः ॥ (२।१)

पात्रं चास्य विपर्यस्येयुः ॥ (३।१)

दासः कर्मकरो वावकराद् अमेध्यपात्रम् आनीय दासीघटात् पूरयित्वा दक्षिणामुखो यदा विपर्यस्येद् अमुकम् अनुदकं करोमि इति नामग्राहम् ॥ (४।१)

तं सर्वे ऽन्वालभेरन् प्राचीनावीतिनो मुक्तशिखाः ॥ (५।१)

विद्यागुरवो योनिसंबन्धाश् च वीक्षेरन् ॥ (६।१)

अप उपस्पृश्य ग्रामं प्रविशन्ति ॥ (७।१)

अत उत्तरं तेन सम्भाष्य तिष्ठेद् एकरात्रं जपन्सावित्रीम् अज्ञानपूर्वम् ॥ (८।१)

ज्ञानपूर्वं च त्रिरात्रम् ॥ (९।१)

यस् तु प्रायश्चित्तेन शुध्येत् तस्मिञ् शुद्धे शातकुम्भमयं पात्रं पुण्यतमाद्ध्रदात् पूरयित्वा स्रवन्तीभ्यो वा तत एनम् अप उपस्पर्शयेयुः ॥ (१०।१)

अथास्मै तत्पात्रम् दद्युस् ततप्रतिगृह्य जपेच्छान्ता द्यौः शान्ता पृथिवी शान्तं शिवम् अन्तरिक्षं यो रोचनस्ताभमम् गृह्णामीति ॥ (११।१)

एतैर् यजुर्भिः पावमानीभिस् तरत्समन्दीभिः कूष्माण्डैश् चाज्यं जुहुयाद्धिरण्यं ब्राह्मणाय दद्यात् ॥ (१२।१)

आचार्याय च ॥ (१३।१)

यस्य तु प्राणान्तिकं प्रायश्चित्तं स मृतः शुध्येत् ॥ (१४।१)

सर्वाण्य् एव तस्मिन् उदकादीनि प्रेतकर्माणि कुर्युः ॥ (१५।१)

एतद् एव शान्त्युदकं सर्वेषूपपातकेषु सर्वेषूपपातकेषु ॥ (१६।१)