अत्राप्ययमाम्नायः ॥ (१।१)

इहानन्तरप्रोक्तं धान्याभ्रकादीनाम् [॥। औ२ ज़ेइछेन्झ्] स च [॥। औ२ ज़ेइछेन्झ्] तमेष्व् अन्येषु वस्तुषु रसे जारितेषु ससूतकं जीर्णम् अजीर्णम् एवेति विचारः ॥ (२।०)

प्रथमो गर्भः द्वितीयः पिण्डस्तृतीयः परिणामक इति त्रिविधं लक्षणं भवति ॥ (३।०)

तद्यथा जार्यं वस्तु जारयित्वा रसो वस्त्रेण गाल्यते ततो यदि किंचिद्वस्त्रे शेषं विगाल्य तिष्ठति तदा ज्ञेयोऽसौ गर्भ इति ॥ (४।०)

ततः पुनरपि सरश् चरुभ्यते तदेव खरले क्षिप्त्वा यथा विडेन पेषिताग्निर्ज्वालनीयः ॥ (५।०)

अयं भावो जारणा येन विधिना पूर्वं भणितास्ति सा तेन विधिना जार्यौषधं विनैवानुमानेन तप्त्वा पुनर्वस्त्रेण रसो गालनीयः ॥ (६।०)

ततो यदि वस्त्रात्पूर्वो ऽपि निःसरति ननु किंचिल् लगति परं तोलितः स तु निजतौल्याधिको भवति तदा ज्ञेयोऽसौ पिण्ड इति ॥ (७।०)

अद्यापि सर्वथा न जीर्णमौषधमित्यर्थः ॥ (८।०)

ततः पुनरपि यथा भणितास्ति तथैव जार्यौषधोपक्षेपेण विनैव विधापुनर् नववस्त्रेण रसो गाल्यते ॥ (९।०)

यदि वस्त्रान्निःसृतो गालितः सन्निजतौल्ये तिष्ठति तदा ज्ञेयोऽसौ परिणामक इति ॥ (१०।०)

रसेनौषधसर्वथाजीर्ण इत्यर्थः ॥ (११।०)

अत्राद्यम् एतद् द्वयमेव शुद्धकृतो यो भेदः शुद्धः ॥ (१२।०)

इति जार्याणां जीर्णलक्षणाधिकारः ॥ (१३।०)

इति सारणसमाप्तः ॥ (१४।०)

इत्येवम् अष्टभिः संस्कारैर् एकादशो जारणासंस्कारः ॥ (१५।०)