अथ नन्दोपनन्दाभ्यां सेव्यमानः स्वकर्मणा । (१।१)

पुनर्वसुगृहे स्तोकान् दिवसान् अवसं सुखी ॥ (१।२)

कदाचिन् मन्दिराग्रस्थः कुर्वन्न् आशावलोकनम् । (२।१)

श्रमणां दृष्टवान् अस्मि शिष्यासंघपुरःसरीम् ॥ (२।२)

कविभिस् तैर् अनात्मज्ञैर् बुद्धिर् आयास्यते वृथा । (३।१)

ये तस्या वर्णसंस्थाने वर्णयन्ति हतत्रपाः ॥ (३।२)

सर्वथा तं विधातारं धिग् यत् किंचनकारिणम् । (४।१)

येनाकारविरुद्धो ऽस्याम् आचारो दुर्भगः कृतः ॥ (४।२)

सर्वो हि विनियोगार्थम् अर्थः सर्वेण सृज्यते । (५।१)

घटयित्वा घटः केन लोष्टेन शकलीकृतः ॥ (५।२)

धात्रा पुनर् इयं सृष्टा कोमलेव मृणालिनी । (६।१)

शोषिता तुहिनेनेति धिक् तस्य खलताम् इति ॥ (६।२)

ततस् तां चिरम् आलोक्य निर्निमिषेण चक्षुषा । (७।१)

गोमुखः स्फुरितोत्साहः पृच्छति स्म पुनर्वसुम् ॥ (७।२)

अलंकृतपुरीमार्गैर् ऊरुगौरवमन्थरैः । (८।१)

एषा प्रव्रजिता भद्र क्व गच्छति गतैर् इति ॥ (८।२)

तेनोक्तम् ऋषिदत्तेयम् आर्हतं धर्मम् आस्थिता । (९।१)

वीतरागतया सिद्धान् अतिशेते जिनान् अपि ॥ (९।२)

एषा बालसखीं दृष्ट्वा सततं राजदारिकाम् । (१०।१)

कन्यकान्तःपुराद् एति याति स्वशयनासनम् ॥ (१०।२)

इत्यादि कथयित्वासाव् ऋषिदत्ताम् अवन्दत । (११।१)

अम्बिके सहशिष्यायास् ते नमो ऽस्तु नमो ऽस्त्व् इति ॥ (११।२)

तं च प्रव्रजितावोचद् असंभाष्यो भवान् इति । (१२।१)

किमर्थम् इति तेनोक्ते तयोक्तम् अवधीयताम् ॥ (१२।२)

ज्ञानाधिक्षिप्तसर्वज्ञौ रूपविस्मारितस्मरौ । (१३।१)

द्विजौ ज्येष्ठकनिष्ठाख्यौ त्वद्गृहे किल तिष्ठतः ॥ (१३।२)

तत्संदर्शनसंभाषाजनितं च सुखं त्वया । (१४।१)

द्रविणं कृपणेनेव प्रच्छन्नम् उपभुज्यते ॥ (१४।२)

सुहृत्साधारणं यस्य सुखं स परमं सुखी । (१५।१)

सुखसंवरणायासाद् विपरीतस् तु दुःखितः ॥ (१५।२)

सुहृद्भिः कुपितैस् तस्माद् असंभाष्यः कृतो भवान् । (१६।१)

तेषाम् अत्रानयोपायः समर्थश् चिन्त्यताम् इति ॥ (१६।२)

अथोच्चैर् गोमुखेनोक्तम् अचिरेण पुनर्वसुः । (१७।१)

सहनन्दोपनन्दश्च जिनायतनमण्डपम् ॥ (१८।२)

अर्हतस् तत्र वन्दित्वा संघं चीवरवाससम् । (१९।१)

ऋषिदत्तां च तद् दत्ते विष्टरे समुपाविशम् ॥ (१९।२)

अवलम्बितबाहुस् तु मुक्तकक्षश् च गोमुखः । (२०।१)

स्थित्वा देवकुलद्वारे जिनस्तोत्रम् उदाहरत् ॥ (२०।२)

नमो ऽस्तु सर्वसिद्धेभ्यः साधुभ्यश् च नमो ऽस्तु वः । (२१।१)

ऋषभप्रमुखेभ्यश् च सर्वज्ञेभ्यो नमो ऽस्त्व् इति ॥ (२१।२)

साधु श्रावक धन्यो ऽसि यः सर्वज्ञं नमस्यसि । (२२।१)

इत्यादि बहु निर्ग्रन्थाः प्रीत्यास्तुवत गोमुखम् ॥ (२२।२)

अथायम् ऋषिदत्तायाः पादौ गाढं निपीडयन् । (२३।१)

अब्रवीत् सुप्रसन्नौ मे भवन्तौ भवताम् इति ॥ (२३।२)

तया त्व् अस्य प्रयुक्ताशीर् अस्माकं लघुशासने । (२४।१)

श्रावकस्यापि संवाद्या प्रतिपत्तिर् भवत्व् इति ॥ (२४।२)

अथोक्तम् उपनन्देन वीणागोष्ठी प्रवर्त्यताम् । (२५।१)

एष संनिहितः संघः सकलः सुहृदाम् इति ॥ (२५।२)

अन्येनोक्तम् अनायाते प्रवीणे गङ्गरक्षिते । (२६।१)

असंनिहितहंसेव नलिनी नीरवा सभा ॥ (२६।२)

तस्मान् महाप्रतीहारं भवन्तो गङ्गरक्षितम् । (२७।१)

उदीक्षन्ताम् इति ततः सम्प्राप्तो गङ्गरक्षितः ॥ (२७।२)

तं दृष्ट्वा नागरैर् उक्तम् आर्यज्येष्ठस्य वास्य वा । (२८।१)

आख्यात निपुणं दृष्ट्वा कतरो रूपवान् इति ॥ (२८।२)

आसीच् च मम यत् सत्यं सत्यम् एवास्मि रूपवान् । (२९।१)

गङ्गरक्षितरूपेण रूपं मे सदृशं यतः ॥ (२९।२)

यदीयम् एतदीयेन रूपेणाप्य् उपचर्यते । (३०।१)

उपमानम् उपादेयः सो ऽपि रूपवताम् इति ॥ (३०।२)

वन्दित्वा जिनम् अग्रन्थान् ऋषिदत्तां च मां च सः । (३१।१)

उपाविशत् पुनश् चोक्तम् उपनन्देन पूर्ववत् ॥ (३१।२)

ततः प्रव्रजिताह स्म श्रेष्ठिनि प्रियदर्शने । (३२।१)

अनायाते सदः सर्वम् इदम् अप्रियदर्शनम् ॥ (३२।२)

अतः प्रतीक्ष्यतां श्रेष्ठी क्षणम् इत्य् उदितेक्षया । (३३।१)

अयम् आयात इत्य् आख्यन् नागराः प्रियदर्शनम् ॥ (३३।२)

आसीच् च मम तं दृष्ट्वा नैवायं प्रियदर्शनः । (३४।१)

एषा पुरुषवेषेण भूषिता प्रियदर्शना ॥ (३४।२)

स्त्रैणीभिर् गतिसंस्थानवाणीभिर् व्यक्तम् एतया । (३५।१)

क्षिप्तत्रैलोक्यसौन्दर्यम् आख्यातं स्त्रैणम् आत्मनः ॥ (३५।२)

सा तु वन्दितदेवादिः सादरं माम् अवन्दत । (३६।१)

चिरं सुन्दरि जीवेति मयापि प्रतिवन्दिता ॥ (३६।२)

ततः क्रोधारुणाक्षेण गोमुखेनाहम् ईक्षतः । (३७।१)

चित्रं नागरकैः कैश्चिल् लज्जितैः कैश्चिद् अम्बरम् ॥ (३७।२)

ऋषिदत्ता पुनः सास्रं सविकासचलेक्षणा । (३८।१)

सगोमुखम् अपश्यन् माम् आ शिरश्चरणं चिरम् ॥ (३८।२)

अथ प्रपञ्चम् आक्षेप्तुम् एतं सपदि गोमुखः । (३९।१)

अभाषत सुहृद्वर्गं गोष्ठी प्रस्तूयताम् इति ॥ (३९।२)

उपनन्दस् ततः पूर्वं तथा वीणाम् अवादयत् । (४०।१)

यथा विगतरागाद् यैर् निर्ग्रन्थैर् अपि मूर्छितम् ॥ (४०।२)

उपनन्दात् ततो नन्दं नन्दाद् अपि पुनर्वसुम् । (४१।१)

पुनर्वसोर् अगाद् वीणा क्रमात् तं गङ्गरक्षितम् ॥ (४१।२)

उपनन्दादिकानां च जितनारदपर्वतम् । (४२।१)

पराजयत दूरेण पूर्वं पूर्वं परः परः ॥ (४२।२)

क्रमप्राप्ता ततो वीणा गोमुखं गङ्गरक्षितात् । (४३।१)

सरस्वतीव वित्ताढ्याद् ईश्वराद् दुर्गतं गता ॥ (४३।२)

गोमुखस् तु ततो वीणाम् अवादयत लीलया । (४४।१)

यथा नागरिकैर् दीनैर् ईक्षितो गङ्गरक्षितः ॥ (४४।२)

गोमुखाङ्कात् ततो वीणा याति स्म प्रियदर्शनम् । (४५।१)

कुलटेव प्रियोत्सङ्गात् कामिनं प्रियदर्शनम् ॥ (४५।२)

ततः प्रवादिते तस्मिन् प्रगीते चातिमानुषम् । (४६।१)

वैलक्ष्याद् गोमुखस्यासीद् अभिप्रायः पलायितुम् ॥ (४६।२)

किंतु नारदशिष्यो ऽयं सुतो वा तुम्बरोर् इति । (४७।१)

यत् सत्यम् अहम् अप्य् आसम् अद्भुतश्रुतिविस्मितः ॥ (४७।२)

मुक्तवीणे ततस् तत्र शनैर् मां गोमुखो ऽब्रवीत् । (४८।१)

अधुना प्राप्तपर्यायं वादनं भवताम् इति ॥ (४८।२)

हसित्वा तम् अथावोचम् अद्यापि हि शिशुर् भवान् । (४९।१)

यो मां यत्र क्वचित् तुच्छे प्रवर्तयति वस्तुनि ॥ (४९।२)

नग्नश्रमणकानां च किराटानां च संनिधौ । (५०।१)

वीणां वादयमानस्य मादृशः कीदृशं फलम् ॥ (५०।२)

इति श्रुत्वेदम् उक्तो ऽहम् अनेन कृतमन्युना । (५१।१)

चम्पायां कीदृशं कार्यम् अभवद् भवताम् इति ॥ (५१।२)

ततस् तम् उक्तवान् अस्मि श्रूयताम् यदि न श्रुतम् । (५२।१)

प्राप्तिर् गन्धर्वदत्तायास् तत्र कार्यम् अभूद् इति ॥ (५२।२)

अथायम् अवदत् तत्र देवीप्राप्तिः फलं यदि । (५३।१)

इहापि गोमुखप्राप्तिः फलम् उत्तमम् इष्यताम् ॥ (५३।२)

युष्मदन्यो न मां कश्चिद् वीणया जितवान् इति । (५४।१)

इदं मे श्रेष्ठम् आगम्य श्रेष्ठिनापहृतं यशः ॥ (५४।२)

सो ऽयम् अस्मद्यशश्चौरो यदि नाशु निगृह्यते । (५५।१)

त्यजाम्य् एष ततः प्राणान् दुःखभारातुरान् इति ॥ (५५।२)

मम त्व् आसीद् असंदिग्धं सर्वम् अत्रोपपद्यते । (५६।१)

मरणाभ्यधिकक्लेशो मानभङ्गो हि मानिनाम् ॥ (५६।२)

शास्त्रार्थज्ञानमत्तस्य निगृहीतस्य वादिनः । (५७।१)

कान्तया च विमुक्तस्य दुःखं केनोपमीयते ॥ (५७।२)

तस्माद् एतद् इह न्याय्यम् इति निश्चित्य सादरम् । (५८।१)

व्यवस्थापयितुं तन्त्रीर् आरभे दुर्व्यवस्थिताः ॥ (५८।२)

ततः पृथुलितैर् नेत्रैः पुलकालिङ्गितत्वचः । (५९।१)

अन्योन्यस्य निरैक्षन्त वदनानि सदःसदः ॥ (५९।२)

तन्त्रीषु करशाखाग्रैः परामृष्टासु ते ततः । (६०।१)

हा हा किम् इदम् इत्य् उक्त्वा पुस्तन्यस्ता इवाभवन् ॥ (६०।२)

अथैतस्याम् अवस्थायां मया वीणा च संहृता । (६१।१)

तैश् च मुक्तायतोच्छ्वासैर् जीवलोको ऽवलोकितः ॥ (६१।२)

हर्षारुणपरामृष्टं विकसद्विशदप्रभम् । (६२।१)

अभ्राजत ततः सद्यो गोमुखाननपङ्कजम् ॥ (६२।२)

जितगोमुखदर्पस् तु जितो ऽपि प्रियदर्शनः । (६३।१)

जितदुर्जयवादीव प्रीतिमान् माम् अभाषत ॥ (६३।२)

श्रेष्ठी ज्येष्ठेन वीणायां जगद्विजयिना जितः । (६४।१)

इति मे प्रस्थिता कीर्तिर् आ पयोधिवसुंधराम् ॥ (६४।२)

पूर्णा हि वसुधा शूद्रैर् न च तान् वेद कश्चन । (६५।१)

राघवोत्कृत्तमूर्ध्नस् तु शम्बूकस्यामलं यशः ॥ (६५।२)

किं चाद्यारभ्य युष्मभ्यं मयात्मैव निवेदितः । (६६।१)

वीणावादार्थिनं शिष्यं परिगृह्णीत माम् इति ॥ (६६।२)

अस्याम् एव तु वेलायाम् अवोचद् गङ्गरक्षितः । (६७।१)

अयम् एव ममाप्य् अर्थः सफलीक्रियताम् इति ॥ (६७।२)

ततस् तौ गोमुखेनोक्तौ भवन्ताव् आगमार्थिनौ । (६८।१)

अनायासोपदेशौ च यत् तद् एवं भवत्व् इति ॥ (६८।२)

स मया शनकैर् उक्तः क्षिप्रम् एव त्वयानयोः । (६९।१)

प्रार्थना प्रतिपन्नेति गोमुखेनोदितं ततः ॥ (६९।२)

शरीरं काशिराजस्य राज्यम् अन्तःपुरं पुरम् । (७०।१)

यच् चान्यद् अपि तत् सर्वं गङ्गरक्षितरक्षितम् ॥ (७०।२)

यस्य च स्वयम् एवायं दास्याम् अभ्यनुगच्छति । (७१।१)

तस्यापद्भिर् असंकीर्णा हस्तस्थाः सर्वसंपदः ॥ (७१।२)

अशेषश्रेणिभर्ता च श्रेष्ठित्वात् प्रियदर्शनः । (७२।१)

स यस्य किंकरस् तस्य किंकरा सकला पुरी ॥ (७२।२)

एतत् फलम् अभिप्रेत्य मयैताभ्यां प्रतिश्रुतम् । (७३।१)

न ह्य् अनालोच्यकर्तारः किंकरा भवताम् इति ॥ (७३।२)

प्रशंस्य तस्येति मतिप्रहर्षं नन्दोपनन्दादिसुहृत्समग्रः । (७४।१)

नमस्कृतार्हद्व्रतचारिसंघः पुनर्वसोर् वेश्म गतस् ततो ऽहम् ॥ (७४।२)