तत्रापश्यं पुरद्वारान् निर्यान्तीं जनताम् अहम् । (१।१)

चित्रालंकारसंस्कारां वाचं कविमुखाद् इव ॥ (१।२)

तुरंगरथमातङ्गकरेणुशिबिकादिभिः । (२।१)

कुटुम्बिपरिवारो ऽपि यत्रागच्छद् अमण्डनः ॥ (२।२)

इति संपश्यमानो ऽहम् अपश्यं हस्तिनीगतम् । (३।१)

निष्क्रामन्तं रुमण्वन्तम् आर्यवेषसहायकम् ॥ (३।२)

अध्यासितवशायूथम् अम्बाद्वयपुरःसरम् । (४।१)

कञ्चुक्यादिपरीवारम् अन्तःपुरम् अतः परम् ॥ (४।२)

सार्धं मकरयष्ट्या च चञ्चद्रक्तपताकया । (५।१)

गणिकागणम् आकृष्टप्रमत्तजनमानसम् ॥ (५।२)

अथ मां गोमुखो ऽवोचद् अर्यपुत्र किम् आस्यते । (६।१)

अयं वः समयो गन्तुम् इत्य् अथाहम् अवातरम् ॥ (६।२)

संचारिमेरुकूटाभम् आरुह्य ससुहृद् रथम् । (७।१)

नदन्नन्दिमृदङ्गादितूर्यः प्रचलम् अध्वगम् ॥ (७।२)

तुरंगहेषितैस् तारैर् मन्द्रैश् च गजगर्जितैः । (८।१)

शिखण्डिघनसंघातनिर्घोष इव जृम्भितम् ॥ (८।२)

जनसंघट्टनिष्पिष्टतुलाकोटिकमेखलम् । (९।१)

राजमार्गम् अतिक्रम्य राजद्वारम् अयासिषम् ॥ (९।२)

सुयामुनस्थस् तत्रस्थम् अनुज्ञाभिनयेन माम् । (१०।१)

गच्छ गच्छेति भूपलः क्षिप्तपाणिर् अचोदयत् ॥ (१०।२)

अहं तु तं नमस्कृत्य हर्षम् अस्याभिवर्धयन् । (११।१)

प्रातिष्ठे बन्दिसंघातप्रयुक्तजयघोषणः ॥ (११।२)

प्राग्द्वारेण च निर्याय जनसंपद्दिदृक्षया । (१२।१)

राजमार्गम् अधिष्ठाय मन्दिरं गन्तुम् आरभे ॥ (१२।२)

अथाष्टाभिः शशाङ्काभैः कुङ्कुमस्थासकाङ्कितैः । (१३।१)

हेमभाण्डैः प्रवहणं युक्तम् उक्षकुमारकैः ॥ (१३।२)

धवलाम्बरसंवीतं सज्योत्स्नम् इव मन्दिरम् । (१४।१)

गृहीतमन्दसंचारं पश्यामि स्म समीपगम् ॥ (१४।२)

तत्र प्रवहणाच्छादछन्नार्धम् अहम् आननम् । (१५।१)

अपश्यं मेघरुद्धार्धम् इव प्रालेयदीपितम् ॥ (१५।२)

ललाटतटविन्यस्तमृदुताम्राङ्गुलिद्वयम् । (१६।१)

निबद्धम् अञ्जलिं चारुसरोजमुकुलाकृतिम् ॥ (१६।२)

कामोपचारविज्ञानशून्यो यस्माद् अहं ततः । (१७।१)

न जानामि स्म केनापि तं बद्धं वन्दनाञ्जलिम् ॥ (१७।२)

अथ मां गोमुखो ऽवोचत् स्रस्तेन मुकुटेन वः । (१८।१)

ललाटम् आवृतं तेन तत् समाधीयताम् इति ॥ (१८।२)

अथामृष्टे ललाटान्ते मया दक्षिणपाणिना । (१९।१)

याने कन्याभिर् उन्मुक्तस् तस्मिन् कलकलः पटुः ॥ (१९।२)

अन्यतश् च मुखं कृत्वा पार्श्वस्पन्दनसूचितम् । (२०।१)

गोमुखेन स्मितं सद्य उपक्षिप्तं कथान्तरम् ॥ (२०।२)

क्रीडास्थानानि पश्यन्तः कारितानि रुमण्वता । (२१।१)

समासीदाम कालिन्दीं तरज्जननिरन्तराम् ॥ (२१।२)

यत् तत् प्रवहणं पूर्वं दृष्टं दृष्टं च तन् मया । (२२।१)

उत्तार्यमाणं यमुनां सादरेण रुमण्वता ॥ (२२।२)

उत्साहितनिषादेन सिद्धयात्रेति वादिना । (२३।१)

नावः संचरता नावं तेनैवोत्तारिता वयम् ॥ (२३।२)

सुखं विहितसंभारे नदीतटनिवेशिते । (२४।१)

स्थित्वा क्रीडागृहे रात्रिम् उत्थिताः प्रस्थितास् ततः ॥ (२४।२)

नातिदूरम् अतिक्रम्य कृच्छ्राल् लब्धान्तराः पथि । (२५।१)

प्राप्ता नागवनोद्यानं शोभानिन्दितनन्दनम् ॥ (२५।२)

संततानन्तवृत्तान्तां नितान्तहितकौतुकः । (२६।१)

यात्रां पश्यन् प्रयामि स्म जनताङ्गुलिदर्शितः ॥ (२६।२)

सेनापतिस् तु मां नीत्वा प्रांशु काञ्चनतोरणम् । (२७।१)

कॢप्तनानाविधाक्रीडं यात्रागृहम् अवशयत् ॥ (२७।२)

तत्राहं ससुहृद्वर्गः क्रीडास्नानाशनादिकः । (२८।१)

क्रियाः कुर्वन् नयामि स्म नेत्रोन्मेषसमं दिवम् ॥ (२८।२)

अथ प्रदोषे सेनानीर् आगत्यास्मान् अभाषत । (२९।१)

श्वः संपादयिता क्रीडा या वः सा कथ्यताम् इति ॥ (२९।२)

मृगयेति मयाख्याते याते सेनापतौ वयम् । (३०।१)

अभिनीय निशां प्रातः प्रतिष्ठामहे काननम् ॥ (३०।२)

अन्ये ऽपि मदनुज्ञाताः प्रीताः पौरकुमारकाः । (३१।१)

करेणुकरभाश्वादिवाहनाः संघशो ऽव्रजन् ॥ (३१।२)

अथ दुष्परिसंख्यानम् अपश्यं वनरन्ध्रगम् । (३२।१)

प्लुष्टस्थाणुवनाकारपुलिन्दबलम् अग्रतः ॥ (३२।२)

ततो निर्याय पीनाङ्गो निखर्वस् ताम्रलोचनः । (३३।१)

सेनापतिः सिंहशत्रुः सेनापतिम् अवन्दत ॥ (३३।२)

तेनोक्तं भ्रातृजाया मे कीदृशी चिन्त्यमेखला । (३४।१)

तौ वा शाम्बरसारङ्गौ पुत्रौ कुशलिनाव् इति ॥ (३४।२)

सिंहशत्रुर् अवोचत् तं शिवं नः सकले कुले । (३५।१)

यदर्थं वयम् आहूतास् तत् समाज्ञाप्यताम् इति ॥ (३५।२)

रुमण्वान् अब्रवीद् एष कुमारः ससुहृत् तव । (३६।१)

न्यासस् तेन ससैन्येन प्रयत्नात् पाल्यताम् इति ॥ (३६।२)

नैलहारिद्रकौसुम्भवासोराशिम् अदापयत् । (३७।१)

तैलकुम्भसहस्रं च रुमण्वान् सिंहशत्रवे ॥ (३७।२)

सुसंविहितरक्षं माम् अनुज्ञाप्य रुमण्वति । (३८।१)

निवृत्ते गोमुखेनोक्तम् अहो तातेन शोभितम् ॥ (३८।२)

विज्ञातास्मदभिप्रायो न निवर्तेत यद् वयम् । (३९।१)

कुमारवटकेवेयं भवेद् दारुणयन्त्रणा ॥ (३९।२)

ततो द्वारादिमृगया प्रकारैर् बहुभिर् मृगान् । (४०।१)

निघ्नन्तो घातयन्तश् च न तृप्तिम् अलभामहि ॥ (४०।२)

अथ नाथम् अरण्यान्या द्विषन्तं वाजिकुञ्जरान् । (४१।१)

यमाय प्रहिणोति स्म महिषं मरुभूतिकः ॥ (४१।२)

रत्नबुद्बुदचित्राङ्गास् ततो ऽदृश्यन्त संघशः । (४२।१)

चरन्तः संचरन्तश् च तत्र वातमजा मृगाः ॥ (४२।२)

तान् हन्तुं दर्शितोत्साहाश् चिरं हरिशिखादयः । (४३।१)

भग्नोत्साहा न्यवर्तन्त वीरेभ्य इव भीरवः ॥ (४३।२)

तैस् तु सेनापतिः पृष्टो न दृष्टाः कैश्चिद् ईदृशाः । (४४।१)

मृगा यदि च जानासि ततो नः कथ्यताम् इति ॥ (४४।२)

तेनोक्तम् अहम् अप्य् एतान् न जानामि पिता तु मे । (४५।१)

प्रस्तावे क्वचिद् आचष्ट यां वार्त्तां कथयामि ताम् ॥ (४५।२)

उत्पद्यते यदा लोके चक्रवर्ती तदा किल । (४६।१)

एवंरूपजवाकारा दृश्यन्ते मृगजातयः ॥ (४६।२)

न चेश्वरशरेणापि त्रिपुरेन्धनदाहिना । (४७।१)

समासादयितुं शक्याः कुत एवान्यसायकैः ॥ (४७।२)

एतान् प्रदक्षिणीकृत्य येन क्षिप्तः शरः किल । (४८।१)

तूणम् आयाति तस्यैव वित्त तं चक्रवर्तिनम् ॥ (४८।२)

तान् अहं बद्धसंरम्भः प्रस्थितश् च विहिंसितुम् । (४९।१)

ते च मां दूरम् आकृष्य दिवं हंसा इवास्थिताः ॥ (४९।२)

अथावतीर्य तुरंगाद् गृहीतप्रबलश्रमः । (५०।१)

रमणीयसरस्तीरतरुच्छायाम् उपाश्रयम् ॥ (५०।२)

चिरान् मृगयमाणा मां तुरंगपदवर्त्मना । (५१।१)

सेनानुबद्धवर्त्मानः प्राप्ता हरिशिखादयः ॥ (५१।२)

ततः कुर्वन् परीहासं माम् अभाषत गोमुखः । (५२।१)

कियन्तो वातहरिणा युष्माभिर् निहता इति ॥ (५२।२)

मयोक्तं न मयैको ऽपि हतः क्षिप्तस् तु यः शरः । (५३।१)

प्रदक्षिणीकृत्य स तान् एष तूणं ममागतः ॥ (५३।२)

अथ तेनोक्तम् एतस्य शरराजस्य पूजनम् । (५४।१)

यश् चक्रवर्तिचिह्नानां स्फुटानाम् अग्रणीर् इति ॥ (५४।२)

सिंहशत्रुर् अथ तामिषुं मुदा गोमुखादिभिर् अपूजयत् सह । (५५।१)

सिद्धसार्थवधजातसंमदो दत्तकाङ्क्षितवराम् इवाम्बिकाम् ॥ (५५।२)