अथान्यदा सा चलिता । (१।१)

शुकः प्राह । (१।२)

विपरीते समायाते यदि वेत्सि त्वम् उत्तरम् । (१।३)

यथा शोभिकया प्रोक्तं वव्वूले चरिते सति ॥ (१।४)

अस्त्यत्र नलौडाग्रामे कुलालो महाधनः । (२।१)

तस्य भार्या शोभिका नाम परं कुलटा नरलम्पटा च । (२।२)

सा पत्यौ बहिर्गते उपपतिसहिता गृहान्तः क्रीडति । (२।३)

तस्याश्चैवं स्थिताया भर्ता गृहं समागमत् । (२।४)

तदनन्तरं सा कथं भवत्विति प्रश्नः ॥ (२।५)

शुकः प्राह यदा च तया स आगच्छन् ज्ञानस्तदा उपपतिरुक्तः च त्वं वव्वूलवृक्षम् । (३।१)

एवं च स तयो प्रोक्तस्तथा चकार । (३।२)

तस्य च वृक्षे चटतः परिधानवस्त्रं विलग्नं नग्नो ऽपि वृक्षमारूढः । (३।३)

तस्मिंश्च वृक्षमारूढे पतिः प्राह कमिदमिति । (३।४)

सा आह अयं शत्रुभिरभिभूतो ऽधोवस्त्रम् अपि त्यक्त्वा वव्वूलमधिरूढः । (३।५)

ततः समागत्य तस्याः पतिना वृक्षान्मन्दं मन्दमुत्तार्य स स्वगृहं प्रेषितः । (३।६)

तया धूर्तया च सहहस्ततालं हसितम् । (३।७)

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (३।८)