अन्यदा प्रभावती शुकं गमनाय पृच्छति । (१।१)

शुकः प्राह । (१।२)

कुरु यद्रोचते कर्तुं यदि वेत्सि प्रतीङ्गितम् । (१।३)

श्वेताम्बरेण रुद्धेन यथा पूर्वं कृतं तथा ॥ (१।४)

अस्ति चन्द्रपुरी नाम नगरी । (२।१)

तत्र सिद्धसेनो नाम क्षपणको जनपूजितः । (२।२)

तस्मिनेव नगरे ऽन्यः सितपटो गुणिनां मुख्यः समागतः । (२।३)

तेन च गुणिना सर्वो ऽपि जन आवर्जितः श्रावका अप्यात्मायत्ताः कृताः । (२।४)

स क्षपणको ऽपि तस्य पूजां क्रियमाणामसहमानः स्वयं तदीयोपाश्रये वेश्यां प्रेषयित्वा असौ वेश्यालुब्धो न सुशील इति श्वेताम्बरस्य लोकप्रवादमकरोत् । (२।५)

तद्दर्शनाय जनमाकारयामास । (२।६)

ब्रूते च क्षपणका एव ब्रह्मचारिणः श्वेताम्बरास्तु विप्लुताः । (२।७)

सो ऽपि श्वेताम्बरो दीपाग्निना उपाधिं प्रज्वाल्य प्रभातप्राप्तायां रजन्यां नग्नोभूय वेश्याया दत्तहस्तो निर्गतः । (२।८)

ततो लोकापवादः संवृत्तः । (२।९)

यदसौ क्षपणको न सितवस्त्रः । (२।१०)

इति श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (२।११)