अन्यदा प्रभावती चलिता । (१।१)

शुकः प्राह कुरु यद्रोचते भीरु यदि कर्तुं त्वमीश्वरा । (१।२)

यथा सन्तिकया भर्ता स्वच्छन्दा च विमोचिता ॥ (१।३)

अस्ति करहडाभिधं पुरम् । (२।१)

तत्र राजा गुणप्रियो नाम यथार्थः । (२।२)

तत्र च सोढोको नाम श्रेष्ठिः । (२।३)

तद्भार्या सन्तिका नाम पतिव्रता । (२।४)

तत्रैव चान्यो वणिक् । (२।५)

तद्भार्या स्वच्छन्दा नाम पुंश्चली । (२।६)

सा च सोढाकं नित्यमिच्छति परं सो ऽभिवाञ्छां न विधत्ते । (२।७)

अन्यदा च मनोरथाभिधं यक्षं नमस्कर्तुं जगाम सः । (२।८)

ततः स्वच्छन्दा पृष्ठलग्ना तत्र प्रविष्टा । (२।९)

स च हावभावाद्यैरनुकूलितो भुक्तः । (२।१०)

युक्तमुक्तं च । (२।११)

सन्मार्गे तावदास्ते प्रभवति पुरुषस्तावदेवेन्द्रियाणां लज्जां तावद्विधत्ते विनयमपि समालम्बते तावदेव । (२।१२)

भ्रूचापाकृष्टमुक्ताः श्रवणपथजुषो नीलपक्ष्माण एते यावल्लीलावतीनां न हृदि धृतिमुषो दृष्टिबाणाः पतन्ति ॥ (२।१३)

तच्च मिथुनं दृष्ट्वा राजपुरुषः तद्बन्धनाय यक्षगृहं वेष्टितम् । (३।१)

सन्तिका च शुद्धिं ज्ञात्वा रात्रौ महता तूर्यशब्देन यक्षगृहं गता । (३।२)

तेषामारक्षकाणां पुरत उक्तम् अहमद्यदिनव्रता यक्षं दृष्ट्वा भोजनं विजने विधास्ये । (३।३)

मां च किंचिद्धनं गृहीत्वा मध्ये प्रवेशयतु । (३।४)

तैरपि तथैव कृतम् । (३।५)

ततस्तया स्वच्छन्दा स्ववेषां कारयित्वा बहिर्निष्कासिता । (३।६)

स्वयं मध्ये स्थिता । (३।७)

तं च प्रातर्निजकान्तासहितं दृष्ट्वा आरक्षका विलक्षीबभूवुः । (३।८)

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (३।९)