अथान्यस्मिन्दिने प्रभावती शुकं पप्रच्छ । (१।१)

शुको ऽप्याह । (१।२)

याहि देवि विजानासि यदि जारसमन्विता । (१।३)

सज्जनीव पुरा वक्तुं भर्तुरग्रे कचग्रहे ॥ (१।४)

प्रभावत्याह किमेतत् । (२।१)

कीरो ऽब्रवीत् अस्ति चन्द्रपुरं नाम नगरम् । (२।२)

तत्राभूद्वर्धकिः सूरपालाख्यः श्रीमान् । (२।३)

तस्य सज्जनी नाम भार्या अत्यन्तं परपुरुषलम्पटा । (२।४)

तां च तद्गृहस्थां देवको नाम रमते । (२।५)

इति लोकादेतदाकर्ण्य वर्धकिः कपटेन गृहान्निर्गत्य प्रातःसन्ध्यायामाच्छन्नः समागत्य तल्पस्याधोभागे स्थितः । (२।६)

सा च जारेण सह तत्रारूढा पत्या केशेषु गृहीता कथं मुच्यते । (२।७)

उत्तरं सा पत्या धृता सती द्वितीयपतिमुखमालोक्य प्राह मया तव कथितं यद्रथकारो मम पतिर्गृहेन विद्यते । (२।८)

स चागतस्तव तदैव औचित्यं विधास्यति । (२।९)

यद्यपि पूर्वं पत्या त्वदीयं द्रव्यमपहृतं तथापि क्षन्तव्यम् । (२।१०)

रथकृति समागते तव गृहं गमिष्यामि युवयोः संगतिं वा करिष्ये । (२।११)

नात्र संशयः । (२।१२)

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (२।१३)