सा नितम्बिनी अन्येद्युश्चलिता । (१।१)

शुकेनोक्तम् युक्तमेव विशालाक्षि परं रन्तुं यदृच्छया । (१।२)

यद्यायाते पतौ वेत्सि धनश्रीरिव भाषितुम् ॥ (१।३)

प्रभावत्याह किमेतत् । (२।१)

शुकः प्राह अस्ति पद्मावती पुरी । (२।२)

तत्र धनवालो नाम वणिक् । (२।३)

तस्य भार्या प्राणेभ्यो ऽपि प्रिया धनश्रीर्नाम । (२।४)

तच्च मिथुनं परस्परं स्नेहनिर्भरं क्रीडति । (२।५)

अन्यदा तु वणिग्द्रव्यसारमादाय तामापृच्छ्य देशान्तरं जगाम । (२।६)

सा च तस्मिन्गते संस्थितेव गृहस्थिता । (२।७)

न स्नाति न च सा भुङ्क्ते न जल्पति सखीसमम् । (२।८)

निरस्ताशेषसंस्कारा स्वदेहे ऽपि पराङ्मुखी ॥ (२।९)

मलयानिलमारूढः कोकिलालापडिण्डिमः । (३।१)

मल्लिकामोददूतश्च मधुपारवमङ्गलः ॥ (३।२)

अन्यदा तु समायातो वसन्तः कालराट् क्षितौ । (४।१)

मनो ऽपि विक्रियां यस्मिन्याति संयमिनां किल ॥ (४।२)

तस्मिन्वसन्तोत्सवे गृहोपरि स्थिता नगरीरामणीयकमालोक्य यौवनं रूपं च निनिन्द । (५।१)

सखी च तदिङ्गितज्ञा जगाद भामिनि रूपं वयश्च मा व्यर्थं विधेहि । (५।२)

यतः वाद्यते शृणु रम्भोरु कोकिलारावडिण्डिमः । (५।३)

मदनस्य नृपस्येव वसन्तेन धरातले ॥ (५।४)

मुञ्चन्तु मानिनः सर्वे मानं सेवन्तु वल्लभाः । (६।१)

गत्वरं यौवनं लोके जीवितं च तथा चलम् ॥ (६।२)

ततस्त्वमपि कुरु वयःसाफल्यमित्युक्ते धनश्रीर्जगाद नाहं विलम्बितुं सहामि । (७।१)

यत्त्वया भवति तत् शीघ्रं विधेहि । (७।२)

ततस्तया सा नरान्तरेण योजिता । (७।३)

यदा च सा तेनात्मासक्ता ज्ञाता तदा तदीयशिरोवेणी छिन्ना । (७।४)

तत्काले च पतिर्देशान्तरादाजगाम । (७।५)

तदा सा कथं भवत्विति प्रश्नः । (७।६)

शुकः प्राह यदा च पतिर्गृहद्वारमाययौ तदा तयोत्तरं विचिन्त्योक्तम् नाथ त्वया तावद्गृहद्वारि स्थीयतां यावत्सर्वं सज्जं विधीयते । (७।७)

तेन चैवं प्रतिपन्ने सा मध्ये गत्वा भट्टारिकां पूजयित्वा पुरतो वेणीं स्थापयामास । (७।८)

एवं कृत्वा बहिर्निर्गत्य चरणमण्डकैः पतिं गृहान्तर्देवीपुरतो नीत्वा जगाद नाथ पूजय गृहाधिदेवताम् । (७।९)

तेन पूजयता वेणीं दृष्ट्वा उक्तं किमिदमिति । (७।१०)

तयोक्तं मयोपयाचितमासीत् । (७।११)

यदा मे पतिः समेष्यति तदा स्वामिन्यहं तवाग्रे वेणीं छेत्स्यामि । (७।१२)

तदधुना मया कृतम् । (७।१३)

स च मुग्धो देवीं नमस्कृत्य तां बहु मानयामास । (७।१४)

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (७।१५)