अन्यदा सा चलिता । (१।१)

शुकः प्राह । (१।२)

याहि देवि न ते दोषो यदि जानासि भाषितुम् । (१।३)

रत्नादेवीव पत्या तु प्राप्ता जारद्वयान्विता ॥ (१।४)

अस्ति जलौदाभिधानो ग्रामः । (२।१)

तत्र राजपुत्रः क्षेमराजः शूरः । (२।२)

रत्नादेवी तस्य भार्या । (२।३)

तत्रैव ग्रामणीर्देवसाख्यः । (२।४)

तस्य सुतो धवलो नाम । (२।५)

तौ द्वावपि रमेते रत्नादेवीं परस्परमज्ञातौ । (२।६)

अन्यदा पितृपुत्रौ तद्गृहस्थौ यदा तदा राजपुत्रः समागतः । (२।७)

तदा किमुत्तरम् शुक आह ततस्तया कृतसंज्ञो गृहादङ्गुल्या तर्जयन्नयात् । (२।८)

तस्मिंश्चैव गच्छति भयात्पतिः किमिदमित्याह । (२।९)

ततः सा हसन्ती प्राह अस्य पुत्रस्त्वद्गृहे शरणागतः । (२।१०)

मया च नार्पितः । (२।११)

यतः । (२।१२)

स क्षत्रियस्त्राणसहः सतां यस्तत्कार्मुकं कर्मसु यस्य शक्तिः । (२।१३)

वहन्द्वयीमप्यफले ऽर्थजाते करोत्यसंस्कारहतामिवोक्तिम् ॥ (२।१४)

अतो रुष्टो व्रजति । (३।१)

गच्छ त्वं समर्पय सुतम् । (३।२)

तेन च तथा कृतम् । (३।३)

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (३।४)