पुनः प्रभावत्या पृष्टः शुकः प्राह ॥ (१।१)

याहि देवि पुनर्याहि मदीयं मतमीदृशम् । (२।१)

यदि वेत्स्युत्तरं किंचिद्यथा माढुकया कृतम् ॥ (२।२)

तच्छ्रुत्वा प्रभावत्याह कथमेतत् । (३।१)

शुकः प्राह दाम्भिलाग्रामे सोढाको नाम कर्षुकः । (३।२)

तद्भार्या माढुका नाम । (३।३)

तां च भक्तहारिणीं पथि गच्छन्तीम् एको बहिः सूरपालाख्यो नरो भुङ्क्ते । (३।४)

सा कदाचिन्मार्गे भक्तं मुक्त्वा तेन सह स्थिता । (३।५)

ततो मूलदेवेन धूर्तेन तस्मिन्भक्ते उष्ट्रिका कृता । (३।६)

तया च एवं जातं भक्तम् अनुत्पाटयित्वा नीनम् । (३।७)

यावच्च भर्त्रा उष्ट्रिका दृष्टा तावत्किमिदमिति सा पृष्टा । (३।८)

ततस्तया तत्कालोत्तरं कृत्वोक्तं नाथ अद्य रात्रौ स्वप्ने उष्ट्रिकया भक्षितो दृष्टस्त्वम् । (३।९)

ततो मया विघ्नापहाराय विपरीतमिदं कृतम् । (३।१०)

विश्रब्धं भक्षय यथा विघ्नो नश्यति । (३।११)

इति श्रुत्वा रतात्मना तेनोष्ट्रिकापि भक्षिता । (३।१२)

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (३।१३)