अन्यदा सा हसन्ती नरान्तरगमनाय शुकं पृच्छति । (१।१)

शुक आह यदेव मनसो ऽभीष्टं तदेव कार्यम् । (१।२)

उक्तं च । (१।३)

दृष्टिपूतं न्यसेत्पादं वस्त्रपूतं जलं पिबेत् । (१।४)

सत्यपूतं वदेद्वाक्यं मनःपूतं समाचरेत् ॥ (१।५)

मनोऽनुकूलं कुर्वन्तु तन्वि ते दुःखमागतम् । (२।१)

सोढुं शक्तास्तथा वक्तुं गुणाढ्यो ब्राह्मणो यथा ॥ (२।२)

प्रभावती पृच्छति कथमेतत् । (३।१)

शुकः कथयति अस्ति विशाला पुरी । (३।२)

तत्र यायजूको ब्राह्मणः । (३।३)

तस्य पत्नी पाहिनी नाम सुरूपा अतिवल्लभा । (३।४)

तत्पुत्रः पित्रा सर्वामपि क्रमाद्विद्यां ग्राहितः । (३।५)

अन्यदा स पितरौ मुक्त्वा देशान्तरं गतः । (३।६)

गुणाढ्य इति विश्रुतो बभूव । (३।७)

जयन्त्यां च नगर्यां बुद्धिजीवनं व्यचिन्तयत् । (३।८)

ततः षण्डं यवकाशादिभिः पुपोष । (३।९)

सो ऽपि षण्डस्तमनु परिभ्रमति । (३।१०)

अन्यदा सबन्धनं षण्डं विधाय वणिजारकवेषधारी मदनाया वेश्यायाः कुट्टिनीं जगाद अस्मदीया बलीवर्दाः सवस्तुका प्रातरेष्यन्ति । (३।११)

अद्याहं तृणानयनार्थमागतः । (३।१२)

तद्यत्र अस्मदीयस्य बलीवर्दस्य स्थानं भवति तत्राहं स्वपिमि । (३।१३)

इत्युक्ते सा कुट्टिनी बलीवर्दधनैषिणी तं स्थापयामास । (३।१४)

सो ऽपि तं षण्डं बद्ध्वा विलासिनीपार्श्वे ययौ । (३।१५)

तया च स्नापितो भोजितश्च गुणाढ्यो रजन्यां शृङ्गारितः तत्सकाशे स्थितः । (३।१६)

सो ऽपि च प्रभातायां निशि प्रथममेवोत्थाय स्वर्णशृङ्खला गृहीत्वा जगाम । (३।१७)

गते च तस्मिन् एका चेटी उत्थिता षण्डमदृष्ट्वा कुट्टिनीं प्रत्याह आउए किमिदम् । (३।१८)

ततस्तं विलासिनीपार्श्वाद्गतं ज्ञात्वा मौनं विधाय स्थिता । (३।१९)

उक्तं च । (३।२०)

अर्थनाशं मनस्तापं गृहे दुश्चरितानि च । (३।२१)

वञ्चनं चापमानं च मतिमान्न प्रकाशयेत् ॥ (३।२२)

अन्यदा गुणाढ्यो द्यूतनिर्जितः खटिकाहस्तो वेश्यया धृतः । (४।१)

तेनोपायश्चिन्तितः शम्बलो शम्बलीति जगाद । (४।२)

ततस्तया राजभयान्मुक्तः । (४।३)

ततस्तस्यां चलितायां पृष्ठलग्न एव शम्बलीति वदन् गच्छति । (४।४)

ततस्तया विजने नीत्वा हस्तात्प्रसाद्य स्वर्णाभरणं दत्तम् । (४।५)

सोढुं त्यक्तुं च यः शक्तो मनसा कृतमन्यथा । (४।६)

मनोऽनुकूलतां कुर्वन्न स निन्द्यः सदा सताम् ॥ (४।७)

इति कथां श्रुत्वा प्रभावती सुप्ता ॥ (५।१)