पुटानां हि प्रायो वन्यच्छगणसाध्यत्वात्तदुपस्थितिः ॥ (१।०)

कुम्भपुटअथ कुम्भपुटं ग्रन्थान्तरोक्तं वक्ष्यामि । (२।१)

मृद्घटे बहुरन्ध्राणि कृत्वाङ्गुलसमानि वै । (२।२)

चत्वारिंशत्ततस्तस्मिञ्शीतमुल्मुकचूर्णकम् ॥ (२।३)

अर्धम् आपूरयित्वा च मुखे दद्याच्छरावकम् । (३।१)

कर्पटेन मृदा लिप्त्वा छायाशुष्कं च कारयेत् ॥ (३।२)

तस्मिन्नङ्गारकान् क्षिप्त्वा चुल्ल्यां वा चेष्टिकासु च । (४।१)

निधाय त्रिदिनाच्छीतं गृहीत्वौषधिमाहरेत् ॥ (४।२)

एतत् कुम्भपुटं ज्ञेयं कथितं शास्त्रदर्शिभिः । (५।१)

इति ॥ (५।२)