अतोऽभ्रपत्त्रजारणोत्तरं रागसंस्कारं लक्षयति सुसिद्धबीजेति ॥ (१।०)

सुसिद्धं यथाविधि साधितं यद् बीजम् अभ्रकसत्त्वधात्वादिचूर्णं तज्जारणेन पारदस्य या बीजधात्वाद्यनुरूपा वर्णोत्पत्तिस् तद् रञ्जनम् ॥ (२।०)

तत्र बीजसाधनविधिस्तु सिद्धबीजलक्षणव्याख्यायां प्रागुक्त एव ॥ (३।०)

जारणाविधिस्तु त्रिंशत्तमेऽध्याये स्फुटीभविष्यति ॥ (४।०)

आदिशब्दो मणिरसोपरसादिपरिग्रहः ॥ (५।०)

रागद्रव्योदाहरणं विधिश्च रसहृदये ॥ (६।०)

यथा । (७।१)

जीर्णाभ्रको रसेन्द्रो दर्शयति घनानुरूपिणीं छायाम् । (७।२)

कृष्णां रक्तां पीतां सीतां तथा संकरैर्मिश्राम् ॥ (७।३)

तथा । (८।१)

क्रामति तीक्ष्णेन रसस्तीक्ष्णेन च जीर्यते क्षणाद्ग्रासः । (८।२)

हेम्नो योनिस्तीक्ष्णं रागान् गृह्णाति तीक्ष्णेन ॥ (८।३)

तदपि च दरदेन हतं हत्वा वा माक्षिकेण रविसहितम् । (९।१)

वासितमपि वासनया घनवच्चार्यं च जार्यं च । (९।२)

वासनया वासनौषधेन वासितं भावितमित्यर्थः ॥ (९।३)

तथा । (१०।१)

कान्तं वा तीक्ष्णं वा काञ्चीं वा वज्रसस्यकादीनाम् । (१०।२)

एकतमं सर्वं वा रसरञ्जने संकरोऽपीष्टः ॥ (१०।३)

काञ्चीं स्वर्णमाक्षिकम् ॥ (११।०)

आदिशब्देन हीरकचपलादय उपधातवश्चैकत्र मिलिता अपीष्टाः ॥ (१२।०)

कुटिले बलमधिकं रागस्तीक्ष्णे तु पन्नगे स्नेहः ॥ (१३।०)

रागस्नेहबलानि तु कमले शंसन्ति धातुविदः ॥ (१४।०)