नैवेह किंचनाग्र आसीत् । (१।१)

मृत्युनैवेदम् आवृतम् आसीद् अशनायया । (१।२)

अशनाया हि मृत्युः । (१।३)

तन् मनो ऽकुरुतात्मन्वी स्याम् इति । (१।४)

सो ऽर्चन्न् अचरत् । (१।५)

तस्यार्चत आपो ऽजायन्त । (१।६)

अर्चते वै मे कम् अभूद् इति । (१।७)

तद् एवार्क्यस्यार्कत्वम् । (१।८)

कं ह वा अस्मै भवति य एवम् एतद् अर्क्यस्यार्कत्वं वेद ॥ (१।९)

आपो वा अर्कः । (२।१)

तद् यद् अपां शर आसीत् तत् समहन्यत । (२।२)

सा पृथिव्य् अभवत् । (२।३)

तस्याम् अश्राम्यत् । (२।४)

तस्य श्रान्तस्य तप्तस्य तेजोरसो निरवर्तताग्निः ॥ (२।५)

स त्रेधात्मानं व्यकुरुतादित्यं तृतीयं वायुं तृतीयम् । (३।१)

स एष प्राणस् त्रेधाविहितः । (३।२)

तस्य प्राची दिक् शिरो ऽसौ चासौ चेर्मौ । (३।३)

अथास्य प्रतीची दिक् पुच्छम् असौ चासौ च सक्थ्यौ । (३।४)

दक्षिणा चोदीची च पार्श्वे । (३।५)

द्यौः पृष्ठम् अन्तरिक्षम् उदरम् इयम् उरः । (३।६)

स एषो ऽप्सु प्रतिष्ठितः । (३।७)

यत्र क्वचैति तद् एव प्रतितिष्ठत्य् एवं विद्वान् ॥ (३।८)

सो ऽकामयत द्वितीयो म आत्मा जायेतेति । (४।१)

स मनसा वाचं मिथुनं समभवद् अशनाया मृत्युः । (४।२)

तद् यद् रेत आसीत् स संवत्सरो ऽभवत् । (४।३)

न ह पुरा ततः संवत्सर आस । (४।४)

तम् एतावन्तं कालम् अबिभर् यावान् संवत्सरः । (४।५)

तम् एतावतः कालस्य परस्ताद् असृजत । (४।६)

तं जातम् अभिव्याददात् । (४।७)

स भाण् अकरोत् । (४।८)

सैव वाग् अभवत् ॥ (४।९)

स ऐक्षत यदि वा इमम् अभिमंस्ये कनीयो ऽन्नं करिष्य इति । (५।१)

स तया वाचा तेनात्मनेदं सर्वम् असृजत यद् इदं किञ्च ऋचो यजूंषि सामानि छन्दांसि यज्ञान् प्रजां पशून् । (५।२)

स यद्यद् एवासृजत तत्तद् अत्तुम् अध्रियत । (५।३)

सर्वं वा अत्तीति तद् अदितेर् अदितित्वम् । (५।४)

सर्वस्यात्ता भवति सर्वम् अस्यान्नं भवति य एवम् एतद् अदितेर् अदितित्वं वेद ॥ (५।५)

सो ऽकामयत भूयसा यज्ञेन भूयो यजेयेति । (६।१)

सो ऽश्राम्यत् । (६।२)

स तपो ऽतप्यत । (६।३)

तस्य श्रान्तस्य तप्तस्य यशो वीर्यम् उदक्रामत् । (६।४)

प्राणा वै यशो वीर्यम् । (६।५)

तत् प्राणेषूत्क्रान्तेषु शरीरं श्वयितुम् अध्रियत । (६।६)

तस्य शरीर एव मन आसीत् ॥ (६।७)

सो ऽकामयत मेध्यं म इदं स्याद् आत्मन्व्य् अनेन स्याम् इति । (७।१)

ततो ऽश्वः समभवत् । (७।२)

यद् अश्वत् तन् मेध्यम् अभूद् इति तद् एवाश्वमेधस्याश्वमेधत्वम् । (७।३)

एष ह वा अश्वमेधं वेद य एनम् एवं वेद । (७।४)

तम् अनवरुध्यैवामन्यत । (७।५)

तं संवत्सरस्य परस्ताद् आत्मन आलभत । (७।६)

पशून् देवताभ्यः प्रत्यौहत् । (७।७)

तस्मात् सर्वदेवत्यं प्रोक्षितं प्राजापत्यम् आलभन्ते । (७।८)

एष वा अश्वमेधो य एष तपति । (७।९)

तस्य संवत्सर आत्मा । (७।१०)

अयम् अग्निर् अर्कः । (७।११)

तस्येमे लोका आत्मानः । (७।१२)

ताव् एताव् अर्काश्वमेधौ । (७।१३)

सो पुनर् एकैव देवता भवति मृत्युर् एव । (७।१४)

अप पुनर्मृत्युं जयति । (७।१५)

नैनं मृत्युर् आप्नोति । (७।१६)

मृत्युर् अस्यात्मा भवति । (७।१७)

सर्वम् आयुर् एति । (७।१८)

एतासां देवतानाम् एको भवति ॥ (७।१९)