यत् सप्तान्नानि मेधया तपसाजनयत् पिता । (१।१)

एकम् अस्य साधारणं द्वे देवान् अभाजयत् । (१।२)

त्रीण्य् आत्मने ऽकुरुत पशुभ्य एकं प्रायच्छत् । (१।३)

तस्मिन् सर्वं प्रतिष्ठितं यच्च प्राणिति यच्च न । (१।४)

कस्मात् तानि न क्षीयन्ते अद्यमानानि सर्वदा । (१।५)

यो वै ताम् अक्षितिं वेद सो ऽन्नम् अत्ति प्रतीकेन । (१।६)

स देवान् अपिगच्छति स ऊर्जम् उपजीवति । (१।७)

इति श्लोकाः ॥ (१।८)

यत् सप्तान्नानि मेधया तपसाजनयत् पितेति । (२।१)

मेधया हि तपसाजनयत् पितैकम् अस्य साधारणम् इति । (२।२)

इदम् एवास्य तत् साधारणम् अन्नं यद् इदम् अद्यते । (२।३)

स य एतद् उपास्ते न स पाप्मनो व्यावर्तते । (२।४)

मिश्रं ह्य् एतत् । (२।५)

द्वे देवान् अभाजयद् इति । (२।६)

हुतं च प्रहुतं च । (२।७)

तस्माद् देवेभ्यो जुह्वति च प्र च जुह्वति । (२।८)

अथो आहुर् दर्शपूर्णमासाव् इति । (२।९)

तस्मान् नेष्टियाजुकः स्यात् । (२।१०)

पशुभ्य एकं प्रायच्छद् इति । (२।११)

तत् पयः । (२।१२)

पयो ह्य् एवाग्रे मनुष्याश् च पशवश् चोपजीवन्ति । (२।१३)

तस्मात् कुमारं जातं घृतं वैवाग्रे प्रतिलेहयन्ति स्तनं वानुधापयन्ति । (२।१४)

अथ वत्सं जातम् आहुस् तृणाद् इति । (२।१५)

तस्मिन् सर्वं प्रतिष्ठितं यच्च प्राणिति यच्च नेति । (२।१६)

पयसि हीदं सर्वं प्रतिष्ठितं यच्च प्राणिति यच्च न । (२।१७)

तद् यद् इदम् आहुः संवत्सरं पयसा जुह्वद् अप पुनर्मृत्युं जयतीति । (२।१८)

न तथा विद्यात् । (२।१९)

यद् अहर् एव जुहोति तद् अहः पुनर्मृत्युम् अपजयत्य् एवं विद्वान् । (२।२०)

सर्वं हि देवेभ्यो ऽन्नाद्यं प्रयच्छति । (२।२१)

कस्मात् तानि न क्षीयन्ते अद्यमानानि सर्वदेति । (२।२२)

पुरुषो वा अक्षितिः । (२।२३)

स हीदम् अन्नं पुनः पुनर् जनयते । (२।२४)

यो वैताम् अक्षितिं वेदेति । (२।२५)

पुरुषो वा अक्षितिः । (२।२६)

स हीदम् अन्नं धियाधिया जनयते कर्मभिः । (२।२७)

यद्धैतन् न कुर्यात् क्षीयेत ह । (२।२८)

सो ऽन्नम् अत्ति प्रतीकेनेति । (२।२९)

मुखं प्रतीकं मुखेनेत्य् एतत् । (२।३०)

स देवान् अपिगच्छति स ऊर्जम् उपजीवतीति प्रशंसा ॥ (२।३१)

त्रीण्य् आत्मने ऽकुरुतेति मनो वाचं प्राणं तान्य् आत्मने ऽकुरुत । (३।१)

अन्यत्रमना अभूवं नादर्शम् अन्यत्रमना अभूवं नाश्रौषम् इति मनसा ह्य् एव पश्यति मनसा शृणोति । (३।२)

कामः संकल्पो विचिकित्सा श्रद्धाश्रद्धा धृतिर् अधृतिर् ह्रीर् धीर् भीर् इत्य् एतत् सर्वं मन एव । (३।३)

तस्माद् अपि पृष्ठत उपस्पृष्टो मनसा विजानाति । (३।४)

यः कश्च शब्दो वाग् एव सा । (३।५)

एषा ह्य् अन्तं आयत्तैषा हि न । (३।६)

प्राणो ऽपानो व्यान उदानः समानो ऽन इत्य् एतत् सर्वं प्राण एव । (३।७)

एतन्मयो वा अयम् आत्मा । (३।८)

वाङ्मयो मनोमयः प्राणमयः ॥ (३।९)

त्रयो लोका एत एव । (४।१)

वाग् एवायं लोको मनो ऽन्तरिक्षलोकः प्राणो ऽसौ लोकः ॥ (४।२)

त्रयो वेदा एत एव । (५।१)

वाग् एवर्ग्वेदो मनो यजुर्वेदः प्राणः सामवेदः ॥ (५।२)

देवाः पितरो मनुष्या एत एव । (६।१)

वाग् एव देवा मनः पितरः प्राणो मानुष्याः ॥ (६।२)

पिता माता प्रजैत एव । (७।१)

मन एव पिता वाङ् माता प्राणः प्रजा ॥ (७।२)

विज्ञातं विजिज्ञास्यम् अविज्ञातम् एत एव । (८।१)

यत् किञ्च विज्ञातं वाचस् तद् रूपम् । (८।२)

वाग्घि विज्ञाता । (८।३)

वाग् एनं तद् भूत्वावति ॥ (८।४)

यत् किञ्च विजिज्ञास्यं मनसस् तद् रूपम् । (९।१)

मनो हि विजिज्ञास्यम् । (९।२)

मन एनं तद् भूत्वावति ॥ (९।३)

यत् किञ्चाविज्ञातं प्राणस्य तद् रूपम् । (१०।१)

प्राणो ह्य् अविज्ञातः । (१०।२)

प्राण एनं तद् भूत्वावति ॥ (१०।३)

तस्यै वाचः पृथिवी शरीरम् । (११।१)

ज्योतीरूपम् अयम् अग्निः । (११।२)

तद् यावत्य् एव वाक् तावती पृथिवी तावान् अयम् अग्निः ॥ (११।३)

अथैतस्य मनसो द्यौः शरीरम् । (१२।१)

ज्योतीरूपम् असाव् आदित्यः । (१२।२)

तद् यावद् एव मनस् तावती द्यौस् तावान् असाव् आदित्यः । (१२।३)

तौ मिथुनं समैताम् । (१२।४)

ततः प्राणो ऽजायत । (१२।५)

स इन्द्रः । (१२।६)

स एषो ऽसपत्नः । (१२।७)

द्वितीयो वै सपत्नः । (१२।८)

नास्य सपत्नो भवति य एवं वेद ॥ (१२।९)

अथैतस्य प्राणस्यापः शरीरम् । (१३।१)

ज्योतीरूपम् असौ चन्द्रः । (१३।२)

तद् यावान् एव प्राणस् तावत्य आपस् तावान् असौ चन्द्रः । (१३।३)

त एते सर्व एव समाः सर्वे ऽनन्ताः । (१३।४)

स यो हैतान् अन्तवत उपास्ते ऽन्तवन्तं स लोकं जयति । (१३।५)

अथ यो हैतान् अनन्तान् उपास्ते ऽनन्तं स लोकं जयति ॥ (१३।६)

स एष संवत्सरः प्रजापतिः षोडशकलः । (१४।१)

तस्य रात्रय एव पञ्चदश कलाः । (१४।२)

ध्रुवैवास्य षोडशी कला । (१४।३)

स रात्रिभिर् एवा च पूर्यते ऽप च क्षीयते । (१४।४)

सो ऽमावास्यां रात्रिम् एतया षोडश्या कलया सर्वम् इदं प्राणभृद् अनुप्रविश्य ततः प्रातर् जायते । (१४।५)

तस्माद् एतां रात्रिं प्राणभृतः प्राणं न विच्छिन्द्याद् अपि कृकलासस्यैतस्या एव देवताया अपचित्यै ॥ (१४।६)

यो वै स संवत्सरः प्रजापतिः षोडशकालो ऽयम् एव स यो ऽयम् एवंवित् पुरुषः । (१५।१)

तस्य वित्तम् एव पञ्चदश कलाः । (१५।२)

आत्मैवास्य षोडशी कला । (१५।३)

स वित्तेनैवा च पूर्यते ऽप च क्षीयते । (१५।४)

तद् एतन् नभ्यं यद् अयम् आत्मा । (१५।५)

प्रधिर् वित्तम् । (१५।६)

तस्माद् यद्य् अपि सर्वज्यानिं जीयत आत्मना चेज् जीवति प्रधिनागाद् इत्य् एवाहुः ॥ (१५।७)

अथ त्रयो वाव लोका मनुष्यलोकः पितृलोको देवलोक इति । (१६।१)

सो ऽयं मनुष्यलोकः पुत्रेणैव जय्यो नान्येन कर्मणा । (१६।२)

कर्मणा पितृलोकः । (१६।३)

विद्यया देवलोकः । (१६।४)

देवलोको वै लोकानां श्रेष्ठः । (१६।५)

तस्माद् विद्यां प्रशंसन्ति ॥ (१६।६)

अथातः सम्प्रत्तिः । (१७।१)

यदा प्रैष्यन् मन्यते ऽथ पुत्रम् आह त्वं ब्रह्म त्वं यज्ञस् त्वं लोक इति । (१७।२)

स पुत्रः प्रत्याहाहं ब्रह्माहं यज्ञो ऽहम् लोक इति । (१७।३)

यद् वै किञ्चानूक्तं तस्य सर्वस्य ब्रह्मेत्य् एकता । (१७।४)

ये वै के च यज्ञास् तेषां सर्वेषां यज्ञ इत्य् एकता । (१७।५)

ये वै के च लोकास् तेषां सर्वेषां लोक इत्य् एकता । (१७।६)

एतावद् वा इदं सर्वम् । (१७।७)

एतन् मा सर्वं सन्न् अयम् इतो भुनजद् इति । (१७।८)

तस्मात् पुत्रम् अनुशिष्टं लोक्यम् आहुः । (१७।९)

तस्माद् एनम् अनुशासति । (१७।१०)

स यदैवंविद् अस्माल् लोकात् प्रैत्य् अथैभिर् एव प्राणैः सह पुत्रम् आविशति । (१७।११)

स यद्य् अनेन किंचिद् अक्ष्णया कृतं भवति तस्माद् एनं सर्वस्मात् पुत्रो मुञ्चति तस्मात् पुत्रो नाम । (१७।१२)

स पुत्रेणैवास्मिल् लोके प्रतितिष्ठति । (१७।१३)

अथैनम् एते देवाः प्राणा अमृता आविशन्ति ॥ (१७।१४)

पृथिव्यै चैनम् अग्नेश् च दैवी वाग् आविशति । (१८।१)

सा वै दैवी वाग् यया यद् यद् एव वदति तत् तद् भवति ॥ (१८।२)

दिवश् चैनम् आदित्याच् च दैवं मन आविशति । (१९।१)

तद् वै दैवं मनो येनानन्द्य् एव भवत्य् अथो न शोचति ॥ (१९।२)

अद्भ्यश् चैनं चन्द्रमसश् च दैवः प्राण आविशति । (२०।१)

स वै दैवः प्राणो यः संचरंश् चासंचरंश् च न व्यथते ऽथो न रिष्यति । (२०।२)

स एष एवंवित् सर्वेषां भूतानाम् आत्मा भवति । (२०।३)

यथैषा देवतैवं सः । (२०।४)

यथैतां देवतां सर्वाणि भूतान्य् अवन्त्य् एवं हैवंविदं सर्वाणि भूतान्य् अवन्ति । (२०।५)

यद् उ किञ्चेमाः प्रजाः शोचन्त्य् अमैवासां तद् भवति । (२०।६)

पुण्यम् एवामुं गच्छति । (२०।७)

न ह वै देवान् पापं गच्छति ॥ (२०।८)

अथातो व्रतमीमांसा । (२१।१)

प्रजापतिर् ह कर्माणि ससृजे । (२१।२)

तानि सृष्टान्य् अन्योन्येनास्पर्धन्त । (२१।३)

वदिष्याम्य् एवाहम् इति वाग् दध्रे । (२१।४)

द्रक्ष्याम्य् अहम् इति चक्षुः । (२१।५)

श्रोष्याम्य् अहम् इति श्रोत्रम् । (२१।६)

एवम् अन्यानि कर्माणि यथाकर्मम् । (२१।७)

तानि मृत्युः श्रमो भूत्वोपयेमे । (२१।८)

तान्य् आप्नोत् । (२१।९)

तान्य् आप्त्वा मृत्युर् अवारुन्ध । (२१।१०)

तस्माच्छ्राम्यत्य् एव वाक् । (२१।११)

श्राम्यति चक्षुः । (२१।१२)

श्राम्यति श्रोत्रम् । (२१।१३)

अथेमम् एव नाप्नोत् यो ऽयं मध्यमः प्राणः । (२१।१४)

तानि ज्ञातुं दध्रिरे । (२१।१५)

अयं वै नः श्रेष्ठो यः संचरंश् चासंचरंश् च न व्यथते ऽथो न रिष्यति । (२१।१६)

हन्तास्यैव सर्वे रूपं भवामेति । (२१।१७)

त एतस्यैव सर्वे रूपम् अभवन् । (२१।१८)

तस्माद् एत एतेनाख्यायन्ते प्राणा इति । (२१।१९)

तेन ह वाव तत् कुलम् आचक्षते यस्मिन् कुले भवति य एवं वेद । (२१।२०)

य उ हैवंविदा स्पर्धते ऽनुशुष्यति । (२१।२१)

अनुशुष्य हैवान्ततो म्रियत इत्य् अध्यात्मम् ॥ (२१।२२)

अथाधिदेवतं ज्वलिष्याम्य् एवाहम् इत्य् अग्निर् दध्रे । (२२।१)

तप्स्याम्य् अहम् इत्य् आदित्यः । (२२।२)

भास्याम्य् अहम् इति चन्द्रमाः । (२२।३)

एवम् अन्या देवता यथादेवतम् । (२२।४)

स यथैषां प्राणानां मध्यमः प्राण एवम् एतासां देवतानां वायुः । (२२।५)

म्लोचन्ति ह्य् अन्या देवता न वायुः । (२२।६)

सैषानस्तमिता देवता यद् वायुः ॥ (२२।७)

अथैष श्लोको भवति यतश् चोदेति सूर्यो ऽस्तं यत्र च गच्छतीति । (२३।१)

प्राणाद् वा एष उदेति प्राणे ऽस्तम् एति । (२३।२)

तं देवाश् चक्रिरे धर्मं स एवाद्य स उ श्व इति । (२३।३)

यद् वा एते ऽमुर्ह्य् अध्रियन्त तद् एवाप्य् अद्य कुर्वन्ति । (२३।४)

तस्माद् एकम् एव व्रतं चरेत् प्राण्याच्चैवापान्याच् च । (२३।५)

नेन् मा पाप्मा मृत्युर् आप्नवद् इति । (२३।६)

यद्य् उ चरेत् समापिपयिषेत् तेनो एतस्यै देवतायै सायुज्यं सलोकतां जयति ॥ (२३।७)