बृहदारण्यकोपनिषद्Bṛhadāraṇyakopaniṣad
BĀU, 6, 3
Select a line for its word-by-word analysis.
स यः कामयेत महत् प्राप्नुयाम् इत्य् उदगयन आपूर्यमाणपक्षस्य पुण्याहे द्वादशाहम् उपसद्व्रती भूत्वौदुम्बरे कंसे चमसे वा सर्वौषधं फलानीति संभृत्य परिसमुह्य परिलिप्याग्निम् उपसमाधाय परिस्तीर्यावृताज्यं संस्कृत्य पुंसा नक्षत्रेण मन्थं संनीय जुहोति । (१।१)
sa yaḥ kāmayeta mahat prāpnuyām ity udagayana āpūryamāṇapakṣasya puṇyāhe dvādaśāham upasadvratī bhūtvaudumbare kaṃse camase vā sarvauṣadhaṃ phalānīti saṃbhṛtya parisamuhya parilipyāgnim upasamādhāya paristīryāvṛtājyaṃ saṃskṛtya puṃsā nakṣatreṇa manthaṃ saṃnīya juhoti |
यावन्तो देवास् त्वयि जातवेदस् तिर्यञ्चो घ्नन्ति पुरुषस्य कामान् । (१।२)
yāvanto devās tvayi jātavedas tiryañco ghnanti puruṣasya kāmān |
तेभ्यो ऽहं भागधेयं जुहोमि ते मा तृप्ताः सर्वैः कामैस् तर्पयन्तु स्वाहा । (१।३)
tebhyo 'haṃ bhāgadheyaṃ juhomi te mā tṛptāḥ sarvaiḥ kāmais tarpayantu svāhā |
तां त्वा घृतस्य धारया यजे संराधनीम् अहं स्वाहा ॥ (१।५)
tāṃ tvā ghṛtasya dhārayā yaje saṃrādhanīm ahaṃ svāhā ||
ज्येष्ठाय स्वाहा श्रेष्ठाय स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (२।१)
jyeṣṭhāya svāhā śreṣṭhāya svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
प्राणाय स्वाहा वसिष्ठायै स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (२।२)
prāṇāya svāhā vasiṣṭhāyai svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
वाचे स्वाहा प्रतिष्ठायै स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (२।३)
vāce svāhā pratiṣṭhāyai svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
चक्षुषे स्वाहा संपदे स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (२।४)
cakṣuṣe svāhā saṃpade svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
श्रोत्राय स्वाहायतनाय स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (२।५)
śrotrāya svāhāyatanāya svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
मनसे स्वाहा प्रजात्यै स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (२।६)
manase svāhā prajātyai svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
रेतसे स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति ॥ (२।७)
retase svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati ||
अग्नये स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।१)
agnaye svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
सोमाय स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।२)
somāya svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
भूः स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।३)
bhūḥ svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
भुवः स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।४)
bhuvaḥ svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
स्वः स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।५)
svaḥ svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
भूर् भुवः स्वः स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।६)
bhūr bhuvaḥ svaḥ svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
ब्रह्मणे स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।७)
brahmaṇe svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
क्षत्राय स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।८)
kṣatrāya svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
भूताय स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।९)
bhūtāya svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
भविष्यते स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।१०)
bhaviṣyate svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
विश्वाय स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।११)
viśvāya svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
सर्वाय स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति । (३।१२)
sarvāya svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati |
प्रजापतये स्वाहेत्य् अग्नौ हुत्वा मन्थे संस्रवम् अवनयति ॥ (३।१३)
prajāpataye svāhety agnau hutvā manthe saṃsravam avanayati ||
मधुमान् नो वनस्पतिर् मधुमान् अस्तु सूर्यः । (६।११)
madhumān no vanaspatir madhumān astu sūryaḥ |
सर्वाश् च मधुमतीर् अहम् एवेदं सर्वं भूयासं भूर् भुवः स्वः स्वाहेति अन्तत आचम्य पाणी प्रक्षाल्य जघनेनाग्निं प्राक्शिराः संविशति । (६।१५)
sarvāś ca madhumatīr aham evedaṃ sarvaṃ bhūyāsaṃ bhūr bhuvaḥ svaḥ svāheti antata ācamya pāṇī prakṣālya jaghanenāgniṃ prākśirāḥ saṃviśati |
अहं मनुष्याणाम् एकपुण्डरीकं भूयासम् इति । (६।१८)
ahaṃ manuṣyāṇām ekapuṇḍarīkaṃ bhūyāsam iti |
यथेतम् एत्य जघनेनाग्निम् आसीनो वंशं जपति ॥ (६।१९)
yathetam etya jaghanenāgnim āsīno vaṃśaṃ japati ||
तं हैतम् उद्दालक आरुणिर् वाजसनेयाय याज्ञवल्क्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ (७।१)
taṃ haitam uddālaka āruṇir vājasaneyāya yājñavalkyāyāntevāsina uktvovāca api ya enaṃ śuṣke sthāṇau niṣiñcejjāyerañchākhāḥ praroheyuḥ palāśānīti ||
एतम् उ हैव वाजसनेयो याज्ञवल्क्यो मधुकाय पैङ्ग्यायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ (८।१)
etam u haiva vājasaneyo yājñavalkyo madhukāya paiṅgyāyāntevāsina uktvovāca api ya enaṃ śuṣke sthāṇau niṣiñcejjāyerañchākhāḥ praroheyuḥ palāśānīti ||
एतम् उ हैव मधुकः पैङ्ग्यश् चूलाय भागवित्तये ऽन्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ (९।१)
etam u haiva madhukaḥ paiṅgyaś cūlāya bhāgavittaye 'ntevāsina uktvovāca api ya enaṃ śuṣke sthāṇau niṣiñcejjāyerañchākhāḥ praroheyuḥ palāśānīti ||
एतम् उ हैव चूलो भागवित्तिर् जानकय आयःस्थूणायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ (१०।१)
etam u haiva cūlo bhāgavittir jānakaya āyaḥsthūṇāyāntevāsina uktvovāca api ya enaṃ śuṣke sthāṇau niṣiñcejjāyerañchākhāḥ praroheyuḥ palāśānīti ||
एतम् उ हैव जानकिर् आयःस्थूणः सत्यकामाय जाबालायान्तेवासिन उक्त्वोवाच अपि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ (११।१)
etam u haiva jānakir āyaḥsthūṇaḥ satyakāmāya jābālāyāntevāsina uktvovāca api ya enaṃ śuṣke sthāṇau niṣiñcejjāyerañchākhāḥ praroheyuḥ palāśānīti ||
एतम् उ हैव सत्यकामो जाबालो ऽन्तेवासिभ्य उक्त्वोवाचापि य एनं शुष्के स्थाणौ निषिञ्चेज्जायेरञ्छाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति । (१२।१)
etam u haiva satyakāmo jābālo 'ntevāsibhya uktvovācāpi ya enaṃ śuṣke sthāṇau niṣiñcejjāyerañchākhāḥ praroheyuḥ palāśānīti |
तम् एतं नापुत्राय वानन्तेवासिने वा ब्रूयात् ॥ (१२।२)
tam etaṃ nāputrāya vānantevāsine vā brūyāt ||
औदुम्बरः स्रुव औदुम्बरश् चमस औदुम्बर इध्म औदुम्बर्या उपमन्थन्यौ । (१३।२)
audumbaraḥ sruva audumbaraś camasa audumbara idhma audumbaryā upamanthanyau |
व्रीहियवास् तिलमाषा अणुप्रियंगवो गोधूमाश् च मसूराश् च खल्वाश् च खलकुलाश् च । (१३।४)
vrīhiyavās tilamāṣā aṇupriyaṃgavo godhūmāś ca masūrāś ca khalvāś ca khalakulāś ca |
तान् पिष्टान् दधनि मधुनि घृत उपसिञ्चति । (१३।५)
tān piṣṭān dadhani madhuni ghṛta upasiñcati |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.