जनको ह वैदेह आसांचक्रे । (१।१)

अथ ह याज्ञवल्क्य आवव्राज । (१।२)

तं होवाच याज्ञवल्क्य किमर्थम् अचारीः पशून् इच्छन् अण्वन्तानीति । (१।३)

उभयम् एव संराड् इति होवाच ॥ (१।४)

यत् ते कश्चिद् अब्रवीत् तच्छृणवामेति । (२।१)

अब्रवीन् मे जित्वा शैलिनिः वाग् वै ब्रह्मेति । (२।२)

यथा मातृमान् पितृमान् आचार्यवान् ब्रूयात् तथा तच्छैलिनिर् अब्रवीद् वाग् वै ब्रह्मेति । (२।३)

अवदतो हि किं स्याद् इति । (२।४)

अब्रवीत् तु ते तस्यायतनं प्रतिष्ठाम् । (२।५)

न मे ऽब्रवीद् इति । (२।६)

एकपाद् वा एतत् सम्राड् इति । (२।७)

स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । (२।८)

वाग् एवायतनम् आकाशः प्रतिष्ठा प्रज्ञेत्य् एनद् उपासीत । (२।९)

का प्रज्ञता याज्ञवल्क्य । (२।१०)

वाग् एव सम्राड् इति होवाच । (२।११)

वाचा वै सम्राड् बन्धुः प्रज्ञायते । (२।१२)

ऋग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदो ऽथर्वाङ्गिरस इतिहासः पुराणं विद्या उपनिषदः श्लोकाः सूत्राण्य् अनुव्याख्यानानि व्याख्यानानीष्टं हुतम् आशितं पायितम् अयं च लोकः परश् च लोकः सर्वाणि च भूतानि वाचैव संराट् प्रज्ञायन्ते । (२।१३)

वाग् वै सम्राट् परमं ब्रह्म । (२।१४)

नैनं वाग् जहाति । (२।१५)

सर्वाण्य् एनं भूतान्य् अभिक्षरन्ति । (२।१६)

देवो भूत्वा देवान् अप्येति । (२।१७)

य एवं विद्वान् एतद् उपास्ते । (२।१८)

हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । (२।१९)

स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मे ऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ (२।२०)

यद् एव ते कश्चिद् अब्रवीत् तच्छृणवामेति । (३।१)

अब्रवीन् म उदङ्कः शौल्बायनः । (३।२)

प्राणो वै ब्रह्मेति । (३।३)

यथा मातृमान् पितृमान् आचार्यवान् ब्रूयात् तथा तच्छौल्बायनो ऽब्रवीत् प्राणो वै ब्रह्मेति । (३।४)

अप्राणतो हि किं स्याद् इति । (३।५)

अब्रवीत् तु ते तस्यायतनं प्रतिष्ठाम् । (३।६)

न मे ऽब्रवीद् इति । (३।७)

एकपाद् वा एतत् सम्राड् इति । (३।८)

स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । (३।९)

प्राण एवायतनम् आकाशः प्रतिष्ठा । (३।१०)

प्रियम् इत्य् एनद् उपासीत । (३।११)

का प्रियता याज्ञवल्क्य । (३।१२)

प्राण एव सम्राड् इति होवाच । (३।१३)

प्राणस्य वै सम्राट् कामायायाज्यं याजयति । (३।१४)

अप्रतिगृह्यस्य प्रतिगृह्णाति । (३।१५)

अपि तत्र वधाशङ्का भवति यां दिशम् एति प्राणस्यैव सम्राट् कामाय । (३।१६)

प्राणो वै सम्राट् परमं ब्रह्म । (३।१७)

नैनं प्राणो जहाति । (३।१८)

सर्वाण्य् एनं भूतान्य् अभिक्षरन्ति । (३।१९)

देवो भूत्वा देवान् अप्येति । (३।२०)

य एवं विद्वान् एतद् उपास्ते । (३।२१)

हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । (३।२२)

स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मे ऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ (३।२३)

यद् एव ते कश्चिद् अब्रवीत् तच्छृणवामेति । (४।१)

अब्रवीन् मे बर्कुर् वार्ष्णः । (४।२)

चक्षुर् वै ब्रह्मेति । (४।३)

यथा मातृमान् पितृमान् आचार्यवान् ब्रूयात् तथा तद् वार्ष्णो ऽब्रवीच् चक्षुर् वै ब्रह्मेति । (४।४)

अपश्यतो हि किं स्याद् इति । (४।५)

अब्रवीत् तु ते तस्यायतनं प्रतिष्ठाम् । (४।६)

न मे ऽब्रवीद् इति । (४।७)

एकपाद् वा एतत् सम्राड् इति । (४।८)

स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । (४।९)

चक्षुर् एवायतनम् आकाशः प्रतिष्ठा । (४।१०)

सत्यम् इत्य् एतद् उपासीत । (४।११)

का सत्यता याज्ञवल्क्य । (४।१२)

चक्षुर् एव सम्राड् इति होवाच । (४।१३)

चक्षुषा वै सम्राट् पश्यन्तम् आहुर् अद्राक्षीर् इति । (४।१४)

स आहाद्राक्षम् इति तत् सत्यं भवति । (४।१५)

चक्षुर् वै सम्राट् परमं ब्रह्म । (४।१६)

नैनम् चक्षुर् जहाति । (४।१७)

सर्वाण्य् एनं भूतान्य् अभिक्षरन्ति । (४।१८)

देवो भूत्वा देवान् अप्येति । (४।१९)

य एवं विद्वान् एतद् उपास्ते । (४।२०)

हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । (४।२१)

स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मे ऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ (४।२२)

यद् एव ते कश्चिद् अब्रवीत् तच्छृणवामेति । (५।१)

अब्रवीन् मे गर्दभीविपीतो भारद्वाजः । (५।२)

श्रोत्रं वै ब्रह्मेति । (५।३)

यथा मातृमान् पितृमान् आचार्यवान् ब्रूयात् तथा तद् भारद्वाजो ऽब्रवीच्छ्रोत्रं वै ब्रह्मेति । (५।४)

अशृण्वतो हि किं स्याद् इति । (५।५)

अब्रवीत् तु ते तस्यायतनं प्रतिष्ठाम् । (५।६)

न मे ऽब्रवीद् इति । (५।७)

एकपाद् वा एतत् सम्राड् इति । (५।८)

स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । (५।९)

श्रोत्रम् एवायतनम् आकाशः प्रतिष्ठानन्तम् इत्य् एनद् उपासीत । (५।१०)

कानन्तता याज्ञवल्क्य । (५।११)

दिश एव सम्राड् इति होवाच । (५।१२)

तस्माद् वै सम्राड् अपि यां कां च दिशं गच्छति नैवास्या अन्तं गच्छति । (५।१३)

अनन्ता हि दिशः । (५।१४)

दिशो वै सम्राट् श्रोत्रम् । (५।१५)

श्रोत्रं वै सम्राट् परमं ब्रह्म । (५।१६)

नैनं श्रोत्रं जहाति । (५।१७)

सर्वाण्य् एनं भूतान्य् अभिक्षरन्ति । (५।१८)

देवो भूत्वा देवान् अप्येति । (५।१९)

य एवं विद्वान् एतद् उपास्ते । (५।२०)

हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । (५।२१)

स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मे ऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ (५।२२)

यद् एव ते कश्चिद् अब्रवीत् तच्छृणवामेति । (६।१)

अब्रवीन् मे सत्यकामो जाबालः मनो वै ब्रह्मेति । (६।२)

यथा मातृमान् पितृमान् आचार्यवान् ब्रूयात् तथा तज् जाबालो ऽब्रवीन् मनो वै ब्रह्मेति । (६।३)

अमनसो हि किं स्याद् इति । (६।४)

अब्रवीत् तु ते तस्यायतनं प्रतिष्ठाम् । (६।५)

न मे ऽब्रवीद् इति । (६।६)

एकपाद् वा एतत् सम्राड् इति । (६।७)

स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । (६।८)

मन एवायतनम् आकाशः प्रतिष्ठानन्द इत्य् एनद् उपासीत । (६।९)

कानन्दता याज्ञवल्क्य । (६।१०)

मन एव सम्राड् इति होवाच मनसा वै सम्राट् स्त्रियम् अभि हार्यति तस्यां प्रतिरूपः पुत्रो जायते । (६।११)

स आनन्दः । (६।१२)

मनो वै सम्राट् परमं ब्रह्म । (६।१३)

नैनं मनो जहाति । (६।१४)

सर्वाण्य् एनं भूतान्य् अभिक्षरन्ति । (६।१५)

देवो भूत्वा देवान् अप्येति । (६।१६)

य एवं विद्वान् एतद् उपास्ते । (६।१७)

हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । (६।१८)

स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मे ऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ (६।१९)

यद् एव ते कश्चिद् अब्रवीत् तच्छृणवामेति । (७।१)

अब्रवीन् मे विदग्धः शाकल्यः । (७।२)

हृदयं वै ब्रह्मेति । (७।३)

यथा मातृमान् पितृमान् आचार्यवान् ब्रूयात् तथा तच्छाकल्यो ऽब्रवीद्धृदयं वै ब्रह्मेति । (७।४)

अहृदयस्य हि किं स्याद् इति । (७।५)

अब्रवीत् तु ते तस्यायतनं प्रतिष्ठाम् । (७।६)

न मे ऽब्रवीद् इति । (७।७)

एकपाद् वा एतत् सम्राड् इति । (७।८)

स वै नो ब्रूहि याज्ञवल्क्य । (७।९)

हृदयम् एवायतनम् आकाशः प्रतिष्ठा । (७।१०)

स्थितिर् इत्य् एनद् उपासीत । (७।११)

का स्थितिता याज्ञवल्क्य । (७।१२)

हृदयम् एव सम्राड् इति होवाच । (७।१३)

हृदयं वै सम्राट् सर्वेषां भूतानाम् आयतनम् । (७।१४)

हृदयं वै सम्राट् सर्वेषां भूतानां प्रतिष्ठा । (७।१५)

हृदये ह्य् एव सम्राट् सर्वाणि भूतानि प्रतिष्ठितानि भवन्ति । (७।१६)

हृदयं वै सम्राट् परमं ब्रह्म । (७।१७)

नैनं हृदयं जहाति । (७।१८)

सर्वाण्य् एनं भूतान्य् अभिक्षरन्ति । (७।१९)

देवो भूत्वा देवान् अप्येति । (७।२०)

य एवं विद्वान् एतद् उपास्ते । (७।२१)

हस्त्यृषभं सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः । (७।२२)

स होवाच याज्ञवल्क्यः पिता मे ऽमन्यत नाननुशिष्य हरेतेति ॥ (७।२३)