एषां वै भूतानां पृथिवी रसः । (१।१)

पृथिव्या आपः । (१।२)

अपाम् ओषधयः । (१।३)

ओषधीनां पुष्पाणि । (१।४)

पुष्पाणां फलानि । (१।५)

फलानां पुरुषः । (१।६)

पुरुषस्य रेतः ॥ (१।७)

स ह प्रजापतिर् ईक्षांचक्रे हन्तास्मै प्रतिष्ठां कल्पयानीति स स्त्रियं ससृजे । (२।१)

तां सृष्ट्वाध उपास्त । (२।२)

तस्मात् स्त्रियम् अध उपासीत । (२।३)

स एतं प्राञ्चं ग्रावाणम् आत्मन एव समुदपारयत् । (२।४)

तेनैनाम् अभ्यसृजत ॥ (२।५)

तस्या वेदिर् उपस्थः । (३।१)

लोमानि बर्हिश्चर्माधिषवणे । (३।२)

समिद्धो मध्यतस् तौ मुष्कौ । (३।३)

स यावान् ह वै वाजपेयेन यजमानस्य लोको भवति तावान् अस्य लोको भवति । (३।४)

य एवं विद्वान् अधोपहासं चरत्य् आसां स्त्रीणां सुकृतं वृङ्क्ते । (३।५)

अथ य इदम् अविद्वान् अधोपहासं चरत्य् आस्य स्त्रियः सुकृतं वृञ्जते ॥ (३।६)

एतद्ध स्म वै तद् विद्वान् उद्दालक आरुणिर् आह । (४।१)

एतद्ध स्म वै तद् विद्वान् नाको मौद्गल्य आह । (४।२)

एतद्ध स्म वै तद् विद्वान् कुमारहारित आह बहवो मर्या ब्राह्मनायना निरिन्द्रिया विसुकृतो ऽस्माल्लोकात् प्रयन्ति य इदम् अविद्वांसो ऽधोपहासं चरन्तीति । (४।३)

बहु वा इदं सुप्तस्य वा जाग्रतो वा रेतः स्कन्दति ॥ (४।४)

तद् अभिमृशेद् अनु वा मन्त्रयेत यन् मे ऽद्य रेतः पृथिवीम् अस्कान्त्सीद् यद् ओषधीर् अप्य् असरद् यद् अपः । (५।१)

इदम् अहं तद् रेत आददे । (५।२)

पुनर् माम् ऐतु इन्द्रियं पुनस् तेजः पुनर् भगः । (५।३)

पुनर् अग्निर् धिष्ण्या यथास्थानं कल्पन्ताम् । (५।४)

इत्यनामिकाङ्गुष्ठाभ्याम् आदायान्तरेण स्तनौ वा भ्रुवौ वा निमृज्यात् ॥ (५।५)

अथ यद्य् उदक आत्मानं पश्येत् तद् अभिमन्त्रयेत मयि तेज इन्द्रियं यशो द्रविणं सुकृतम् इति । (६।१)

श्रीर् ह वा एषा स्त्रीणां यन् मलोद्वासाः । (६।२)

तस्मान् मलोद्वाससं यशस्विनीम् अभिक्रम्योपमन्त्रयेत ॥ (६।३)

सा चेद् अस्मै न दद्यात् कामम् एनाम् अवक्रीणीयात् । (७।१)

सा चेद् अस्मै नैव दद्यात् कामम् एनां यष्ट्या वा पाणिना वोपहत्यातिक्रामेत् । (७।२)

इन्द्रियेन ते यशसा यश आदद इति । (७।३)

अयशा एव भवति ॥ (७।४)

सा चेद् अस्मै दद्याद् इन्द्रियेण ते यशसा यश आदधामीति । (८।१)

यशस्विनावेव भवतः ॥ (८।२)

स याम् इच्छेत् कामयेत मेति तस्याम् अर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायोपस्थम् अस्या अभिमृश्य जपेत् । (९।१)

अङ्गाद् अङ्गात् सम्भवसि हृदयाद् अधिजायसे । (९।२)

स त्वम् अङ्गकषायो ऽसि दिग्धविद्धाम् इव मादयेमाम् अमूं मयीति ॥ (९।३)

अथ याम् इच्छेन् न गर्भं दधीतेति तस्याम् अर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायाभिप्राण्यापान्यात् । (१०।१)

इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदद इति । (१०।२)

अरेता एव भवति ॥ (१०।३)

अथ याम् इच्छेद् दधीतेति तस्याम् अर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधायापान्याभिप्राण्यात् । (११।१)

इन्द्रियेण ते रेतसा रेत आदधामीति । (११।२)

गर्भिण्य् एव भवति ॥ (११।३)

अथ यस्य जायायै जारः स्यात् तं चेद् द्विष्याद् आमपात्रे ऽग्निम् उपसमाधाय प्रतिलोमं शरबर्हिः स्तीर्त्वा तस्मिन्न् एताः शरभृष्टीः प्रतिलोमाः सर्पिषाक्ता जुहुयात् । (१२।१)

मम समिद्धे ऽहौषीः । (१२।२)

प्राणापानौ त आददे ऽसाविति । (१२।३)

मम समिद्धे ऽहौषीः । (१२।४)

पुत्रपशूंस् त आददे ऽसाविति । (१२।५)

मम समिद्धे ऽहौषीः । (१२।६)

इष्टासुकृते त आददे ऽसाविति । (१२।७)

मम समिद्धे ऽहौषीः । (१२।८)

अशापराकाशौ त आददे ऽसाविति । (१२।९)

स वा एष निरिन्द्रियो विसुकृतो ऽस्माल्लोकात् प्रैति यम् एवंविद् ब्राह्मणः शपति । (१२।१०)

तस्माद् एवंवित्श्रोत्रियस्य दारेण नोपहासम् इच्छेत् । (१२।११)

उत ह्य् एवंवित् परो भवति ॥ (१२।१२)

अथ यस्य जायाम् आर्तवं विन्देत् त्र्यहं कंसे न पिबेत् । (१३।१)

अहतवासाः । (१३।२)

नैनां वृषलो न वृषल्य् अपहन्यात् । (१३।३)

त्रिरात्रान्त आप्लुत्य व्रीहीन् अवघातयेत् ॥ (१३।४)

स य इच्छेत् पुत्रो मे शुक्लो जायेत वेदम् अनुब्रुवीत सर्वम् आयुर् इयाद् इति क्षीरौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तम् अश्नीयाताम् । (१४।१)

ईश्वरौ जनयितवै ॥ (१४।२)

अथ य इच्छेत् पुत्रो मे कपिलः पिङ्गलो जायेत द्वौ वेदावनुब्रुवीत सर्वम् आयुर् इयाद् इति दध्योदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तम् अश्नीयाताम् । (१५।१)

ईश्वरौ जनयितवै ॥ (१५।२)

अथ य इच्छेत् पुत्रो मे श्यामो लोहिताक्षो जायेत त्रीन् वेदान् अनुब्रुवीत सर्वम् आयुर् इयाद् इति उदौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तम् अश्नीयाताम् । (१६।१)

ईश्वरौ जनयितवै ॥ (१६।२)

अथ य इच्छेद् दुहिता मे पण्डिता जायेत सर्वम् आयुर् इयाद् इति तिलौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तम् अश्नीयाताम् । (१७।१)

ईश्वरौ जनयितवै ॥ (१७।२)

अथ य इच्छेत् पुत्रो मे पण्डितो विगीतः समितिंगमः शुश्रूषितां वाचं भाषिता जायेत सर्वान् वेदान् अनुब्रुवीत सर्वम् आयुर् इयाद् इति मांसौदनं पाचयित्वा सर्पिष्मन्तम् अश्नीयाताम् । (१८।१)

ईश्वरौ जनयितवै । (१८।२)

औक्षेण वार्षभेण वा ॥ (१८।३)

अथाभिप्रातर् एव स्थालीपाकावृताज्यं चेष्टित्वा स्थालीपाकस्योपघातं जुहोत्य् अग्नये स्वाहानुमतये स्वाहा देवाय सवित्रे सत्यप्रसवाय स्वाहेति । (१९।१)

हुत्वोद्धृत्य प्राश्नाति । (१९।२)

प्राश्येतरस्याः प्रयच्छति । (१९।३)

प्रक्षाल्य पाणी उदपात्रं पूरयित्वा तेनैनां त्रिर् अभ्युक्षति । (१९।४)

उत्तिष्ठातो विश्वावसो ऽन्याम् इच्छ प्रपूर्व्याम् । (१९।५)

सं जायां पत्या सहेति ॥ (१९।६)

अथैनाम् अभिपद्यते अमो ऽहम् अस्मि सा त्वम् । (२०।१)

सा त्वम् अस्य् अमो ऽहम् । (२०।२)

सामाहम् अस्मि ऋक् त्वम् । (२०।३)

द्यौर् अहम् पृथिवी त्वम् । (२०।४)

ताव् एहि संरभावहै सह रेतो दधावहै । (२०।५)

पुंसे पुत्राय वित्तय इति ॥ (२०।६)

अथास्या ऊरू विहापयति विजिहीथां द्यावापृथिवी इति । (२१।१)

तस्याम् अर्थं निष्ठाय मुखेन मुखं संधाय त्रिर् एनाम् अनुलोमाम् अनुमार्ष्टि । (२१।२)

विष्णुर् योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु । (२१।३)

आसिञ्चतु प्रजापतिर् धाता गर्भं दधातु ते । (२१।४)

गर्भं धेहि सिनीवालि गर्भं धेहि पृथुष्टुके । (२१।५)

गर्भं ते अश्विनौ देवाव् आधत्तां पुष्करस्रजौ ॥ (२१।६)

हिरण्मयी अरणी याभ्यां निर्मन्थताम् अश्विनौ । (२२।१)

तं ते गर्भं हवामहे दशमे मासि सूतये । (२२।२)

यथाग्निगर्भा पृथिवी यथा द्यौर् ऐन्द्रेण गर्भिणी । (२२।३)

वायुर् दिशां यथा गर्भ एवं गर्भं दधामि ते ऽसाविति ॥ (२२।४)

सोष्यन्तीम् अद्भिर् अभ्युक्षति । (२३।१)

यथा वायुः पुष्करिणीं समिङ्गयति सर्वतः । (२३।२)

एवा ते गर्भ एजतु सहावैतु जरायुणा । (२३।३)

इन्द्रस्यायं व्रजः कृतः सार्गलः सपरिश्रयः । (२३।४)

तम् इन्द्र निर्जहि गर्भेण सावरां सहेति ॥ (२३।५)

जाते ऽग्निम् उपसमाधायाङ्क आधाय कंसे पृषदाज्यं संनीय पृषदाज्यस्योपघातं जुहोति । (२४।१)

अस्मिन्सहस्रं पुष्यासम् एधमानः स्वे गृहे । (२४।२)

अस्योपसन्द्यां मा छैत्सीत् प्रजया च पशुभिश् च स्वाहा । (२४।३)

मयि प्राणांस् त्वयि मनसा जुहोमि स्वाहा । (२४।४)

यत् कर्मणात्यरीरिचम् यद् वा न्यूनम् इहाकरम् । (२४।५)

अग्निष्टत् स्विष्टकृद् विद्वान् स्विष्टं सुहुतं करोतु नः स्वाहेति ॥ (२४।६)

अथास्य दक्षिणं कर्णम् अभिनिधाय वाग् वाग् इति त्रिः । (२५।१)

अथ दधि मधु घृतं संनीयानन्तर्हितेन जातरूपेण प्राशयति । (२५।२)

भूस् ते दधामि भुवस् ते दधामि स्वस् ते दधामि भूर् भुवः स्वः सर्वं त्वयि दधामीति ॥ (२५।३)

अथास्य नाम करोति वेदो ऽसीति । (२६।१)

तद् अस्यैतद् गुह्यम् एव नाम भवति ॥ (२६।२)

अथैनं मात्रे प्रदाय स्तनं प्रयच्छति यस् ते स्तनः शशयो यो मयोभूर् यो रत्नधा वसुविद् यः सुदत्रः । (२७।१)

येन विश्वा पुष्यसि वार्याणि सरस्वति तम् इह धातवे कर् इति ॥ (२७।२)

अथास्य मातरम् अभिमन्त्रयते इलासि मैत्रावरुणी वीरे वीरम् अजीजनत् । (२८।१)

सा त्वं वीरवती भव यास्मान् वीरवतो ऽकरद् इति । (२८।२)

तं वा एतम् आहुः अतिपिता बताभूः । (२८।३)

अतिपितामहो बताभूः । (२८।४)

परमां बत काष्ठां प्राप श्रिया यशसा ब्रह्मवर्चसेन । (२८।५)

य एवंविदो ब्राह्मणस्य पुत्रो जायत इति ॥ (२८।६)