श्वेतकेतुर् वा आरुणेयः पञ्चालानां परिषदम् आजगाम । (१।१)

स आजगाम जैवलिं प्रवाहणं परिचारयमाणम् । (१।२)

तम् उदीक्ष्याभ्युवाद कुमारा३ इति । (१।३)

स भो३ इति प्रतिशुश्राव । (१।४)

अनुशिष्टो न्व् असि पित्रेति । (१।५)

ओम् इति होवाच ॥ (१।६)

वेत्थ यथेमाः प्रजाः प्रयत्यो विप्रतिपद्यन्ता३ इति । (२।१)

नेति होवाच । (२।२)

वेत्थो यथेमं लोकं पुनर् आपद्यन्ता३ इति । (२।३)

नेति हैवोवाच । (२।४)

वेत्थो यथासौ लोक एवं बहुभिः पुनः पुनः प्रयद्भिर् न संपूर्यता३ इति । (२।५)

नेति हैवोवाच । (२।६)

वेत्थो यतिथ्याम् आहुत्यां हुतायाम् आपः पुरुषवाचो भूत्वा समुत्थाय वदन्ती३ इति । (२।७)

नेति हैवोवाच । (२।८)

वेत्थो देवयानस्य वा पथः प्रतिपदं पितृयाणस्य वा । (२।९)

यत् कृत्वा देवयानं वा पन्थानं प्रतिपद्यन्ते पितृयाणं वा । (२।१०)

अपि हि न ऋषेर् वचः श्रुतं द्वे सृती अशृणवं पितॄणाम् अहं देवानाम् उत मर्त्यानाम् । (२।११)

ताभ्याम् इदं विश्वम् एजत् समेति यद् अन्तरा पितरं मातरं चेति । (२।१२)

नाहम् अत एकं चन वेदेति होवाच ॥ (२।१३)

अथैनं वसत्योपमन्त्रयांचक्रे । (३।१)

अनादृत्य वसतिं कुमारः प्रदुद्राव । (३।२)

स आजगाम पितरम् । (३।३)

तं होवाच इति वाव किल नो भवान् पुरानुशिष्टान् अवोच इति । (३।४)

कथम् सुमेध इति । (३।५)

पञ्च मा प्रश्नान् राजन्यबन्धुर् अप्राक्षीत् । (३।६)

ततो नैकं चन वेदेति । (३।७)

कतमे त इति । (३।८)

इम इति ह प्रतीकान्य् उदाजहार ॥ (३।९)

स होवाच तथा नस् त्वं तत जानीथा यथा यद् अहं किंच वेद सर्वम् अहं तत् तुभम् अवोचम् । (४।१)

प्रेहि तु तत्र । (४।२)

प्रतीत्य ब्रह्मचर्यं वत्स्याव इति । (४।३)

भवान् एव गच्छत्व् इति । (४।४)

स आजगाम गौतमो यत्र प्रवाहणस्य जैवलेर् आस । (४।५)

तस्मा आसनम् आहृत्योदकम् आहारयांचकार । (४।६)

अथ हास्मा अर्घ्यं चकार । (४।७)

तं होवाच वरं भगवते गौतमाय दद्म इति ॥ (४।८)

स होवाच प्रतिज्ञतो म एष वरः । (५।१)

यां तु कुमारस्यान्ते वाचम् अभाषथास् तां मे ब्रूहीति ॥ (५।२)

स होवाच दैवेषु वै गौतम तद् वरेषु । (६।१)

मानुषाणां ब्रूहीति ॥ (६।२)

स होवाच विज्ञायते हास्तिहिरण्यस्यापात्तं गोअश्वानां दासीनां प्रवाराणां परिधानस्य । (७।१)

मा नो भवान् बहोर् अनन्तस्यापर्यन्तस्याभ्यवदान्यो भूद् इति । (७।२)

स वै गौतम तीर्थेनेच्छसा इति । (७।३)

उपैम्य् अहं भवन्तम् इति । (७।४)

वाचा ह स्मैव पूर्व उपयन्ति । (७।५)

स होपायनकीर्त्योवास ॥ (७।६)

स होवाच तथा नस् त्वम् गौतम मापराधास् तव च पितामहाः । (८।१)

यथेयं विद्येतः पूर्वं न कस्मिंश्चन ब्राह्मण उवास । (८।२)

तां त्व् अहं तुभ्यं वक्ष्यामि । (८।३)

को हि त्वैवं ब्रुवन्तम् अर्हति प्रत्याख्यातुम् इति ॥ (८।४)

असौ वै लोको ऽग्निर् गौतम । (९।१)

तस्यादित्य एव समित् । (९।२)

रश्मयो धूमः । (९।३)

अहर् अर्चिः । (९।४)

दिशो ऽङ्गाराः । (९।५)

अवान्तरदिशो विष्फुलिङ्गाः । (९।६)

तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवाः श्रद्धां जुह्वति । (९।७)

तस्या आहुत्यै सोमो राजा सम्भवति ॥ (९।८)

पर्जन्यो वा अग्निर् गौतम । (१०।१)

तस्य संवत्सर एव समित् । (१०।२)

अभ्राणि धूमः । (१०।३)

विद्युद् अर्चिः । (१०।४)

अशनिर् अङ्गाराः । (१०।५)

ह्रादुनयो विष्फुलिङ्गाः । (१०।६)

तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवाः सोमं राजानं जुह्वति । (१०।७)

तस्या आहुत्यै वृष्टिः सम्भवति ॥ (१०।८)

अयं वै लोको ऽग्निर् गौतम । (११।१)

तस्य पृथिव्य् एव समित् । (११।२)

अग्निर् धूमः । (११।३)

रात्रिर् अर्चिः । (११।४)

चन्द्रमा अङ्गाराः । (११।५)

नक्षत्राणि विष्फुलिङ्गाः । (११।६)

तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवा वृष्टिं जुह्वति । (११।७)

तस्या आहुत्या अन्नं सम्भवति ॥ (११।८)

पुरुषो वा अग्निर् गौतम । (१२।१)

तस्य व्यात्तम् एव समित् । (१२।२)

प्राणो धूमः । (१२।३)

वाग् अर्चिः । (१२।४)

चक्षुर् अङ्गाराः । (१२।५)

श्रोत्रं विष्फुलिङ्गाः । (१२।६)

तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवा अन्नं जुह्वति । (१२।७)

तस्या आहुत्यै रेतः सम्भवति ॥ (१२।८)

योषा वा अग्निर् गौतम । (१३।१)

तस्या उपस्थ एव समित् । (१३।२)

लोमानि धूमः । (१३।३)

योनिर् अर्चिः । (१३।४)

यद् अन्तः करोति ते ऽङ्गाराः । (१३।५)

अभिनन्दा विष्फुलिङ्गाः । (१३।६)

तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवा रेतो जुह्वति । (१३।७)

तस्या आहुत्यै पुरुषः सम्भवति । (१३।८)

स जीवति यावज् जीवति । (१३।९)

अथ यदा म्रियते ॥ (१३।१०)

अथैनम् अग्नये हरन्ति । (१४।१)

तस्याग्निर् एवाग्निर् भवति । (१४।२)

समित् समित् । (१४।३)

धूमो धूमः । (१४।४)

अर्चिर् अर्चिः । (१४।५)

अङ्गारा अङ्गाराः । (१४।६)

विष्फुलिङ्गा विष्फुलिङ्गाः । (१४।७)

तस्मिन्न् एतस्मिन्न् अग्नौ देवाः पुरुषं जुह्वति । (१४।८)

तस्या आहुत्यै पुरुषो भास्वरवर्णः सम्भवति ॥ (१४।९)

ते य एवम् एतद् विदुर् ये चामी अरण्ये श्रद्धां सत्यम् उपासते ते ऽर्चिर् अभिसंभवन्ति । (१५।१)

अर्चिषो ऽहः । (१५।२)

अह्न आपूर्यमाणपक्षम् । (१५।३)

आपूर्यमाणपक्षाद् यान् षण् मासान् उदङ्ङ् आदित्य एति । (१५।४)

मासेभ्यो देवलोकम् । (१५।५)

देवलोकाद् आदित्यम् । (१५।६)

आदित्याद् वैद्युतम् । (१५।७)

तान् वैद्युतान् पुरुषो मानस एत्य ब्रह्मलोकान् गमयति । (१५।८)

ते तेषु ब्रह्मलोकेषु पराः परावतो वसन्ति । (१५।९)

तेषां न पुनर् आवृत्तिः ॥ (१५।१०)

अथ ये यज्ञेन दानेन तपसा लोकाञ्जयन्ति ते धूमम् अभिसंभवन्ति । (१६।१)

धूमाद् रात्रिम् । (१६।२)

रात्रेर् अपक्षीयमाणपक्षम् । (१६।३)

अपक्षीयमाणपक्षाद् यान् षण् मासान् दक्षिणादित्य एति । (१६।४)

मासेभ्यः पितृलोकम् । (१६।५)

पितृलोकाच्चन्द्रम् । (१६।६)

ते चन्द्रं प्राप्यान्नं भवन्ति । (१६।७)

तांस् तत्र देवा यथा सोमं राजानम् आप्यायस्वापक्षीयस्वेत्य् एवम् एनांस्तत्र भक्षयन्ति । (१६।८)

तेषां यदा तत् पर्यवैत्य् अथेमम् एवाकाशम् अभिनिष्पद्यन्ते । (१६।९)

आकाशाद् वायुम् । (१६।१०)

वायोर् वृष्टिम् । (१६।११)

वृष्टेः पृथिवीम् । (१६।१२)

ते पृथिवीं प्राप्यान्नं भवन्ति । (१६।१३)

ते पुनः पुरुषाग्नौ हूयन्ते ततो योषाग्नौ जायन्ते । (१६।१४)

लोकान् प्रत्युत्थायिनस् त एवम् एवानुपरिवर्तन्ते । (१६।१५)

अथ य एतौ पन्थानौ न विदुस् ते कीटाः पतङ्गा यद् इदं दन्दशूकम् ॥ (१६।१६)