जनको ह वैदेहः कूर्चाद् उपावसर्पन्न् उवाच नमस् ते ऽस्तु याज्ञवल्क्य । (१।१)

अनु मा शाधीति । (१।२)

स होवाच यथा वै सम्राण् महान्तम् अध्वानम् एष्यन् रथं वा नावं वा समाददीतैवम् एवैताभिर् उपनिषद्भिः समाहितात्मासि । (१।३)

एवं वृन्दारक आढ्यः सन्न् अधीतवेद उक्तोपनिषत्क इतो विमुच्यमानः क्व गमिष्यसीति । (१।४)

नाहं तद् भगवन् वेद यत्र गमिष्यामीति । (१।५)

अथ वै ते ऽहं तद् वक्ष्यामि यत्र गमिष्यसीति । (१।६)

ब्रवीतु भगवान् इति ॥ (१।७)

इन्धो ह वै नामैष यो ऽयं दक्षिणे ऽक्षन् पुरुषः । (२।१)

तं वा एतम् इन्धं सन्तम् इन्द्र इत्य् आचक्षते परोक्षेणैव । (२।२)

परोक्षप्रिया इव हि देवाः प्रत्यक्षद्विषः ॥ (२।३)

अथैतद् वामे ऽक्षणि पुरुषरूपम् एषास्य पत्नी विराट् । (३।१)

तयोर् एष संस्तावो य एषो ऽन्तर् हृदय आकाशः । (३।२)

अथैनयोर् एतद् अन्नं य एषो ऽन्तर् हृदये लोहितपिण्डः । (३।३)

अथैनयोर् एतत् प्रावरणं यद् एतद् अन्तर् हृदये जालकम् इव । (३।४)

अथैनयोर् एषा सृतिः संचरणी यैषा हृदयाद् ऊर्ध्वा नाड्य् उच्चरति । (३।५)

यथा केशः सहस्रधा भिन्न एवम् अस्यैता हिता नाम नाड्यो ऽन्तर् हृदये प्रतिष्ठिता भवन्ति । (३।६)

एताभिर् वा एतद् आस्रवद् आस्रवति । (३।७)

तस्माद् एष प्रविविक्ताहारतर इव भवत्य् अस्माच्छारीराद् आत्मनः ॥ (३।८)

तस्य प्राची दिक् प्राञ्चः प्राणाः । (४।१)

दक्षिणा दिग् दक्षिणे प्राणाः । (४।२)

प्रतीची दिक् प्रत्यञ्चः प्राणाः । (४।३)

उदीची दिग् उदञ्चः प्राणाः । (४।४)

ऊर्ध्वा दिग् ऊर्ध्वाः प्राणाः । (४।५)

अवाची दिग् अवाञ्चः प्राणाः । (४।६)

सर्वा दिशः सर्वे प्राणाः । (४।७)

स एष नेति नेत्य् आत्मा । (४।८)

अगृह्यो न हि गृह्यते । (४।९)

अशीर्यो न हि शीर्यते । (४।१०)

असङ्गो न हि सज्यते । (४।११)

असितो न व्यथते । (४।१२)

न रिष्यति । (४।१३)

अभयं वै जनक प्राप्तो ऽसीति होवाच याज्ञवल्क्यः । (४।१४)

स होवाच जनको वैदेहो ऽभयं त्वा गच्छताद् याज्ञवल्क्य यो नो भगवन्न् अभयं वेदयसे । (४।१५)

नमस् ते ऽस्तु । (४।१६)

इमे विदेहा अयम् अहम् अस्मीति ॥ (४।१७)